God of War III

Met vechten en klimmen hebben we twee basiselementen van de gameplay behandeld. God of War III schuift de speler echter ook de nodige puzzels voor. Regelmatig stelt zo'n puzzel niet meer voor dan het simpelweg omzetten van schakelaars, maar de makers tonen zich ook hierbij van hun inventieve kant. Hierover vertellen we je uiteraard zo min mogelijk, daar het wel zo leuk is om de puzzels zonder enige voorkennis in te gaan. Wel willen we één puzzel in het bijzonder aanhalen, en die betreft de situatie waarin Kratos op een zeker moment zijn weg door een door Daedalus gebouwd labyrinth moet vinden. De inventiviteit van deze puzzel, een van de grootste in het spel, sprak ons erg aan.

Een gevolg van de aanwezigheid van het puzzelelement is dat niet altijd even duidelijk is wat je geacht wordt te doen. In sommige gevallen komt het spel dan met een hint, waarbij je er bijvoorbeeld op wordt gewezen dat je een bepaald voorwerp moet gebruiken, maar even zo vaak krijg je geen enkele tip. Het spel heeft daardoor soms een 'trial and error'-karakter. Dat hoeft geen minpunt te zijn, maar het kan ervoor zorgen dat je systematisch te werk gaat, terwijl dat niet het idee is van een action-adventure. Dat we nooit ergens irritant lang hebben vastgezeten pleit anderzijds wel weer voor het spel; het is vaak een kwestie van goed opletten.

Indrukwekkend

Goed opletten is overigens altijd wel een goed idee in God of War III; het zou doodzonde zijn als je een stukje van de actie mist doordat je even met je ogen knippert. Je zou de actie in God of War III enigszins repetititief kunnen noemen. Maar wie kan dat wat schelen als dat wat je doet gewoon moddervet is uitgewerkt? Puzzels en platformen zijn leuk, maar God of War III scoort pas als de bloedspetters je om de oren vliegen. Dat zou niet half zo leuk zijn als het spel er niet zo indrukwekkend uit zou zijn. Toen God of War II op de markt kwam, exclusief voor de PlayStation 2, vond iedereen het jammer dat het spel niet op de - toen ook al op de markt gebrachte - PlayStation 3 uitkwam. Op de PS2 verpletterden de graphics van deel twee immers al, dus wat moest de PS3-versie dan wel niet worden? Sony Computer Entertainment predikte geduld, en levert nu het ijzersterke antwoord op die vraag.

De graphics worden begeleid door een heerlijke soundtrack. De effecten en stemmen doen hun werk terdege, maar ze worden weggeblazen door de bombastische geluiden die de soundtrack door je speakers blaast. Laat, voor je begint te spelen, de muziek in het hoofdmenu eerst even aanstaan. Daar begint het namelijk al mee! Dankzij de muziek is God of War III al episch voordat je een enkele stap in de spelwereld hebt gezet. Eenmaal in het spel zet die lijn zich door. De muziek zwelt op de juiste momenten aan, hij sleurt je de gevechten in en maakt pas op de plaats als Kratos even in wat rustiger vaarwater belandt. Het is allemaal precies zoals een soundtrack in een actiespel in elkaar hoort te steken.