Review: FEAR 2 - Project Origin

De uitbreidingen die voor FEAR zijn gemaakt, hebben de naam van het spel geen goed gedaan. De tegenvallende add-ons Perseus Mandate en Extraction Point werden niet ontwikkeld door Monolith Productions, dat het originele spel maakte. FEAR 2: Project Origin komt weer wel uit de studio van Monolith. Dat belooft dus veel goeds.

Getest op: PlayStation 3 en Xbox 360
Ook verkrijgbaar voor: pc

FEAR 2 is een vervolg op het origineel, maar sluit er niet rechtstreeks op aan. Het spel begint een half uur voor de allesbeslissende nucleaire ontploffing uit het eerste deel. Die knal betekende destijds weliswaar niet het einde van de Point Man, de hoofdrolspeler uit het eerste deel, maar voor FEAR 2 is toch voor een nieuwe protagonist gekozen. De keuze is op Michael Becket gevallen, een sergeant bij Delta Force. Die keuze is opvallend, want Delta Force speelde een vrij onbeduidende rol in het origineel. De eenheden van het FEAR-team legden meer gewicht in de schaal. Becket is echter niet zomaar een willekeurig lid van Delta Force, hoewel ook niet helemaal duidelijk wordt wat er precies met hem aan de hand is. Hij krijgt met regelmaat vreemde visioenen, van een klein meisje in een rode jurk. Met zijn rang van sergeant is Becket bepaald niet de hoogste militair in de rangorde. Zo moet hij orders aannemen van de vrouwelijke luitenant waarmee hij en zijn kleine team op een missie is gestuurd.

Zijlijn

Die missie speelt zich af aan de zijlijn van de ontknoping van het eerste spel. Het team van Becket moet Genevieve Aristide oppakken, de directeur van de Armacham Technology Corporation. Voordat Becket en zijn team Aristide in handen hebben, vindt de nucleaire ontknoping van het eerste deel plaats, die je vanaf een afstand gadeslaat. Je overleeft de knal slechts dankzij een stevige chirurgische ingreep. Na de explosie is Auburn, de stad waarin alles zich afspeelt, één grote puinzooi. Nieuw is dat je daar veel van meekrijgt, want dit keer zul je niet alleen in de nauwe gangen van kantoorpanden, scholen en ziekenhuizen ronddwalen, maar ook zeer regelmatig door de verwoeste straten van Auburn. Dat betekent dat de maps van FEAR 2 beduidend groter zijn dan die van het origineel, en dat is goed nieuws. Het betekent ook dat Monolith voor FEAR 2 flink aan de engine heeft moeten sleutelen, om die buitenlocaties een beetje mooi in beeld te brengen. Officieel is Project Origin gemaakt met een opgewaardeerde versie van de engine van de eerste FEAR, maar de veranderingen zijn fors en dat mag ook wel, na de drie jaar die er inmiddels zijn verstreken. Het verschil is direct duidelijk. Project Origin is veel groter en vooral kleurrijker dan het origineel, en je kunt  - zoals gezegd - af en toe van de frisse buitenlucht in het platgebombardeerde Auburn genieten.

Die afwisseling is zeer welkom, want hoewel het eerste deel een prima spel was, werd het soms wat repetitief. Project Origin is wat dat betreft beter uitgewerkt. Zo beland je al snel in het enorme appartement van mevrouw Aristide, dat wel gemaakt lijkt om de kracht van de engine te tonen. Alles blinkt en glanst, en wat misschien belangrijker is: alles valt prachtig in duigen. Glas versplintert mooi en alle dure Chinese vazen die je er aantreft vallen keurig in scherven uiteen. Een mooi detail vormen de waterdruppels, die langzaam van de bril-met-HUD van Becket afglijden nadat hij kopje onder is gegaan in het zwembad van mevrouw Aristide. Gelukkig is niet alles in de FEAR-wereld zo blinkend. Vooral buiten is het een enorme puinzooi. Mooi gemaakt en vernuftig in elkaar gestoken, maar wel een flinke kolerebende. Ook erg prettig is dat het spel er een stuk kleurrijker op is geworden. Het origineel was wel erg grauw, met veel bruin- en grijstinten. In deel 2 vind je genoeg kleurrijke accenten tussen de verder nog steeds vrij donkere omgeving. Maar wees gerust, ook in Project Origin is en blijft FEAR een horrorserie. Je zult je zaklamp vaker nodig hebben dan je lief is. Gelukkig gaan de batterijen lang mee.

Alma

Er is meer veranderd. Het is in Project Origin nog steeds mogelijk om dekking te zoeken achter kisten en kratten die overal rondzwerven, maar je kunt nu ook tafels en andere obstakels omgooien, zodat ze dekking bieden. Uiteraard kunnen je tegenstanders dat ook. Ze duiken bij voorkeur weg achter pilaren, plantenbakken en diezelfde kisten en kratten. Waar ze helemaal dol op zijn, is het werpen van granaten. De vele soldaten die je tegenover je krijgt lijken er ook steeds genoeg van op zak te hebben. Gelukkig gooien ze niet altijd even goed, dus lang niet elke granaat bereikt zijn doel. Zelf kun je niet al te veel granaten bij je dragen, maar er is wel een aantal verschillende smaken. Wapens, granaten en munitie pik je op van de tegenstanders die je onderweg omlegt, want van je collega's moet je het al erg snel niet meer hebben. Je zult met name de vrouwelijke luitenant Stokes nog regelmatig tegenkomen, maar steeds als bijrolspeler in het verhaal rond Genevieve Aristide en uiteraard rond Alma, de vrouw met de verwoestende paranormale krachten die centraal stond in de eerste FEAR. Alma vervult ook nu weer de hoofdrol in het verhaal. Net als in de eerste game duikt ze zeer regelmatig op, waarbij het steeds de vraag is of je haar echt ziet, of dat ze in visioenen aan je verschijnt. Je krijgt in ieder geval op allerlei manieren met haar te maken. Soms rent ze als klein meisje door de donkere gangen voor je uit om je de weg te wijzen, en soms lijkt ze in te grijpen als je in een penibele situatie verzeild bent geraakt. Ze is echter niet altijd even vriendelijk. Soms valt ze je aan en moet je je losworstelen door snel achter elkaar op een knop van je controller te rammen.

Die minigame is vaker in het spel opgenomen. Alle tegenstanders grijpen je bij je strot als ze op neuslengte van je zijn gekomen. Dat zal bij de verschillende soldaten die je tegenkomt niet al te vaak voorkomen, want voor die tijd is er meestal al iemand aan schotwonden overleden. Gelukkig is het aanbod aan tegenstanders dit keer beduidend groter dan in het origineel. Naast gewone soldaten krijg je elite-eenheden en genetisch gemanipuleerde super-eenheden tegenover je, en zul je het bovendien op moeten nemen tegen een soort Robocop-achtige Mech-eenheden. Die schieten allemaal met kogels op je. Vreemder zijn de zombies, die in sommige delen van de wereld rondkruipen en je van alle kanten besluipen. Het zijn met name deze zombies die je het liefst bij je strot grijpen en die je van je af moet zien te krijgen door snel achter elkaar op een knop te rammen. Verder zijn er nog geesten die verschijnen als Alma haar aanwezigheid laat gelden. Geesten die gelukkig ook gevoelig zijn voor kogels.

Becket

En hoe zit het met Becket? Hoe kan hij zich verweren tegen al die aanslagen met kogels en granaten, en tegen de aanvallen van zombies en geesten? In eerste instantie lijkt de sergeant er wat bekaaid vanaf te komen, met slechts een standaard-machinegun. Lekker wapen hoor, daar niet van. Lekkere terugslag, vuurt goed vanuit de heup en Becket kan ook het vizier voor zijn oog houden. Wie wil, kan auto-aim aanzetten. Als je dan al redelijk in de buurt van een vijand hebt gericht, zul je deze vol in het vizier hebben als je je wapen aan je oog zet. Richt je iets te ver naast je slachtoffer, dan werkt het systeem niet meer en zoom je in op de wand achter je tegenstander. Een mooie, milde vorm van auto-aim. Hij maakt dat het toch nog een beetje spannend blijft als je de functie aan hebt staan, terwijl gebruik ervan grote waarde heeft voor wie minder snelle reflexen heeft. De optie zit op alle vuurwapens, inclusief de sniper rifle. Want ondanks de beperkte startuitrusting zijn er wapens genoeg om uit te kiezen. Je jat ze gewoon van je slachtoffers.

Er zijn verschillende smaken pistolen, shotguns en machineguns, er is een sniper rifle en er is een missile launcher, die je hard nodig zult hebben om de Mechs uit te schakelen waar je af en toe mee wordt geconfronteerd. De eerste keer dat je deze geharnaste heren tegenkomt, zit je zelf nog verscholen in een EPA, een stevig pak waarmee je zelf een soort Mech wordt. Het pak voorziet je van onbeperkte munitie, twee snelvuurmitrailleurs, twee raketwerpers en een hittecamera, en het kan zichzelf ook nog eens repareren. De EPA zal echter niet elke keer voor je klaar staan als je een vijandelijke Mech tegenkomt, en zonder EPA is de missile launcher een uitkomst.

Afwisseling

Ene Snake Fist, die ongevraagd op je oortje inbreekt na de explosie, voorziet je van een experimenteel wapen uit de laboratoria van Armachan, als je hem hebt weten te traceren. Zo hier en daar vind je nog wat meer exotisch wapentuig. Het grootste deel van het spel zul je echter afleggen met traditionele wapens, zoals de shotgun, de machinegun en een handvol granaten. Ook leuk: om de één of andere reden heeft Armachan grote voorraden gasflessen ingeslagen, die op de vreemdste plekken in het kantoor van de geheime organisatie zijn opgeslagen. Het gebeurt dus regelmatig dat je tegenstanders op kunt blazen met een gericht schot op een gasfles in de buurt. Dat bespaart een hoop kogels en dat komt mooi uit, want heel veel munitie kom je niet tegen. Wie een beetje zuinig is en gericht weet te schieten, komt echter nooit zonder te zitten. Alle traditionele wapens werken prima. De experimentele wapens zijn vooral exotisch en daardoor leuk voor 'af en toe'. Ze dragen vooral bij aan de afwisseling in het spel, en maken daardoor deel uit van een van de grootste verbeteringen in FEAR 2: de variatie. Zowel de omgeving waarin alles zich afspeelt en de tegenstanders die je tegenover je krijgt, als de wapens waarmee je ten strijde trekt zijn een stuk gevarieerder dan in het origineel. Daar kun je nog aan toevoegen dat je aan de chirurgie die je ondergaat supersnelle reflexen overhoudt. Dat laatse uit zich doordat je de tijd kunt vertragen. Dat heet hier geen Bullet Time, maar gewoon SloMo.

FEAR 2: Project Origin is een waardig opvolger van het origineel, en stukken beter dan de uitbreidingen die voor het eerste deel zijn verschenen. Het spel is gevarieerder dan het eerste deel, op belangrijke onderdelen als omgeving, wapens en tegenstanders; precies de punten waarop het eerste deel het enigszins af liet weten. Het verhaal rond Alma is wederom prima, net als de manier waarop Alma en haar paranormale gaven worden ingezet om schrik aan te jagen. De overstap naar een doodgewone sergeant als hoofdrolspeler pakt ook goed uit, het is voor de speler gemakkelijker om zich met Becket te identificeren dan met de naamloze, maar eveneens paranormale Point Man uit het eerste deel. En toch knaagt er iets. Ondanks de grotere variatie in het spel, lijkt FEAR 2 nog steeds heel erg op de voorganger. Wie de games naast elkaar legt, ziet dat met name de wapens en menselijke tegenstanders grotendeels hetzelfde zijn gebleven. Als je dit positief uit wilt leggen, kun je stellen dat FEAR 2 voortbouwt op de stevige basis die voorganger heeft gelegd.

Pluspunten

+ Meer afwisselend dan het origineel
+ Mooier uiterlijk dan het origineel
+ Goed verhaal

Minpunten

- Meer van hetzelfde

Cijfer: 8,5

Titel	FEAR 2: Project Origin
Platform	Xbox 360, PlayStation 3, pc
Ontwikkelaar	Monolith Productions
Uitgever	Warner Bros.
Releasedatum	13 februari 2009

Laagste prijzen voor F.E.A.R. 2 - Project Origin, Xbox 360:

+/-	Shop		Prijs	Totaal	Plaats
Score: 4.5	NedGame		€ 19,-	€ 19,-	Apeldoorn
Score: 1	Cosmox		€ 19,99	€ 19,99	Vianen
Score: 4	Castle Gameshop		€ 19,99	€ 19,99	Deventer
Score: 5	All4games		€ 20,09	€ 20,09	Nijmegen
Score: 2	Wehkamp.nl		€ 19,99	€ 21,94	Zwolle

Laagste prijzen voor F.E.A.R. 2 - Project Origin, PlayStation 3:

+/-	Shop		Prijs	Totaal	Plaats
Score: 4	Azerty		€ 16,70	€ 18,64	Raalte
Score: 4.5	NedGame		€ 19,-	€ 19,-	Apeldoorn
Score: 2.5	bol.com		€ 17,99	€ 19,94	Utrecht
Score: 1	Cosmox		€ 19,99	€ 19,99	Vianen
Score: 4	Castle Gameshop		€ 19,99	€ 19,99	Deventer

Laagste prijzen voor F.E.A.R. 2 - Project Origin, PC:

+/-	Shop		Prijs	Totaal	Plaats
Score: 4.5	NedGame		€ 15,-	€ 15,-	Apeldoorn