Review: FEAR 2 - Project Origin

Die afwisseling is zeer welkom, want hoewel het eerste deel een prima spel was, werd het soms wat repetitief. Project Origin is wat dat betreft beter uitgewerkt. Zo beland je al snel in het enorme appartement van mevrouw Aristide, dat wel gemaakt lijkt om de kracht van de engine te tonen. Alles blinkt en glanst, en wat misschien belangrijker is: alles valt prachtig in duigen. Glas versplintert mooi en alle dure Chinese vazen die je er aantreft vallen keurig in scherven uiteen. Een mooi detail vormen de waterdruppels, die langzaam van de bril-met-HUD van Becket afglijden nadat hij kopje onder is gegaan in het zwembad van mevrouw Aristide. Gelukkig is niet alles in de FEAR-wereld zo blinkend. Vooral buiten is het een enorme puinzooi. Mooi gemaakt en vernuftig in elkaar gestoken, maar wel een flinke kolerebende. Ook erg prettig is dat het spel er een stuk kleurrijker op is geworden. Het origineel was wel erg grauw, met veel bruin- en grijstinten. In deel 2 vind je genoeg kleurrijke accenten tussen de verder nog steeds vrij donkere omgeving. Maar wees gerust, ook in Project Origin is en blijft FEAR een horrorserie. Je zult je zaklamp vaker nodig hebben dan je lief is. Gelukkig gaan de batterijen lang mee.

Alma

Er is meer veranderd. Het is in Project Origin nog steeds mogelijk om dekking te zoeken achter kisten en kratten die overal rondzwerven, maar je kunt nu ook tafels en andere obstakels omgooien, zodat ze dekking bieden. Uiteraard kunnen je tegenstanders dat ook. Ze duiken bij voorkeur weg achter pilaren, plantenbakken en diezelfde kisten en kratten. Waar ze helemaal dol op zijn, is het werpen van granaten. De vele soldaten die je tegenover je krijgt lijken er ook steeds genoeg van op zak te hebben. Gelukkig gooien ze niet altijd even goed, dus lang niet elke granaat bereikt zijn doel. Zelf kun je niet al te veel granaten bij je dragen, maar er is wel een aantal verschillende smaken. Wapens, granaten en munitie pik je op van de tegenstanders die je onderweg omlegt, want van je collega's moet je het al erg snel niet meer hebben. Je zult met name de vrouwelijke luitenant Stokes nog regelmatig tegenkomen, maar steeds als bijrolspeler in het verhaal rond Genevieve Aristide en uiteraard rond Alma, de vrouw met de verwoestende paranormale krachten die centraal stond in de eerste FEAR. Alma vervult ook nu weer de hoofdrol in het verhaal. Net als in de eerste game duikt ze zeer regelmatig op, waarbij het steeds de vraag is of je haar echt ziet, of dat ze in visioenen aan je verschijnt. Je krijgt in ieder geval op allerlei manieren met haar te maken. Soms rent ze als klein meisje door de donkere gangen voor je uit om je de weg te wijzen, en soms lijkt ze in te grijpen als je in een penibele situatie verzeild bent geraakt. Ze is echter niet altijd even vriendelijk. Soms valt ze je aan en moet je je losworstelen door snel achter elkaar op een knop van je controller te rammen.