Review Samba de Amigo

Simpel en doeltreffend dus, maar is het écht leuk? Reken maar! Het uitblijven van het concept 'zomer' in ons landje is geen punt meer als je dit speeltje bezit. Sterker nog, als Samba niet binnen een minuut een welgemeende lach op je gezicht tovert is er iets mis met je. Vanaf de spetterende introsequence dansen tal van mierzoete poppetjes over het scherm en lijden je ogen onder het onwerkelijk frisse kleurenpalet waaruit de game is opgebouwd. Eenvoudige en logisch opgebouwde menu' s leiden in no-time naar de hoofdzaak van het spel: de songs. Samba bevat een dikke veertig goedgekozen nummers die in een viertal moeilijkheidsgraden zijn onderverdeeld. De soundtrack is gevarieerd, met voorspelbare nummers als Ricky Martin' s 'La Vida Loca' en 'Oye como Va' van Santana en verrassingen als een latinversie van Aha' s 'Take on Me' en 'Groove Is In the Heart' van Deee-Lite. Er is voor ieder wat wils en het verveelt zelden.

Maraca's vs Nunchuks

Samba is leuk, nog steeds verfrissend en voorzien van een indrukwekkende songlijst. Toch is de game verre van perfect. Dat heeft met name te maken met het missen van de maraca's, de controllers in de vorm van sambaballen, die destijds in de speelhal en op de Dreamcast bij het spel werden uitgebracht. Dit blijkt een cruciale factor bij een kritische beoordeling van het spel, want in vergelijking met de maraca's missen de nunchuks van de Wii de spreekwoordelijke boot, als het op snelheid en accuratesse aankomt. In technologisch opzicht kunnen de controllers de oorspronkelijke speelhalervaring gewoonweg niet aan, en met name later in de game kunnen ze de actie nauwelijks bijhouden. Nu is daar werkelijk niets van te merken in de easy en normal-modes, maar zodra hardmode wordt vrijgespeeld gaat het fout. De balletjes die naar de cirkels bewegen gaan sneller en bewegen daarnaast volstrekt onvoorspelbaar. Dat is alleen maar goed, in mijn visie zijn games tegenwoordig gewoonweg te gemakkelijk, dus een pittige uitdaging ga ik niet uit de weg. Maar helaas is Samba' s hardmode niet moeilijk vanwege de gameplay, maar door de controllers die vaak te traag reageren.

Volledig de kluts kwijt

Laat ik een simpel voorbeeld geven. In hard-mode vraagt de game je midden in een song de beide controllers omlaag te slaan, in een zogenaamde pose. Als je dat doet raakt de Wii de kluts volledig kwijt en claimt het apparaat dat je de controllers in de lucht steekt - waar ze wellicht kort daarvoor nog waren. Gevolg is dat je niet aan je punten komt en weer ouderwets van voor af aan mag beginnen, terwijl je zeker weet dat je de opdracht goed hebt uitgevoerd. Het probleem is enigszins te verhelpen door de Nunchuk los te koppelen en daarvoor in de plaats een tweede controller aan te sluiten. Je zult merken dat je dan meer controle hebt en ook zit de draad niet meer in de weg als je razendsnel onmogelijke poses moet aannemen. Aan het eind van het liedje blijkt ook deze 'oplossing' het probleem echter niet volledig uit de weg te ruimen. Begrijp me goed, ik ben een absolute Samba-fan en zie het liefst heel Nederland los gaan op dit ingenieuze stukje software. Maar feit blijft dat het spel voor een flink deel lijdt onder de controls. Nieuwkomers in het wereldje van Samba de Amigo hoeven zich niet direct zorgen te maken, in het begin heb je er immers weinig last van, maar veteranen zijn bij deze gewaarschuwd.