Door Jurian Ubachs

Redacteur

Feedback • 23-10-2026 06:00 5

Burnout-makers leveren puike racegame af

Item: Star Wars Galactic Racer - Standard Edition, Xbox series S|X
Author: Jurian Ubachs

Star Wars Galactic Racer Review

23-10-2026 • 06:00

Multipage-opmaak

Een racegame met Criterion-dna

Star Wars Galactic Racer

Star Wars Galactic Racer is een racegame van veteranen die jarenlang voor Criterion Games werkten. Dat is te merken. Gekscherend zou je dit 'Star Wars Galactic Racer Paradise: Takedown!' kunnen noemen. De game ademt in alles Star Wars, maar de gameplay doet bij vlagen denken aan de Burnout-games van weleer. Galactic Racer scoort met een leuke campagne, maar vooral met de pijlsnelle, soepel draaiende gameplay. Her en der zijn bochten niet helemaal goed zichtbaar en de multiplayer had zeker meer liefde verdiend, maar dat neemt niet weg dat Fuse Games een prima Star Wars-racegame aflevert. Meer multiplayerfuncties kunnen altijd nog worden toegevoegd, al zal dat niet gelden voor de splitscreenmodus, die gamers missen. Ook zonder die modus is Star Wars Galactic Racer een lekkere racegame en zeker niet alleen voor Star Wars-fans.

Pluspunten

Minpunten

Getest

Star Wars Galactic Racer - Standard Edition, Xbox series S|X

Prijs bij publicatie: € 59,99

Vergelijk prijzen Vanaf € 59,99

Bekijk alle uitvoeringen (7)

Had ik verwacht dat Star Wars Galactic Racer bij mijn favoriete Star Wars-games ooit zou behoren? Nee, niet echt. Toch waren er wel aanwijzingen dat dit iets interessants zou kunnen worden. De game is gemaakt door Fuse Games. Dat zegt je waarschijnlijk niets, maar de naam Criterion Games misschien wel. Die studio is bekend van diverse Need for Speed-games, en daarvoor van de Burnout-reeks. Na de release van Need for Speed Unbound in 2022 vertrokken vijf vooraanstaande ontwikkelaars bij Criterion om voor zichzelf te beginnen. Die studio, je raadt het al, werd Fuse Games.

Ik vertel je zo natuurlijk alles over Star Wars Galactic Racer, maar het is best interessant om bovenstaande ontwikkeling eerst nader te bekijken. Matt Webster, Steve Uphill, Pete Lake, Andrei Shires en Alan McDairmant zijn namelijk niet de minsten. Bij Criterion waren ze respectievelijk general manager, head of content, executive producer, technical director en head of development. Anders gezegd: praktisch alle kopstukken van de studio pakten hun biezen.

Ingrijpende gevolgen voor Criterion

Dat verklaart waarom ik dacht dat Star Wars Galactic Racer best eens een heel goede game zou kunnen worden. Waarschijnlijk verklaart het ook waarom Electronic Arts de koers van Criterion Games daarna radicaal wijzigde. In juli werd bekend dat Criterion Games veranderde in Criterion: A Battlefield Studio. De gerenommeerde studio is nu dus een van de vele EA-studio's die de ontwikkeling van Battlefield-content ondersteunen. Natuurlijk valt nooit met zekerheid te zeggen of dat causaliteit of correlatie is, maar opvallend is het zeker.

Ondertussen profiteerden Webster en zijn team van de bij Criterion opgedane ervaring – en niet alleen bij het maken van racegames waarin takedowns een rol spelen. Criterion had in de tussentijd namelijk ook al meegewerkt aan Star Wars Battlefront en Star Wars Battlefront II. Daardoor konden ze contacten opbouwen bij Lucasfilm Games. Die contacten openden uiteindelijk de deur naar een racegame met een Star Wars-thema.

Star Wars-racegame met Criterion-dna

Star Wars Galactic Racer is dus, kort door de bocht genomen, een Star Wars-racegame met Criterion-dna. Als je het zo zegt, is er ineens meer reden om met veel interesse naar deze game te kijken. Persoonlijk heb ik prachtige herinneringen aan veel van de Burnout-games. Voor mij blinken die games uit dankzij een fijne mix van racen op hoge snelheid en uitermate spectaculaire takedowns van de andere racers om je heen.

Dat is in een notendop ook wat Star Wars Galactic Racer heeft te bieden. De game laat je in allerlei voertuigen op verschillende planeten racen. Dat doe je in diverse racevormen, en altijd met een hoge snelheid die steeds verder oploopt naarmate je vordert in de game. En takedowns? Die zijn er niet alleen, maar spelen ook een centrale rol in de gameplay en kunnen je allerlei handige boosts opleveren. Dit is Star Wars Galactic Racer Paradise: Takedown.

Onderwereldraces en rubberbanding

De premisse van de game is simpel. Jij bent Shade, een racer en vooral iemand die een appeltje te schillen heeft met de criminele Bool-familie. Een van hen, Kestar Bool, probeert controle te krijgen over de races, die zijn opgestart om vermaak en gokinkomsten te genereren in het vacuüm dat het Keizerrijk heeft achtergelaten. Star Wars Galactic Racer speelt zich namelijk af na de val van het Keizerrijk, in een tijd waarin veel piloten niet weten wat ze met hun vaardigheden aan moeten. De Galactic Racing League biedt ze een oplossing.

Verhaaltje met enkele herkenbare elementen

Dat verhaal kun je op zich volledig negeren, maar ik moet bekennen dat ik het best vermakelijk vond. De verschillende personages die Shade tegenkomt, hebben allemaal zo hun – toegegeven, vrij dunne – achtergrondverhaaltjes en over Shade kom je her en der ook meer te weten. Daarnaast zul je af en toe wat flarden bekend materiaal zien. Zo kom je op een gegeven moment Sebulba tegen, die het in Star Wars Episode 1: The Phantom Menace opnam tegen Anakin Skywalker. Als hij spreekt over 'slechts één mens die hem ooit heeft kunnen verslaan', weten we allemaal wel wie hij bedoelt.

Podracing is voor Star Wars-fans een bekend fenomeen, maar niet de basis voor de Galactic Racing League. Sterker nog: door de hoge snelheden is het racen met pods verboden. Betekent het dat je geen podracing zult zien in de game? Nou, het zit er zeker in. Het is wel zo leuk als je zelf gaat uitvinden hoe dat zit, maar wees gerust: de duizelingwekkende snelheden die alleen pods kunnen halen, krijg je zeker te zien.

Je begint echter met een simpeler voertuig en daarbij heb je de keuze uit een landspeeder, een speeder bike of een skimspeeder. Die laatste klasse is nieuw voor Galactic Racer en bestond nog niet in het universum, of in elk geval nog niet onder die naam. Landspeeders zijn goede allrounders en lekker stevig, zodat ze een beuk kunnen uitdelen of incasseren. Speeder bikes zijn sneller en wendbaarder, maar ook kwetsbaarder. De skimspeeder lijkt in zijn besturing op een gevechtsvliegtuig. Je kunt het voertuig 90 graden kantelen om een knife-edge-manoeuvre uit te voeren, net zoals een straaljager kantelt als hij een bocht maakt.

De keuze voor een voertuig maakt uit, maar het is niet zo dat je met het ene wel kunt winnen en met het andere niet. Zeker voor de races binnen de campagne lijkt het niet veel uit te maken. Wel is het handig dat je keuze aansluit bij je speelstijl. Door driftend een bocht in te gaan, kan de speeder bike kinetische energie opbouwen en zo met een geweldige boost de bocht uitkomen. Kortom: pijlsnelle acceleratie. De skimspeeder raast de bike uiteindelijk voorbij, maar accelereert traag, waardoor stuurfoutjes meer tijd kosten.

Rubberbanding

En ik zei het al, takedowns zijn belangrijk. Een welgemikte beuk kan ervoor zorgen dat een van je concurrenten op een fijne achterstand komt te rijden. Dat hoeft in Galactic Racer overigens niet te betekenen dat je, als het jou overkomt, meteen kansloos bent. In veel races zit wat rubberbanding, wat betekent dat de achterste rijders net wat sneller zijn dan de voorste, zodat de afstand tussen beide overbrugbaar blijft.

Dat is soms handig, maar niet altijd leuk. Ik heb extreme gevallen meegemaakt waarin ik zelfs met vier crashes in de laatste honderden meters gewoon nog even snel kon winnen. Heel fijn, maar dat levert nul komma nul voldoening op. Rubberbanding is als concept niet per se slecht, maar het moet niet ten koste gaan van het gevoel dat de beste racer eerlijk kan winnen. In Galactic Racer voelde ik net iets te vaak dat het verkeerde invloed had, ook in de multiplayermodus. Als jij een race nagenoeg perfect aflegt, voelt het raar om te verliezen van iemand die in de eerste ronde twee keer is gecrasht. Uiteraard kan diegene net sneller zijn dan jij, met dank aan zijn voertuig en perks, maar sommige gaten zouden onoverbrugbaar moeten zijn zolang de voorste rijders geen fouten maken en ook gewoon hard gaan.

Onvoorspelbaar

Wat mij er met name in tegenstaat, is dat het onvoorspelbaar lijkt te zijn. Sommige challenges hebben een hoge mate van rubberbanding. Bij andere races lijkt het juist amper een rol te spelen. Vergelijk het met Mario Kart: in die game weet je van tevoren dat als je ver vooraan rijdt, de kans alsnog groot is dat je door pure pech best kunt verliezen. Dat is duidelijk en het is onderdeel van de game. In Star Wars Galactic Racer voelt het te willekeurig. Dat ondermijnt de lol een klein beetje.

Succes door ontwikkeling en takedowns

Genoeg daarover, even terug naar de takedowns. Die zijn namelijk echt fantastisch. Verwacht niet de diepgang van een game als Burnout, waarin je zelfs allerlei soorten takedowns had en die ook kon verzamelen, maar de tactieken laten zich vergelijken. Er is weinig lekkerder dan met een ongelooflijke snelheidsboost een langzamere rijder vol tegen de rotsen te lanceren. De takedowns worden dan ook in Burnout-stijl in beeld gebracht. Op dat moment raast jouw voertuig even op de automatische piloot door, zodat jij de tijd hebt om naar de door jou aangerichte chaos te kijken.

Voordeel door takedowns

Hoewel een takedown niet betekent dat de racer in kwestie meteen is uitgeschakeld, levert het altijd wel voordeel op. In de campagne kom je van tijd tot tijd een 1v1-race tegen. Die is belangrijk, want hij levert je een token op – waarover zo meteen meer. Maar het is dus zaak om die races te winnen. Dan helpt het zeker om je concurrent een of twee keer in de muur te parkeren. Rubberbanding speelt hier niet altijd een even grote rol, dus die voorsprong kan dan genoeg zijn voor een vrij simpele overwinning.

Daar komt bij dat het je een extra boost kan opleveren. Om dat uit te leggen, moeten we even terug naar het begin van de campagne. Als beginnende racer kiest Shade eerst een voertuig. Dat is echter maar een deel van je totale loadout. Gaandeweg kun je allerlei upgrades, abilities en parts toevoegen. Daarnaast kun je ook nog Favors van npc's krijgen en een Racer Style uitkiezen, die ook weer een bonus met zich meebrengt. Favors en Racer Styles worden daarnaast steeds effectiever als je ze vaker gebruikt.

Shade werkt zich eerst door een reeks kwalificatieraces heen, waarmee hij zich plaatst voor het hoofdtoernooi. Dat toernooi win je waarschijnlijk niet meteen. Sterker nog: het kan vrij snel afgelopen zijn. Wanneer je een nieuwe Tour start, krijg je van een van de misdaadfamilies waarmee je samenwerkt een League-token. Dat is een peperduur toegangsbewijs dat je nodig hebt om mee te mogen doen aan de races. Er zijn momenten waarop je een extra token kunt verdienen, zoals dus in een rechtstreekse race tegen een rivaal, maar je kunt ze in sommige typen races ook verliezen. Zodra je op nul tokens komt, is je Tour afgelopen en ben je uitgeschakeld.

Roguelite

Dat is niet erg. Sterker nog, dat is een beetje de bedoeling. Galactic Racer heeft hier wel wat weg van een roguelite. Elke keer dat je een Tour eindigt, kun je namelijk verdiende ervaringspunten uitgeven aan blijvende upgrades voor je vehikel. Ook vrijgespeelde Favors en Racer Styles behoud je, eventueel in hun verbeterde vorm. Shade wordt dus per Tour net iets sneller en beter.

Dat is handig, want alles wat je tijdens een Tour verdient en verbetert, verlies je als je bent uitgeschakeld. Na elke Tour krijg je steeds iets meer blijvende verbeteringen, waardoor je tijdens een volgende Tour net wat meer kans op succes hebt. Je hoeft dus niet steeds op nul te beginnen. Tijdens de Tour blijft het zaak om je wagen zo goed mogelijk te ontwikkelen en zo ver mogelijk te komen, want dat levert ook de beste blijvende bonussen op, mocht je het einde van de Tour niet halen.

En die takedown-boosts dan? O ja, ik zou het bijna vergeten. Abilities hangen vaak samen met specifieke handelingen. Denk bijvoorbeeld aan 'Als je 10 seconden slipstreamt, krijg je een Overcharged-boost van 20 seconden.' Dan laat de volgende stap zich raden: er zijn boosts die worden geactiveerd zodra jij een takedown uitdeelt. Er zijn allerlei verschillende abilities die ook nog eens verschillende niveaus hebben. Het eerste niveau van een schild geeft je bijvoorbeeld alleen een schild. Op hogere niveaus zorgt dat schild er ook nog eens voor dat racers die jou aanraken terwijl je schild actief is, zelf schade oplopen.

Mazzel

Je krijgt van Galactic Racer dus behoorlijk veel opties om je ideale pakket samen te stellen. Daar zit ook wat mazzel bij. Per Tour speel je nieuwe 'kaarten' vrij, in de vorm van abilities en betere onderdelen die je vanaf dat moment in een Tour kunt tegenkomen. Je krijgt ze als beloning na een race of koopt ze af en toe in de shop, met de credits die je in-game hebt verdiend. Je weet alleen nooit helemaal welke onderdelen of abilities er voorbijkomen.

Gokelement (zonder echt geld)

Daar kun je trouwens ook best met een kritische bril naar kijken. Als je niet van gokken houdt, is Galactic Racer best een lastige game. De hele Tour draait in het verhaal toch al om gokken en dat komt ook terug in de gameplay. Zo kun je sidebets afsluiten met een andere racer, waardoor je in een race extra credits kunt verdienen als je voor die racer eindigt. Ook blijft het afwachten welke upgrades je krijgt voorgeschoteld. In de shop kun je het aanbod zelfs verversen, als je daar een klein bedrag aan credits voor betaalt. Dat is allemaal in-game geld, dus het is geen gokken met echt geld. Maar het blijft wel een goksysteem dat gokken op een bepaalde manier zou kunnen normaliseren.

Als het allemaal net goed valt en je precies je favoriete abilities en onderdelen krijgt, die ook nog eens aansluiten bij je Racer Style, wordt Galactic Racer echt heerlijk – en een tikkie makkelijk. Ik had een build waarbij mijn Afterburner extra sterk was, met dank aan mijn gekozen Racer Style. Dat combineerde ik tijdens de Tour met abilities en onderdelen die mijn Afterburner nog sterker maakten, langer lieten branden én ook nog eens makkelijk lieten aanvullen. 'Hervul je hele Afterburner bij elke landing' is met die build absoluut een geweldig onderdeel om aan je pakket toe te voegen.

Het is waarschijnlijk geen toeval dat ik er met die build ook voor het eerst in slaagde om de Tour een keer winnend af te sluiten. Dat is ook meteen het einde van de campagne, al staat het je vrij om er nog wat Tours aan vast te plakken. Afhankelijk van je vaardigheden zal de campagne al snel tien uur duren, met wat extra uurtjes als je de Tour vaker opnieuw moet doen voordat je hem een keer wint.

Stabiele multiplayer verdient meer liefde

Wat is er daarna nog te doen? Welnu, in je eentje kun je je storten op de arcade en enkele scenario's. Ik vond dat niet bijzonder interessant. Het mist de context die de campagne wel heeft. Je kent alle banen al, dus daar zit de meerwaarde dan ook niet meer in.

De multiplayer vind ik leuker. Je kunt snel in een race springen of een complete tour afwerken, samen met andere racers. In de praktijk speel je vaak tegen enkele andere mensen en vullen bots de rest van het veld. Dat is niet per se erg. Zolang er vijf of zes mensen meespelen, heb je leuke potjes die wat lastiger zijn dan races tegen de computer.

Weinig lag, maar ook weinig opties

De multiplayer zit grotendeels goed in elkaar. Dan doel ik vooral op de technische werking. Dit is een game die zich afspeelt op hoge snelheden, dus elke vorm van lag is eigenlijk meteen funest. Tegen een rots aan knallen omdat je verbinding een fractie van een seconde haperde, zou alles direct verpesten. Dat deel is echter dik in orde. Ik heb nauwelijks connectieproblemen ervaren.

Daar staat tegenover dat je daaromheen wel de nodige kanttekeningen kunt plaatsen bij de multiplayer. Zo zijn de mogelijkheden best beperkt. Je kunt bijvoorbeeld geen eigen lobby's starten en races met eigen regels rijden. Ook heb je geen invloed op welke maps worden gekozen. Dat zijn voor veel racegames basisfeatures, maar ze ontbreken in Galactic Racer.

Geen splitscreen

Een lokale splitscreenmodus ontbreekt ook. Dat is jammer. Ik kan me overigens wel iets voorstellen bij die keuze. De game ziet er mooi uit en de races verlopen op hoge snelheid. Bij splitscreen moeten er dus twee beelden worden weergegeven, waarschijnlijk allebei op 60fps. Dergelijke snelle gameplay op 30fps zou niet werken. Het lijkt aannemelijk dat de huidige consoles niet in staat zijn de raceactie van Galactic Racer goed genoeg in splitscreen weer te geven.

Uitstekend gevoel van snelheid

Het goede nieuws is dus wel dat Star Wars Galactic Racer er gaaf uitziet. Daarin is vooral snelheid belangrijk. De planeten en voertuigen kunnen nog zo mooi zijn, als je niet het gevoel krijgt dat je met duizelingwekkende snelheden langs rotsen vliegt, werkt het concept niet. En dat gevoel krijg je dus wel. Vrijwel elke race remde ik wel ergens af omdat ik bang was dat ik anders met een noodgang op een rots zou klappen. En dat gevoel is precies wat je wil.

60fps de max op consoles

De sleutel tot dat succes ligt in hoe snel de wereld aan je voorbij trekt en hoe soepel de game draait terwijl dat gebeurt. Op consoles betekent dat een vaste framerate van 60 frames per seconde, die op de XBOX Series X ook prima wordt gehaald. De game ondersteunt op consoles geen vrr en er is ook geen aparte modus voor een hogere framerate. Deze game lijkt me echt heerlijk met een hoge framerate, maar wellicht is dat te veel gevraagd.

Ik heb het ook niet echt gemist. De game voelt lekker zoals hij is. En mocht je wel even de tijd hebben om de wereld in je op te nemen, dan krijg je mooie dingen te zien. Niet elke baan is even sterk, maar hoe de verschillende werelden zijn neergezet, is vet. Ze hebben allemaal een eigen stijl met bijbehorende hindernissen. Op Jakku zie je de wrakstukken van gecrashte Star Destroyers en race je er zelfs doorheen. Op Crait verstuif je de zoutvlaktes en trek je rode strepen, zoals je ze misschien wel kent van de latere Star Wars-films. Het is allemaal heel herkenbaar.

Spectaculaire crashes

De voertuigen zelf zien er ook mooi uit. Het is leuk dat de verschillende soorten voertuigen het in Galactic Racer ook steeds tegen elkaar opnemen, waardoor je altijd wat variatie om je heen hebt. Alle speeders zijn zeer gedetailleerd en spatten op spectaculaire wijze uit elkaar na een takedown of een crash. De one-liners die de racers op dat soort momenten roepen, vallen wel wat in herhaling, maar het blijft alsnog vermakelijk.

Onnodige crashes door slecht zicht

Het enige puntje waar ik minder tevreden over ben, is grafisch van aard, maar raakt de gameplay zeker. Ik merkte dat ik op de banen niet altijd wist naar welke kant een bocht ging. Soms zijn er lichtjes die de route aangeven, maar soms ontbreken die. Als je dan door een grijskleurige grot raast, is het soms lastig te zien of de grijze muur in de verte nou naar links of naar rechts afbuigt. Terwijl je daarnaar tuurt, kun je ook een eveneens grijs rotsblok dat je daarvoor nog tegenkwam over het hoofd zien. Dat leidt tot een crash.

Dit probleem lost zichzelf een beetje op als je de lay-outs van de banen beter leert kennen, maar het blijft af en toe gebeuren. Dat is jammer. Star Wars Galactic Racer is soms spannend en crashen hoort erbij, maar een crash omdat je niet duidelijk genoeg kon zien welke kant de baan op ging, voelt onnodig. Er zijn overigens genoeg plaatsen waar de makers duidelijk hun best hebben gedaan om visuele verschillen aan te brengen die de richting duidelijker maken. Zo hangen er vaak rode of gele doeken over die grijze rotsen, zodat je sneller ziet waar een bocht heen gaat. Helaas gaat dat dus niet overal goed.

Conclusie

Star Wars Galactic Racer is een fijne racegame die niet alleen leuk is voor Star Wars-fans, maar ook voor gamers die houden van Burnout-achtige racegames. De rubberbanding is soms een beetje irritant en de multiplayermodus had meer opties verdiend. Daarnaast had ik graag wat meer planeten gezien en is het vervelend dat je sommige bochten niet zo goed ziet aankomen. Afgezien van die puntjes is Galactic Racer een heerlijke game. Op topsnelheid tussen rotspartijen of door wrakstukken van Star Destroyers heen razen blijft keer op keer leuk en spectaculair. Ik had niet zien aankomen dat Star Wars Galactic Racer een van mijn favoriete games van dit jaar zou worden, maar dat is het zeer zeker.

_{Redactie: Jurian Ubachs • Eindredactie: Bas Roestenberg}