Pokémon Pokopia
Een gezelligere, blijere game dan Pokémon Pokopia zul je op dit moment niet snel vinden. Het spel combineert het bouwen van je eigen spelwereld, zoals dat gaat in een sandboxgame, met de charme van de lieflijke Pocket Monsters, die we al decennia kennen. Pokopia heeft iets vrolijks en tegelijk rustgevends. Dat kun je ook opvatten als: niet al te spannend, misschien zelfs wel een beetje saai. Het willen uitvinden van alles wat er te bouwen en ontdekken valt, moet ook een beetje in je zitten. Zonder dat aspect heeft Pokopia weinig meer te bieden wanneer de schattigheid en de lol van het vinden van nieuwe Pokémon niet meer voldoende voor je zijn. Spreekt het je wel aan, dan biedt Pokémon een leuke combinatie van elementen uit Minecraft, Animal Crossing en natuurlijk Pokémon en als twee van die drie titels je aanspreken, mag je Pokopia niet laten liggen.
Blij. Een beter woord om Pokémon Pokopia te omschrijven is er haast niet. Het spel maakt je blij, het is blij, de Pokémon zijn blij, blij, blij. Je zou er kotsmisselijk van worden. Toch komt Pokopia ermee weg. De gedachte: o jee, moet ik nu tientallen veel te blije mini-Tamagotchi's tevreden houden?, maakte na enkele uren plaats voor genot. En rust. In Pokopia hoef je niets. De wereld hoeft niet gered te worden, je hoeft geen wedstrijd of race te winnen, niets van dat alles. Je hoeft alleen maar je eigen Pokémon-paradijsje op te bouwen, op je eigen tempo en naar eigen inzicht.
In Pokopia speel je als Ditto, de Pokémon die van gedaante kan wisselen en de vorm kan aannemen van andere Pokémon en mensen. Dat laatste blijkt, want als op een goede dag alle mensen uit de spelwereld lijken te zijn verdwenen, verandert Ditto in zijn versie van een Pokémon-trainer, die de speler natuurlijk zelf mag vormgeven. Geholpen door Professor Tangrowth – de geëvolueerde versie van Tangela – ga je op onderzoek uit om erachter te komen wat er met de mensen is gebeurd en wat er met de wereld aan de hand is, die grotendeels in puin ligt.
Die wereld ga je weer opbouwen, maar dat doe je niet alleen. Pokopia draait voor een groot deel om het vinden van allerlei verschillende Pokémon die daarbij helpen. Daarvoor zul je allerlei leefomgevingen moeten creëren die bepaalde soorten Pokémon aantrekken. Aanvankelijk is een stuk hoog gras of iets met een watertje in de buurt al genoeg, maar later in het spel worden de eisen hoger en zul je bijvoorbeeld meubels moeten plaatsen of een bepaalde soort gras moeten hebben.
Het vinden van de Pokémon is in de eerste uren bijzonder, maar dat wordt wel minder. Je wereld vult zich namelijk vrij snel met Pokémon en al die Pokémon hebben wensen en voorkeuren. Ze willen bijvoorbeeld wat decoratie of speeltjes in hun leefomgeving. Door ze daarin te voorzien, verbetert je band met die Pokémon en geven ze je als gevolg af en toe kleine cadeautjes. Belangrijker: je wordt continu omringd door vrolijke Pokémon die zichtbaar plezier hebben in het leven. Kijken naar hoe ze spelen of interactie met elkaar hebben is oprecht leuk om te doen.
Schattigheid
Dat laatste is een belangrijk onderdeel van Pokopia. Natuurlijk is er best wat te doen, maar dit spel leunt voor een groot deel op de schattigheid van de Pokémon. De beestjes lijken ook decennia na hun conceptie nog niets aan populariteit te hebben ingeboet en doordat de hardware van onze spelcomputers steeds beter wordt, zien we de Pokémon op steeds leukere manieren in beeld komen.
:strip_exif()/i/2008078196.jpeg?f=imagearticlefull)
Vergelijk de grafische kwaliteit van Pokémon Pokopia maar eens met Pokémon FireRed, dat onlangs ook voor de Switch 2 verscheen. Die heruitgaven van de originele Pokémon-games laten goed zien waar de serie ooit mee begon. Het is leuk om te zien hoe dat niveau zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld. De Pokémon in Pokopia zien er mooi uit, tonen emotie, spelen met elkaar en noem maar op. Het is oprecht leuk om af en toe gewoon even rond te kijken en te zien wat je Pokémon allemaal aan het doen zijn.
Samen bouwen
Pokémon zoeken en hun leefomgevingen opbouwen doe je niet alleen voor de gezelligheid. Zoals gezegd ligt de wereld in puin. Zo kom je al snel een ingestort Pokécenter tegen en in volgende zones liggen compleet vervallen dorpen te wachten op jouw herstelwerkzaamheden. Voor dat werk heb je grondstoffen nodig en wat hulp van je Pokémon-vrienden.
In de eerste plaats kan Ditto van sommige Pokémon een speciale vaardigheid leren die je nodig hebt om verder te komen. Denk aan de mogelijkheid om water te spuiten, gras te laten groeien, hout te hakken en rotsen weg te beuken. Daarnaast hebben Pokémon soms ook een bepaalde specialiteit. Onix kan bijvoorbeeld als bulldozer worden ingezet, Makuhita is een bouwer en zo zijn er nog tal van andere handige 'baantjes' die Pokémon kunnen vervullen om je te helpen. Die heb je nodig bij het bouwen van huizen, winkels en andere gebouwtjes die je wereld uiteindelijk vorm geven.
:strip_exif()/i/2008078182.jpeg?f=imagearticlefull)
Zeker in de eerste uren doe je het verzamelen, bouwen, oogsten en dergelijke allemaal handmatig en dat aspect blijft ook wel aanwezig in de game, maar na een tijdje krijg je meer mogelijkheden en leer je beter omgaan met de mogelijkheden die de game je biedt. Als je wilt weten waar Pokopia allemaal toe in staat is, moet je eigenlijk even op YouTube rondkijken. Ik heb daar voorbeelden gezien van compleet geautomatiseerde bouwwerken waarbij Pokémon gewassen voor je bijhouden. Ik durf niet te voorspellen waar de limieten van het spel liggen, maar het is duidelijk dat je je creativiteit aardig op de vrije loop kunt laten.
Komt langzaam op gang
Toch ontkom je er niet aan dat je aanvankelijk veel zelf moet doen, wat ook best repetitief kan aanvoelen. De game komt wat dat betreft langzaam op gang. Je verzamelt grondstoffen, laat die door bepaalde Pokémon eventueel bewerken en bouwt dan je eerste bouwwerken. Heb je andere dingen nodig, dan moet je die bouwen bij een werkstation, maar je hebt wel eerst het juiste recept nodig, plus de juiste grondstoffen. Na een paar uur begon dit me een klein beetje tegen te staan en voelde het heen en weer lopen om spullen te vinden of op te halen uit een opslagkistje toch een beetje als werk.
:strip_exif()/i/2008078168.jpeg?f=imagearticlefull)
Hier zit een drempel waarvan ik me goed kan voorstellen dat er ook gamers zijn die er nooit voorbij komen. De spelwereld bestaat namelijk uit allerlei zones en ook in die zones valt er weer van alles te bouwen en te vinden. Zo kun je niet elke grondstof in elke zone vinden, dus je hebt wat wisselwerking nodig. Maar een gigantisch nieuw gebied voorgeschoteld krijgen, terwijl je startgebied er nét een beetje gezellig uit begint te zien, voelt als veel hooi op je vork en dat vraagt soms best even wat doorzettingsvermogen.
Minecraft-sausje
Hier komt ook het Minecraft-sausje in beeld. De blokkerige spelwereld gaf het natuurlijk al weg, maar Game Freak heeft voor Pokopia duidelijk leentjebuur gespeeld bij het populaire spel van Mojang.
De spelwereld opbouwen, met daarin allerlei voorzieningen voor je Pokémon, een huis voor jezelf en meer van dat soort dingen, is een doel op zich, niet alleen maar een middel om iets te bereiken. Je moet dat aspect van dingen bedenken en bouwen ook wel leuk vinden. Gamers die zich in games vooral op de essentiële onderdelen richten, zullen zich in deze wereld minder snel thuis voelen. Als je het plezier niet kunt vinden in het bedenken van leuke aankleding voor een bepaald gebied, gewoon om het er leuker uit te laten zien, dan heeft Pokopia voor jou wellicht niet voldoende te bieden.
Daarin speelt de combinatie van het vele handwerk en kleine irritaties ook wel een rol. De game kent diverse systemen die best wat beter uitgedacht hadden kunnen zijn. Zo moet je opslagkistjes bouwen om spullen in te bewaren. Dat is oké, maar het is lastig bij te houden wat je in welk kistje hebt gestopt. Kistjes die direct tegen een werkstation aan staan, zijn handig, omdat je dan alle spullen uit die kistjes direct ook ziet wanneer je die specifieke werkbank gebruikt. Voor losse kistjes geldt dat niet, dus ik moest met regelmaat een flink aantal kistjes langs om te kijken waar ik dat ene item ook alweer had gelaten. Dit kan slimmer. In andere Pokémon-games kun je je verzamelde Pokémon bewaren in een computer en ze in elk Pokécenter ophalen of omwisselen. Iets dergelijks had in Pokopia met items ook niet misstaan.
:strip_exif()/i/2008078190.jpeg?f=imagearticlefull)
Daarnaast werkt de besturing soms ook net niet helemaal lekker mee. Het gebeurt bijvoorbeeld vaak dat je een verkeerd voorwerp oppakt. Dan wilde ik bijvoorbeeld een stuk fruit van de grond rapen, maar pakte ik per ongeluk het hekje op dat er pal naast stond. Meubels en andere spullen voor huizen en alles eromheen bouwen en verzamelen horen bij de game, vandaar dat je hekjes en dat soort zaken ook in je tas kunt stoppen. Best goeie tas trouwens, want er passen ook complete bedden en bankstellen in!
Muisbesturing
Een leuke, verborgen truc is trouwens om de muisbesturing van de Switch 2 te gebruiken. Het is best gek, maar omdat de Switch 2 zo op de Switch 1 lijkt, gebruik ik hem eigenlijk op exact dezelfde manier. Dat is meestal in handheld, af en toe docked, maar altijd gewoon met de Joy-Cons of de controller. Dat de Joy-Cons ook dienst kunnen doen als muis, wil ik nog wel eens vergeten. In Pokopia kun je die functie dus ook gebruiken en dat is soms best handig bij het bouwen of het aanpassen van het terrein waarop je wilt bouwen.
Hoe leuk Pokopia op lange termijn is, hangt dus vooral samen met dat bouwen. Gamers die spelen voor een verhaal en die louter missies willen doen om doelen te bereiken, zullen Pokopia zoals gezegd relatief snel links laten liggen. Wie echter wel gegrepen wordt door het bouwvirus, kan leuke dingen maken. Het is indrukwekkend om te zien wat er allemaal mogelijk is en hoe gamers de tekortkomingen van de game ook omzeilen. Zo zag ik iemand die een complete voorraadschuur had gebouwd, met bij elk kistje een ingelijste foto van het soort item dat hij in dat kistje verzamelde. Je moet er even wat werk in stoppen, maar dan heb je wel een overzichtelijk voorraadhok.
:strip_exif()/i/2008078192.jpeg?f=imagearticlefull)
Dat is een aardig vergevorderd stadium. Het begint een stuk simpeler, met huisjes en dat soort dingen. Dat zou ik bijna vergeten: in elke zone moet je ook huisjes neerzetten, voor jezelf en eventueel voor je Pokémon-vriendjes. Vooral die van jezelf is belangrijk, omdat dat als terugkeerpunt dient. Je kunt van elke plek op de wereld fast-travellen naar een van je huisjes en dat is de snelste manier om tussen zones te reizen. Verlaat je een zone waarin je nog geen huisje hebt, dan moet je er een volgende keer opnieuw naartoe lopen. Dat is ook wel te overzien, maar overal een huisje neerzetten is sterk aan te raden.
Het is een beetje flauw om de vergelijking met games als Minecraft zo nadrukkelijk aan te halen, want Pokémon Pokopia doet ook echt andere dingen en heeft natuurlijk de charme van de schattige Pokémon in zijn voordeel, maar het is wel een belangrijke vergelijking om te maken.
Minecraft, Dragon Quest Builders 2 en andere vergelijkbare games zijn sandboxgames waarin gamers hun fantasie de vrije loop kunnen laten. De vraag wat er allemaal mogelijk is binnen de spelwereld moet je prikkelen. Als je die drive niet echt hebt, zul je Pokopia waarschijnlijk relatief snel saai gaan vinden. De eerste uren zorgt het steeds weer ontdekken van nieuwe Pokémon nog wel voor genoeg lol en ook het ontdekken van de wereld en de nieuwe opties die ermee gepaard gaan is aanvankelijk onderhoudend genoeg. Maar dan volgt vanzelf het moment waarop het kaf van het koren wordt gescheiden. De ene gamer zal weg zijn van deze rustgevende Pokémon-sandboxgame vol mogelijkheden, de ander zal hem saai en traag vinden, en beiden hebben op hun eigen manier gelijk.
Redactie: Jurian Ubachs • Eindredactie: Monique van den Boomen
:fill(white):strip_exif()/i/2007987746.jpeg?f=thumblarge)
:strip_exif()/i/2008078162.jpeg?f=imagearticlefull)
:fill(white):strip_exif()/i/2007987746.jpeg?f=thumbmedium)
/i/2007728746.png?f=fpa)
/i/2007887408.webp?f=fpa)
/u/2173836/crop670edc9ca7631.png?f=community){kind=small}
/u/925055/crop697cc87504629_cropped.png?f=community){kind=small}
:strip_exif()/u/2320500/crop6874151644ec6_cropped.webp?f=community){kind=small}
:strip_exif()/u/396484/crop688b718eed9a7_cropped.gif?f=community){kind=small}
:strip_icc():strip_exif()/u/103363/gizmo.jpg?f=community){kind=small}
/u/215060/crop60c87cf439ed8_cropped.png?f=community){kind=small}
:strip_icc():strip_exif()/u/116600/crop5be04a1ae3ded_cropped.jpeg?f=community){kind=small}
/u/226814/crop5b5e5226ad741_cropped.png?f=community){kind=small}
:strip_exif()/u/253418/60x60falloutav-vb.gif?f=community){kind=small}
