Door Sven Schaap

Reviewer

Castlevania: Order of Ecclesia

Drastische ingrepen

Het is inmiddels alweer 23 jaar geleden dat Konami de originele Castlevania uitbracht in de speelhal. Sindsdien hebben we tientallen vervolgen gespeeld, helden zien komen en zien gaan en avonturen van 2d naar 3d en weer terug zien ontwikkelen. Maar wat er ook veranderde en hoe de kwaliteit van de games soms ook schommelde, centraal stond altijd de strijd tegen Dracula en diens legioenen der duisternis. Zo ook nu weer, in de inmiddels derde Castlevania-incarnatie op de DS, die de ietwat simplistische subtitel Order of Ecclesia draagt.

Getest op: Nintendo DS (exclusieve titel)

Sinds 1990 is de naam van Koji Igarashi - IGA - met Castlevania verbonden. Hoewel de beste man verantwoordelijk is voor vrijwel alle 2d-delen die sindsdien werden uitgebracht, blijft hij het meest geroemd om het magistrale Castlevania: Symphony of the Night, dat alweer twaalf jaar geleden op Sega's Saturn en Sony's PS1 werd uitgebracht. Wat deze game zo briljant maakte, was de vrijwel perfecte mix van intuïtieve, diepe platform-gameplay, een geweldige soundtrack en een waanzinnige grafische uitstraling die zelfs vandaag de dag nog indrukwekkend kan worden genoemd. Waar wil ondergetekende met dit verhaaltje heen? Welnu, Order of Ecclesia doet in veel opzichten bijzonder sterk denken aan Symphony of the Night. Sterker nog, de bovenstaande beschrijving gaat dermate goed op voor de DS-game in kwestie, dat DS-bezitters - Castlevania-fan of niet - dit spektakel waarschijnlijk niet willen missen!

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Styl-loos

Omdat voorgaande delen op Nintendo's DS van opmerkelijk goede kwaliteit waren, had Order of Ecclesia nogal wat om tegenop te boksen. Opmerkelijk genoeg kozen IGA en zijn team voor enkele drastische ingrepen, die in eerste instantie ronduit gewaagd lijken. Zo kun je zoeken zolang je wilt, maar van typische DS-controls is in Ecclesia geen sprake. Uiteraard kun je met de stylus wel door de vele menu's navigeren of ermee kiezen tussen de diverse modes, maar verwacht geen flitsende stylus-aanvallen, tekenbare toverspreuken of puzzels die op dergelijke wijze moeten worden opgelost. Men wilde duidelijk teruggrijpen naar de wat meer traditionele gameplay. Dat dit gelukt is, blijkt wel uit het feit dat ik na een dikke twaalf uur intensieve gameplay de eerdergenoemde typisch DS-controls geen seconde heb gemist, terwijl ik daar in de eerdere games wel degelijk van genoot.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Ver gezocht?

Geweldig allemaal natuurlijk, maar waar slaat de subtitel Order of Ecclesia nu eigenlijk op? Het verhaaltje draait dit keer rond de mysterieuze orde van Ecclesia, waarvan de leden vanaf zeer jonge leeftijd zijn opgeleid om voor altijd af te rekenen met Dracula en diens kornuiten. Verwacht dit keer geen Simon, Trevor of andere afgezant van de Belmont familie, geen Jonathan of Charlotte, Cornell, Alucard of Richter. In Ecclesia maken we kennis met Shanoa, het jongste lid van de orde, die de ondankbare taak krijgt ten strijde te moeten trekken tegen Dracula en diens legers. Om de vele duizenden monsters effectief te bestrijden, maakt Shanoa gebruik van magische hiërogliefen, genaamd Glyphs. Hoewel dit vast bijzonder saai of vergezocht klinkt, is het de basis van een goed werkend combat-systeem. Denk bij deze Glyphs niet aan grappige tekens op tegels of stenen platen, maar meer aan zwaarden, bijlen, speciale krachten en bizarre transformaties.

Darkstalkers

Als je bepaalde monsters doodt, gebeurt het wel eens dat ze zo'n Glyph achterlaten. Door naar boven te drukken op de D-pad neemt Shanoa de magische kracht ervan in zich op en ontwikkelt ze speciale gaven of leert ze een breed arsenaal aan vlijmscherpe wapens te hanteren. Het combineren van Glyph-wapens en aanvallen levert maar al te vaak krachtige combo's op. Uiteraard vereist iedere vijand een eigen aanpak, wat vraagt om wat onderzoek en geëxperimenteer om de juiste combo te vinden voor de juiste tegenstander. Het lijkt misschien een heel gedoe, maar het systeem werkt geweldig en wapen- of spreuk-kennis doe je binnen de kortste keren op. Zoals gezegd zijn er ook Glyphs die Shanoa doen transformeren of die haar op ingenieuze wijze tot nieuwe hoogtes kunnen brengen, maar het is aan de speler zelf om te ontdekken. Goed, één weggevertje dan: er is een specifieke Glyph waarmee je met een druk op de knop verandert in een soort Morrigan van Capcom's Darkstalkers, compleet met eigen animaties, gameplay en rondvliegende vleermuizen.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Gevarieerd menu

Hoe innovatief het combat-systeem ook mag zijn, Order of Ecclesia scoort wat mij betreft veruit het hoogst op het gebied van opbouw van de speelwereld. In directe vergelijking met Symphony of the Night valt op dat deze game niet begint en eindigt in het kasteel van Dracula, waar met behulp van een uitgebreide kasteelkaart vele honderden kamers kunnen worden bezocht. Order of Ecclesia begint het avontuur juist vanuit het hoofdkwartier van de orde, dat op een in het begin nog lege landkaart staat. Elk nieuw gebied geldt als een apart level, compleet met eigen landkaart, monsters en geheimen en in totaal herbergt de game ruim twintig van dit soort levels. Je mag er van uit gaan dat je vrij vaak zult backtracken, omdat nieuw verkregen vaardigheden of spreuken de tot dan toe afgesloten gebieden begaanbaar maken. Juist omdat men is afgestapt van het reusachtige kasteel en je nu vrijelijk kunt reizen tussen steile bergen, verraderlijke grotten en donkere bossen, is het backtrack-element erg vermakelijk en blijft de game vrijwel tot het eind toe boeiend en gevarieerd.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Extreme eindbazen

Dat de game is ingedeeld in een twintigtal sterk variërende levels betekent niet dat het overzicht verloren gaat. De landkaart is duidelijk, de gebieden verschillen genoeg van elkaar en het spelverloop laat simpelweg niet toe dat je 'vastloopt'. Gamers die het genoegen hebben gehad de game al te spelen zullen nu wellicht denken: hoe zit dat dan met de eindbazen? Daar hebben ze zeker een punt, want eindbaasgevechten vormen maar al te vaak een schijnbaar onoverkomelijk obstakel. Vastlopen op dergelijke hindernissen kan dus wel degelijk. Hoewel het de overzichtelijkheid van het geheel of het spelverloop verder niet negatief beïnvloedt, is de soms gruwelijk hoge moeilijkheidsgraad van deze gevechten een extra vermelding waard. Begin niet aan Order of Ecclesia met het idee dit varkentje wel even te wassen zonder verrassend vaak het 'Game Over'-scherm te mogen bekijken.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Boodschappenlijstje

Eén van de gebieden, het dorpje Wygol, fungeert als een soort toevluchtsoord waar, naarmate de game vordert, steeds meer te beleven valt. Aanvankelijk zul je het verlaten dorp gebruiken om je game op te slaan en je Health en Magic aan te vullen, maar daar komt verandering in zodra je gekidnapte dorpelingen bevrijdt uit de klauwen van de vijand. Zodra je een dorpeling bevrijdt gaat deze linea recta naar Wygol om er een cadeautje voor je te maken, in de vorm van een nieuw wapen, krachtig geneesmiddel of betere wapenrusting. Al snel is het dorpje naast een veilige thuishaven uitgegroeid tot een markt waar van alles te koop is. Iedereen heeft zijn of haar eigen aanbod, en maar al te vaak stuurt men je met een boodschappenlijstje de duisternis in om grondstoffen, edelstenen of speciale kruiden te zoeken waarmee later nieuwe koopwaar kan worden aangeboden. Weer een goede reden dus om reeds bezochte gebieden zo nu en dan opnieuw aan te doen.

Mooi met inhoud

Zoals ik eerder aangaf, is Order of Ecclesia op een aantal vlakken sterk vergelijkbaar met Symphony of the Night. Grafisch bijvoorbeeld is er na Symphony nooit een Castlevania-titel geweest die deze in pracht en praal evenaarde. Order of Ecclesia is echter van hetzelfde hoge grafische niveau, wat voor zowel de schitterende omgevingen als de vloeiende animaties geldt. Daarnaast scoort de game ook bijzonder hoog op gebied van geluid en soundtrack. De treffende mix van grafische pracht en de opmerkelijk sterke soundtrack zorgt voor een constant aantrekkelijke en vermakelijke ervaring, die overloopt van spanning, schoonheid en sfeer. Maar denk zeker niet dat Ecclesia uitsluitend op audiovisueel vlak zal verbazen. Fans van Symphony kunnen uitkijken naar een game die op het gebied van strategie en diepgang zelfs het grote Symphony op een handjevol punten verslaat.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*Verborgen wereld

Ketterij? Wacht maar tot je ziet hoeveel er mogelijk is op het gebied van equipement-management en hoe strak je de eindbaasgevechten moet plannen, als het gaat om beschikbare voorwerpen, wapencombinaties en aanvalspatronen. Onder de startknop bevindt zich een wereld van informatie, die voor de gamer die onbekend is met Symphony overweldigend kan lijken. Na een klein uurtje spelen is het allemaal echter bekend terrein en schiet je door de menu's, terwijl je in het voorbijgaan even snel checkt hoe je experience ervoor staat, hoeveel geld je op zak hebt of hoeveel kamers je in het gebied in kwestie hebt ontdekt. Je inventory raakt vrij snel vol met interessante voorwerpen, zoals tal van Glyphs, potions, geneesmiddelen, bijzondere grondstoffen en edelstenen, alle kaarten en je complete wapenrusting.

Castlevania_OoE screenshotCastlevania_OoE screenshot

*De kers

Tot slot herbergt de game ook een handvol leuke extra's, die in dit geval fungeren als de welbekende kers op de taart. Zo is het mogelijk om via de wifi-connectie online tegen andere gamers door een paar lastige parcours heen te racen, en kun je items ruilen in de shop. Dat laatste heeft overigens geen gevolgen voor je inventory in de game. De game heeft meteen al een aardige Practice-mode beschikbaar, maar het wordt pas spannend zodra het hele spel is uitgespeeld. Dan komt namelijk een drietal extra modes vrij. De Boss Rush-mode is een onophoudelijk gevecht tegen elkaar opvolgende eindbazen, Hard mode spreekt voor zich en de laatste mode laat je de game met een tweede personage spelen. Al met al meer dan genoeg leuks om het toch al fantastische geheel aan te vullen.

Conclusie

Gamers met een zwak voor Castlevania, of voor briljante platformadventures in het algemeen, kunnen gewoonweg niet om Order of Ecclesia heen. De game is een hebbeding eersteklas en hij overtreft zonder veel moeite de eerdere DS-incarnaties. Op de populaire vraag of games vandaag de dag te gemakkelijk zijn, antwoordt Ecclesia met een overtuigend 'Nee', wat grotendeels door de iets te moeilijke eindbaasgevechten komt. Afgezien van dit puntje en afgezien van het feit dat ongeveer de helft van de vijanden oude bekenden zijn, is Ecclesia een absoluut meesterwerk, dat garant staat voor dagenlang onvervalst speelplezier.

Pluspunten

+ Grafisch bijzonder sterk
+ Diep, strategisch en verslavend
+ Waanzinnige soundtrack
+ Speelt geweldig

Minpunten

- Extreem pittige bossfights

Cijfer: 9,0

Titel Castlevania: Order of Ecclesia
Box Castlevania: Order of Ecclesia
Platform Nintendo DS
Ontwikkelaar Konami
Uitgever Konami
Releasedatum Inmiddels verschenen
Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE Castelvania - OoE

Reacties (20)

Wijzig sortering
Ecclesia is zeker niet beter dan Dawn of Sorrow - dat blijft de beste DS incarnatie tot nu toe met het beste combat systeem. Maar net als Portrait Of Ruins (de minste van de drie) blijft het vermaak van hoge kwaliteit. Overigens zijn de combat systems uit alle drie de games bijna gelijk aan elkaar, alleen de uitvoering is net iets anders.

Waar in de vorige games je de boss fights vrijwel altijd kon doorkomen met domweg te blijven hakken en potions te blijven drinken (op het death + dracula gevecht uit Portrait of Ruins na dan), kun je dat nu vergeten. Het is echt een kwestie van geduld hebben - in plaats van te button mashen moet je goed opletten wat de boss doet en daar op reageren. Je moet echt de tijd nemen om aanvallen te ontwijken en het perfect moment af te wachten om zelf een aanval te kunnen plegen. Verwacht op zijn minst tien minuten bezig te zijn om een boss in de pan te hakken. Doe je het rustig aan dan hoef je echt geen game over schermen te zien.

De vraag is: kunnen gamers van vandaag de dag dat geduld nog opbrengen :)
Een naar mijn mening meesterlijke game! Eén van de beste DS titels op dit moment. De bossfights zijn inderdaad moeilijk. Zorg dat je een safepunt dicht bij de de eindbaas hebt want doodgaan zul je zeker, vele malen zelfs. Het is gewoon een kwestie van tig keer opnieuw proberen en iedere keer iets beter worden.
Volledig mee eens, dit is een topgame!

Zeer goede review trouwens.
Idd een geweldige game. Vroeger veel Castlevania op de MSX gespeeld (Vampire Killer) en later op de PSX (Symphony of the Night ) en deze versie. Erg mooie en leuke game.
*zucht* those good old days Met SotN
Evenaart dit spel ongeveer wel die feeling , dan komt er toch reden voor mij om een ds te kopen. Ik kan t namelijk niet echt uit de review halen :D.
Sinds 1990 is de naam van Koji Igarashi - IGA - met Castlevania verbonden. Hoewel de beste man verantwoordelijk is voor vrijwel alle 2d-delen die sindsdien werden uitgebracht, blijft hij het meest geroemd om het magistrale Castlevania: Symphony of the Night, dat alweer twaalf jaar geleden op Sega's Saturn en Sony's PS1 werd uitgebracht. Wat deze game zo briljant maakte, was de vrijwel perfecte mix van intuïtieve, diepe platform-gameplay, een geweldige soundtrack en een waanzinnige grafische uitstraling die zelfs vandaag de dag nog indrukwekkend kan worden genoemd. Waar wil ondergetekende met dit verhaaltje heen? Welnu, Order of Ecclesia doet in veel opzichten bijzonder sterk denken aan Symphony of the Night. Sterker nog, de bovenstaande beschrijving gaat dermate goed op voor de DS-game in kwestie, dat DS-bezitters - Castlevania-fan of niet - dit spektakel waarschijnlijk niet willen missen!

Nee het staat slechts vermeld in de tweede alinea
Anoniem: 130184
9 januari 2009 11:18
Hulde voor een ontwikkelaar die niet overal geforceerd touch en wrijf controls in MOET proppen! Kan menig DS en Wii ontwikkelaar een voorbeeld aan nemen.
Nou ja, op een paar kleine foutjes na dan ;) In het verleden moest je met de stylus blokken ijs van je pad verwijderen. IMO kwam dat nogal geforceerd over en had het niks toe te voegen aan de gameplay. Maar de 'schade' viel reuze mee inderdaad.
Yup same here, die hoofdbazen zijn gewoon lastig,
Heb nog geen idee hoe ik dat trappende scelet moet afmaken.
Ga net dood, en heb nog geen idee hoeveel health hij heeft.
Misschien eerst maar eens grinden.
Dat skelet heb ik gedaan met de Ascia glyph als hij naar je toe komr lopen en dan optijd over hem heen springen, achter hem wachten tot ie naar je toe komt gekropen en dan weer naar voren. Dat de eindbazen geen healthmeter hebben vind ik jammer. Je kunt dus ook niet zien of de ene glyph effectiever werkt als de andere.
Anoniem: 236146
@Vriess12 januari 2009 17:43
Dat laatste is niet helemaal waar. Elke glyph heeft een bepaalde aanvalswaarde: zoveel damage doet de glyph onder normale omstandigheden. Bij vijanden met een zwakte voor het attribuut zal hij ongeveer 1,5 damage doen, omgekeerd voor vijanden met een resistentie ertegen. Ook bij eindbazen kun je zo aan de damage zien of het een zwakheid/resistentie tegen het attribuut van je wapen heeft.

Persoonlijk vind ik de moeilijkheidsgraad van de eindbazen trouwens heerlijk; eindelijk een game die je uitdaagt om je vijanden helemaal te doorgronden, opdat je elke aanval aan ziet komen, kan ontwijken en counteren.
top game...meer kan ik er dan ook niet over zeggen :)

oh ja...heb het spel met shanoa al uitgespeeld...dracula was te simpel :s (al gaven die bats me wel wat moeilijkheden :p )
Heb deze ook nu een tijdje in huis, inderdaad zeer vermakelijk.

Diepgang genoeg, moeilijk genoeg (persoonlijk niet alleen de bosses, ik loop om de 2 schermpjes vaak te healen in nieuwe gebieden).

Echter heb ik er wel een hele tijd over gedaan om alle villagers te zoeken. Iets wat helaas verplicht is, omdat je anders bij voortgang in het verhaal plotseling het vaak geziene "game over" voorgeschoteld krijgt.

Backtracken is inderdaad leuk, totdat je een level 5x voor je gevoel van voor naar achteren heb doorgelopen, op zoek naar de laaste 2.8% die je kennelijk gemist heb, en waar je verplicht wel heen moet...
Heb Dawn of Sorrow en Portrait of Ruin vaak gespeeld en wel leuke gameplay mee gehad... Deze review is dan wel positief maar of dit spel nou echt wat toevoegt?
Mijn broertje heeft Portrait of Ruin in zijn bezit en ik heb deze titel ook vele malen van hem geleend. (maar volgens mij nooit helemaal uitgespeeld)

Persoonlijk vind ik dit deel vermakelijker en in ieder geval overzichtelijker, met meer back track fun.

Als reviewer zou ik dit deel dan ook een 8,5 toekennen, waar portrait of ruin een 7,5 a 8,0 verdient in mijn mening.
Ik heb het spel intussen gespeeld totdat ik het 3e personage weer in het dorpje heb bijgevoegd. Ik vind het heerlijk spelen en zeker het vechtsysteem is dusdanig dat je goed op moet letten wat je doet.
Het is niet dom -> Vooruitlopen en hakken -> maar ook de gewone tegenstanders (een aantal dan) hebben best een klein beetje AI. Zo kom je redelijk in het begin van het spel een scherm tegen waarbij je over 2 niveaus (de grond, of een soort van balkonnetje erboven) en waar de tegenstanders speren hebben. Loop je over het balkon, dan hebben de tegenstanders onder jou dit door en proberen je door omhoog te steken ook te raken. (dit gebeurt andersom ook)

Wat ik dan wel jammer vind is dat je zelf niet met je speer zo omhoog of omlaag lijkt te kunnen steken (ik heb nog niet ontdekt hoe in elk geval). Behalve dit zijn de tegenstanders vrij dom en zal je daar gemiddeld genomen niet heel veel moeite mee hebben. De eindbazen vind behalve dom wel leuk omdat je net als in heel veel games (bijv. de MegaMan telgen) een beetje moet puzzelen om de tegenstander te verslaan. Levelen totdat je zo sterk bent dat je "letterlijk" over de tegenstander heenloopt zit er niet in, je zult wel op een slimme manier moeten vechten. Heb je de truc echter door, dan is het wel heel erg simpel.

Ik ben geen echte gamer, maar vind RPG games (vooral vanwege vaak toch wel het verhaal wat er in zit verwerkt (welke ik hier toch wat zwak vind)) toch wel leuk om te spelen. Ik vind het in elk geval geen verkeerde game en vermaak me er goed mee.
Ik ben zelf inmiddels in het kasteel zelf aanbeland en heb best problemen met dat schaduw figuur. Ik kom er niet helemaal uit... Gamefaqs dan maar....

Kies score Let op: Beoordeel reacties objectief. De kwaliteit van de argumentatie is leidend voor de beoordeling van een reactie, niet of een mening overeenkomt met die van jou.

Een uitgebreider overzicht van de werking van het moderatiesysteem vind je in de Moderatie FAQ

Rapporteer misbruik van moderaties in Frontpagemoderatie.



Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Nintendo Switch (OLED model) Apple iPhone SE (2022) LG G1 Google Pixel 6 Call of Duty: Vanguard Samsung Galaxy S22 Garmin fēnix 7 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2022 Hosting door True

Tweakers maakt gebruik van cookies

Tweakers plaatst functionele en analytische cookies voor het functioneren van de website en het verbeteren van de website-ervaring. Deze cookies zijn noodzakelijk. Om op Tweakers relevantere advertenties te tonen en om ingesloten content van derden te tonen (bijvoorbeeld video's), vragen we je toestemming. Via ingesloten content kunnen derde partijen diensten leveren en verbeteren, bezoekersstatistieken bijhouden, gepersonaliseerde content tonen, gerichte advertenties tonen en gebruikersprofielen opbouwen. Hiervoor worden apparaatgegevens, IP-adres, geolocatie en surfgedrag vastgelegd.

Meer informatie vind je in ons cookiebeleid.

Sluiten

Toestemming beheren

Hieronder kun je per doeleinde of partij toestemming geven of intrekken. Meer informatie vind je in ons cookiebeleid.

Functioneel en analytisch

Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website en het verbeteren van de website-ervaring. Klik op het informatie-icoon voor meer informatie. Meer details

janee

    Relevantere advertenties

    Dit beperkt het aantal keer dat dezelfde advertentie getoond wordt (frequency capping) en maakt het mogelijk om binnen Tweakers contextuele advertenties te tonen op basis van pagina's die je hebt bezocht. Meer details

    Tweakers genereert een willekeurige unieke code als identifier. Deze data wordt niet gedeeld met adverteerders of andere derde partijen en je kunt niet buiten Tweakers gevolgd worden. Indien je bent ingelogd, wordt deze identifier gekoppeld aan je account. Indien je niet bent ingelogd, wordt deze identifier gekoppeld aan je sessie die maximaal 4 maanden actief blijft. Je kunt deze toestemming te allen tijde intrekken.

    Ingesloten content van derden

    Deze cookies kunnen door derde partijen geplaatst worden via ingesloten content. Klik op het informatie-icoon voor meer informatie over de verwerkingsdoeleinden. Meer details

    janee