Lollipop Chainsaw: RePOP, PS5

In 2012 kwam er een game uit genaamd "Lollipop Chainsaw". Dit was een game die draaide om een cheerleader uit een familie van zombiejagers, die gek is op lolly’s, vandaar ook de naam Lollipop Chainsaw. Deze game moest je niet al te serieus nemen en was voornamelijk gericht op een 18+-publiek. In 2024 besloten de makers om de game te voorzien van een remake, die de toevoeging RePOP kreeg. Maar hoe is deze game nu werkelijk? In deze review vertel ik jullie er graag wat meer over.

Men zegt wel eens dat sommige vrouwelijke personages in games best seksistisch neergezet worden. Wanneer men het daarover heeft, worden meestal games als Dead or Alive Xtreme of Bayonetta genoemd, maar Lollipop Chainsaw is absoluut een game die aan dat lijstje toegevoegd mag worden. Nu is dit een titel die je niet al te serieus moet nemen en waar je een beetje doorheen moet kijken. Ondanks dat de game best wel wat humor heeft, wil het zich iets te vaak op de pikantere delen focussen. Maar goed, buiten dat, hoe zit het met de gameplay en het verhaal?






Laat ik beginnen met het verhaal, dat draait om de achttiende verjaardag van Juliet Starling. Ze heeft afgesproken op het plein van San Romero High School met haar vriendje Nick Carlyle, die op die speciale dag voor het eerst haar familie zou ontmoeten. Helaas loopt alles compleet in de soep wanneer er een gigantische zombie-uitbraak plaatsvindt. Juliet pakt haar kettingzaag en weet zich een weg te banen door de horde levende doden om bij Nick te komen. Wanneer ze hem eindelijk bereikt, offert Nick zichzelf op en wordt hij gebeten om Juliet te beschermen. Om te voorkomen dat hij verandert in een hersenloze zombie, reageert Juliet bliksemsnel en hakt ze zijn hoofd af.

Wanneer Nick weer bij bewustzijn komt, ontdekt hij tot zijn grote verbazing dat hij als los zwevend hoofd nog steeds leeft. Juliet onthult dat zij en haar familie in het geheim zombiejagers zijn. Via een eeuwenoud magisch ritueel heeft ze zijn menselijkheid weten te redden. Ze hangt Nicks hoofd aan haar riem en ontmoet al snel haar leermeester, Junji Morikawa. Hij legt uit dat het universum is verdeeld in drie dimensies: De Aarde, Het Land Beyond Words (een hemelse wereld voor zielen) en The Rotten World (een helse dimensie vol demonen en zombies).

Iemand heeft de poort tussen deze werelden opengebroken. De schuldige blijkt de duistere goth-student Swan te zijn. Hij roept vijf intelligente "über-zombies" op, de Dark Purveyors, die elk een muzikaal genre binnen de rock-'n-roll vertegenwoordigen. Morikawa probeert Swan direct te stoppen, maar raakt hierbij dodelijk gewond. Met zijn laatste adem geeft Morikawa Juliet de opdracht om de school te zuiveren en de Purveyors te vernietigen om de wereld te redden. Samen met haar zussen, de scherpschutter Cordelia en de prettig gestoorde Rosalind, opent Juliet de jacht op het gezelschap.

Wanneer alle vijf de Dark Purveyors zijn verslagen, verschijnt Swan opnieuw. Hij onthult dat dit vanaf het begin al zijn plan was: de Latijnse spreuken die de Purveyors bij hun dood uitspraken, vormden samen een incantatie om de ultieme zombielord op te roepen. Uit wraak voor het pesten op school en de onbeantwoorde liefde voor Juliet, schiet Swan zijn eigen hoofd af om het ritueel te voltooien. Alle undead, inclusief Swan zelf, worden opgeslokt door een draaikolk die transformeert tot de gigantische zombie der zombies: Killabilly.

Tijdens de strijd tegen Killabilly krijgt Juliet hulp van de geest van Morikawa. Ze klimt in de mond van het monster en belandt in zijn maag. In het hart van Killabilly treft ze het hoofdeloze lichaam van Swan aan. Morikawa legt uit dat de enige manier om Killabilly te vernietigen is door het hoofd van Nick op het lichaam van Swan te plaatsen. Na een emotioneel afscheid waarin ze elkaar de liefde verklaren, voert Nick deze heldendaad uit en ontploft Killabilly.

In de tussenwereld leert Nick van Morikawa's geest dat zijn zelfopoffering beloond wordt met een nieuw leven: hij mag terugkeren in het lichaam van Morikawa. Nick keert als mens terug en gaat samen met Juliet en haar familie naar huis om alsnog haar achttiende verjaardag te vieren. Afhankelijk van de prestaties van de speler heeft de game twee eindes: een goed einde en een slecht einde. Bij het goede einde wordt Juliets verjaardag alsnog gevierd, en in het slechte einde blijkt Juliets moeder in een zombie te zijn veranderd.






In de basis blijft Lollipop Chainsaw een klassieke hack-and-slash. Je bestuurt Juliet terwijl ze zich een weg zaagt door golven zombies. Ze combineert lichte en zware aanvallen met haar kettingzaag met snelle ontwijkacties. Wanneer je zombies voldoende schade toebrengt, raken ze in een sufgebeukte 'groggy'-status. Een welgemikte genadeklap met de kettingzaag schakelt ze vervolgens direct uit.

Met het verslaan van vijanden, het slopen van objecten en het redden van klasgenoten verdien je Gold Medals. Deze geef je uit in de Chop2Shop.zom-winkels die overal in de levels verspreid staan. Hier koop je nieuwe combo’s, stat-upgrades en passieve vaardigheden. Dit winkelsysteem is erg leuk aangekleed: je hoort het bekende Lollipop-liedje en bij alles wat je bekijkt of koopt, reageert Juliet ontzettend blij, zoals een echte vrouw in de uitverkoop.

Zaag je drie of meer zombies tegelijk (of snel achter elkaar) aan gort, dan activeer je Sparkle Hunting. Dit levert waardevolle Platinum Medals op, waarmee je extra kostuums, muziek en artwork vrijspeelt. Tijdens het vechten vul je ook de Star Meter aan, zodra deze balk vol is, activeer je een tijdelijke power-up waarmee je zaag verandert in een moordmachine en je moeiteloos Sparkle Hunts aan elkaar rijgt. Zelf bewaarde ik deze meestal voor de wat zwaardere gevechten. Tijdens het spelen vind je ook regelmatig lollipops, die zoals verwacht je gezondheid weer aanvullen. Deze neem je gewoon mee in je inventaris en kun je inzetten wanneer je wilt.

Naarmate het verhaal vordert, krijgt Juliet toegang tot extra wapens en skills, en dat maakt vaak echt het verschil. Zo krijg je bijvoorbeeld de Chainsaw Dash, waarmee je over het veld stormt en via schansen door de lucht vliegt, maar ook de Chainsaw Blaster: een afstandswapen om obstakels en hardnekkige vijanden van een afstand uit te schakelen. Ook Nick kun je inzetten via een systeem dat Nick Roulette heet. Met speciale Nick Tickets gebruik je Nicks hoofd voor handige ondersteunende aanvallen, of plaats je zijn hoofd tijdelijk op een zielloos zombielichaam via snelle Quick Time Events om de weg vrij te maken. Soms krijg je via de roulette ook een bonus waarmee Nick geen aanval uitvoert, maar je voorziet van extra geld.






Op grafisch vlak maakt Lollipop Chainsaw RePOP op de PlayStation 5 een duidelijke inhaalslag ten opzichte van het origineel uit 2012. Waar de PS3-versie nog vastzat aan een bescheiden 720p-resolutie, schotelt de PS5 een scherpe 4K-resolutie van 2160p voor. De personagemodellen van Juliet en de bonte verzameling zombies zijn aanzienlijk strakker, textures ogen minder wazig en de iconische attributen, zoals de glinsterende kettingzaag, komen visueel veel beter tot hun recht.

De algehele belichting heeft een flinke opfrisbeurt gekregen. Het kleurenpalet spat veel meer van het scherm af dan vroeger. De felle neontinten, Juliets cheerleader-uniform en de cartooneske effecten steken contrastrijk af tegen de omgevingen. Ook is de algehele helderheid opgeschroefd. Schaduwen en donkere ruimtes, zoals de gangen van de school of de arcadehal, zijn beter belicht, waardoor het geheel er een stuk frisser en moderner uitziet zonder de over-the-top stijl van het origineel te verliezen.

De game is op de PS5 voorzien van twee grafische modi: Fidelity Mode en Performance Mode. De Performance Mode is de aangewezen optie voor wie actie boven alles stelt. In deze modus mikt de game op een vloeiende 60 frames per seconde. Dit maakt de snelle gevechten en combo's een stuk aangenamer om te spelen. In de praktijk blijft de framerate grotendeels stabiel, al kan er een lichte daling optreden wanneer het scherm volstroomt met tientallen zombies en hectische visuele effecten tegelijk. In de Fidelity Mode schakel je over naar de hoogste visuele instellingen voor een maximale focus op scherpte en details, maar daar lever je wel wat beeldsnelheid voor in.

Visueel kun je daarnaast kiezen uit twee verschillende ervaringen, Original Mode en RePOP Mode. In de Original Mode wordt het origineel geëerd en behoud je de klassieke gore- en bloedeffecten zoals je die gewend bent. De RePOP Mode daarentegen is een gloednieuwe optie, die de realistischere gore en bloedspetters vervangt door kleurrijke pop-art, neon-achtige comic-sterren en vrolijke visuele effecten bij elke genadeklap. Dit geeft de game een bijna koddige, speelse comic-sfeer.






De soundtrack van Lollipop Chainsaw RePOP kent een opvallende geschiedenis waarin beproefde klassiekers en noodgedwongen vernieuwing samenkomen. Het muzikale fundament staat nog altijd als een huis dankzij de originele in-game nummers van de legendarische componist Akira Yamaoka, onder meer bekend van de Silent Hill-reeks. Zijn instrumentale tracks en opzwepende baasmuziek geven de game ook in deze RePOP-versie direct zijn vertrouwde, chaotische identiteit.

Het grootste verschil met het origineel uit 2012 is het complete ontbreken van de oorspronkelijke gelicentieerde muziek. Klassiekers van artiesten als Suzi Quatro, DragonForce, Joan Jett en het iconische Lollipop van The Chordettes konden vanwege verlopen muziekrechten niet hergebruikt worden, wat echt zonde is, want die nummers pasten perfect bij deze game. Om dit gat op te vangen, hebben de ontwikkelaars Takayuki Nakamura ingeschakeld, bekend van games als Virtua Fighter en Lumines. Samen met componisten als Shuichiro Fukuhiro en Kenta Kawamura schreef hij maar liefst dertig gloednieuwe tracks om de gelicentieerde nummers naadloos te vervangen.

De nieuwe tracks doen hun uiterste best om de specifieke energie van elk genre vast te houden en passen verrassend goed bij de actie. Toch zullen spelers die het origineel kunnen dromen het ontbreken van de iconische licentienummers hier en daar wellicht als een klein nostalgisch gemis ervaren. Helaas is dat het risico van gelicentieerde muziek in games, al hangt de impact daarvan natuurlijk af van je persoonlijke smaak. Muziek moet je uiteindelijk gewoon horen, en daarom deel ik hieronder graag een fragment om jullie een goed idee te geven van hoe de game klinkt.

Op het gebied van toegankelijkheid biedt Lollipop Chainsaw RePOP een aantal basisopties die de ervaring aangenamer maken, al is het aanbod redelijk beperkt. Ik zet de belangrijkste functies even kort op een rij:

De Quick Time Events, waarbij je snel op knoppen moet rammen om acties uit te voeren of met Nick te bewegen, kunnen vereenvoudigd worden of optioneel op automatisch ingesteld worden. Dit is een grote uitkomst voor spelers met een fijne motoriekbeperking die moeite hebben met het snel indrukken van knoppen. Daarnaast is er basisondersteuning voor het aanpassen van de besturingsschema's (presets) en het remappen van knoppen. Ook de gevoeligheid van de thumbsticks en het omkeren van de assen (stick inversion) zijn aan te passen. Verder zijn er aparte audioschuiven aanwezig om individuele geluidsstromen (zoals muziek, effecten en stemmen) los van elkaar af te stellen of te dempen. Tot slot is het spel voorzien van basisondertiteling voor het hoofdverhaal en de dialogen.






Hoewel de ontwikkelaars voor deze remaster de nodige cosmetische en praktische aanpassingen hebben doorgevoerd, blijft de kern van het spel merkbaar geworteld in het PS3- en Xbox 360-tijdperk. De gevechtssnelheid is opgeschroefd en de comboketens reageren sneller dan vroeger. Ook is de camerabesturing gestroomlijnd en zijn de QTE's een stuk minder irritant gemaakt. Daarnaast worden munten sneller opgeraapt, verloopt het wisselen naar de Chainsaw Blaster soepeler en is er een automatische kettingzaag-keten toegevoegd voor meer flow.

Zoals eerder genoemd heb je nu ook de keuze uit de Original Mode (met alle klassieke gore) en de nieuwe RePOP-modus, die bloedeffecten vervangt door kleurrijke pop-art, comic-sterren en vrolijke visuele effecten.

Ondanks al deze moderne oppoetsbeurten en Quality of Life-verbeteringen voelt de game op de PlayStation 5 (de versie die ik gespeeld heb) nog altijd heel erg aan als een titel uit 2012. De combat en de bewegingen voelen bij vlagen simpelweg verouderd en houterig aan. De verhoogde snelheid helpt weliswaar, maar de stijve animaties en het gebrek aan echte precisie laten snel merken dat je in feite naar een opgepoetste PS3-game zit te kijken. Het heeft zeker zijn charme en nostalgie, maar soepel volgens de hedendaagse actiestandaarden voelt het niet altijd.






Van deze game heb ik natuurlijk een fysiek exemplaar voor de PlayStation 5 gekocht. Dat leverde een mooie deal op, want ik had mijn oude PlayStation 3-exemplaar namelijk voor meer verkocht dan wat deze nieuwe PS5-versie me kostte! Hoe dan ook, ik heb van de game een korte Unboxing Short gemaakt om aan de review toe te voegen. Zeker in een tijdperk waarin fysieke games steeds zeldzamer worden, is het leuk om te laten zien hoe dit fysieke exemplaar er precies uitziet.

Speciaal voor deze review heb ik een livestream aangezet om wat eigen beeldmateriaal te verzamelen. Het was geen hele lange sessie, maar dat mag de pret hopelijk niet drukken. Ik heb het eerste uur van de game gestreamd en de video op YouTube gezet, zodat ik deze direct aan de review kan toevoegen. LET OP: Deze video bevat spoilers!

Dan de bekende vraag: heeft deze game replaywaarde? Dat vind ik een lastige. Er zitten zeker heel toffe dingen in, de muziek is goed en het is een game die gewoon lekker wegspeelt. Aan de andere kant voelt het geheel houterig en verouderd aan, waardoor het soms als een wat goedkope port aanvoelt. Als je dieper graaft, zie je wel dat de ontwikkelaars van alles vernieuwd hebben, met name op het gebied van de muziek. Echter had de gameplay naar mijn gevoel nog wel wat meer aandacht mogen krijgen, zeker voor een titel die rond de € 50,- kost. Ooit zal ik de game vast nog wel een keer opstarten, maar dat zal niet op korte termijn zijn.






Lollipop Chainsaw RePOP is een sympathieke, kleurrijke terugblik op een van de meest bizarre cultklassiekers uit het PS3- en Xbox 360-tijdperk. Dragami Games levert op de PlayStation 5 een prima visuele upgrade af met scherpe 4K-beelden, een vloeiende 60 FPS en handige Quality of Life-aanpassingen, zoals versoepelde Quick Time Events.

Toch valt niet te ontkennen dat het fundament uit 2012 na al die jaren flink ouderdomssporen vertoont. De gevechten voelen bij vlagen verouderd en houterig aan, en het verlies van de originele gelicentieerde muziek trekt een stukje nostalgische magie weg. Voor trouwe fans of gamers die zin hebben in een verstand-op-nul actiegame vol foute humor is het ontzettend leuk om weer even met Juliet op pad te gaan. Gezien het prijskaartje voelt RePOP echter net iets te veel als een simpele opknapbeurt in plaats van een volwaardige modernisering. Het is absoluut geen slechte game, maar er had simpelweg meer in gezeten.