Wii Sports Club, Wii U

Na het gigantische succes van Wii Sports op de originele Wii en het latere Wii Sports Resort, kon een passend vervolg op de Wii U natuurlijk niet uitblijven. Hoewel de game misschien anno 2026 verouderd is, was deze klassieker best een leuke Wii U titel.

Je kunt Wii Sports Club het beste zien als een soort 'Wii Sports 2.0'. In de basis is het namelijk een visueel en technisch geüpgradede versie van de ultieme klassieker. Hoewel je daardoor in eerste instantie misschien denkt dat Nintendo er zich wel erg gemakkelijk vanaf heeft gemaakt, zijn de toegevoegde verbeteringen en nieuwe modi absoluut de moeite waard.

Bij de oorspronkelijke release was de game uitsluitend digitaal beschikbaar in de Nintendo eShop, waar je de verschillende sporten los moest huren of aanschaffen. Dat opmerkelijke distributiemodel werd door de community destijds niet echt met gejuich ontvangen. Gelukkig bond Nintendo later in en brachten ze het spel alsnog fysiek op disc uit, en dat is voor liefhebbers van fysieke media natuurlijk een enorm pluspunt!






Hoewel Wii Sports Club in de kern eerder een verfijnde upgrade is dan een compleet nieuw avontuur, zijn de vernieuwingen zeker het bespreken waard. Verwacht overigens geen nieuwe disciplines op de menukaart; het aanbod blijft keurig beperkt tot het vertrouwde vijftal: tennis, bowlen, golf, honkbal en boksen. De échte winst zit hem in de online multiplayer, waarmee je eindelijk de sportieve strijd kunt aangaan met spelers wereldwijd. Daarnaast maken golf en honkbal op een hele toffe manier gebruik van de Wii U GamePad. Door deze controller op de grond te leggen, zie je bij het golfen bijvoorbeeld letterlijk de bal bij je voeten liggen, wat de sportbeleving net weer een stapje realistischer maakt. Voeg daar nog de verslavende rang-upgrades en vrolijke trofeeën aan toe, en je hebt meer dan genoeg motivatie om die Wii Remote weer eens flink te laten wapperen.






In tegenstelling tot de iconische breedgedragen voorganger vereist Wii Sports Club verplicht de Wii MotionPlus-accessoire. Dit maakt de registratie van je armbewegingen vele malen nauwkeuriger, al betekent het wel dat de game een stuk gevoeliger is voor omgevingsinterferentie of een slecht gekalibreerde controller.

Over tennis en bowlen valt bar weinig nieuws te melden. In de basis is er aan deze sporten niks veranderd, al registreren ze dankzij de MotionPlus-ondersteuning wel merkbaar fijner dan voorheen. Bij het boksen hebben de ontwikkelaars de traditionele Nunchuk ingewisseld voor een tweede Wii Remote. Hierdoor kun je een stuk gerichter stoten uitdelen en zijn er bovendien wat nieuwe technieken toegevoegd om de sport frisser te laten aanvoelen. Mocht je geen zin hebben in dat dubbele gezwaai, dan kun je gelukkig ook gewoon met één afstandsbediening aan de slag.

De twee absolute speerpunten van deze heruitgave zijn echter golf en honkbal, waarbij de Wii U GamePad een hoofdrol opeist. Het is ergens jammer dat je deze disciplines niet zonder dit tweede scherm kunt spelen, maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Vooral honkbal biedt nu veel meer diepgang dan puur een bal werpen, en bij het golfen waan je je echt op de green. Je legt de GamePad plat op de vloer om de virtuele bal bij je voeten te zien liggen. Hoewel dit technisch feilloos werkt, kan het constante schakelen tussen de tv en de grond op den duur wel wat vermoeiend worden voor je nek.

Tot slot zijn de online Clubs een leuke toevoeging. Wanneer je de game voor het eerst opstart met je Mii, kies je een eigen club om te vertegenwoordigen. Deze feature dient voornamelijk voor het bijhouden van regionale statistieken en om elkaar digitaal aan te moedigen, al kun je het samen met je clubleden ook online opnemen tegen rivaliserende clubs. Heel diepgaand is het niet, maar eerlijk is eerlijk: voor een laagdrempelige partygame als deze is dat ook helemaal niet nodig.






Grafisch gezien is het een typische Wii-game, alleen flink opgepoetst. De poppetjes hadden wel iets meer vorm mogen krijgen, want bijvoorbeeld de armen ontbreken nog altijd bij de sporten. Wel is er meer diepgang en afwerking verzorgd in de omgeving, en ziet ook het publiek er wat levendiger uit dan bij de oude games. Kort samengevat: het is een hele verbetering, maar het had nog iets beter gekund.

De game draait op slechts 720p. Hoewel de Wii U 1080p kan uitsturen, is de interne renderresolutie van deze game 720p. Dankzij de heldere, simpele stijl van Nintendo ziet het er op een moderne tv nog steeds erg strak en kleurrijk uit. Doordat de game maar 720p is, draait deze vrijwel altijd op een boterzachte 60 fps. Dit is cruciaal voor sportgames zoals tennis en boksen, waar timing alles is. Ik heb gelezen dat bij de golfmodus de framerate heel soms even dipt naar 30 fps als je de bal midden in een bos met veel bomen slaat, maar persoonlijk heb ik hier weinig van gemerkt.






De muziek is een direct eerbetoon aan de iconische klanken van de originele Wii Sports uit 2006, maar dan met de extra helderheid die de Wii U-hardware bood. Het is dus eigenlijk een directe kopie, maar dan wel verbeterd. De muziek van deze game is gecomponeerd door Minako Hamano, die de klassieke klanken van de originele componist Kazumi Totaka heeft opgepoetst.

De bekende melodieën van tennis, bowling en golf zijn gebleven, maar de instrumentatie klinkt nu veel rijker. Waar de originele Wii-muziek soms wat "gecomprimeerd" klonk door de beperkte opslagruimte op de disc, klinkt de muziek in Club voller en dynamischer. Zoals altijd is muziek iets wat je zelf moet horen, en daarom deel ik hier graag een stukje van met jullie.

Tot slot werpen we nog een blik op de multiplayer, hoewel de servers 8 april 2024 offline zijn, heb ik wel ervaring hoe deze was. Het was bij release zonder twijfel een van de grootste troeven van deze heruitgave. Je kon namelijk in alle sporten het opnemen tegen spelersvan over de hele wereld. Zo stond je van het ene moment op de tennisbaan tegenover een Spanjaard, om vervolgens virtueel op de vuist te gaan met een bokser uit Brazilië. Deze internationale uitdagingen waren ontzettend vermakelijk en hield de gameplay voor langere tijd heerlijk fris. Het is jammer dat de servers offline zijn, want ik had die mode graag nog eens willen proberen.






Ik heb een korte video van mijn fysiek exemplaar gemaakt, omdat het me wel leuk om deze met jullie te delen. Vooral omdat het toch een wat oudere game is, is het leuk om nog eens te zien hoe deze Wii U game fysiek uitzag.

Dan de leukste vraag van elke review: heeft deze game een replaywaarde voor mij? Ik vind het een hele lastige, en misschien moet ik dat wat nader toelichten. Ja, ik vind het origineel erg tof en heb deze met mijn vrouw en vrienden helemaal grijs gespeeld, maar de magie die het origineel had, is lastig te overtreffen. Daarom zou ik eerder het origineel opnieuw oppakken dan deze verbeterde versie. Ik weet dat deze versie beter is, maar het is denk ik de nostalgie die mij meer naar de oude game trekt dan naar deze versie.






De disc-versie was voor mij de doorslag om deze game te kopen, want per maand betalen of online de onderdelen loskopen vond ik toen wel een hele aparte keuze. Het was achteraf maar goed dat ik gewacht had, want uiteindelijk hebben we een disc-versie gekregen. Ik was al een liefhebber van deze game op de Wii en heb met vrienden vele avonden lol gehad met dit spel. Deze versie is gewoon leuk om die gezellige avonden nog eens over te doen. Het is een mooie uitbreiding voor een zacht prijsje, beter omschrijven kan ik het helaas niet.