Skullcandy Crusher® 1080 ANC Zwart

Introductie

Samen met een klein gezelschap mede-Tweakers had ik het genoegen om in juli de Benelux-lancering van de nieuwe Skullcandy Crusher 1080 bij te wonen en als een van de eersten de koptelefoon te testen. Skullcandy wil met deze koptelefoon niet enkel uitstekend geluid bieden, maar bovenal een spetterende “wow!”-ervaring met een bas die je echt door je hele lichaam kan voelen. Het straatmerk hoopt zich hiermee af te zetten tegen de maar “saaie” producten van haar concurrenten. Aan ambitie in ieder geval geen gebrek, ook gezien het prijskaartje van €250,- dat hieraan komt te hangen.

Opvallend aan de nieuwste Crusher is de samenwerking tussen twee ogenschijnlijke concurrenten: Bose en Skullcandy. Tijdens de presentatie vond Skullcandy dat het te weinig krediet krijgt voor haar koptelefoons. Toegegeven: de laatste keer dat ik actief van het merk gehoord had, was inderdaad op de middelbare school, toch al zo’n twaalf jaar achter mij. Het idee is dat het door samen te werken met Bose de geloofwaardigheid krijgt die het al langer zoekt, terwijl Bose het marktsegment van Gen Z en millennials beter kan aanboren.

Is de Crusher 1080 dan echt een koptelefoon die op je lijstje moet staan? Dat het bedrijf het aandurft om kritische Tweakers aan de slag te laten gaan met de koptelefoon is op zich een goed voorteken. Dit niet in de laatste plaats omdat Skullcandy zich als een straat-/fashionmerk ziet — niet echt de kernwoorden die ik bij mijzelf (of de gemiddelde Tweaker) zou kiezen!

Uiterlijk en draagcomfort: een volwassen Skullcandy?

De Crusher wordt geleverd in een verrassend kleine doos, maar deze bevat alles dat je nodig hebt: een USB-C-naar-USB-C-kabel om de koptelefoon op te laden, een 3,5mm-jack om hem bedraad aan te sluiten en een roll-top stoffen draagtas. De tas voelt wat minder luxe aan dan de harde cases die je bij sommige andere merken krijgt. Het voordeel is dan weer dat deze erg weinig ruimte inneemt, al helemaal leeg.

De koptelefoon zelf is grotendeels plastic, hoewel er rond de hoofdband ook chique metalen accenten zijn aangebracht. In de zwarte kleur ziet de koptelefoon er wat doorsnee uit, maar hij blijft direct herkenbaar door de grote Sensory Bass-draaiknop op de linker oorschelp. De bouwkwaliteit is verder in orde, hoewel ook niet direct boven het maaiveld uitstekend. In het bijzonder blijven vingerafdrukken goed zichtbaar op het matte plastic van de oorschelpen. Ook voel/hoor ik schokken tijdens het wandelen meer dan ik gewend bij andere koptelefoons, zeker met ANC aan. Ik zou hem zeker niet meenemen voor een rondje hardlopen.

Een van de fijnste aspecten van het ontwerp is echter dat hij extreem klein op te vouwen is. In tegenstelling tot vele andere koptelefoons waarvan de oorschelpen alleen plat te leggen zijn, vouwen de oorschelpen hier helemaal in. Daardoor neemt hij een stuk minder ruimte in de tas in. Verwacht echter ook weer niet dat je de koptelefoon in elke beetje jaszak kunt vouwen; daarvoor blijft de over-earkoptelefoon te groot. Toch neem ik de Crusher sneller mee dan een niet-vouwbare koptelefoon met een grotere hardcase, en dat is zeker wat waard.

Verder is de Crusher wel serieus zwaar: 374 gram. Dat is een flink contrast met onder andere de Sony WH-1000XM6 van 254 gram, de Sennheiser Momentum van 293 gram en mijn eigen Bowers & Wilkins Px8 van 320 gram. Dit extra gewicht lijkt vooral rond de oorschelpen te zitten, waarschijnlijk mede vanwege de enorme accu, want Skullcandy claimt maar liefst 50 uur batterijduur met ruisonderdrukking (ANC). Het gewicht voel je echter zeker en ik zou persoonlijk zonder twijfel wat accuduur inruilen voor een lichtere koptelefoon.

Ondanks het gewicht is het draagcomfort uiteindelijk nog wel voldoende. De dikke kussens van PU-schuim en kunstleer verspreiden het gewicht goed, waardoor er niet snel pijnlijke plekken ontstaan, zelfs met bril. Ook is de drukkracht van de koptelefoon niet zo hoog als bijvoorbeeld de Px8. Wel merk ik dat mijn oren erg snel warm worden. Gecombineerd met het gewicht is de Crusher dus nog geen koptelefoon die ik zomaar een hele dag aaneen zou dragen.

Bediening, features, en app

Skullcandy heeft de Crusher een flink aantal fysieke knoppen meegegeven, waardoor bijna alles zonder app te bedienen is. Rechts op de koptelefoon vind je de aan/uit-schakelaar, die ook gebruikt wordt voor het verbinden via Bluetooth, en een driedimensionale rocker: omhoog/omlaag voor volume, links/rechts voor vorig/volgend nummer en klikken voor pauze/afspelen. Links zit de grote Sensory Bass-knop en de schakelaar voor de ANC-instellingen (ANC, ANC uit en “Stay-Aware”), die tegelijkertijd als knop dient voor de verschillende profielen: muziek, film, podcast en de custom equalizer. Je bent dus niet afhankelijk van een app, capacitieve touchknoppen of dubbel-kliks. Dit kan ik zelf erg goed waarderen. Jammer is wel dat de geluidseffecten die als feedback dienen wat goedkoop klinken, alsof ze van een Crusher van half de prijs komen.

Ook al heb je hem meestal niet nodig, de Crusher is verder eenvoudig te configureren via de Skullcandy-app. Zo kan je hier tussen de ANC-modi schakelen, snelkoppelingen beheren voor alle fysieke knoppen en de equalizer instellen. Personal Sound, waarmee je een hoortest kunt doen om de audio te personaliseren, lijkt het geluid wat rijker te maken voor mijn gehoor (of mate van gehoorverlies?) door bepaalde frequenties iets te versterken. De TrueSpatial-technologie van Bose maakt het geluid ruimtelijker, hoewel het geheel klinkt daarmee ook wel erg hol klinkt. Een firmware update van september heeft de wear-detect verbeterd, die moet herkennen wanneer je de koptelefoon op- of afzet. Ook alle firmware-updates gaan via de app. De functionaliteit is verder vrij eenvoudig, maar het doet grotendeels wat het moet doen. Erg fijn is verder dat deze app geen registratie vereist om te gebruiken. Ik kijk naar jou, B&W!

Geluidskwaliteit

Ik ben een gigantische muziekliefhebber: mijn Spotify Wrapped komt jaarlijks tegen de 100.000 minuten uit, met een eclectische combinatie van alles tussen punk, indie, jazz en zelfs K-pop. Ooit van Taiwanese math-rock gehoord? 😉 De kans dat dit volledig representatief is voor jouw luistergedrag is waarschijnlijk klein, maar het geeft wel een breed scala aan muziek om mee te testen. Als referentiekoptelefoons gebruik ik mijn dertien jaar oude Sennheiser HD600, aangesloten op een FiiO K5, en mijn Bowers & Wilkins Px8 uit 2023. Beiden zitten momenteel met respectievelijk €250,- en €340,- in de Pricewatch niet al te ver van de prijs van de Crusher af, hoewel ze wel flink ander typen koptelefoons zijn.

Onafhankelijk van welke muziek je opzet: de Crusher's bas valt je gelijk op — nog voordat je aan de Sensory Bass-knop draait. Nummers die al om de lagere tonen heen zijn gebouwd, komen daarmee echt indrukwekkend binnen. Neem bijvoorbeeld K-pop groep Aespa’s “Whiplash”, een nummer dat deels draait om een keivieze baslijn met krachtige beats van de kickdrum. De Crusher versterkt die nog een flinke stap verder, en dat voel je. Wat een impact! Maar ook bij muziek waar de bas normaal gesproken redelijk subtiel blijft, wordt-ie aardig naar voren geschoven. Bij R.E.M.’s “Bad Day” gaat de baslijn van een vrij subtiel onderdeel van het nummer naar een drijvende kracht. Het nummer krijgt daarmee extra energie. De Crusher doet dat zonder een modderfiguur te slaan in andere regionen.

In het begin vond ik de bas eigenlijk al snel te heftig en vermoeiend, maar dit bleek gelukkig een kwestie van wennen. Na twee weken testen kon ik prima uren naar de koptelefoon luisteren. Toch heeft de indrukwekkende bas ook een keerzijde, namelijk bij muziek waarin de lage tonen juist een gecontroleerd onderdeel van een geheel horen te blijven. Bij Beck’s “Everybody’s Gotta Learn Sometime” voelt de normaal subtiele maar nu krachtige kickdrum aan het begin van het nummer uit proportie met de intieme sfeer. Ook in het refrein overstemt de baslijn de andere instrumenten. Het lied komt sterker binnen, maar verliest een klein beetje wat het zo mooi maakt: de emotie, dynamiek en warmte.

Datzelfde merk je bij andere nummers, zoals Taylor Swift’s “The Fate of Ophelia”, waar de normaal krachtige zang zeker bij de samenkomst van veel instrumenten wat lijkt te missen ten opzichte van de bas. Bij jazztrio GoGo Penguin’s “Hopopono” zorgt de versterkte bas ervoor dat de laagste noten van de contrabas soms wat verwrongen klinken. Bij rock krijgt de gitaar net niet altijd genoeg liefde. De Crusher klinkt ook voor een niet-basshead nooit slecht, maar de afstelling brengt niet altijd het beste uit verscheidene genres naar voren.

Dit alles is nog voordat ik aan de grote Crusher Sensory Bass-knop ga draaien. Het goede nieuws eerst: de draaiknop doet wat hij belooft — een bas die je echt kan voelen. Bij een aantal nummers is dit echt wel een ervaring, zoals bij de baslijn van “Seven Nation Army” van The White Stripes of de kickdrum in de intro van “Trip Switch” van Nothing But Thieves. Dit is echt een ervaring die je bij geen enkele andere koptelefoon tegenkomt. Je voelt de bas overigens wel vooral in je hoofd; het is niet zoals bij een live concert dat je het echt door je hele lichaam voelt.

Het slechte(re) nieuws is dat de ervaring zo snel te heftig wordt dat het vaak maar voor even leuk is, ook bij lagere standen. Bij andere muziek zonder hevige baslijn lijkt het juist weer erg weinig te doen. Afhankelijk van jouw muzieksmaak kan het dus zijn dat het een speeltje wordt waar je een paar keer gebruik van maakt, maar dat je geleidelijk steeds vaker permanent uit laat staan.

Qua geluidsweergave doet de Crusher het samenvattend dus goed, maar met een asterisk. Het geeft individuele klanken met voldoende detail en precisie weer. De bas is vaak indrukwekkend en de kritiekpunten hierboven komen vooral naar voren als je in je luie stoel aandachtig naar de muziek gaat luisteren. Als je de bas erg belangrijk vindt, zal deze koptelefoon je daarom uitstekend bevallen. Maar als je liever een warme doch natuurgetrouwe geluidsweergave zoekt, of een die meer geschikt is voor muziek waarin hoge(re) tonen zoals zang, piano of gitaar centraal staan, is de kans groot dat dit niet de perfecte koptelefoon is. Niet omdat de Crusher zelf geen goed geluid biedt, maar omdat Skullcandy bepaalde keuzes maakt die niet voor alles even geschikt zijn. Je kan de afstelling uiteraard met de equalizer aanpassen, maar je verliest dan het belangrijkste verkooppunt en het geheel wordt dan vlakker.

Films en games

Skullcandy’s Sensory Bass is bij muziek vaak een gimmick, maar bij films en games komt dit veel beter tot zijn recht. Sterker nog: het allereerste materiaal waarmee wij de koptelefoon te horen kregen, was de trailer van Top Gun 3. Hoewel de bas voor muziek snel te intens kan worden, is dat met films en games immers anders. De bas is hier niet zo constant aanwezig, waardoor het veel minder snel “te” voelt. Tegelijkertijd kan de Sensory Bass goed het gevoel van het overvliegen van een zware helikopter of het schieten van een wapen nabootsen.

Toen ik de koptelefoon voor het eerst opzette tijdens een film en de Sensory Bass flink opschroefde, had ik inderdaad hier en daar het gevoel dat ik in een IMAX-bioscoop zat. De rommelende bas versterkt in zulke scenario’s echt de immersie. Ook voelt het heerlijk om in een game als Cyberpunk 2077 de Sensory Bass helemaal open te draaien en met zware wapens aan de slag te gaan. Toen ik na wat spelen met de Crusher weer mijn HD600 opzette, voelden alle schoten daarna maar indrukloos en vlak. Wel moest ik echt op zoek naar deze ervaring: de Sensory Bass deed veel minder voor de ervaring met bijvoorbeeld lichtere wapens. Het transformeert dus niet zo een-twee-drie je algehele ervaring, maar alleen heel specifieke onderdelen.

Ook al lijkt je dit interessant, ik zou persoonlijk niet snel specifiek om deze feature naar de winkel rennen. Op Windows was er duidelijke Bluetooth-inputlag te merken. Dit was in mijn ervaring zodanig serieus dat ik de koptelefoon voor games alleen bedraad kon gebruiken. Daarnaast mist de Crusher de ruimtelijkheid van een open-backkoptelefoon, wat voor mij een veel grotere invloed heeft op mijn gamegenot. Het gewicht is nog een punt dat lange game- of filmsessies toch wat minder plezant maakt. Daardoor is de Sensory Bass vooral interessant als je specifiek onderweg veel games speelt of films kijkt, en specifiek games/films die zich daar echt voor lenen. Daarmee kom je dan wel in een redelijke niche terecht, hoewel het voor die niche dan wel meteen een topproduct is.

Active Noise Cancellation

Dat alles is echter alleen leuk als je ook echt onderweg in alle rust kan genieten van je muziek of films. Dat maakt de samenwerking met Bose uitermate interessant, omdat Bose doorgaans bekend staat om de uitstekende ruisonderdrukking (ANC).

Mijn indruk van de ANC is echter niet eenduidig. Voor de meeste gebruiksscenario's is de ANC afdoende. Om te beginnen dempen de grote, dikke oorschelpen al een hele hoop achtergrondgeluid. Met ANC aan valt daarna het meeste constante achtergrondgeluid in bijvoorbeeld de tram of trein weg. Ook op een recente intercontentale vlucht was er gewoon nog prima naar de muziek te luisteren zonder te veel last van achtergrondgeluid te hebben of mijn muziek te hard te moeten zetten. Algemeen gezien doet de ANC dus wat het moet doen.

Toch heb ik niet de indruk dat Bose haar meest geavanceerde ANC technologie geleverd heeft aan Skullcandy. In de trein valt het geluid van motoren en wielen volledig weg, maar blijf je de luchtstroom van de airco horen. Rollende autobanden op het asfalt worden ook relatief slecht onderdrukt. Mijn zeven uur durende vliegreis werd evenmin volledig stil. De Crusher deed het hiermee niet zo snel beter dan mijn Px8, een koptelefoon wiens ANC drie jaar geleden al ietwat achterliep op de Boses en Sonys. Wat in het bijzonder opvalt is dat het contrast tussen wat de koptelefoon wel en niet goed onderdrukt groter is dan ik gewend ben. Bij een recent protest op Den Haag Centraal had ik het gevoel dat de koptelefoon helemaal niks van het gejoel kon onderdrukken, ook al stond ik op vrij grote afstand. De ANC lijkt daarmee wat inconsistenter dan bij andere producten.

Conclusie

De Skullcandy Crusher 1080 is een interessante koptelefoon met veel ambitie. De koptelefoon wil veel kunnen voor een breed publiek. Het wil zowel mensen aanspreken met het “wow!”-effect van de bas als een uitstekende algemene luisterervaring bieden. Het wil dat niet alleen voor muziek kunnen, maar ook voor games of films. En het merk wil zowel haar imago als een lifestyle/straatmerk hooghouden als een breder publiek bereiken.

De Crusher slaagt daar deels in. De koptelefoon heeft met de bas inderdaad een echt “wow!”-effect en is tegelijkertijd allround genoeg een breder publiek te kunnen bereiken. Je kunt gewoon op goed geluid rekenen. Daarnaast is de ANC redelijk en de batterijduur uitmuntend. Maar tegelijkertijd blinkt de koptelefoon voor mij nog niet voldoende uit om echt direct in de bovenste regionen van je wenslijstje te belanden. Het hoge gewicht, de doorsnee bouw en uiterlijk, en minder geschikte afstelling voor bepaalde genres dragen daar vooral aan bij. De Crusher is dus vooral interessant als voor jou de muziek valt of staat met de bas maar je verder een volwassen jasje zoekt. Een “volwassen basshead”, dus, met een net zo volwassen portemonnee.  

Het prijskaartje van €250,- betekent namelijk dat er enorm veel concurrentie is. Als je neutraal of gedetailleerd geluid zoekt, heb je bijvoorbeeld op het moment van schrijven (September 2026) voor een kwart minder de Sennheiser Momentum 4 Wireless. Ben je vooral onderweg, kan je voor hetzelfde bedrag een Sony WH-1000XM van één generatie terug (5e) krijgen, die nagenoeg onverslaanbare ANC biedt en ook in geluidsweergave weinig steekjes lijkt te laten vallen. Zoek je meer een fashion statement, kom je eerder uit bij de Px7 S3 of Nothing Headphone 1. Hoewel ik deze niet zelf heb kunnen testen, lijkt het dat deze voor de meeste lezers een betere keuze zullen zijn. Ook voor primair thuisgebruik, gaming, of langdurig draagcomfort zijn er betere opties. Ik denk dus ook niet dat de Crusher 1080 snel mijn (toegegeven, iets duurdere) Px8 zal vervangen als go-to koptelefoon voor onderweg.

Wil je echter een enorme, fysieke baservaring maar niet het gevoel hebben dat je een speelgoedkoptelefoon draagt? De Crusher 1080 is dan zonder meer een uitstekende keuze. Stiekem ben ik na twee weken testen ondertussen de bas gaan missen bij mijn andere koptelefoons.

Deze koptelefoon is verkregen als onderdeel van een Tweakers Testpanel in ruil voor het schrijven van deze review.