Halo: Campaign Evolved, Xbox series S|X

HALO: Campaign Evolved is de remake van de Xbox-klassieker HALO: Combat Evolved, een game die Xbox op de kaart heeft gezet. Nu, 25 jaar later, krijgen we een echte remake, en de vraag is natuurlijk: hoe goed is deze remake? In deze review vertel ik jullie daar alles over.

Als je aan Xbox denkt, dan denk je naast HALO ook aan games als Fable en Gears of War. Gears of War heeft vorig jaar nog een remaster gekregen, die ik omschreef als een remaster van een remaster. Gelukkig is dat bij HALO: Campaign Evolved niet het geval, en heeft dat op alle punten gewoon goed uitgepakt. Het is niet de eerste keer dat deze game een remake krijgt, want in 2011 kwam er ook al een remake uit, maar toen als 10-jarige Anniversary-editie. Die versie had verbeterde graphics en audio, maar behield de originele gameplay, het verhaal en het levelontwerp. Deels is dat bij Campaign Evolved ook zo, maar ze doen dingen ook anders.






Laat ik beginnen met het verhaal, want dat is natuurlijk een van de dingen waar HALO wel bekend om staat. Het verhaal draait om de iconische strijd tussen de mensheid en de buitenaardse Covenant, waarin de Spartan Master Chief (John-117) en zijn AI-gezel Cortana centraal staan. Het spel begint vlak na de val van de menselijke kolonie Reach. Het ruimteschip "Pillar of Autumn", onder leiding van kapitein Jacob Keyes, maakt een willekeurige sprong door de ruimte om de locatie van de Aarde geheim te houden voor de achtervolgende Covenant. Bij het verlaten van de hyperspace stuiten ze op een mysterieus, ringvormig kunstmatig wereldlichaam: Installation 04, dat wij allemaal kennen als Halo.

De Covenant valt het schip aan, en om te voorkomen dat Cortana en haar database met gevoelige informatie over de Aarde in handen van de Covenant vallen, krijgt de net ontwaakte Master Chief de taak om haar via zijn harnas te beschermen. Master Chief is zeg maar een geheim wapen, dat bekendstaat als een Spartan-II supersoldaat. De Master Chief en Cortana evacueren via een reddingscapsule naar het oppervlak van de Halo-ring. Keyes wordt gevangengenomen door de Covenant, maar de Master Chief weet hem via een reddingsactie te bevrijden.

Terwijl de menselijke overlevenden een guerrilla-oorlog voeren tegen de Covenant op het oppervlak, probeert de Master Chief het besturingscentrum van Halo te bereiken om het wapenarsenaal te begrijpen. Cortana plugt in op de hoofdsystemen van de ring en ontdekt een schokkende waarheid: de Halo-ring is gebouwd door een aloud, verdwenen ras genaamd de Forerunners.

Kapitein Keyes leidt ondertussen een troep mariniers naar een verondersteld wapendepot. Wat ze daar aantreffen is echter geen wapen, maar een biologische parasiet die alle organische levensvormen infecteert, genaamd "The Flood". De Flood breekt uit en infecteert zowel mensen als Covenant-troepen. Op de ring is een kunstmatige intelligentie aanwezig genaamd 343 Guilty Spark, ook wel de "Monitor" genoemd. Hij verschijnt en vraagt de Master Chief om hulp om de Flood-uitbraak in te dammen. Hij helpt de Chief om de Index te bemachtigen, die de sleutel is om de Halo-ring te meenemen en te activeren. Vlak voor het activeren grijpt Cortana in en stopt het proces. Ze onthult het echte doel van Halo: het wapen roeit de Flood niet rechtstreeks uit door ze neer te schieten, maar door al het intelligente leven in het heelal binnen bereik uit te schakelen. Zo heeft de Flood geen voedingsbodem meer en zal deze uiteindelijk uitsterven.

Om te voorkomen dat 343 Guilty Spark de ring activeert en al het leven in de sector uitroeit, besluiten de Master Chief en Cortana de ring zelf te vernietigen. Ze lokaliseren het neergestorte wrak van de Pillar of Autumn. De geïnfecteerde kapitein Keyes kan niet meer gered worden; de Chief haalt Keyes' neurale interfaces op om de zelfvernietiging van het ruimteschip te initiëren. Na een intense strijd tegen de Flood, de Covenant én de constructies van 343 Guilty Spark, laten ze de fusiemotoren van het schip oververhitten. De Master Chief en Cortana ontsnappen ternauwernood in een Longsword-jager net voordat de ontploffing van het schip de Halo-ring in stukken rijt, waarmee de Melkweg voorlopig gered is. Dit is in het kort het verhaal van de game.






De gameplay voelde voor mij meteen vertrouwd, maar ook verrassend. Want hoewel ik precies wist hoe alles werkte, voelde het vooral vloeiend en modern aan. Het richten voelt directer en responsiever. Subtiele balanceertweaks zorgen ervoor dat wapens die in het origineel in de late game snel hun waarde verloren, zoals het standaard Assault Rifle, nu het hele spel nuttig blijven aanvoelen. De klassieke dynamiek, schilden slopen met plasmawapens en afmaken met kogels, voelt bevredigender dan ooit.

Ook de computerpersonages reageren veel moderner dan in het origineel, want de Covenant-troepen handelen veel dynamischer op jouw tactiek. Elites zoeken slimmer dekking, communiceren onderling en flankeren actiever zodra je uit het zicht raakt. De Flood-golven voelen daarnaast beklemmender door verbeterde padvinding en grotere aantallen op het scherm. Het oppakken van munitie, healthpacks en power-ups verloopt soepeler en intuïtiever tijdens hectische gevechten. De vernieuwde HUD toont bovendien heldere indicatoren en timers voor actieve power-ups zoals het Overshield en Active Camouflage.

Het besturen van iconische voertuigen zoals de Warthog, Ghost en Banshee is strakgetrokken en voelt veel vloeiender. Het 'sponsachtige' of zweverige stuurgevoel uit 2001 heeft plaatsgemaakt voor een directere respons, wat navigeren door chaotische gevechten een stuk prettiger maakt.






Grafisch gezien gooit HALO: Campaign Evolved het roer om door definitief af te stappen van het oude dual-enginesysteem uit de Anniversary-editie. De game is vanaf de grond af opnieuw opgebouwd in een moderne engine, wat niet alleen zorgt voor een enorme grafische stap voorwaarts, maar ook afrekent met de vreemde botsingen tegen onzichtbare muren waar het origineel en de 2011-versie nog wel eens last van hadden.

De wereld van HALO oogt levendiger dan ooit dankzij een modern belichtingssysteem, realistisch glimmende Forerunner-architectuur en uitgestrekte landschappen met hoge-resolutietextures. Zowel de Master Chief als de Covenant-troepen en de Flood zijn voorzien van hoogwaardige 3D-modellen en vloeiendere animaties. Gevechten worden extra kracht bijgezet door spectaculaire deeltjeseffecten bij explosies en plasmaontladingen. De gebruikersinterface is gestroomlijnd en gemoderniseerd. Belangrijke visuele elementen, waaronder de exacte tijdsduur en status van actieve power-ups zoals het Overshield en Active Camouflage, zijn nu in één oogopslag helder af te lezen. Op grafisch gebied kan ik dan ook niet anders dan zeggen dat ze er een toffe remake van hebben gemaakt; het is echt een game die gezien mag worden en een goed voorbeeld van hoe een remake er op grafisch gebied uit hoort te zien.






De muziek van HALO behoort tot de meest herkenbare en invloedrijke audiocomposities in de gamegeschiedenis. De basis van deze iconische score werd gelegd door componisten Martin O'Donnell en Michael Salvatori, die in 2001 het muzikale DNA van de franchise vormgaven. Hoewel O'Donnell en Salvatori niet betrokken waren bij de heropnames en audio-remakes van deze game, is hun oorspronkelijke werk in essentie volledig overeind gebleven. Voor de vernieuwde uitgave nam een gespecialiseerd team van gamecomponisten, waaronder Tom Salta, Paul Lipson, Lennie Moore en Brian Trifon, de eervolle taak op zich om de composities te herarrangeren en te moderniseren.

Inhoudelijk is de muziek niet aangepast: de vertrouwde thema's, de herkenbare melodieën en de precieze timing tijdens het spelen zijn allemaal 100% intact gebleven. De grote winst zit in de uitvoering en de audiokwaliteit. Waar in 2001 veel instrumenten uit budgettair en technisch oogpunt nog digitaal werden gesimuleerd met synthesizers, is de score voor de vernieuwde versie integraal opnieuw ingespeeld door een voltallig live symfonieorkest en een professioneel koor. Dit zorgt voor een veel dieper geluid, een groter dynamisch bereik en een strakke audiomix die optimaal tot zijn recht komt op moderne geluidssystemen.
Wat de soundtrack tot op de dag van vandaag zo ijzersterk maakt, is de zeldzame combinatie van drie sterk uiteenlopende muziekstijlen die naadloos op elkaar aansluiten:

• Mystiek en spiritueel: Het wereldberoemde openingsthema met a cappella gregoriaanse gezangen. Dit geeft het verkennen van de aloude, vervallen Forerunner-architectuur een antiek en bijna heilig gevoel.
• Klassiek symfonisch: Meeslepende strijkers en krachtige koperblazers die het drama, de wanhoop en de grootsheid van de menselijke overlevingsstrijd benadrukken.
• Rauwe actie en elektronica: Opzwepende drumlijnen, zware percussie, retrosynthesizers en scheurende elektrische gitaren die direct de kop opsteken zodra de actie losbarst en voertuiggevechten beginnen.

Het resultaat is een soundtrack die zowel getrouw blijft aan het origineel als eigentijds aanvoelt, en de sfeer op de ringwereld nog altijd naar een hoger niveau tilt. Ik denk niet dat er iemand is die de muziek niet kent, maar voor het geval dat toch zo is, deel ik graag een stukje met jullie. Want hoe goed ik het ook probeer te omschrijven: muziek is gewoon iets wat je moet horen.

Om goed te begrijpen wat HALO: Campaign Evolved precies neerzet, is het waardevol om terug te kijken naar de geschiedenis van de game. Waar het origineel uit 2001 de basis legde voor console-shooters en de Anniversary-editie uit 2011 voornamelijk een grafische poetsbeurt met een nostalgische wisselknop was, kiest deze nieuwste versie voor een heel andere en doordachtere koers. Laat ik een paar dingen in het kort beschrijven.

Het grootste en meest opvallende verschil zit in de inhoud van het verhaal. Waar zowel het origineel als de Anniversary-editie exact 10 missies telden, breidt Campaign Evolved het avontuur uit naar 13 missies. Deze drie extra missies fungeren niet als zomaar opvulling; ze verdiepen de lore rondom de mystieke Forerunners, geven meer gewicht aan de eerste confrontatie met de Flood en dichten tactische gaten tussen de oorspronkelijke hoofdstukken. Ze staan los van de hoofdlijn en zijn direct vanuit het hoofdmenu te starten. Het verhaal speelt zich exact één jaar vóór de gebeurtenissen op Installation 04 af. Samen met de iconische Sergeant Avery Johnson infiltreer je een Covenant-onderzoeksschip boven de verwoeste kolonie Promise om geheime navigatiedata te ontfutselen. Wat volgt is een intens avontuur, verdeeld over de missies Boarding Action, The Most Dangerous Game en Heavy Burden, waarin je je een weg baant door krappe gangen, gevangen mariniers bevrijdt en een hachelijke ontsnappingspoging onderneemt. Het leuke aan deze toevoeging is dat de ontwikkelaars van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om iconische elementen uit latere Halo-games te integreren. Zo kun je in deze missies aan de slag met geliefde wapens zoals de Battle Rifle en Needle Rifle, en neem je het op tegen taaie vijanden zoals de Honor Guard Hunters. Deze missies bieden daarmee een waardevolle uitbreiding op de lore en een heerlijke portie extra actie.

Een opvallende keuze, en iets waar ik zelf wel even aan moest wennen, is het schrappen van de multiplayer. Het origineel stond bekend om zijn legendarische LAN-party's en de Anniversary-editie bood online gevechten via de Halo: Reach-engine. Campaign Evolved laat de competitieve stand echter volledig achter zich. Alle ontwikkeltijd is bewust geïnvesteerd in de verhaalmodus, de cinematische beleving en het verfijnen van de co-opervaring. En hoewel dat best jammer is, merk je het wel terug in de kwaliteit.

In de Anniversary-editie kon je met één druk op de knop schakelen tussen de originele 2001-graphics en de vernieuwde visuals. Dat was leuk voor de nostalgie, maar leidde soms tot vreemde botsingen omdat de geometrie niet altijd exact overeenkwam met de onzichtbare muren van de oude engine. Campaign Evolved stapt af van dit dual-enginesysteem. Schakelen tussen oud en nieuw kan in deze versie dus niet meer, waardoor het echt gezien kan worden als een volwaardige remake van het origineel.

Dat ze het wisselen tussen oud en nieuw losgelaten hebben, wil niet zeggen dat ze alleen grafisch dingen verbeterd hebben. Ook onder de motorkap zijn er de nodige quality-of-lifeverbeteringen doorgevoerd. De iconische voertuigbesturing, zoals die van de Warthog en Banshee, en het richtmechanisme voelen directer en strakker aan. Daarnaast is de kunstmatige intelligentie merkbaar opgeschroefd: vijanden zoeken slimmer dekking en flankeren actiever dan in de voorgaande edities, wat de gevechten een stuk dynamischer maakt.






Zoals ik al aangaf, heeft de game zelf geen multiplayer, maar is de co-opmodus wel nog altijd aanwezig. De gehele campagne, inclusief de drie nieuwe Operation: Meteorite-missies, is volledig speelbaar in co-op, waarbij de vijandelijke uitdaging en munitieverdeling zich automatisch aanpassen aan meerdere spelers. De co-op kan met een vriend zowel offline (lokaal) als online gespeeld worden. De game is verder hetzelfde als in de singleplayer, dus alles wat ik al eerder noemde, is ook gewoon van toepassing op de co-opmodus.






Op het gebied van toegankelijkheid heeft Halo Studios flinke stappen gezet ten opzichte van de oudere edities, met een uitgebreide reeks opties om de game voor een zo breed mogelijk publiek speelbaar te maken. Zo zijn er op het gebied van visuele instellingen, besturing en audio flink wat stappen gezet. Ik zal van die drie even in het kort de belangrijkste punten samenvatten.

De ondertiteling is volledig naar wens aan te passen qua grootte en achtergrond, inclusief kleurcoderingen per spreker en omschrijvingen van omgevingsgeluiden. Spelers met een visuele beperking kunnen daarnaast gebruikmaken van specifieke kleurenblindheidsfilters, een FOV-slider en opties om motion blur of hevige screenshake uit te schakelen. Ook kunnen er subtiele contouren om personages worden geplaatst voor beter contrast in donkere ruimtes.

Qua besturing is er volledige vrijheid met button remapping op zowel controller als toetsenbord. Acties zoals bukken of richten zijn naar keuze in te stellen op vasthouden (hold) of eenmalig indrukken (toggle). Daarnaast zijn de deadzones van de analoge sticks nauwkeurig af te stellen en biedt de game volledige ondersteuning voor de Xbox Adaptive Controller.

De audio-instellingen bieden losse schuifbalken voor muziek, spraak en geluidseffecten om de ideale mix te bepalen, terwijl een mono-audio-optie uitkomst biedt voor spelers met gehoorverlies aan één zijde.






Ik heb ongeveer in het midden, waar wat minder verhaal in zit, de livestream even aangezet, zodat ik wat gameplay had om aan deze review toe te voegen. De video is ongeveer 50 minuten lang en laat voornamelijk actie zien. De kwaliteit van de video is wel wat minder dan hoe de game er echt uitziet. Dat komt doordat het een livestream was die daarna nog eens overgezet is naar YouTube. LET OP: deze video kan spoilers bevatten.

Dan de leukste vraag van elke review: heeft deze game voor mij replaywaarde? Dat is zeker een ja. Ik heb zowel het origineel als de Anniversary-editie vaak gespeeld – de Anniversary-editie op zowel de Xbox 360 als op de Xbox One via de Master Chief Collection. HALO was een van de redenen waarom ik toen een Xbox 360 had gekocht, naast Gears of War, en is nog altijd een van mijn favoriete shooters. Of je nu naar de gameplay, het verhaal of de muziek kijkt: ik vond het allemaal tof. Ik heb de game nu via Xbox Game Pass op de Series X gespeeld, maar wil de game ooit nog fysiek voor de verzameling gaan kopen.






HALO: Campaign Evolved is de remake van de Xbox-klassieker HALO: Combat Evolved, en bewijst hoe een geslaagde remake eruit hoort te zien. De ontwikkelaars hebben het legendarische fundament uit 2001 gerespecteerd, maar de game op werkelijk alle fronten voorzien van een moderne injectie. De game voelt vertrouwd, maar tegelijkertijd ook modern aan, en de iconische muziek waar de game bekend om staat is nog altijd even krachtig.

Op het gebied van gameplay staat de titel als een huis. De scherpere gunplay, intelligentere AI en strakkere voertuigbesturing zorgen ervoor dat gevechten tegen de Covenant en de Flood bevredigender aanvoelen dan ooit. De nieuwe missies zijn een supermooie toevoeging, en grafisch is het echt een plaatje. Helaas ontbreekt de multiplayer, maar de co-opmodus maakt dat weer een beetje goed. Halo Studios bewijst dat er altijd plaats is voor een goede remake, en dat laten ze met deze 25-jaar-oude game dan ook zien.