Anker Solix Solarbank Max AC + BP7000 uitbreidingsbatterij

Anker Solix Solarbank Max AC, een maand nul-op-de-meter jagen met 14 kWh onder de trap

Review na ruim vier weken dagelijks gebruik. Zelf aangeschaft voor €3.798 (actieprijs), geen sample, geen affiliate.

---

1. Inleiding: waarom een AC-gekoppelde batterij

De saldering verdwijnt per 1-1-2027 en daarmee verandert de rekensom onder mijn 5,4 kWp aan zonnepanelen natuurlijk volledig. Nu is het net nog mijn gratis, oneindig grote accu met 100% RTE, per 1-1 krijg ik hooguit een fooi. Dan wordt de vraag ineens: hoeveel van wat ik zelf opwek kan ik ook daadwerkelijk zelf verbruiken? Mijn zelfverbruik lag historisch op zo'n 35% dus dat moet beter!

Omdat mijn PV-installatie (Solaredge) uitstekend bevalt maar geen accuaansluiting heeft was ik blij dat Anker een AC-gekoppelde thuisbatterij lanceerde. Een AC-batterij is in feite een doos die je naast je bestaande panelen zet: hij meet wat er op het net gebeurt en compenseert dat. Dat is elektrotechnisch de saaiste oplossing, en saai is goed als het aankomt op electra

Ik ben geen influencer, maar heb wel Home Assistant, een P1-poort, een db vol logdata en een zwak voor grafieken. Dit is dus puur mijn eigen ervaring



De Max AC inclusief de BP7000 op zijn plek

---

2. Wat is de Anker Solix Solarbank Max AC?

De Solarbank Max AC van Anker's Solix-lijn is een AC-gekoppelde thuisbatterij die je in feite tussen je meterkast en je huis hángt zonder er echt tussen te zitten. Omdat ik de Anker P1 dongle gebruikt krijgt hij zijn info indirect via de P1-poort van mijn slimme meter.

Mijn configuratie:

Basisunit	7 kWh
Uitbreiding	1× 7 kWh expansiepack
Totaal	14 kWh
Aansluiting	1-fase, eigen groep, B20-automaat
Max laden/ontladen	3.500 W
Meting	Anker P1-meter op de slimme meter
Huisaansluiting	3×25 A
PV	Solar Edge 5,4 kWp, bestaande omvormer, AC-gekoppeld
Firmware bij levering	1.0.0.38

De 3.500 W max is de reden dat ik gekozen heb voor een B20: 3.500 W / 230 V is ongeveer 15,2 A, terwijl een B16 bij langdurige belasting maar maximaal 80% van 16A=3000W af mag zekeren. Omdat de Anker Solarmax AC tot 3500W kan heb ik hem dus afgezekerd op een B20 en met 4mm2 kabels aangesloten.



De uitbreidingsmodule van 7kWh

---

3. Uitpakken en fysieke installatie

Van doos tot draaiend systeem: ongeveer een uur en eerlijk gezegd zat het merendeel van dat uur in het verpakkingsmateriaal en het gewicht.

De verpakking is bijna irritant goed. Dubbele dozen, dik schuim, alles zit vast. Dat is prima als je bedenkt hoe zo'n ding via een pakketdienst reist, maar het betekent wel dat je een tijdje bezig bent met uitpakken voordat je bij de hardware bent.

Het gewicht is ook geen grap, dit is geen apparaat dat je even in je eentje op een plank tilt. Basisunit en expansiepack afzonderlijk sjouwen is eigenlijk een tweemanstaak, of in elk geval een klus waarbij je vooraf even nadenkt over je route, drempels en de bocht in de gang. Uiteraard heb ik het toch in mijn eentje gedaan omdat ik niet wilde wachten.

De build quality is opvallend goed voor het prijspunt. Strakke panelen, geen scherpe randen, degelijke connectoren tussen basisunit en expansie, en de behuizing voelt niet als iets wat je in de aanbieding koopt. Dit is een van de duidelijkste pluspunten van het product.

Hij staat bij mij onder de trap. Hij staat daar droog, uit het zicht, redelijk centraal in huis en dicht genoeg bij de meterkast zonder dat hij in de weg staat.

NB waar je 'm ook neerzet: hou rekening met warmteafvoer (zie hoofdstuk 6) en met het feit dat je er niet even omheen loopt als hij eenmaal staat!









Het uitpakproces

---

4. Elektrisch aansluiten: en dan is er ineens geen stekker

Hier zit mijn eerste concrete klacht; de unit is bedoeld om in een stopcontact te gaan, het is immers een 'stekker batterij'. Een normale gedeelde groep is echter niet ontworpen voor 3.500 W continu. Om hem veilig te gebruiken op dat vermogen is het dus zaak een eigen groep aan te leggen.

En dan blijkt: er wordt geen losse stekker meegeleverd, je krijgt een vaste kabel met een gegoten randaardestekker eraan, punt. Wil je vast aansluiten, dan knip je die stekker eraf en maak je 'm netjes af en dan zit je meteen met de vraag wat dat met je garantie en resell waarde doet.

Ik heb het opgelost door een eigen groep te trekken met een B20 en met behulp van de 'AC aansluiting (vaste bekabeling' aan te sluiten. Helaas betekende dit voor mij wel een extra bestelling omdat Anker deze dus niet mee levert met de extra verzendkosten die daarbij komen kijken. Eigenlijk vind ik, dat een fabrikant die 3.500 W claimt, het je gewoon makkelijker had mogen maken door deze stekker gewoon mee te leveren.

Voor de duidelijkheid: werk in je meterkast is werk voor iemand die weet wat hij doet. Twijfel je, bel een installateur.



De B20 automaat met een SDM120M om het netto verbruik ook uit te kunnen lezen

---

5. De P1-meter en het netwerk: het hoofdstuk waarin ik mijn eigen infrastructuur bijna haat

Dit is het deel waar ik het langst mee bezig ben geweest, en waar ik het meest van geleerd heb. Als je een "gewone" router hebt, sla dit gerust over. Draai je iets enterprise-achtigs thuis, lees dan even door, want dit kan ook jou overkomen.

Hoe het hoort te werken

De P1-meter is een dongle die je op de P1-poort van je slimme meter prikt. Die meter praat vervolgens over je wifi met de batterij, zodat de batterij op basis van het werkelijke netto huisverbruik kan bepalen of hij moet laden of ontladen. Die koppeling tussen meter en batterij loopt lokaal, over mDNS (multicast DNS, 224.0.0.251:5353) het gebruikelijke Bonjour/Avahi-mechanisme waarmee apparaten elkaar op een LAN vinden.

De batterij zoekt naar een service met de naam _anker_power._udp, en naar een instance van de vorm anker_power-<serienummer>._http._tcp.local.

Dit werkte dus niet bij mij

Ik kreeg bij het koppelen consequent de foutmelding "S5 – Time-out meterverbinding". Beide apparaten waren geassocieerd op dezelfde SSID, in dezelfde VLAN, hadden een IP, waren onderling pingbaar, en waren allebei netjes verbonden met Anker's cloud (MQTT over TLS richting AWS eu-central-1). Alles wees erop dat het gewoon moest werken, maar het werkte dus niet....

Mijn thuisnetwerk draait op Aruba InstantAP (InstantOS 8.10) achter een FortiGate. Ik heb de gebruikelijke verdachten stuk voor stuk uitgesloten:

• Deny inter-user bridging uit
• Deny intra-VLAN traffic uit
• Broadcast filtering op ARP (de aanbevolen stand, niet het probleem)
• DMO / Dynamic Multicast Optimization getest
• IGMP snooping getest
• Bluetooth-bind van de P1 opnieuw gedaan de initiële koppeling loopt namelijk over BLE, niet over wifi
• Firmware van beide apparaten actueel

Niks hielp, dus toen heb ik een packet capture uitgevoerd.

De packet capture

Aruba heeft daar een fijn mechanisme voor: ERM (Encapsulated Remote Mirroring), waarmee je vanaf de AP zelf op een specifieke BSSID kunt sniffen en dat naar een Wireshark-host stuurt.

In Wireshark decodeer je dat als PEEKREMOTE / Aruba_ERM en dan zie je wat er werkelijk in de lucht hangt. En daar werd het interessant. De batterij deed exact het juiste: hij stuurde keurig zijn mDNS-queries naar _anker_power._udp en naar de _http._tcp-instance. Maar de antwoorden die terugkwamen, kwamen niet van de P1-meter. Ze kwamen van het IP-adres van de access point zelf.

Samengevat wat er over de lucht ging (filter udp.port == 5353):

Query 192.168.114.10 → 224.0.0.251:5353 PTR _anker_power._udp.local
Query 192.168.114.10 → 224.0.0.251:5353 PTR anker_power-<serial>._http._tcp.local
↑ AC Max, doet exact het juiste

Reply 192.168.2.53 → 192.168.114.10 [malformed packet]
↑ het access point, NIET de P1-meter op 192.168.114.11

De verwachte afzender is 192.168.114.11, de P1-meter, op dezelfde VLAN. In plaats daarvan antwoordt de AP namens de meter, en doet dat vervolgens verkeerd.

Na het opheffen van de airprint-disallow (zie hieronder) kwamen er wél geldige antwoorden, maar met een nieuw probleem:

SRV record uit AP-cache → poort 8899

nmap -p- 192.168.114.11
PORT STATE SERVICE
80/tcp open http
8899/tcp closed ← de poort waar de batterij naartoe werd gestuurd

De batterij kreeg dus keurig een antwoord toegestuurd, en dat antwoord verwees naar een poort waar niets luisterde.

De schuldige: AirGroup

show airgroup servers op de Aruba liet me de oorzaak zien van het probleem. De P1-meter stond daar gecatalogiseerd als airprint.

MAC IP VLAN Service Type

00:7f:1d:28:1a:67 192.168.114.11 114 airprint ← de P1-meter

00:7f:1d:4f:24:1b 192.168.114.10 114 allowall ← de AC Max

AirGroup is Aruba's Bonjour-gateway. Zodra je het aanzet, is het geen passieve doorgeefluik meer maar een autoritatieve mDNS-proxy. De AP onderschept multicast-verkeer op de betreffende VLAN's, bouwt daar een cache van, en beantwoordt vervolgens zélf de queries met unicast-antwoorden. Dat is precies het punt van AirGroup: multicast-flooding onderdrukken, uit cache antwoorden, en optioneel over VLAN-grenzen heen bruggen om zo de performance van de WiFi zo optimaal mogelijk te houden.

Het probleem: AirGroup modelleert alleen de services die het kent. De Anker-service registreert zich onder service-ID _http._tcp, en die service-ID is bij AirGroup eigendom van de ingebouwde airprint-service. Die had ik op deze VLAN op disallow staan dus AirGroup slikte de discovery en gooide 'm weg.

Toen ik die disallow weghaalde, kwamen er wél antwoorden. Maar nu serveerde de AP een gecachte SRV-record die verwees naar poort 8899. Een nmap op de P1 dongle bevestigde dat die alleen op TCP/80 luistert, en 8899 actief weigert. De proxy had het record dus onderschept, maar die fout in de cache gezet.

De bevestiging

Om bevestiging te krijgen van mijn conclusie heb ik beide apparaten op een travel router aangesloten, dus met gewoon native multicast-flooding. De koppeling was binnen enkele seconden rond...

Daarmee was de oorzaak dus gevonden: de mDNS-proxy van mijn eigen access point verbastert de service-discovery van de P1-meter.

En hoe het nu bij mij staat

Omdat ik na urenlang troubleshooten er wel klaar mee was staat er nu dus een travel router bij mij thuis alleen voor de Anker Solix Niet de meest elegante oplossing; het is een extra 2,4 GHz-vervuiler in een al overvolle omgeving, maar voor nu werkt het in ieder geval wel. De nette oplossing om AirGroup in het gareel te krijgen staat dus voorlopig op de backlog

Maar de bredere les is dit: de Anker gebruikt een non-standaard mDNS-service onder een generieke service-ID, en dat kan dus problemen opleveren. Elk netwerk met een Bonjour-gateway, mDNS-repeater, VLAN-segmentatie of client-isolatie is een potentieel struikelblok. Op een Fritz!Box of een Experia Box gaat dit prima, maar op iets serieuzers moet je er rekening mee houden dat je een flinke tijd kwijt kan raken.

Wat ik Anker wel een beetje kwalijk neem: de foutmelding zegt alleen "time-out". Geen indicatie of het de cloud, de BLE-bind, of de lokale discovery is. Een diagnostisch scherm met "meter gevonden op IP x, poort y, verbinding geweigerd" had me een avond bespaard. Het IP adres van de dongle handmatig opgeven was een andere werkbare optie geweest overigens.



De P1 dongle (aangesloten op een Homewizard P1 splitter)

---

6. Werking in de praktijk

Vermogen en warmte

Hij haalt zijn 3500W, continu, in beide richtingen en zonder te throttlen bij hoge of lage SoC. Dat is niet vanzelfsprekend in dit segment en het is een dikke plus, zeker als je je realiseert dat weinig andere batterijen dat vermogen aankunnen. Anker laat hier haar ervaring zien.

De prijs die je daarvoor betaalt is warmte. Bij langdurig vollast-laden of -ontladen loopt de behuizing op tot zo'n 45 °C. Dat is binnen spec, maar het betekent wel dat je 'm niet in een dichtgetimmerde kast moet proppen. Onder de trap heb ik genoeg luchtvolume; in een krappe bergkast zou ik het niet doen. De ruimte waar de accu staat zal sowieso opwarmen.



Temperatuurverloop bij een charge cyclus (3500W ontlading test) gemeten op de koelvinnen

Geluid

Er zitten geen ventilatoren in. Dat is een bewuste ontwerpkeuze en dat is fijn: geen fan herrie betekent dat je de accu op veel meer plekken kwijt kan. En het is ook nog eens een onderdeel minder dat kapot kan gaan. Wat je wél hoort is de omvormer. Bij langdurig 3.500 W laden of ontladen is er een duidelijk hoorbaar zoemen. Onder de trap hoor ik het in de gang; in een woonkamer zou het opvallen. Bij lagere vermogens is hij praktisch stil.

Aansluitingen

Netaansluiting. Eén vaste kabel met gegoten Schuko-stekker. Dat is de plug-and-play-route en meteen de aansluiting waar mijn klacht uit hoofdstuk 4 over gaat. Let op: het systeem staat af fabriek begrensd op 800 W. Pas nadat je in de app bevestigt dat hij op een eigen eindgroep hangt, ontgrendel je de volle 3.500 W. Dat is een verstandige veiligheidsmaatregel, maar wel eentje om te weten voordat je je afvraagt waarom je gloednieuwe 3,5 kW-batterij zo traag (ont)laadt.

Noodstroomuitgang. Er zit een aparte off-grid uitgang in de vorm van een los stopcontact op de behuizing, dus niet iets wat je hele meterkast overneemt. Bij netuitval schakelt het systeem binnen enkele tientallen milliseconden over en blijft alles wat aan die uitgang hangt gewoon doorlopen. Anker geeft 3.680 W als maximaal vermogen op de off-grid poort.

Dit is een echte UPS-functie, maar je moet er uiteraard wel zélf een verlengsnoer of stekkerblok in prikken met de spullen die je wilt overbruggen. Router, modem, koelkast kan, maar je woonkamerverlichting op een groep in de meterkast blijft gewoon uit. Voor wie noodstroom voor het hele huis wil, is dit dus niet de oplossing daarvoor moet je richting een systeem met automatische netscheiding, en dat is een heel ander prijskaartje en een gecertificeerde installateur.

Dock-aansluiting. Er zit een aansluiting op voor het PowerDock. Dat is Anker's uitbreidingsplatform waarmee je in de toekomst meerdere Solarbanks in één EMS gecombineerd zouden moeten kunnen worden, de route naar driefase dus. Op dit moment is die connector bij mij een dichte poort die belooft dat het later beter wordt. Daar kun je twee dingen van vinden. Positief: het systeem is niet uitontwikkeld, er zit een upgradepad in. Kritisch: je koopt vandaag een aansluiting waarvan de bijbehorende hardware er nog niet is, met alle onzekerheid over prijs, beschikbaarheid en functionaliteit die daarbij hoort. Ik heb hem puur gekocht op wat hij vandaag doet.



De powerdock (boven) en noodstroom aansluitingen

Uitbreidingsaccu. De koppeling tussen hoofdunit en het BP7000-expansiepack loopt via een korte, dikke DC-verbinding met een stevige connector; het geheel stapelt en klikt in elkaar en de kabel verdwijnt netjes uit het zicht. Er zit geen aparte communicatiekabel bij; de omvormer in de hoofdunit bedient de hele bank, het expansiepack is puur cellen. Herkenning was direct: aansluiten, aanzetten, en de app toonde meteen 14 kWh in plaats van 7, super simpel dus.

Je kunt tot vijf uitbreidingen kwijt, de max is dus 42 kWh. Belangrijk detail: meer capaciteit geeft je niet meer vermogen. De 3.500 W zit in de omvormer van de hoofdunit en die verandert niet. En met elke extra module wordt het sluipverbruik uit hoofdstuk 7 relatief kleiner ten opzichte van je totale capaciteit, al blijft het in absolute kWh natuurlijk hetzelfde lek.



De DC-koppeling tussen hoofdunit en expansie batterij

Netwerk: alleen wifi. En dan het punt dat ik wel jammer vind, zeker in het licht van hoofdstuk 5: er zit geen ethernetpoort op. Niet op de batterij, niet op de P1-meter. Wifi 2,4 GHz, en verder niets.

Ik snap de keuze: dit is immers een consumentenproduct en een RJ45-poort kost geld voor iets dat de meeste kopers nooit zullen gebruiken dus zonde van de kosten. Maar voor een systeem dat 3.500 W schakelt op basis van realtime meetdata die over dat netwerk komt, had ik graag de betrouwbaarheid van een kabel gehad.

Regelgedrag: waarom nul op de meter niet echt nul is

De regeling reageert snel, maar hij trailt. Er zit een meetbare vertraging van enkele seconden tussen een verandering aan de meter en de reactie van de batterij. Voor trage lasten zoals een koelkast, verlichting, wasmachine maakt dat niets uit; die worden netjes weggeregeld.

Voor piekverbruikers is het een ander verhaal. Mijn quooker is het schoolvoorbeeld: die trekt in één klap vermogen tot zo'n 2000W, is klaar voordat de batterij goed en wel gereageerd heeft en dus zie je dat dan terug als netafname. Inductie koken schakelt vergelijkbaar snel. Met andere woorden: absolute nul-op-de-meter haal je hier niet mee; je haalt "bijna nul, met kleine spikes". Dus als je verwacht dat je P1-grafiek een kaarsrechte lijn op nul wordt; dat gaat lastig lukken, maar op rustige tijden komt het aardig in de buurt.



Nagenoeg nul op de meter

Eén fase op een driefase-aansluiting

Ik heb een 3 fase aansluiting en de batterij is slechts aangesloten op 1 fase, wat betekent dat nu concreet? Financieel maakt het bij een Nederlandse driefase slimme meter niets uit. De meter verrekent de totale afname en de totale teruglevering over de drie fasen automatisch; dat heet intern salderen, en verbruik en opwek hoeven daarvoor niet op dezelfde fase te zitten.Dat mechanisme zit ingebakken in hoe de slimme meter werkt en staat los van de salderingsregeling; het blijft dus ook na 2027 zo werken. Lever ik op L1 1.500 W terug terwijl ik op L2 en L3 samen 1.500 W verbruik, dan registreert de meter netto nul dus.

Waar het wél knelt:

1. Het plafond is 3.500 W totaal, niet per fase. Alles wat mijn huis daarboven trekt komt uit het net. Met een EV aan de lader of met 2 ovens aan is de limiet van 25A per fase zo bereikt.
2. Fysieke onbalans. Alle 3.500 W gaat over één fase. Netbeheerders zijn daar niet dol op, en je eigen fasebelasting wordt schever, de Anker app heeft hier geen weet van dus kan hier ook niets mee. De oplossing is dan iets als evcc of Home Assistant
3. Geen driefase-optie in het product. Anker heeft het Powerdock Pro aangekondigd waarmee je in de toekomst meerdere batterijen zou kunnen combineren, maar die komt pas aan het einde van het jaar.

Voor mij is dat een reëel minpunt, maar geen dealbreaker.

---

7. Metingen: het rendement

Round-trip efficiency: 82,5%

Over de meetperiode kom ik uit op een round-trip efficiency van 82,5%, gemeten AC-in naar AC-uit. Stop je er 10 kWh in, dan krijg je er dus zo'n 8,25 kWh uit.

Voor een AC-gekoppeld systeem is dat een redelijk, niet spectaculair getal. Je hebt twee volledige conversies: AC → DC bij het laden, DC → AC bij het ontladen. Elke conversie kost je dus een paar procent. Een DC-gekoppeld systeem dat de PV-DC direct in de cellen duwt, zou hier beter scoren.

Wat het praktisch betekent: elke kWh die je overdag opslaat, kost je 17,5% aan verlies voordat je 'm 's avonds gebruikt. In de rekensom van je terugverdientijd is dat een factor die je niet mag vergeten.

Het sluipverbruik: 27 W

En dan het cijfer waar ik het meest van geschrokken ben.

De unit trekt in rust 27 W. Dat klinkt bescheiden, maar dit verbruik is 24/7 en dit komt uit de accu:

• 27 W × 24 uur = 0,65 kWh per dag theoretisch
• In de praktijk meet ik 0,4 tot 0,6 kWh per dag, afhankelijk van hoe actief het systeem is
• Dat is tot 3% van de totale capaciteit die per dag verdampt zonder dat er iemand iets mee doet
• Op jaarbasis: ruwweg 150 tot 220 kWh

Zet dat naast je RTE en het beeld wordt somberder. De 82,5% is het cyclusrendement; het sluipverbruik komt daar bovenop als je de batterij níet elke dag volledig rondpompt. In de winter, wanneer er weinig te bufferen valt en de accu dagenlang half gevuld staat te wachten, vreet dat gewoon je opgeslagen energie op. In de zomer valt het weg in de ruis omdat je toch elke dag cyclet, maar dan is het verlies er natuurlijk ook gewoon.

Ik hoop oprecht dat toekomstige firmware hier iets aan doet, want dit voelt als iets wat deels software is: een omvormer die niet volledig in slaap valt, communicatie-elektronica die permanent doorloopt. Het is het soort probleem dat je met een agressievere sleep-state deels kunt oplossen. Of Anker dat gaat doen weet ik niet, maar het is de enige klacht in deze review waarvan ik denk dat hij écht oplosbaar is zonder nieuwe hardware.



SOC verlies over een hele dag waarbij de batterij op 0W ingesteld staat

---

8. App, firmware en de AI-modus

De app

De Anker-app is verrassend goed. En dat zeg ik als iemand die fabrikanten-apps standaard wantrouwt en zoveel mogelijk via Home Assistant werkt. De visualisatie is helder: energiestromen tussen net, huis, PV en batterij, historische grafieken, SoC, vermogens. Het navigeert prettig, het laadt snel, en de belangrijkste informatie staat op het eerste scherm.

Met één belangrijk voorbehoud: de zonneopbrengst klopt niet. En dat is logisch, het systeem meet uitsluitend via de P1-poort en ziet dus alleen het netto saldo aan de meter. Er hangt geen PV direct op de Solarbank in mijn opstelling. Alles wat de app aan "opwek" toont is dus een afgeleide, geen meting. Wie dit als PV-monitoring wil gebruiken komt bedrogen uit. Voor de batterij zelf zijn de cijfers wél betrouwbaar.

Firmware

Uit de doos stond er 1.0.0.38 op. Direct na koppelen kwam er een update naar 1.0.1.10. Die verliep zonder problemen en zonder dat ik iets opnieuw moest koppelen. In de weken daarna heb ik geen verdere updates gezien, maar versie 1.0.1.14 schijnt momenteel gefaseerd uitgerold te worden.

De AI-modus, of: wat doet dit ding eigenlijk

Er zit een AI-functie in. Wat die doet weet ik niet.

Ik bedoel dat letterlijk. Er zijn geen instelmogelijkheden. Je kunt geen doel meegeven, niet "maximaliseer zelfverbruik", niet "minimaliseer kosten", niet "spaar de accu". Je zet het aan of uit. Er is geen uitleg van de gehanteerde strategie, geen inzicht in de gemaakte keuzes, geen log van "ik heb nu niet geladen omdat X". Voor een apparaat dat je koopt om een economische optimalisatie uit te voeren, is een niet-configureerbare, niet-verklaarbare black box die je energiestromen bestuurt precies het verkeerde. Ik heb deze optie dus uit staan en stuur zelf. Het zij via NoM stand in de app, hetzij via Home Assistant.

Ik hoop dus dat Anker in de toekomst gebruikers een doelfunctie geeft en ook laat zien welke beslissing er genomen is en waarom. Dan wordt het een feature in plaats van een marketingterm.



De 5 verschillende modi in de app

---

9. Home Assistant

Anker heeft een officiële Home Assistant-integratie en die werkt bijzonder goed. Dat mag ook eens gezegd worden. Bovendien werkt hij via Modbus over TCP volledig lokaal en ook als de cloud/internet eruit ligt!



Modbus over TCP, dank je Anker dit is echt top!

In de vier weken dat ik 'm draai heb ik geen enkel genegeerd commando gezien. Setpoints werken direct, de sensoren zijn consistent, de update-frequentie is near instant, iets dat in dit marktsegment bepaald niet vanzelfsprekend is. Vraag maar rond bij mensen met andere merken die via reverse-engineered API's of Modbus-hacks moeten werken

Wat ik inmiddels heb gebouwd:

• RTE-sensoren met utility meter helpers, zodat ik het werkelijke rendement per dag/week/maand kan volgen
• Een automation die de Accu uit NoM haalt als de auto laadt mijn EV laadt op 3 fasen dus kan veel meer afnemen dan mijn accu kan leveren dus zet ik hem op 0W zodra de laadpaal aanspringt
• Notificaties Indien de accu onder de 20% raakt of juist vol is, als er een instellingen veranderd; Home Assistant stuurt me een notificatie

En het stuk waar ik nu mee bezig ben: de interactie met de auto en het zorgen dat de fase waar de batterij op zit niet overbelast wordt en daarnaast een ROI sensor.

Ik rijd een Kia EV6 en laad via een go-eCharger. Zonder onderlinge coördinatie vechten die twee om hetzelfde PV-overschot: de laadpaal ziet surplus en gaat harder laden, de batterij ziet het surplus verdwijnen en stopt, de laadpaal ziet vervolgens netafname en trekt terug en dan begint het van voren af aan.

Mijn huidige oplossing is bot maar effectief: zodra de auto gaat laden, zet ik de batterij op idle. De auto is de veel grotere buffer en heeft prioriteit. Het is niet optimaal; er zijn situaties waarin je juist de batterij wil laten bijspringen om de laadsessie op één fase te houden, of om een piek af te vlakken. maar het voorkomt het gestuiter en het is voorspelbaar. Aan een slimmere versie met een echte prioriteitshiërarchie en een gedeelde vermogensbegroting werk ik nu. Ik moet rekening houden met de max 25A per fase en eventuele andere gebruikers dus hier gaat nog wel wat tijd in zitten. Daar komt te zijner tijd een apart verhaal over.

Per 1 januari stap ik over op puur nul-op-de-meter sturen, ik zit nu nog op een vast contract, dus dynamische prijsarbitrage kan ik verder niet doen. Dit betekent dat ik de batterij nu vooral in 'ontwikkel modus' heb; voorbereiden op de veranderingen die er aan zitten te komen





Dankzij de local Modbus functionaliteit integreert de Anker Solix MAX AC perfect in het energy dashboard van Home Assistant

---

10. Papierwerk: aanmelden, verzekeren, netbeheerder

Aanmelden bij de netbeheerder. Ik heb het systeem aangemeld via energieleveren.nl. Dat is het landelijke portaal waar je installaties die energie op het net kunnen zetten registreert. Doen! Het is verplicht en kost je nog geen vijf minuten en het helpt de netbeheerder om in te schatten wat men qua belasting kan verwachten.

Verzekering. Bij mijn woonhuisverzekeraar, ZLM, was geen aparte melding nodig. Dat staat in hun veelgestelde vragen over de woonhuisverzekering. Let op: dit verschilt per verzekeraar, en sommige stellen wel eisen aan plaatsing, certificering of melding. Check het bij de jouwe voordat het ding er staat, niet erna.

Installatie-eisen. De unit is bedoeld voor stopcontact-gebruik en valt daarmee niet onder een installatieverplichting. Kies je zoals ik voor een eigen groep, dan geldt gewoon NEN 1010 en de bijbehorende verantwoordelijkheid.

---

11. De rekensom

Ik betaalde €3.798 in de aanbieding voor 14 kWh. Dat komt neer op €271 per kWh aan opslagcapaciteit, compleet geïnstalleerd (want de installatie deed ik zelf). Dat is voor het huidige marktsegment scherp, een belangrijke reden wat dit product zo interessant maakt.

De terugverdiensom is lastiger, met name omdat je er geen peil op kan trekken wat de energie prijzen gaan doen. Een indicatief model:

Aannames:

• Bruikbare capaciteit per cyclus: ~14 kWh
• Round-trip efficiency: 82,5% → ~11,5 kWh geleverd per volle cyclus
• Volle-equivalente cycli per jaar: 200-250 (in de zomer dagelijks vol, in de winter nauwelijks, de grootste onzekerheid in de hele som)
• Sluipverbruik: ~180 kWh/jaar
• Waarde per verplaatste kWh na afschaffing saldering: het verschil tussen je leveringstarief en je terugleververgoeding, plus de vermeden terugleverkosten → ~€0,01/kWh

Ik kan helaas alleen rekenen met mijn historisch verbruik, maar uitgaande van zo'n 4 kWh per nacht en 225 dagen waarin ik deze kan dekken via de batterij. Elke kWh zou me 0,24 kosten (heb een vast energie contract), teruglevering zou me 0.01 opleveren dus effectief zou ik 0,23 per kWh kunnen besparen

225*4*0,23=207€ per jaar. Daarmee komt de terugverdientijd op een oogwaterende 18 jaar. Voor mij is dit dus vooral een hobbymatige investering op dit moment, ik wil heel graag meer van mijn eigen opgewekte stroom verbruiken en haal erg veel lol uit het 'spelen' met Home Assistant. Mocht je met dynamische prijzen gaan handelen is het natuurlijk een ander verhaal, dan kan je laden als stroom goedkoop, gratis of negatief is en weer terugleveren als deze duur is. Wie dit dus puur als belegging bekijkt, moet scherp rekenen. Wie het ook koopt omdat hij zijn eigen opwek zelf wil gebruiken en het leuk vindt om eraan te sleutelen zoals ik, heeft een andere afweging natuurlijk.

Wat de som wél helpt: de aanschafprijs. Met €271/kWh is de drempel een stuk lager dan bij de meeste concurrenten

---

12. Conclusie

Na een maand ben ik overwegend positief, met een paar duidelijke kanttekeningen.

De Solarbank MAX AC doet waarvoor je 'm koopt: hij haalt zijn volle 3.500 W in beide richtingen, hij is degelijk gebouwd, hij is scherp geprijsd, de app is goed en de officiële Home Assistant-integratie werkt betrouwbaar genoeg om er serieuze automatisering op te bouwen.

De irritaties zijn reëel maar overkomelijk. Het sluipverbruik van 27 W is de vervelendste, omdat het je in de winter structureel geld kost en omdat het de enige is die met firmware mogelijk beter kan. De netwerkperikelen zullen voor de meeste mensen geen rol spelen, maar als je een gesegmenteerd netwerk met een Bonjour-gateway draait, ben je gewaarschuwd. De ontbrekende driefase-ondersteuning is een architectuurkeuze waar je vandaag mee moet leven en een logisch gevolg van een stekker batterij. De niet meegeleverde-stekker-kwestie vind ik wel slordig zeker gezien het sterk leunen qua adverteren op de 3500W laadvermogens.

De AI-modus is momenteel marketing. Zonder configureerbaar doel en zonder inzicht in de beslissingen is het niet iets wat ik mijn energiehuishouding laat sturen.

Voor wie is dit? Voor de zonnepaneleneigenaar die vóór het einde van de saldering zijn zelfverbruik omhoog wil krijgen zonder zijn bestaande installatie te vervangen, die 1-fase 3.500 W voldoende vindt, die een fatsoenlijke prijs per kWh belangrijker vindt dan het allerlaatste procentje rendement, en die het niet erg vindt om zelf de slimme sturing te bouwen.

Voor wie niet? Voor wie een gegarandeerd rendement zoekt zonder erover na te denken. Voor wie een offgrid oplossing wil. Voor wie echt driefase-vermogen nodig heeft. En voor wie een systeem wil dat maandenlang in stand-by kan staan zonder zichzelf leeg te trekken.

---

Pluspunten

• Prijs €271/kWh voor 14 kWh geïnstalleerd is scherp voor dit segment
• Build quality degelijke behuizing, goede connectoren, doordachte verpakking
• Vermogen haalt continu 3.500 W in beide richtingen zonder te throttlen
• Geen ventilatoren alleen omvormergezoem bij vollast
• App heldere visualisatie, prettige navigatie
• Home Assistant officiële integratie, betrouwbaar, geen genegeerde commando's

Minpunten

• Sluipverbruik van 27 W 0,4 tot 0,6 kWh per dag uit de accu, tot 3% van je capaciteit per dag
• Netwerkgevoeligheid non-standaard mDNS-service die sneuvelt op netwerken met een Bonjour-gateway; nietszeggende foutmelding
• Geen driefase-ondersteuning Powerdock is aangekondigd, maar vandaag zit je vast aan één fase en 3.500 W totaal
• Geen stekker meegeleverd voor eigen groep wil je 'm vast aansluiten, dan knip je de gegoten stekker eraf
• AI-modus zonder instellingen geen doelfunctie, geen uitleg, geen inzicht

---

Vragen, stel ze gerust hieronder