Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii, PS5

In bijna elke game van de Yakuza- of Like a Dragon-reeks heeft Goro Majima zeg maar een soort bijrol. In Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii is dat echter een keer anders, want in deze game draait het allemaal om Goro Majima. Was dit een slimme keuze of hadden ze het beter bij Kazuma Kiryu kunnen laten? In deze review ga ik jullie dat allemaal vertellen.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ja, de keuze om Goro Majima een keer de hoofdrol te geven, was een hele goede. Hij was in de meeste games al helemaal gestoord, en dat vond ik juist wel leuk aan hem, vooral omdat hij geen gevecht uit de weg ging. Dat is in deze game niet anders, en het past daarom juist heel goed in het concept. Het enige waar ik in het begin wel even mijn twijfels bij had, was het piratengedeelte, maar dat valt achteraf allemaal erg mee. Daar kom ik later nog op terug. De vraag is natuurlijk: hoe is de game?






Laat ik beginnen met het verhaal, want als er iets centraal staat in de game, dan is het dat wel. Het avontuur begint wanneer de legendarische ex-yakuza Goro Majima, ook wel bekend als de 'Mad Dog of Shimano', na een schipbreuk aanspoelt op de kust van Rich Island: een klein eiland nabij Hawaï. Majima is zijn geheugen volledig kwijt en weet zelfs zijn eigen naam niet meer. De enige aanwijzingen over zijn identiteit zijn de iconische draak-en-hannya-tatoeage op zijn rug en het mes dat hij bij zich draagt.

Hij wordt opgevangen door Noah Rich, een jongetje met astma dat droomt van de buitenwereld. Wanneer een groep moderne piraten het eiland overvalt, slaat Majima's spiergeheugen toe en veegt hij de vloer aan met de invallers. Na wat heen en weer verslaat Majima hun kapitein en legt hij beslag op hun schip: de Goromaru.

Als Majima eenmaal op avontuur uitgaat, komt hij terecht in een geheime grot, wat een piratenschuilplaats blijkt te zijn. De leidster, die zichzelf uitroept tot Pirate Queen, is op zoek naar de vermiste Esperanza-schat. Om zijn geheugen terug te winnen én Noah te helpen de wereld te verkennen, stelt Majima zijn eigen piratenbende samen: de Goro Pirates. Ze zetten koers naar de schat van de Esperanza: een gezonken Spaans schip uit 1816 vol Incagoud ter waarde van een miljard dollar, waarvan geruchten gaan dat er ook een levensreddend elixer tussen ligt.

Het verhaal wordt nog versterkt door een groot subverhaal, genaamd de Devil's Flag Story. Dat draait om een beruchte piratenbende die de wateren rond Hawaï terroriseert, wat het voor Majima op een bepaald moment ook persoonlijk maakt. Een vriend van zijn crew is namelijk vermoord vanwege een zeldzame edelsteen, en diens dochter wil wraak nemen. Dit alleen al is voor Majima reden genoeg om deze piratenbende aan te pakken.

Het verhaal klinkt als ik het zo vertel misschien heel simpel, maar ik kan je verzekeren: dit gaat vrij diep. Bepaalde gesprekken gaan erg diep en duren best lang, maar daar staat de serie ook bekend om. Dus ja, op papier klinkt het heel eenvoudig, maar het gaat verrassend diep.






De gameplay zit prima in elkaar en voelt enorm vertrouwd. Vooral mensen die eerdere delen met Kazuma Kiryu of de traditionele Yakuza-games hebben gespeeld, merken dat de actie weer heerlijk soepel aanvoelt. Het mooie van deze game is dat je zelf kunt kiezen welke vechtstijl je wilt gebruiken: zo kun je switchen tussen de Mad Dog-stijl en de Sea Dog-stijl. Waar de Mad Dog-stijl echt gebaseerd is op Majima's klassieke, razendsnelle aanvallen met zijn mes en schaduwklonen, draait de Sea Dog-stijl puur om het piratenleven. Hierin gebruik je twee zwaarden, een flintlockpistool en een grijphaak. Niet alle vaardigheden heb je direct aan het begin; deze speel je geleidelijk aan vrij. Alle skills kun je natuurlijk upgraden, wat je doet met geld, het opbouwen van je piratenreputatie en het uitvoeren van opdrachten.

Een heel nieuw element in deze game zijn de bootgevechten met je eigen schip, de Goromaru. Dit varen en vechten op zee zit echt heel tof in elkaar. Je bestuurt het schip zelf, wendt en keert om vijandelijke kogels te ontwijken en vuurt met je kanonnen op de schepen van andere piraten. Zodra je het schip van de tegenstander genoeg schade hebt toegebracht, kun je overgaan tot enteren. Je springt dan samen met je eigen verzamelde piratenbende aan boord om het gevecht op het dek in traditionele stijl af te maken. Dit zorgt voor een hele vette dynamiek en geeft je echt het gevoel dat je de kapitein van je eigen schip bent.

Er zijn ook weer genoeg submissies waarbij je mensen moet helpen op Hawaï en Madlantis, en zo komen bepaalde minigames ook mooi naar voren. Denk hierbij aan karaoke zingen, biljarten, darten en de bekende arcadehallen. Alles wordt netjes uitgelegd en is mooi uitgewerkt. In de arcadehal kun je verschillende klassieke Sega-spelletjes spelen. Wat het karaoke zingen betreft: ik moet zeggen dat ik dat erg pittig vond. Je moet erg goed en snel met de knoppen zijn, iets wat ik vooral de Japanse gamers veel zie doen.

De besturing is niet moeilijk en iedereen kan het zo oppakken. Mocht je in een bepaald gevecht vaker doodgaan, dan kun je het niveau altijd wat lager zetten. In het Colosseum heb je verschillende soorten gevechten, waaronder gevechten met een piratenteam dat je zelf moet opbouwen, rekruteren en trainen. De vechters kunnen verschillende klassen hebben. Nieuwe vechters kun je vrijspelen door specifieke missies te doen of door ze op te pikken tijdens je avontuur.

Buiten de Colosseumgevechten biedt de game genoeg afwisseling en humor. Maar een groot minpunt waar ik me soms wel aan begon te ergeren, waren toch de gesprekken. Sommige van deze gesprekken waren zo langgerekt dat ik ze begon te skippen. Het voelde een beetje als een Dragon Ball Z-aflevering, waarbij bijna een hele episode aan één gesprek werd besteed. Nu moet ik wel zeggen dat het in de hoofdmissies pas op het einde een beetje voorkwam, maar bij de submissies gebeurde dit vaker. Voor de rest vond ik dit een ijzersterke game die zeker de moeite waard is.






Grafisch gezien zijn de Like a Dragon-games altijd al een plaatje geweest, en ik kan wel zeggen dat Pirate Yakuza in Hawaii hier zeker niet voor onderdoet. Net als Infinite Wealth is dit echt een prachtige game, iets waar de makers wel bekend om staan. Ik had ook deze keer weer het idee dat er erg veel gesproken werd: waar Infinite Wealth al flink wat lange gesprekken had, neemt ook dit deel weer ruim de tijd voor het verhaal. Hoewel er heel veel echt ingesproken wordt, zijn er nog altijd genoeg momenten met alleen tekst, maar de gesproken dialogen waren ruim aanwezig.

Er was ook een submissie waarin niks geanimeerd was, maar alles door echte actrices werd gespeeld, en dat was best grappig om te zien. Ik moet zeggen dat de personages in de game erg goed overeenkomen met de acteurs die ze gebruikt hebben; erg leuk gedaan.

De game is zowel in het Engels als in het Japans te spelen. Ikzelf speel deze games altijd in het Japans, omdat ik dat persoonlijk mooier vind bij dit soort spellen, en Majima's Japanse stem hoort er natuurlijk gewoon bij. De omgevingen, van de stranden van Hawaï en de open zee tot het chaotische pirateneiland Madlantis, zijn stuk voor stuk mooi afgewerkt, en je ziet gewoon dat de game met veel liefde gemaakt is.






De muziek van Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii is minstens zo bizar en energiek als hoofdpersonage Goro Majima zelf. De makers hebben de vertrouwde, opzwepende Yakuza-stijl met hardrock, zware synthbeats en electro, naadloos weten te fuseren met klassieke piratenelementen. Zeeslagen en gevechten aan land worden begeleid door ruige gitaarriffs, opzwepende drums en dramatische koperblazers die de avontuurlijke sfeer van de oceaan ademen. Wanneer je door de straten van Hawaï of de extravagante piratenhub Madlantis struint, verandert het muzikale palet in zonnige ska-ritmes, Caribische percussie en ontspannen tropische beats.

De componist van de muziek is Saori Yoshida, ondersteund door een doorgewinterd team van SEGA- en RGG-componisten. Onder meer Keitarou Hanada, Ryo Fukuda, Yuri Fukuda, Kenichi Tokoi, Hideaki Kobayashi, Mitsuharu Fukuyama en SEGA-legende Takenobu Mitsuyoshi hebben bijgedragen aan de score. Dankzij deze bundeling van ervaring voelt elk gevecht, elk verhaalhoofdstuk en elk eiland uniek en dynamisch aan.

De game zou niet compleet zijn zonder karaoke, en met Goro Majima in de hoofdrol levert dit gegarandeerd spektakel op. Naast hilarische nieuwe nummers zoals Song of Departure en The Sun at 36.5°C, keert ook een reeks absolute publieksfavorieten terug, waaronder 24-Hour Cinderella, Get to the Top! en het iconische Majima Construction Anthem. Voor SEGA-liefhebbers valt er buitengewoon veel te verzamelen: verspreid over de spelwereld vind je tientallen verzamelbare cd's waarmee je muziek vrijspeelt uit diverse iconische SEGA-franchises. Onder andere de volgende soundtracks zijn vertegenwoordigd. Mocht dat nog niet genoeg zijn, dan kun je ook je eigen playlist maken en deze laten afspelen wanneer je maar wilt. Muziek is natuurlijk wel iets wat je moet horen, en daarom deel ik graag een stukje muziek met jullie.

Ik heb de fysieke versie voor de PlayStation 5 van mijn vrouw gekregen en, zoals ik de laatste tijd vaker doe, heb ik hiervan een mini-unboxing gemaakt. Deze mini-unboxing wil ik graag met jullie delen, want in een tijdperk waarin bijna alles digitaal is, is het toch wel leuk om te zien hoe een fysiek exemplaar van een game eruitziet. Het gaat hier wel om de standaardeditie, dus geen bijzondere uitvoering.

De makers hebben in Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii diverse toegankelijkheids- en assistentieopties ingebouwd voor gamers met een beperking of specifieke behoeften, en daar ben ik erg blij mee.

Laat ik beginnen met de besturing. De game ondersteunt een volledig aanpasbare knoppenbezetting, zodat je de besturing naar eigen inzicht kunt remappen. Daarnaast is er de optie om Quick Time Events automatisch te laten verlopen, wat een uitkomst is als snelle knoppencombinaties lastig voor je zijn.

Voor de gameplay en actie kun je de moeilijkheidsgraad op elk gewenst moment aanpassen (van Beginner tot Professional). Ook bieden in-game accessoires passieve voordelen, zoals extra verdediging of snellere Heat Generation, om gevechten op land en zee toegankelijker te maken. Ten slotte bevat de game uitgebreide audio- en visuele instellingen, waaronder schaalbare ondertiteling en de mogelijkheid om grafische effecten zoals het bloedgehalte uit te schakelen.

Ook voor spelers met een visuele beperking of kleurenblindheid biedt de game ondersteuning. Via het menu 'Display Settings' kun je bij de optie 'Color Vision Assistance' speciale filters inschakelen voor protanopie, deuteranopie en tritanopie. De sterkte van deze filters is naar wens aan te passen, wat helpt om een goed onderscheid te maken in onder meer de interface en de spelwereld.






Dat ik een fan van deze gameserie ben, is geen geheim. Ik heb ook deze keer weer enorm genoten van de game, en ik kan iedereen aanraden om dit deel een keer te spelen. Ik heb tijdens het spelen een keer de livestream aangezet, zodat ik een stukje gameplay met jullie kon delen. LET OP: deze video kan spoilers bevatten, want hij is nog vrij vroeg in het spel opgenomen.

Dan de allerleukste vraag van elke review: heeft deze game replaywaarde voor mij? Het antwoord daarop is ja! De game is uitdagend en speelt heerlijk weg. Het spel heeft een leuk verhaal, genoeg extra dingen om te doen en een flinke dosis geweldige humor. Eerlijk is eerlijk: ik zal hem niet op korte termijn direct nog een keer spelen, daar is de game gewoon te lang voor. Bovendien zijn Yakuza Kiwami 3 & Dark Tides inmiddels al uitgekomen. Die wil ik binnenkort gaan aanschaffen, zodat ik die ook kan gaan spelen.






Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii is een ontzettend geslaagde game. Hoewel ik in het begin mijn twijfels had, bleek deze gok een schot in de roos. Het voelde vooraf misschien wat vreemd om Goro Majima als absolute hoofdrolspeler in een piratenjasje te steken, maar het werkt geweldig. De combinatie van de vertrouwde, vloeiende vechtactie met de vernieuwende bootgevechten en het enteren van schepen loopt als een trein. Ik was dan ook blij dat ze voor de traditionele vechtstijl hadden gekozen en niet voor de turn-based gameplay van deel 8. Het verhaal gaat verrassend diep, de humor is fantastisch en de soundtrack bruist van de energie.

Ja, de gesprekken duren af en toe echt nét wat te lang en de karaoke vereist wel heel snelle reflexen, maar dat weegt absoluut niet op tegen het plezier dat je aan deze game beleeft. Of je nu een doorgewinterde fan van de serie bent of simpelweg zin hebt in een bizar en tof avontuur: Majima’s piratenreis is een absolute aanrader en een ijzersterke game die je zeker gespeeld moet hebben!