A Plague Tale: Requiem, PS5

Deel 2 haalt geen seconde het niveau van deel 1.

Grootste probleem van deel 2 is het verhaal wat werkelijk alle kanten op gaat met de ene vage plottwist na de andere om de game maar zo lang mogelijk te rekken. Dit begint op een gegeven moment gewoon te irriteren. Tijdens de eerste 4/5 hoofstukken ben je op pad met Lucas. Vervelende hierbij is dat waar Hugo altijd aan je hand loopt en dus automatisch jouw bewegingen opvolgt is dat Lucas los loopt en regelmatig in de weg staat. Bloed irritant. Hugo wordt in deel twee ook snel vermoeiend met zijn constante gejank wat steeds in herhaling valt, zelfde geldt ook (in mindere mate) voor het hysterische geschreeuw van Amicia. De toevoeging van Arnaud en Sophia is dan ook zeer welkom aangezien deze twee personages zich wel enigszins normaal gedragen en wat rust in de game brengen. Requiem ontspoort naar mijn mening volledig na aankomst op het eiland waarna de ene na de andere (debiele) plottwist zich aandient wat mij eigenlijk compleet uit het verhaal trok en het mij weinig meer boeide hoe alles af zou lopen. Zonde...

Grafisch ziet Requiem er wellicht iets beter uit maar dat valt alleen op in de buiten omgevingen met vergezichten, verder is alles nog steeds heel statisch en ziet elk dorpje/huisje/kamer/gang/grot er hetzelfde uit. Op de PS5 is de VRR modus een must. Op 30fps quality mode is de game onspeelbaar en in de 60fps performance schokt het beeld vreselijk. Gelukkig ondersteunt mijn TV VRR en dit maakte de game wel speelbaar al heb je nog steeds regelmatig te maken met flinke framedrops. Combat is ietsje veranderd (stenen voor je sling zijn nu onbeperkt) en de kruisboog is een welkome toevoeging. Als je een beetje slim je verzamelde onderdelen inzet ben je na aankomst op het eiland al flink overpowerd en kun je dmv je kruisboog met bijbehorende optie om je pijlen weer uit dode vijanden terug te halen als een wilde tekeer gaan en is sluipen praktisch niet meer nodig. Om die optie vroeg vrij te spelen dien je wel elk huis/gang/grot/kamer/gebied goed uit te pluizen om alle (schat) kisten te lokaliseren. Zelfde geld voor het vrijspelen van de optie om items die je niet meer bij je kunt dragen om te zetten in onderdelen. Deze twee opties zijn een must als je na aankomst op het eiland snel ongelimiteerd je kruisboog wilt kunnen benutten. Pijlen zijn maar schaars aanwezig dus deze steeds opnieuw kunnen gebruiken is erg handig. Je kunt praktisch alle soldaten omleggen met de kruisboog met uitzondering van de zwaar gepantserde kogel dragers maar daar is één welgemikte steen voldoende om hun armor af te doen vallen.

Naar mijn idee hadden de makers zelf ook geen idee welke kant zij nu uiteindelijk op wilden met het verhaal/afsluiting en dit maakt de laatste hoofstukken een rommeltje waar ik maar snel doorheen ben gegaan om de game uit te kunnen spelen. Het boeide gewoon niet meer. Deel 1 was daarin veel en veel sterker.

Binnenkort komt deel 3 uit met nieuwe personages en welke zich voor deel 1 afspeelt maar van de trailer wordt ik weinig enthousiast.

Deel 1 was top, deel twee een rommelig geheel wat naar mijn idee maar snel is uitgebracht om te kunnen profiteren van het succes van deel 1.