LEGO Marvel Super Heroes 2, Switch

LEGO, Warner Bros., Marvel en TT Games staan natuurlijk bekend om hun LEGO-games. Dit keer herreist het blokkenfestijn in LEGO Marvel Super Heroes 2, en in deze review deel ik mijn ervaringen met de game.

Door de jaren heen hebben we al flink wat strip- en filmhelden zien transformeren naar de wereld van LEGO, en dat blijft een feest der herkenning. Ditmaal pakt Marvel wel heel groots uit, want bijna het complete Marvel-universum passeert de revue. Omdat ik zelf niet alle strips en films ken, durf ik niet te zeggen of er personages speciaal voor de game zijn bedacht. Wel viel het me op dat er van bekende helden zoals Spider-Man, Captain America en The Hulk ook vrouwelijke tegenhangers rondlopen, naast personages die wel héél erg op elkaar lijken. Niet dat dat storend is, maar het viel me simpelweg op.






Bij aanvang van het spel lijkt het om een combinatie te gaan van “The Avengers” en “Guardians of the Galaxy”, maar de game gaat nog veel verder en telkens herken ik wel iets uit een bepaalde film. Gelukkig hebben ze er toch iets anders van weten te maken met een eigen twist, waar ik in principe wel blij mee ben. Zoals ik al zei heb ik niet alle Marvel-films gezien, maar ben ik wel een enorme liefhebber van LEGO-games. Het verhaal komt wat lastig naar voren in de game, wat ik persoonlijk wel jammer vind. Dat wil niet zeggen dat het een saai verhaal is, maar op bepaalde punten is het wat langdradig. Dit komt mede door de cutscenes met “J. Jonah Jameson” van de Daily Bugle, die bijna elke keer voor aanvang van een level in beeld verschijnt; deze kun je niet skippen.

Kort samengevat gaat het verhaal erom dat “Kang” het universum wil beheersen en dat de Aarde zijn volgende stap is. Tevens zitten er gaten in de tijdlijn, waardoor je personages uit andere tijden tegenkomt. The Avengers krijgen het zwaar, maar ze krijgen hulp van The Guardians of the Galaxy en helden uit andere tijdperken. Het doel is om een speciale krachtbron samen te stellen en zo Kang te verslaan.






Waar ik normaal gesproken lyrisch ben over de gameplay van de LEGO-titels, valt het me dit keer helaas wat tegen. De basis is prima: je pakt de controller op en iedereen kan er zo mee aan de slag. De besturing zelf voelt echter een stuk minder vloeiend, en sommige personages zijn zelfs bijna onbestuurbaar. Daarnaast reageert de game soms pas nadat je een knop meerdere keren indrukt. Dat komt ook doordat verschillende acties, zoals een aanval, bouwen en het activeren van speciale items, onder exact dezelfde knop zijn ondergebracht. Hoewel je op een specifieke plek moet staan om te bouwen, gebeurt het te vaak dat mijn personage alsnog begint te meppen in plaats van te construeren. En dat is best frustrerend.

Ook het wisselen tussen personages heeft een stap teruggedaan. In voorgaande delen opende zich een handig overzichtsmenu als je de wisselknop ingedrukt hield, maar die feature ontbreekt hier helaas. Ik maakte het zelfs mee dat een personage dat ik nodig had, ergens aan het begin van het level was blijven hangen. Hierdoor kon ik hem niet selecteren en moest ik eerst het hele level gaan doorzoeken om hem handmatig los te krijgen. Tel daar de voertuigen bij op die erg stroef aanvoelen, het besturen van een taxi is werkelijk een drama, en de irritatie is compleet.

Wat betreft de puzzels weet TT Games de oplossing soms wel héél cryptisch te verbergen. Als je minutenlang doelloos rondloopt, is een subtiele hint (al is het maar een personage dat een aanwijzing roept) geen overbodige luxe. Gelukkig scoort de game wel ouderwets goed op het gebied van replaywaarde. Zoals we van de serie gewend zijn, moet je elk level minstens twee keer spelen om alle geheimen te ontrafelen en personages te gebruiken die niet in het hoofdverhaal thuishoren. Kortom: de gameplay heeft ten opzichte van zijn voorgangers een veer moeten laten, overtuigt minder, maar de game is gelukkig wel uitgebreid en lang genoeg.






Grafisch gezien is LEGO Marvel Super Heroes 2 even kleurrijk als altijd, en persoonlijk vind ik hem ook wel iets mooier afgewerkt dan zijn voorgangers. Maar ook op grafisch gebied weet TT Games het niet vlekkeloos af te leveren. Het camerawerk is behoorlijk achteruitgegaan, en dat is wel jammer. Waar ik bij de gameplay al aangaf dat het soms onduidelijk was wat je precies moet doen, is het soms ook nog eens lastig te zien. Je kunt de camera niet zelf draaien. Dat is op zich niet erg en het komt vaker voor in LEGO-games, maar zorg er dan op zijn minst wel voor dat je alles goed kunt zien. Daar slaan ze bij LEGO Marvel Super Heroes 2 helaas de plank mis. De camera staat vaak in zo'n hoek dat er iets voor je beeld komt, of juist te ver weg waardoor je de game niet goed kunt zien.

Wat ik ook jammer vind, is dat ze niet de originele stemacteurs hebben gebruikt; iets waar ik bijvoorbeeld bij LEGO Marvel’s Avengers juist zo blij mee was. Ik heb toevallig de film Doctor Strange gezien en vind Benedict Cumberbatch een geweldige acteur. Het LEGO-personage van Doctor Strange klinkt echter heel anders, en dat vind ik persoonlijk wel een gemiste kans. Als je toch de rechten hebt om een game te maken en je baseert hem op de films, maak dan ook gebruik van de originele stemmen, vooral als ze een grote rol in de game hebben.






De muziek voor deze game is gecomponeerd door Ian Livingstone. In plaats van simpelweg de muziek van de films te kopiëren, schreef hij een volledig nieuwe, orkestrale score. Het doel was om de muziek te laten klinken als een grootschalige Marvel-film, maar dan met de vrolijke, energieke ondertoon die bij LEGO past. De muziek is episch, vol koperblazers en strijkers, wat perfect past bij het reizen door de verschillende tijdperken van Chronopolis.

Muziek is natuurlijk iets wat je gewoon moet horen, en daarom deel ik graag een stukje met jullie in deze review.

Een complete game samen met een vriend op de bank spelen blijft natuurlijk ontzettend leuk. Gelukkig werkt de co-op nog altijd even soepel, al loop je er wel tegen de eerdergenoemde minpunten aan. Zelf maakte ik een glitch mee waarbij mijn personage muurvast kwam te zitten en ik geen kant meer op kon. Gelukkig bood de splitscreenmodus uitkomst: door een tweede speler te activeren kon ik mezelf bevrijden en weer verder spelen. Het in- en uitstappen van een medespeler verloopt trouwens uitermate vloeiend; je hoeft er de game of het level niet eens voor opnieuw op te starten. Een groot pluspunt!






Dan de bekende vraag: heeft deze game een replay waarde? Ik denk dat je het antwoord al weet, maar dat is toch echt een 'nee'. Ik vond het idee leuk, en het was best aardig om eens te spelen. De uitwerking is echter zo ondermaats, dat ik vanaf het begin al geen echt plezier uit het spel heb weten te halen. Ik heb in al die jaren behoorlijk wat LEGO-games gespeeld, en de ene is natuurlijk leuker dan de andere, maar helaas was dit een game die voor mij een stuk minder was.






De humor, replaywaarde en het LEGO-gevoel zitten wel goed. Ondanks dat ik geen Marvel-fanaat ben en daardoor niet alle films gezien heb, kun je het spel toch goed spelen. In elk level kom je de bekende Marvel-schrijver “Stan Lee” tegen, die je natuurlijk moet proberen te redden. De speeltijd is lang genoeg en er zijn ook genoeg extra’s te doen en te verkennen. Helaas weet deze LEGO-game me niet helemaal te vermaken door bepaalde fouten, die ik persoonlijk niet zo van TT Games gewend ben. Ondanks dat ik een flinke liefhebber ben van de LEGO-games en ik elke keer weer blij ben als ik er een kan spelen, kan ik er bij deze niks anders van maken dan dat deze game er nog niet helemaal klaar voor was. Bepaalde dingen kunnen met een update zeker nog “gefixt” worden, maar het is gewoon jammer. Ik wil Warner Bros. Interactive Entertainment bedanken voor het reviewexemplaar.