Petlux V3 automatische kattenbak - zwart

Historie:
• 20260706 - Initiële review



Disclaimer: Ik heb deze Petlux V3 in bruikleen gekregen via Petlux ten bate van het schrijven van deze review! Ik ontvang, buiten de beschikking over het product, geen financiële vergoeding voor het schrijven van deze review. Ik weet nog niet of ik het product mag houden na de review, maar dat staat hoe dan ook los van de uiteindelijke beoordeling.

Petlux heeft de review te zien gekregen voor publicatie, maar is verder niet gemodereerd of beïnvloed (anders dan het beantwoorden van mijn vragen en het aanleveren van het testrapport). De inhoud van deze review betreft volledig mijn ongezouten mening en oordeel.

Zoals altijd zijn mijn reviews volledig afkomstig van mijzelf en is mijn mening niet te koop. Ik help mijn medeTweakers graag met hun productkeuzes en doe daarin mijn best een product zo volledig mogelijk te testen, en altijd nét dat stapje verder te gaan waar andere reviews stoppen.

Desondanks blijf ik het belangrijk vinden dat jij, mijn lezer, je er bewust van blijft dat ik dit product niet zelf heb gekocht ten bate van het schrijven van deze review. Daarnaast kan ik niet alle mogelijke scenario’s bedenken en/of testen. Ik vind het dan ook belangrijk om te adviseren ook naar andere reviews te kijken van dit product, en zéker ook vergelijkbare producten, om zo een completer beeld te krijgen voordat je een aankoop doet!

En zoals altijd, heb je vragen, opmerkingen of feedback, laat het me vooral weten onderin in de comments, of via een PB'tje! Voor nu veel leesplezier gewenst!


Eén van de poezels houdt de wacht voor de bak

Inleiding

Vind je het saai om deze inleiding te lezen? Skip dan snel door naar de inhoudsopgave van deze review! Ik neem het je niet kwalijk.
Daarnaast wordt dit een behoorlijk uitgebreide review. Gebruik de inhoudsopgave als je naar iets specifieks opzoek bent, of spring naar de conclusie als je alleen het belangrijkste wilt weten. Benieuwd in het gehele verhaal? Dan wens ik je veel leesplezier!

Wat ik verder nog vooraf wil meegeven: Petlux is bezig met het verwerken van de feedback die ze hebben ontvangen via verschillende wegen. De review zoals je hem hieronder leest kan dus binnenkort outdated zijn. Ik doe mijn best de review bij te werken als er belangrijke of grote updates uitkomen.

Algemene inleiding

Automatische kattenbakken: de één zweert erbij, de ander kijkt er wellicht nog met een scheef oog naar. Maar wat is zo’n bak nou eigenlijk? In essentie is het een kattenbak die het vervelendste klusje van het kattenbezit – het dagelijks uitscheppen van de drollen en klonten – van je overneemt. Zie het als de evolutie van de kattenbak: waar wij mensen ooit ook zijn overgestapt van een emmer onder een gat, naar een toilet met een drukknop en stromend water, zo lijken automatische kattenbakken mij een logische volgende stap voor onze huisdieren.

De relevantie lijkt me duidelijk. Katten zijn fantastische huisgenoten, maar hun toiletbezoek levert voor ons, hun personeel, vooral extra werk op. Met name in huishoudens met meerdere katten, of bij eigenaren die een druk leven leiden, kan een automatische kattenbak veel gemak en hygiëne opleveren. Niet meer dagelijks scheppen, minder nare luchtjes, en in sommige gevallen zelfs inzicht in het toiletgedrag, gewicht en daarmee samenhangend de gezondheid van je kat.

De populariteit van deze bakken neemt de laatste jaren toe, naarmate het product volwassener en betaalbaarder wordt. Dat komt door technologische ontwikkelingen, goedkopere c.q. instapmodellen automatische kattenbakken en deels met het simpele feit dat niemand staat te juichen om dagelijks kattenpoep uit te scheppen. Toch is het geen productgroep zonder aandachtspunten. Er bestaan verschillende mechanismen, en elk systeem zal zo zijn eigen voor- en nadelen kennen. En terwijl de ene bak stil en efficiënt zijn werk doet, kan een ander lawaai maken alsof er een cementmolen in de kamer staat.

Zelf ben ik het onderwerp ‘automatische kattenbakken’ pas echt serieus gaan onderzoeken, toen mijn partner en ik besloten twee kittens in huis te nemen. In november 2025 werden we namelijk ingehuurd door twee Blauw Russische kittens – de Russische invasie is, in ieder geval bij ons thuis, begonnen!

Omdat we allebei veel werken en het verschonen van de kattenbak niet bepaald bovenaan ons lijstje van favoriete bezigheden staat, leek een automatische kattenbak een aantrekkelijke oplossing. Daarbij viel me op dat er op Tweakers eigenlijk geen reviews te vinden waren. Kortom: reden genoeg om dit gat op te vullen, verschillende kattenbakken te testen en mijn ervaringen met jullie te delen.

In mijn reviews probeer ik naar zoveel mogelijk aspecten van zo’n apparaat te kijken: van de unboxing en installatie, het eerste gebruik, het onderhoud en schoonmaken, tot de repareerbaarheid op de langere termijn. Veiligheid krijgt daarin een prominente plek. Er zijn namelijk ook mogelijke risico’s. En verder, de review zal naar verwachting zo nu en dan een update krijgen, bij nieuwe bevindingen of relevante updates in de app of firmware.

Er zijn verhalen bekend van ongelukken met automatische kattenbakken, van beknelde pootjes of staarten tot ernstigere incidenten die ernstige, permanente gevolgen kunnen hebben voor je geliefde viervoeter. Dat betekent niet direct dat álle automatische kattenbakken onveilig zijn, maar het benadrukt wel hoe belangrijk de veiligheidssystemen en sensoren van zo’n apparaat zijn. Een goed ontworpen bak herkent bijvoorbeeld of je kat op de bak zit, stopt direct bij verstoring en voorkomt daarmee ongelukken.

En zoals altijd wil ik jou, mijn lezer, vragen om feedback: als je denkt dat ik iets ben vergeten, of als je specifieke vragen hebt, laat het vooral weten in de comments of stuur me een pb’tje. Zo maken we samen de reviews zo volledig mogelijk, en zorgen we ervoor dat iedereen een weloverwogen keuze kan maken!

Volgens mij zijn Tweakers gemiddeld genomen mensen die liever wat meer geld uitgeven voor een degelijk, kwalitatief product. Niet per se omdat het de nieuwste trend of een hip design is, maar omdat het praktisch nut biedt en gewoon goed moet werken.

Vanuit dat perspectief benader ik dus ook de automatische kattenbakken: ik kijk niet alleen naar de gadgets en de toeters en bellen, maar vooral naar de vraag of ze écht het leven van kat én eigenaar makkelijker maken – en dat is waar het uiteindelijk allemaal om draait! Pun intended

Veel leesplezier!


Ik kreeg van Petlux een wat uitgebreider startpakket, met wat meer inhoud dan je standaard krijgt.

Introductie van de Petlux V3

Petlux is een Nederlands merk voor huisdierbenodigdheden. Zo hebben ze onder andere automatische kattenbakken, een loopwiel voor katten, drinkfonteintjes en voerautomaten. Naast hun eigen webshop, is (een deel van) het assortiment van Petlux ook in veel dierenwinkels terug te vinden. Hierdoor kun je de bak dus in veel gevallen ook fysiek bekijken, voordat je tot aankoop overgaat – wat ik ook zeker zou aanraden bij een dergelijke stevige uitgave.

De kattenbak die in deze review centraal staat is de Petlux V3, verder kortweg ‘V3’ genoemd. De V3 richt zich op het hogere segment van de markt en onderscheidt zich met deze automatische kattenbak op het gebied van het formaat. Op het moment van schrijven is het de grootste automatische kattenbak op de markt, en is met een royale binnenmaat van 48x48 centimeter geschikt voor de grotere kattenrassen, zoals bijvoorbeeld de Maine Coon, Savannah en Noorse Boskat.

De V3 maakt gebruik van een roterend systeem, waarbij de bak na gebruik automatisch kan draaien, om door middel van een zeef de ontlasting te scheiden van het schone grit. Een groot voordeel van de V3 is dat de trommel uit één geheel is gemaakt, en daardoor waterdicht (met uitzondering van de opening aan de voorzijde, uiteraard). Hierdoor zullen ‘ongelukjes’ in principe verleden tijd zijn.

Net als de nodige andere automatische kattenbakken, kun je met de V3 het gewicht bijhouden, evenals de frequentie van het toiletbezoek. Hiervoor gebruik je de Petlux-app op je smartphone. Die heb je ook nodig om diverse instellingen te kunnen wijzigen, al zit er ook een bedieningspaneel aan de zijkant van de bak.

Qua prijs bevindt de V3 zich in een segment waar je mag verwachten dat zaken als bouwkwaliteit, betrouwbaarheid en veiligheid goed op orde zijn. Het is dan ook zeker geen instapmodel, en zoals de naam doet vermoeden, ook niet de eerste kattenbak welke door Petlux is verkocht. Dat, gecombineerd met dat er beschikbaarheid is via fysieke winkels, maakt deze Petlux V3 wat mij betreft interessant.

Op het eerste gezicht lijkt het ontwerp van de V3 niet uniek in deze productcategorie, anders dan het formaat. Er zijn meerdere automatische kattenbakken op de markt met een vergelijkbare vorm en werking.

In deze review ga ik onderzoeken hoe de Petlux V3 zich in de praktijk houdt. Werkt het systeem zoals beloofd? Hoe zit het met de veiligheid? En ook niet onbelangrijk: maakt deze kattenbak het leven van zowel kat als eigenaar daadwerkelijk makkelijker? Ik hoop dat je dit alles zult lezen in deze review!


De bak was nog niet in gebruik genomen, of hij was al in gebruik genomen (gelukkig nog zonder vies cadeautje)



Terug naar de inhoudsopgave


Geloof het of niet, maar er is ook een algemeen topic over automatische kattenbakken! Hier kun je ook terecht met je vragen, voor inspiratie en het delen van jouw ervaringen! Heb je specifiek ervaringen met de Petlux V3? Dan mag je die ook hieronder in de comments achterlaten! Of misschien nog wel beter, schrijf je eigen review van de zwarte of witte uitvoering!

Unboxing

De unboxing van de V3 verliep wat anders dan gebruikelijk. Waar je normaal gesproken thuis een doos open trekt, stond ik dit keer bij Petlux zelf in Woerden de V3 uit te pakken. De reden daarvoor was simpel: de doos van de V3 is dusdanig groot dat deze simpelweg niet bij mij in de auto paste. De kattenbak uit de doos paste gelukkig precies. De doos heb ik platgevouwen meegenomen, voor het geval ik de V3 ooit nog moet versturen.


Het cadeautje dat ik in Woerden heb opgehaald, wat ik eerder deelde in het ‘heb je iets nieuws’ topic.

De verpakking zelf zit een beetje tussen basic en premium in. Geen overdaad aan luxe materialen of Apple-achtige presentatie, maar zeker ook niet het soort piepschuimhel of voorgevormde plastic opvullingen waar je eerst doorheen moet worstelen. Wel zaten er twee voorgevormde stukken karton om het geheel stevig op zijn plek te houden en te beschermen tijdens transport.

De bak zat netjes verpakt in een stoffen zak, wat ik persoonlijk een nette toevoeging vind. Het voorkomt krassen tijdens transport en geeft het geheel net wat meer een verzorgd gevoel. De V3 wordt verder grotendeels voorgemonteerd geleverd. In de basis is het een kwestie van uitpakken, neerzetten en aansluiten. Het enige wat je zelf nog moet doen, is de stroomadapter aansluiten en daarna de stappen uit de handleiding (en app) volgen. Mocht je het optionele uitlooprooster hebben aangeschaft, dan dien je die uiteraard ook nog even te bevestigen.

Wat mij in ieder geval positief opviel: er was geen (chemische) geur aanwezig bij het uitpakken. Dat klinkt wellicht als een detail, maar bij dit soort producten volgens mij best belangrijk. De neus van een kat is een stuk gevoeliger dan die van ons. Een sterke (chemische) geur kan er zomaar voor zorgen dat je kat de bak links laat liggen en er geen gebruik van gaat maken. En dan is de V3 een best grote én dure sta-in-de-weg. In dit geval lijkt dat risico in ieder geval niet aanwezig.

Mijn eerste indruk van de V3 zelf is vooral: groot. Het is geen subtiel apparaat dat je even ergens wegwerkt. Het geheel oogt en voelt fors en neemt ook daadwerkelijk flink wat ruimte in beslag. Op zich niet vreemd, gezien het mechanisme en de forse binnenruimte, maar het is echt wel iets om rekening te houden bij aanschaf en de plaatsing in huis. Voor een klein appartementje in Amsterdam zou ik misschien een kleiner formaat overwegen als je geen XXL-kat hebt.
Terug naar de inhoudsopgave

Fysieke kenmerken en ontwerp

De V3 is, zoals in de unboxing al aangestipt, een vrij fors apparaat. Het is niet zozeer het gewicht dat opvalt, maar vooral het volume. Het is een vrij lomp geheel dat je niet even in een hoekje wegwerkt. In een kleinere woning of in de badkamer (afhankelijk van waar je de kattenbak plaatst) kan dit een bepalende factor zijn.

De ingang van de kattenbak is ruim bemeten. Voor grotere katten zal dit geen enkel probleem vormen, en voor de ‘normale’ formaat katten zal dit denk ik eerder als een royale entree voelen. In de praktijk betekent dit dat de bak, denk ik, toegankelijk is voor vrijwel elk formaat huistijger. Een echte tijger, jaguar, panter of sneeuwluipaard zal er dan weer niet in passen, maar dat zijn nou niet je standaard huisdieren in de Benelux.

Wat me wel vrij zeker lijkt, vrijwel elk formaat kat zal voldoende ruimte hebben om zich comfortabel te bewegen binnenin. Een voordeel is dat de ‘ton’ uit één geheel is gemaakt, en daardoor waterdicht is (met uitzondering van de opening aan de voor- en bovenzijde, maar dat lijkt me logisch). Dit helpt enorm bij het voorkomen van ‘ongelukjes’, waar we met onze vorige kattenbak sporadisch last van hadden (en waarom die op een kunststof mat met opstaande rand stond).

Een aandachtspunt dat mij echter direct bij het eerste gebruik opviel, heeft niks met de bak zelf te maken, maar met de meegeleverde stroomadapter. Initieel dacht ik dat de pootjes van de adapter een fractie slanker dan gebruikelijk waren, maar bij nameten bleek dit wel redelijk normaal te zijn. De stekker ‘klemt’ echter niet in het stopcontact en zit er bij mij nogal losjes in. In de praktijk heeft dit er al meerdere keren voor gezorgd dat de stekker uit het stopcontact viel wanneer een kat achter de bak langs liep.

Dat is op het eerste gezicht een klein detail, maar in gebruik kan dit best wel eens frustrerend zijn. Niet alleen omdat de bak dan simpelweg uitvalt (en niet meer automatisch reinigt, geen gewicht meer meet, geen bezoeksduur en -frequentie), maar ook omdat je dit niet altijd direct doorhebt. Ik hoop dan ook ergens dat dit euvel alleen bij mij is, of anders dat dit bij een nieuwe oplage van de V3 is opgepakt en opgelost.
Terug naar de inhoudsopgave


Op de ‘lasnaad’ zie je twee rondjes zitten, vlak bij de ‘kartels’. Eén van de twee zat verkeerd om, waardoor de klep voor de luchtfilter niet goed bevestigd kon worden. Dit was gelukkig eenvoudig op te lossen met het ter hand nemen van een schroevendraaier.

Veiligheid

Eén van de belangrijkste aspecten van een automatische kattenbak is zonder twijfel de veiligheid. Waar een traditionele kattenbak in de basis weinig risico’s zal kennen, introduceert een automatisch systeem bewegende delen, sensoren en softwarelogica – en daarmee ook potentiële faalpunten.

De Petlux V3 is uitgerust met meerdere veiligheidsmechanismen, die samen moeten voorkomen dat een kat bekneld raakt of dat het apparaat onveilig gedrag vertoont. Je vindt ook een korte video over de veiligheidsmaatregelen op het YouTube-kanaal van Petlux.


(Veiligheids)sensoren in een automatische kattenbak kunnen van levensbelang zijn. Het is dus goed om hier uitgebreid aandacht aan te besteden! Deze sensor (in zijn algemeenheid, niet deze specifieke) was één van de eerste zaken die me opviel tijdens unboxing. Zie jij wat ik zie?
Terug naar de inhoudsopgave

Aanwezige veiligheidssystemen

Laat ik voorop stellen, ik heb de V3 verder niet uit elkaar gehad om alles zelf te verifiëren. Het volgende is puur op basis wat ik van buiten kan zien, heb kunnen testen, en de informatie die vanuit Petlux beschikbaar is. De V3 maakt gebruik van een combinatie van verschillende (veiligheids)systemen en specifieke punten in het ontwerp:


Hier zie je rechts van het midden een zilver/grijs plaatje, hier zit de magneetsensor om te detecteren of de bak wel is gesloten. Verder zie je schuin daarboven een USB-C plugje om de hoek loeren.

• Gewichtssensoren
Onder de bak zitten een viertal gewichtssensoren, één per poot. Zodra er meer dan circa 1kg wordt gedetecteerd, stopt de bak na een tel of twee met draaien. Petlux geeft verder aan dat de V3 geschikt is voor katten van 1,5 tot 20kg, wat betekent dat kittens in principe buiten de veilige marges vallen.

• Bewegingssensoren
Aan beide zijden van de bak zitten sensoren die een (onzichtbare) lijn vormen. Zodra deze lijn wordt onderbroken, stopt de bak direct met draaien.

• Foutdetectie
De bak stopt direct wanneer bepaalde onderdelen niet correct zijn geplaatst. Denk hierbij aan de opvangbak of het scharnier aan de achterzijde, bij de motor.

• Anti-klem ontwerp
Tussen bewegende delen wordt ongeveer een centimeter ruimte aangehouden om beknelling te voorkomen.

• Kinderslot
Via de app kan verder het fysieke bedieningspaneel worden uitgeschakeld. Indien dit is ingeschakeld, wordt dit tevens getoond op het bedieningspaneel met een groene LED bij ‘Child Lock’.

Er zijn verder dus geen sensoren ín de trommel zelf aanwezig, zoals bij sommige andere kattenbakken wel het geval is. Detectie vindt dus uitsluitend plaats via gewicht en externe sensoren.
Terug naar de inhoudsopgave


Een sticker attendeert je op de aanwezigheid van een magneetje voor de lade

Gedrag van de sensoren in de praktijk

De werking van de sensoren verschilt duidelijk:
De bewegingssensoren reageren direct en stoppen de rotatie (vrijwel) instant. Bij opheffen van de onderbreking gaat de bak (vrijwel) direct verder met draaien. Persoonlijk zou ik hier liever nog een korte pauze in zien, om te voorkomen dat een kat direct opnieuw in aanraking komt met een bewegend onderdeel, bijvoorbeeld als deze mept naar de bewegende opening.


U ziet hier de (eenvoudige) druksensor om te registreren of de vergrendeling van de trommel wel goed dicht zit, of niet.

De gewichtssensoren werken met een korte vertraging alvorens de bak stopt of juist weer verder gaat. Wat hierbij goed is om te weten, is dat de bak na 15 minuten automatisch weer verder gaat, wanneer er continu gewicht wordt gedetecteerd. De bak gaat er in dat geval namelijk vanuit dat er grit is bijgevuld, en dat de gebruiker de stappen uit de handleiding is vergeten: eerst ‘Add litter’ selecteren, om aan te geven dat er grit is toegevoegd, daarna ‘Smooth’ om het grit weer te egaliseren.

Dit is ook iets om rekening mee te houden als je kat, zoals één van onze poezels, het fijn vindt om een dutje te doen op de kattenbak. Vraag me niet waarom, maar zeker met een zojuist verschoonde bak vindt ze het heerlijk om een ‘bentonietbad’ te nemen (zoals vogels wel eens een zandbad nemen).
Terug naar de inhoudsopgave

Praktijktests – obstructie en beknelling

Omdat de bewegingssensoren zich 30mm boven de rand van het onderstel bevinden, ontstond bij mij de vraag: wat gebeurt er als een object (pootje) onder de sensorlijn door in de opening komt, tijdens een clean-cycle? Een kattenpootje is veelal dunner dan 30mm, dus zou er prima onderdoor kunnen. Waar bij ons de ene poezel de gewoonte heeft op de bak te sluimeren, heeft de andere poezel de gewoonte naar de bewegende opening te meppen…


Een punt waar ik nog niet geheel gerust op ben: de redelijke afstand tussen de rand van de behuizing en het punt dat de sensor meet.

Tijd dus voor een test, waarbij ik verschillende scenario’s heb getest:

Test 1 – karton
Met een meermaals dubbelgevouwen stuk karton heb ik tijdens een clean-cycle een obstructie gecreëerd onder de sensorlijn. De bak bleef draaien en de trommel werd zichtbaar omhoog gedrukt. Kort daarna stopte de bak alsnog. Dit zou kunnen komen doordat het karton mogelijk de sensorlijn onderbrak. Anderzijds zou het kunnen dat er een vorm van motorweerstanddetectie plaatsvond.

Test 2 – volledige obstructie (wortel)
Vervolgens heb ik een winterpeen gebruikt welke nog nét onder de sensorlijn door kon. Tijdens het draaien oefende de bak druk uit op de wortel, welke bewoog en de sensorlijn onderbrak. Dit resulteerde erin dat de bak direct stopte en de bewegingsdetectie dus werkte zoals bedoeld.

Test 3 – gedeeltelijke obstructie (zonder sensortrigger)
Vervolgens heb ik de winterpeen gehalveerd en zo gepositioneerd dat de bewegingssensor niet zou worden geactiveerd. Dit had echter als resultaat dat de bak door bleef draaien met de wortel er nog tussen. De wortel bleef tegen de rubber afdichting steken tijdens het draaien, en de trommel werd zichtbaar wat omhoog geduwd (ik verwacht door de stevigheid van de wortel).


Hier zie je de rubber afdichting om voornamelijk geurtjes ‘binnen’ te houden. Iets verder naar rechts, buiten beeld op de foto dus, zit het deel waar de winterpeen ruzie mee kreeg.

Dit laatste scenario vind ik dan een interessante, omdat het mogelijk een ‘blindzone’ laat zien:
• de bewegingssensor detecteert niets
• de trommel blijft draaien
Terug naar de inhoudsopgave


De sensorbehuizing zit vast met twee schroefjes. Een echte Tweaker zou een aangepaste, lagere behuizing kunnen 3D-printen, echter van een product in deze prijscategorie mag je wat mij betreft nagenoege perfectie verwachten.

Reactie van Petlux

Omdat deze tests me niet geheel geruststelden, heb ik deze bevindingen voorgelegd aan Petlux, samen met enkele punten die het (in mijn leken-optiek) mogelijk wat zouden verbeteren (en dit volgt in een latere paragraaf). Als reactie hierop kreeg ik o.a. het testrapport voor de veiligheid van de opening.

Petlux gaf verder aan dat ze nog altijd actief bezig zijn met het optimaliseren van o.a. de gevoeligheid van detectie, gedrag bij weerstand en zouden een mogelijke terugdraai-functionaliteit overwegen. Daarnaast overwegen ze ook de optie om, in bepaalde situaties, de bak in een errorstand te laten staan, zodat een gebruiker er wel mee bezig móét voordat de bak de reguliere werking weer voortzet.

Wat ik ook een goede overweging vind, is dat ze de tijdsinterval voor het resetten van het gewicht na een bepaalde tijd instelbaar maken voor de gebruiker. Nu staat dit standaard op 15 minuten, en dit zou Petlux eventueel kunnen aanpassen of een aantal opties bieden. Daarin vind ik het fijn om te lezen dat het instelbaar te maken voor de gebruiker de voorkeur geniet van de oprichter. Niemand die zijn kat zo goed kent als het eigen personeel!

Wat ik daarnaast ook wel geruststellend vond, is dat de oprichter, Johan, ook zelf tests heeft uitgevoerd, onder andere met zijn eigen hand. Wat ik daarbij een terechte opmerking vind, is dat een kat doorgaans sneller reageert dan een mens, en daardoor in veel gevallen de poot of staart tijdig kan terugtrekken voordat de beknelling echt een probleem zou vormen.

Tot slot gaf Petlux een belangrijke nuance: detectie op basis van motorweerstand is in de praktijk lastig, doordat er verschillende soorten kattenbakvulling zijn. Dit zorgt voor veel variaties in weerstand, wat bij een te scherpe afstelling zou kunnen leiden tot (heel veel) foutmeldingen of ongewenst stoppen. Met name de klontvormende bentoniet-vulling (klei) die wij gebruiken kan dit veroorzaken.
Terug naar de inhoudsopgave

Stroomuitval

Ook niet onbelangrijk: wat gebeurt er bij stroomuitval, en dan in het bijzonder, wat als de stroomonderbreking ten einde komt? Bij een stroomonderbreking reset de bak zichzelf, zodra de stroom terugkomt. De trommel beweegt dan kort heen en weer om zijn positie te bepalen. Dit gebeurt op basis van magneten in de trommel.

Vanuit de standaard positie is dit in enkele seconden klaar. Indien de bak bezig was met een cyclus, kan het resetten van de trommelpositie wel langer duren.

Dit gedrag is functioneel, maar betekent wel dat de bak na een stroomonderbreking altijd even actief beweegt, en in het slechtste geval zelfs wat meer en langer.
Terug naar de inhoudsopgave

Laatste gedachten

In de praktijk zijn er geen scherpe randen of krappe openingen aanwezig, wat een gevaar zou kunnen vormen. De constructie oogt degelijk en robuust. Wel hebben wij ervoor gekozen om de bak zodanig te positioneren, dat de zijkant met het bedieningspaneel minder goed bereikbaar zijn. Eén van de poezels heeft namelijk de neiging om naar de draaiende opening te meppen.

De V3 beschikt dus wel over meerdere veiligheidsmechanismen die in de meeste situaties goed functioneren. Tegelijkertijd laten de praktijktests zien dat er wel scenario’s denkbaar zijn waarin detectie minder goed werkt. In het bijzonder als een object buiten het bereik van de bewegingssensoren komt.

Dit, in combinatie met het gedrag van onze beide poezels maakt ook dat, hoewel ik het systeem in de basis vertrouw, ik een persoonlijke voorkeur heb om de automatische reiniging uit te voeren wanneer ik in de buurt ben. Dan voer ik het niet uit als de ene in de bak ligt te snoozen, of kan ik de ander corrigeren als ze naar de opening wil meppen.

Het reinigen voeren we daardoor in principe minimaal 2x per dag uit: in de ochtend en in de avond vullen we de voertoren wat bij, en daarnaast verversen we dan direct het water. Op thuiswerkdagen is dat zelfs vaker.

Op het moment dat we er een weekend een keer niet zijn, kunnen we op afstand via de app de reiniging starten, en desgewenst via een IP-camera op afstand meekijken. Maar zelfs met een dag of twee niet ‘poepjes scheppen’ gaat het in ons geval nog wel goed, al is voorkomen beter dan genezen.
Terug naar de inhoudsopgave

Mogelijke verbeterpunten

Zoals eerder aangegeven, nog een aparte paragraaf voor eventuele verbeterpunten welke ik had geopperd naar Petlux. Hoewel de V3 op meerdere vlakken laat zien dat er goed is nagedacht over veiligheid, zijn er op basis van mijn tests en gebruikservaring een aantal punten waar, wat mij betreft, wellicht nog winst te behalen valt.

Belangrijk om hierbij te vermelden: ik ben geen engineer, en ik heb geen achtergrond in productontwikkeling. Onderstaande punten zijn gebaseerd op praktijkervaring als gebruiker en tester, in combinatie met gezond boeren verstand. Ik heb geen kennis van alle (technische) beperkingen of ontwerpkeuzes die Petlux heeft moeten maken.

1. Gedrag na sensoronderbreking
Op dit moment hervat de bak vrijwel direct de cyclus, zodra de onderbreking van een bewegingssensor wordt opgeheven. Persoonlijk zou ik hier liever een korte wachttijd zien, zodat een kat het niet als bijvoorbeeld speelgoed gaat zien, of weer naar de beweging gaat slaan, omdat het direct verder gaat.

2. Detectie in ‘blinde zone’
De bewegingssensoren zitten circa 30mm boven de rand van het onderstel. In de praktijk betekent dit dat er een gebied bestaat waar een object (of dus eigenlijk meer een poot of staart) er onderdoor kan bewegen, zonder dat de sensor wordt geactiveerd. Dit, in combinatie met het direct hervatten van de rotatie zodra een sensoronderbreking wordt opgeheven, maakt het misschien meer wenselijk de hoogte van de sensoren te verlagen, of als ze met een reden op 30mm van de rand af zitten, eventueel het toevoegen van een extra set sensoren op minder hoogte van de rand.

3. Gedrag bij weerstand
In mijn tests leek de bak niet in alle gevallen direct te reageren op weerstand, wanneer de bewegingssensor niet werd getriggerd. Een mogelijke verbetering hierin zou zijn dat de bak direct stopt bij weerstand, eventueel een klein stukje terugdraait en bij een herhaalde fout wellicht in foutstatus te blijven staan.

Hierin begrijp ik dat het zowel technisch complex is, als dat de grote diversiteit in kattenbakvulling hier invloed op kan hebben, maar zou de veiligheid verder kunnen vergroten. Daarnaast is het mogelijk om in de app aan te geven wat voor type kattenbakvulling wordt gebruikt. Zover ik heb kunnen nagaan, wordt daar op dit moment nog niks mee gedaan. Mogelijk dat, afhankelijk van die instelling, de bak anders omgaat met weerstand op de motor.

4. Automatisch hervatten na langere tijd
Wanneer er langere tijd gewicht wordt gedetecteerd, bijvoorbeeld als een kat op de bak blijft zitten, hervat de bak nu na 15 minuten zijn cyclus. Dit is logisch vanuit het oogpunt van gebruiksgemak, en er moet uiteindelijk wel een limiet komen. Het kan in theorie ook onverwacht gedrag opleveren als een kat zich nog in (of op) de bak bevindt.

Hierin vind ik het dan wel fijn dat er wordt overwogen deze time-out configureerbaar te maken voor de gebruiker. Op die manier kan het worden ingesteld met een standaardwaarde, om desgewenst de tijd te verlengen of juist te verkorten, afhankelijk van het gedrag van je kat.

5. Balans tussen gevoeligheid en gebruiksgemak
Uit de feedback van Petlux blijkt dat het detecteren van weerstand lastig is door variaties in kattenbakvulling. Dit onderstreept een bredere uitdaging: een systeem moet enerzijds veilig zijn, maar anderzijds ook niet continu foutmeldingen geven. Hierin een balans vinden, vormt daarin een uitdaging. De eerder genoemde instelling in de app, over het type kattenbakvulling, zou hier wellicht uitkomst in kunnen bieden.

Tot slot
Ik vind het in ieder geval positief om te zien dat Petlux actief bezig is met het verbeteren van het product en openstaat voor feedback. De hierboven genoemde punten moeten wat mij betreft dan ook niet worden gezien als ‘fouten’, maar meer als aandachtspunten waar wellicht optimalisatie mogelijk is.
Terug naar de inhoudsopgave

Installatie en plaatsing

Zoals al bij de unboxing benoemd, wordt de Petlux V3 grotendeels voorgemonteerd geleverd en is deze in principe direct gebruiksklaar. Het enige wat je zelf nog moet doen, is de juiste stekkerkop op de voedingsadapter klikken en deze aansluiten.

De meegeleverde voedingsadapter beschikt over een kabel van circa 1,5-1,7 meter en wordt geleverd met een viertal gangbare, internationale opzetstukken. In de praktijk viel mij dus echter direct iets op: de EU-stekker zat opvallend los in het stopcontact. In eerste instantie vermoedde ik dat de pootjes mogelijk dunner waren dan gebruikelijk, maar na nameten (3,95 mm metaal, 3,45 mm kunststof) bleken deze vergelijkbaar met diverse andere stekkers in huis. Waar het verschil dan precies vandaan komt, is mij niet duidelijk. Feit is wel dat de stekker in mijn situatie dus helaas niet stevig in het stopcontact blijft zitten.

Zo heeft dit er in de praktijk al enkele keren toe geleid dat de stekker uit het stopcontact kwam toen een van onze poezels achter de bak langs liep. Dit kan dus iets zijn om rekening mee te houden bij de plaatsing, als de stekker ook bij jou niet solide in het stopcontact zit.

Zodra je de bak van stroom voorziet, geeft deze een kort piepsignaal als bevestiging. Vervolgens start de initialisatie, waarbij de trommel zijn positie bepaalt en naar de beginstand beweegt. Dit proces duurt ongeveer 15 seconden, en gaat logischerwijs gepaard met enige beweging van de bak.
Terug naar de inhoudsopgave

Van uitpakken naar werkend

Het operationeel krijgen van de V3 gaat verder vrij vlot. In de basis komt het neer op:
- Enkele stappen uit de handleiding volgen
- App installeren
- Kattenbak toevoegen


Bij ingebruikname bleek één van de twee bevestigingspunten van deze schijf, waar het geurfilter achter zit, verkeerdom te zitten. Dit was gelukkig een snelle fix, maar wel jammer dat dit niet direct goed uit de fabriek komt…

De meegeleverde handleiding lijkt een dikke pil, maar dat komt vooral doordat deze in verschillende talen is uitgevoerd. Je hoeft dus geen uitgebreid boekwerk door te spitten om je kattenbak in gebruik te nemen. De instructies zijn verder duidelijk en begrijpelijk geschreven, en waar nodig van heldere illustraties voorzien.

Tijdens de testperiode viel mij direct nog iets op rondom de app. In de eerste versie van de handleiding wordt voor Android devices namelijk naar een THQ-app verwezen, terwijl in de Play Store ook een ‘PETLUX’ app beschikbaar is. Initieel zaten hier nog wel functionele verschillen in, in het voordeel van de THQ-app. Inmiddels is dit redelijk recht getrokken.

De nieuwste versie van de handleiding verwijst dan ook alleen nog naar de ‘PETLUX app’. Op het moment van schrijven verwijst de QR-code in de handleiding echter nog altijd naar de THQ-app in de Play Store. Ik vermoed echter dat ook dit spoedig zal worden gecorrigeerd.
Terug naar de inhoudsopgave

Netwerk en app-koppeling

Het koppelen van de V3 aan mijn thuisnetwerk verliep aanvankelijk niet vlekkeloos. In eerste instantie kon ik de V3 namelijk niet met mijn thuisnetwerk verbinden, en kreeg ik keer op keer een foutmelding. Na het kort spanningsloos maken van de bak en het opnieuw doorlopen van de stappen, werkte het koppelen gelukkig wel.

Het is hierbij goed om te weten dat de V3 uitsluitend verbinding maakt met een 2.4GHz-netwerk. In mijn geval is dit geen probleem, aangezien ik een apart IoT-netwerk gebruik, die alleen een 2.4GHz-signaal uitzendt. Heb je een gecombineerd 2.4GHz/5GHz-netwerk met dezelfde SSID (netwerknaam), dan is het mijn ervaring dat het bij sommige smart home devices wel eens voor problemen wil zorgen. Een workaround kan dan zijn om kortstondig het 5GHz-netwerk uit te schakelen voor tijdens het koppelen. Daarna kun je de 5GHz-antenne weer activeren en werkt het vaak probleemloos.

Wat verder goed is om te weten, is dat je een account moet aanmaken om de app te kunnen gebruiken. De voor- en nadelen hiervan, en de rest van de app, bespreek ik verderop in het hoofdstuk ‘Appgebruik’.
Terug naar de inhoudsopgave

Plaatsing in huis

Met een snoerlengte van om-en-nabij de 1,5 meter, is de plaatsing enigszins afhankelijk van de aanwezigheid van een stopcontact in de buurt. In ons geval was dit geen probleem, maar het beperkt wel je flexibiliteit. Mocht die 1,5m onvoldoende zijn, dan is een verlengoplossing aan de DC-zijde te overwegen, waarvoor je (met de juiste maten van de plug) de juiste verlengkabel via een Bol.com of Amazon kunt scoren.


Liever had ik een haakse plug gezien. Dit maakt plaatsing bij een muur toch wat makkelijker.

De aansluiting op de bak zelf is een rechte DC-plug. Persoonlijk had ik hier liever een haakse aansluiting gezien, omdat de bak daardoor strakker tegen de muur zou kunnen. Ook verkleint dit het risico dat de kabel losraakt bij trekbelasting. Sommige andere fabrikanten hebben hier een slimme oplossing voor bedacht, door de aansluiting dusdanig in het apparaat te verwerken, waardoor de voeding in het apparaat vergrendeld zit.

We hebben onze V3 op de logeerkamer geplaatst, die momenteel dienst doet als ‘kittenkamer’. Alternatieve locaties zouden bijvoorbeeld een (ruime) badkamer, bijkeuken of woonkamer kunnen zijn, afhankelijk van je woonsituatie en wat je kat gewend is.

In de handleiding wordt (volgens mij) niet vermeld hoeveel ruimte rondom de bak nodig is. In de praktijk zul je aan de achterzijde in ieder geval enkele centimeters vrij moeten houden voor de voedingskabel.

Aan de zijkant is het verstandig rekening te houden met de bereikbaarheid van het bedieningspaneel, maar hebben wij ervoor gekozen deze relatief dicht tegen het logeerbed te plaatsen. De zijde van het bedieningspaneel is namelijk de zijde waar de opening langs draait tijdens een reinigingscyclus. Dit maakt de opening minder makkelijk te bereiken, mocht de kat een dolle bui hebben.
Terug naar de inhoudsopgave

Formaat en ondergrond

De V3 is een fors apparaat: circa 56cm diep en 51cm breed. In een ruime woning zal dit vaak geen probleem zijn, maar als je een ruime bezemkast in Amsterdam tot woning hebt gemaakt, kan ik me inbeelden dat het lastig wordt hier bewust ruimte voor vrij te maken.

De bak stelt aan de ondergrond eigenlijk als enige eis dat deze vlak is. In ons geval met een harde vloer werkt dit probleemloos. Ik verwacht dat dit op tapijt ook prima werkt, gezien het gewicht van de bak en de relatief hoge pootjes. Ik denk echter dat een kattenbak op tapijt in de praktijk niet de meest voor de hand liggende, en meest hygiënische combinatie is.
Terug naar de inhoudsopgave

Introductie en gewenning

Omdat ik eerst nog foto’s wilde maken voor deze review, stond de bak al enige tijd ‘doelloos’ in huis, voordat deze daadwerkelijk in gebruik werd genomen. In die periode bleek al wel dat onze poezels er geen problemen mee hadden: ze klommen er regelmatig op en in.

Voor de daadwerkelijke introductie hebben we de V3 op de plek van de oude kattenbak gezet, en de oude bak ernaast (of eigenlijk, haaks op). Daarnaast hebben we een kleine hoeveelheid gebruikte kattenbakvulling overgezet, zodat de bekende geur aanwezig was.


Deze jonge dame vindt de bak prima. In de weerspiegeling zie je de oude bak ook nog staan

Gedurende ongeveer een week hebben beide bakken bij elkaar gestaan. Al snel werd wel duidelijk dat de nieuwe bak goed werd geaccepteerd, waarna we de oude bak volledig hebben verwijderd.

In het begin waren de poezels vooral nieuwsgierig naar het geluidssignaal, het korte piepje dat klinkt, vlak voordat de bak begint te draaien. Eén van de twee donders vindt het zelfs interessant genoeg om tijdens het draaien de bak in te springen, om te kijken wat er gebeurt en te snuffelen aan al die ‘cadeautjes’ die tevoorschijn komen. Mede daarom kiezen we er nog altijd voor de reinigingscyclus handmatig te starten, bij voorkeur wanneer we erbij aanwezig zijn, of we bijvoorbeeld ’s avonds met de katten op de bank zitten, en dus weten dat ze niet bij de bak zijn.

Sinds de ingebruikname hebben we verder gelukkig geen ongelukjes gehad; alles verdwijnt keurig in de bak!

Tot slot nog een kleine, maar voor ons praktische toevoeging: omdat onze katten de neiging hebben om op kabels te knabbelen, en die meestal niet bestand zijn tegen die kleine mesjes, heb ik het netsnoer voorzien van een extra beschermende huls/kabelbinder. Hoewel een vervangende adapter via Petlux verkrijgbaar is, geldt ook hier dat voorkomen beter is dan genezen.
Terug naar de inhoudsopgave

Gebruik

Na installatie en plaatsing begint natuurlijk het belangrijkste: hoe presteert de Petlux V3 in het dagelijks gebruik? In dit hoofdstuk kijk ik naar mijn praktijkervaring: van het gedrag van de katten tot de werking van de app en het onderhoud van de bak. Ben je geïnteresseerd in een specifiek aspect, kijk dan in de inhoudsopgave voor de verschillende paragrafen, omdat het best een groot hoofdstuk in zijn totaliteit is geworden.


Zoals je ziet, wordt de bak niet alleen gebruikt voor de behoefte, maar ook als rustplek. (Her)ken je dat, ‘even’ tot rust komen op het toilet?
Terug naar de inhoudsopgave

Algemeen gebruik

Zoals je eerder al hebt kunnen destilleren uit deze review, is dat de Petlux V3 voor ons geen volledig ‘set & forget’-apparaat is. We laten de bak momenteel gemiddeld twee keer per dag handmatig reinigen (als in, dat we het handmatig via de app of het zijpaneel initiëren. De bak doet uiteraard het reinigen zelf). Dit is ook mede omdat we dit moment gebruiken om even bij de katten te zijn en het gedrag te observeren. Hoewel automatisch reinigen uiteraard mogelijk is, kiezen we hier op het moment bewust nog niet voor.

Beide katten lijken de bak in gelijke mate goed te gebruiken. Qua gedrag zie ik eigenlijk geen verschil tussen de twee, behalve dat de ene af en toe bovenop de bak klimt, terwijl de ander er met enig regelmaat in ligt te snoozen.
Terug naar de inhoudsopgave

Reinigingsproces en werking

De eerste keer dat ik een automatische kattenbak zag draaien, vond ik wel bijzonder. De V3 begint met een kort piepsignaal, waarna de trommel langzaam begint te draaien. In het begin beweegt de bak een paar keer heen en weer. Ik vermoed dat dit zal zijn om klonten een beetje los te maken, en eventuele nog niet bedekte delen van uitwerpselen alsnog onder het grit te krijgen, zodat de boel wat schoner blijft.

Een volledige reinigingscyclus duurt ongeveer 4 tot 4,5 minuut. Tijdens de cyclus wordt het vervuilde grit gescheiden van het schone grit via een zeefmechanisme. Dit betekent dat het gebruik van klontvormend grit wel belangrijk is voor een goede werking.


Gecombineerd met het grit van Petlux, en de kartonnen inlays of herbruikbare RVS-bak, kan je het afval in de GFT-bak deponeren.

In de praktijk werkt dit scheiden vrijwel altijd goed. Een enkele keer heb ik meegemaakt dat kleine stukjes ontlasting door de zeef heen glipten, maar dat lijkt gelukkig eerder uitzondering dan regel. Hoewel de zeef wellicht nog iets fijnmaziger had gekund, is het resultaat in de meeste gevallen gewoon netjes.


De zeef is uitneembaar en had van mij dus nog wel een fractie fijnmaziger gemogen.
Terug naar de inhoudsopgave

Grit en compatibiliteit

Petlux biedt zelf een tofu-gebaseerde kattenbakvulling aan, die in combinatie met kartonnen inlays of de optionele RVS opvangbak zelfs via GFT of (in kleine hoeveelheden) via het toilet kan worden afgevoerd.

Wij gebruiken echter een bentoniet-gebaseerde vulling. Dit werkt op zich goed qua klontvorming en geur, maar dit soort grit wordt door Petlux niet aanbevolen. Dat merken we ook in het gebruik. Door de structuur van de trommel, een soort ‘sinaasappelschil’-textuur, blijft dit type grit redelijk makkelijk plakken aan de binnenzijde, na een plasje van een van onze dames.

Het gevolg is dat er soms beste ‘plakkaten’ aan de trommel blijven vastplakken. Dit heeft ook (beperkte) invloed op het geluid van de motor. Ik vermoed dat dit komt doordat de gewichtsverdeling van de trommel hiermee wat verandert, en het voor een ander soort weerstand zorgt. Het draaien zelf blijft soepel, maar ik denk te horen dat de motor op zulke momenten wat anders belast wordt.


Petlux heeft een op tofu gebaseerd kattenbakgrit gemaakt, welke goed zou moeten samenwerken met de V3.

Deze plakkaten halen we verder met een kattenbakschepje los. Er lichtjes tegen tikken of duwen is vaak al voldoende om het los te maken, en het geheel verdwijnt dan alsnog in de opvangbak om afgevoerd te worden.
Terug naar de inhoudsopgave

Geluidsproductie en geurbeleving

De V3 is zeker niet stil. Je hoort de motor duidelijk draaien, maar het is geen luid of storend geluid. In een andere kamer zal je het niet of nauwelijks opmerken.


Bovenin de veroorzaker van geluid, het deel dat de bak doet draaien. Onderin de openingen om de lade te laten ventileren. Vanwege dit is het aan te raden een geurfilter te gebruiken.

In het dagelijks gebruik hebben we verder weinig last van geurtjes van de bak, ondanks dat we slechts twee tot drie keer per dag reinigen. Dit zal ook voornamelijk komen door het gebruikte kattenbakgrit. Een punt waar een automatische kattenbak zijn meerwaarde laat zien, is het automatische reinigen kort na een bezoek op de kattentroon. Hierdoor heb je vaak maar korte tijd last van nare luchtjes, doordat het afval netjes wordt afgevoerd en in de afvalbak verdwijnt.

Tijdens het reinigen zelf, op het moment dat de opening boven de opvangbak hangt, is er wel kortstondig geur waarneembaar. In de trommel zelf kan verder een geurfilter geplaatst worden. Daarnaast werkt Petlux aan een optioneel plasmafilter, wat hopelijk de geur verder zal reduceren. De aansluiting hiervoor is reeds in de behuizing aanwezig. Ik heb echter niet de illusie dat het ooit volledig geurloos wordt.


Eerder kon je ‘m al zien, hier toch net wat beter: de USB-C-plug om het (toekomstig) plasmafilter op aan te kunnen sluiten. Inmiddels ben ik van mening dat het geen overbodige luxe is, of anders regelmatig geurfilters wisselen.
Terug naar de inhoudsopgave

Gebruik zonder internet

Eenmaal ingesteld blijft de V3 ook zonder internetverbinding functioneren. Reinigingscycli kunnen automatisch na een bezoek plaatsvinden, of handmatig via het bedieningspaneel. Via de app kan je het kinderslot eenvoudig in- en uitschakelen, maar zonder internet wordt dat natuurlijk een dingetje.


Het bedieningspaneel is functioneel, maar voelt verder niet echt luxe aan.

Gelukkig kan het kinderslot lokaal worden uitgeschakeld door de ‘Add litter’-knop drie seconden ingedrukt te houden. Dat is een prettig detail en maakt het systeem minder afhankelijk van de app, maar voor de volledige functionaliteit is een actieve internetverbinding wel noodzakelijk, en daar komt dan ook een stukje cloud afhankelijkheid bij om de hoek.

Maar aangezien ik nu toch al over de app schrijf, laten we snel doorgaan naar het appgebruik!
Terug naar de inhoudsopgave


Netjes geëgaliseerd tofu-grit van Petlux!

Appgebruik

De V3 wordt aangestuurd via een mobiele app, en die speelt een belangrijke rol in de totale gebruikerservaring. Dat is denk ik voor iedere automatische kattenbak wel het geval.

Eerste indruk en account

Voor het gebruik van de app is een account verplicht. Dat heeft voor- en nadelen. Het nadeel is evident: je moet wéér een account aanmaken en persoonlijke gegevens delen. Zeker de laatste tijd is het regelmatig raak met hacks. Gelukkig hoef je niet heel veel persoonlijke informatie te delen. Daarnaast brengt dit afhankelijkheid van externe servers met zich mee.

Het voordeel is dat je de kattenbak ook op afstand kunt monitoren, bijvoorbeeld wanneer je niet thuis bent in verband met een weekendje weg. Dit maakt het mogelijk om meldingen te ontvangen en inzicht te houden in het gebruik van de bak.

De registratieprocedure van de app kan mijns inziens echter wel beter. Zo wordt bij het aanmaken van het account niet gecommuniceerd wat de wachtwoordvereisten zijn. Zo ben ik er proefondervindelijk achter gekomen dat het wachtwoord tussen de 8 en 16 tekens moet bevatten, maar wat verdere vereisten zijn, zijn mij een raadsel.

Ook werd het me tijdens het proces niet duidelijk of een verificatiemail met daarin een code was verstuurd, én belanden deze verificatiemails bij zowel Outlook als Gmail in de spamfolder.
Terug naar de inhoudsopgave

Interface en functionaliteit

De app oogt visueel netjes, en door de gebruikte kleurstelling ook luxer dan de THQ-app waar je mogelijk nog verwijzingen naar vindt. Toch voelt de app op veel vlakken nog niet volwassen, zoals ik zo duidelijk probeer te maken.

Zo was het eerste waar ik tegen aanliep al tijdens het toevoegen van de kattenbak in de app. Alle gedetecteerde Bluetooth-devices werden voorzien van een V3-icoontje, alsof het allemaal kattenbakken waren. Dat klopt natuurlijk niet. Daarnaast was het ergens wel prettig als de V3 direct bovenaan in de lijst kwam te staan. De waslijst aan apparaten die ik te zien kreeg, maakte het zoeken naar de V3 er niet makkelijker op.

De hoofdstructuur van de app bestaat uit een drietal koppen:
- Device
- Cat
- User

Onder ‘Device’ vind je de belangrijkste functies:
- Auto mode
- Do not disturb
- Timer mode
- Handmatige bediening (clean, smooth)
- Een logboek met bezoeken van die dag, begintijd, eindtijd en gewicht

Bovenin zie je enkele statistieken, zoals het aantal bezoeken en de gemiddelde bezoekduur. Verder vind je rechtsboven het instellingenmenu. Hier kun je:
- De bak hernoemen
- Het type grit selecteren (momenteel zonder zichtbare impact)
- Meldingen instellen
- Firmware-updates uitvoeren
- De gewichtssensoren kalibreren

De gewichtsmeting werkt, zoals ik iets verderop nogmaals zal benoemen, verrassend nauwkeurig. Opvallend is wel dat sommige elementen in de app nog onaf aanvoelen. Zo kun je naar firmware-update gaan om, ik denk, een update te starten, maar krijg je als gebruiker niet echt duidelijk feedback dat er iets gebeurt.

Daarnaast is het mogelijk om een kalibratie te starten, waar je een gewicht tussen 1000-5000 gram kunt invoeren, wat je daarna in de bak dient te leggen om de sensoren te kalibreren. Laat je dit veld echter leeg, kan je nog altijd doorgaan met de kalibratie en deze voltooien. Omdat ik bij het lege veld dan een foutmelding of waarschuwing had verwacht, kan het niet anders zijn dan dat dit een bug in de app is.

Wellicht dat die bug op het moment dat je deze review leest reeds is verholpen, en denk je wellicht… ”Waar heeft die PeacekeeperNL het over?” Dat moment gaat ongetwijfeld komen zodra de app verder wordt ontwikkeld!
Terug naar de inhoudsopgave

Kattenbeheer en tracking

Binnen het ‘Cat’-tabblad kun je katten toevoegen en beheren. De app probeert op basis van gewicht onderscheid te maken tussen katten, wat in de praktijk redelijk werkt, als je het gewicht initieel maar goed instelt.

Er zijn echter wel wat beperkingen:
- Een verkeerd toegewezen meting kan op dit moment niet handmatig worden gecorrigeerd
- Verwijderen van een kat gebeurt zonder bevestiging, waarmee je alle historische meetgegevens verliest zonder herstelmogelijkheden
- Grafieken zijn soms onduidelijk, de X-as in het bijzonder, en bevat soms nog Aziatische tekens.

Wel biedt de app inzicht in:
- Aantal bezoeken
- Gemiddelde duur van bezoeken
- Gewichtstrends
Terug naar de inhoudsopgave

Stabiliteit en ontwikkeling

De app is inmiddels redelijk stabiel in gebruik, al heb ik eerder momenten gehad waarop gegevens niet werden geregistreerd. Het is me wel duidelijk dat de app nog in ontwikkeling is, en dat er zeker nog ruimte is voor verbetering. Gelukkig staat Petlux open voor feedback, en (met al mijn reviews) geef ik dat ook graag!

Verder vind ik de volgende punten nog wel een gemis, en hoop dat dit bij een toekomstige update wordt toegevoegd of geïmplementeerd:
- Changelogs bij updates, zowel app als firmware
- Exportmogelijkheden voor statistieken (bijv. CSV) voor externe analyse (en hopelijk gedetailleerdere gegevens dan de grafieken nu weergeven)
- Integraties met systemen zoals Home Assistant of Homey, door middel van een API

Vooral voor het Tweakers-publiek zou dat laatste een mooie toevoeging zijn! Kunnen we de robotstofzuiger automatisch laten schoonmaken, nadat een kat op de bak is geweest. Of als het gewicht van je kat al enkele dagen afneemt, dat je een notificatie kan instellen en eventueel een dierenartsbezoek kan inplannen.

Het zijn maar ideeën.
Terug naar de inhoudsopgave

Terug naar de inhoudsopgave

Reiniging en onderhoud

In de praktijk blijkt het onderhoud van de V3 goed te overzien, al blijft het geen volledig onderhoudsvrij systeem. We gebruiken de V3 in combinatie met plastic afvalzakken, ook al hebben we de optionele RVS-opvangbak gekregen. Voor ons voelt dit simpelweg hygiënischer bij het legen, en maakt dit het schoonmaken een stuk makkelijker.


De RVS-opvangbak past goed. Wel heb je hierdoor net wat minder ruimte in de opvangbak, waardoor de leegfrequentie omhoog gaat. Daarnaast moet je de RVS-bak ook regelmatig schoonmaken. Vinden wij een plastic zak toch net wat handiger…


De kartonnen opvangbak, logischerwijs niet herbruikbaar, is dan weer een fractie ruimer dan de RVS-bak.

De originele Petlux-zakken passen perfect en zijn voorzien van een trekbandsluiting. Er zijn echter ook goedkopere alternatieven, al ben ik van andere merken kattenbakken ook duurdere merk-afvalzakken tegengekomen. Voor 15 Petlux-zakken betaal je net geen 5 euro.

Zelf gebruiken we Linda kattenbakzakken met babypoeder-geur, deze kosten 2,50 per 10 zakken, maar zijn wel beduidend groter. Hier merk je echter niks van. Een nadeel van deze Linda-zakken zijn dan weer dat deze niet zijn voorzien van een trekband. Een nog betaalbaarder alternatief mét trekband vind je bij de Action: 8 stuks voor 69 cent. Ook deze kattenbakzakken zijn beduidend groter, maar als je een beetje je best doet met het plaatsen, merk je ook hier niks meer van zodra die eenmaal zit.

Omdat er geen indicator op zit wanneer de lade vol zit, legen we de afvalbak gemiddeld één keer per week. Met twee gezonde katten is dit voor ons een prima interval. Langer wachten zorgt ervoor dat de bak te vol raakt, en dat geeft echt een zooi, c.q. maakt het eruit halen van de lade uitdagend.


Bij het reinigen is het aan te raden niet te vergeten de geurfilters weg te halen, als je ze nog een keer wil gebruiken. Als ze eenmaal nat worden, zijn ze niks meer waard.

Dagelijks onderhoud

Het bijvullen van grit doen we ongeveer iedere week, wanneer we ook de afvalzak vervangen. Hoe vaak het voor jou nodig zal zijn, hangt uiteraard af van het gebruik en type grit. ‘Spot cleaning’, of plaatselijke reiniging, is nog niet nodig geweest. Ook wel fijn om erbij stil te staan dat we geen ongelukjes meer hebben gehad sinds de V3 zijn intrede heeft gedaan. Vastzittende klonten door de bentoniet maken we eenvoudig los met een kattenbakschepje.
Terug naar de inhoudsopgave

Volledige reiniging

Een grondige reiniging van de V3 voeren we ongeveer eens per maand uit. Dit is een relatief eenvoudig proces. Eerst zorg je dat er een (behoorlijk) lege zak in de lade zit. Vervolgens selecteer je ‘Empty’. Zodra de trommel leeg is, trek je de stekker eruit en kun je de trommel verwijderen. Deze kun je bijvoorbeeld onder de douche goed schoonmaken en afspoelen, al moet je dan van tevoren wel even aan het geurfilter denken.


En vergeet ‘m dus echt niet. Vocht is niet zijn vriend!

Vervolgens nemen we de ergste nattigheid nog af, en laten we de rest aan de lucht drogen. Bij ons gaan de poezels meestal eind van de middag en in de nacht op de bak, hierdoor hebben we in het weekend overdag meer dan genoeg tijd om de bak even te doen, zonder dat ze de bak moeten missen.

Zodra de boel weer droog is, kun je het geheel weer in elkaar zetten, van grit voorzien en weer van stroom voorzien.


Bij een volledige reiniging, gebruik je eigenlijk een extra zak. Hier zie je de lade met een originele Petlux-zak. Je kan ook zakken bij bijvoorbeeld de Action of een algemene van de dierenwinkel halen. Deze zijn wel te groot, maar in mijn ervaring is dat niet erg. Trekbanden zijn wel verrekte handig!

Hoewel bentoniet-grit niet wordt aangeraden voor het gebruik met de V3, gebruiken wij dit toch vanwege de goede ervaringen ten aanzien van klontvorming en geur, en prijs. En natuurlijk kleven er ook nadelen aan, maar die nemen we voor lief. Het feit dat ons grit aan de binnenzijde van de trommel blijft plakken is geen productfout, maar komt puur door een eigenwijze gebruiker die bij zijn vertrouwde en betaalbare kattenbakgrit wil blijven.
Terug naar de inhoudsopgave

Prestaties en nauwkeurigheid

En dan de prestaties. Ten aanzien van het geluid heb ik niet per se een geluidsmeting gedaan. Subjectief vinden we de V3 relatief stil. Het geluid is zeker hoorbaar, maar niet luid of storend. Een kamer verderop zal je het niet meer horen.

Ten aanzien van de gewichtsmeting vinden we de nauwkeurigheid van de gewichtssensoren dus verrassend goed. Toevallig hebben we, op het moment van schrijven, de poezels vandaag gewogen, en zat er 15 tot 30 gram verschil, ten opzichte van onze keukenweegschaal. Dat is ongeveer 1% afwijking, wat ik erg netjes vind.


Over nauwkeurigheid: als je de lade niet volledig recht in de bak terugplaatst, of net niet geheel erin steekt, blijft de bak in storing staan: dit is het magneetje op de achterkant van de bak.

In de meeste gevallen worden toiletbezoeken correct geregistreerd. In de testperiode is er wel een korte periode geweest waarin er geen registraties werden waargenomen. Ook had ik één dag waarin een onrealistisch hoog aantal korte bezoeken werd geregistreerd: onze poes zou 44 keer naar de bak zijn geweest, met een gemiddelde bezoekduur van 4 seconden. Dat lijkt mij niet te kloppen. Daarin zou een exportfunctie wellicht een mooie toevoeging zijn geweest, om te kijken wat er mis gaat, of waar die meetfouten (om het maar even zo te noemen) vandaan komen.

Verder heeft de V3 geen automatische detectie voor een volle afvalbak. Dit is wel jammer, maar in de praktijk prima op te vangen met een vast leegschema.

Een volledige clean cycle duurt circa vier minuten. Dat is niet bijzonder snel, maar ik ervaar het ook niet als storend. Ik weet niet hoe lang de concurrentie erover doet, maar ik schat even in dat dit een bewuste keuze is voor betrouwbaarheid en veiligheid. Geeft ons mooi de tijd om de voertoren bij te vullen, het water te verschonen en kort met de poezels te knuffelen of spelen.

Tot slot, gedurende de testperiode van (op dit moment) ongeveer twee maanden heeft de V3 zelf redelijk consistent en betrouwbaar gewerkt, met uitzondering dus van de korte periode waarin geen registraties werden vastgelegd, en 44 bakbezoeken van gemiddeld 4 seconden per stuk.

Er is, toevallig gisteren, nog een update geweest voor de Android-app. Die draaide tot gisteren op 1.0.4, en vandaag installeerde ik update 1.0.5. De bak zelf heeft in deze periode ook enkele firmware-updates gehad, en draait op het moment van schrijven op versie 1.4.8.

Zoals al eerder in de review aangegeven, vind ik het ontbreken van de changelogs en controle over het updateproces een minpunt. Voor een technisch publiek zoals hier op Tweakers zou dat een mooie toevoeging zijn.
Terug naar de inhoudsopgave


De trommel bestaat uit één geheel en is daardoor lekvrij. Er zijn geen rubber matten die kunnen slijten door de nagels van je huistijger, zoals je bij andere automatische kattenbakken regelmatig ziet.


Toch is ie niet perfect. De (schone) korrels kunnen door deze kier komen. Dit is de opvangbak waar het schone grit tijdelijk in wordt opgevangen tijdens de reinigingscyclus.

Repareerbaarheid

Voor deze review heb ik de V3 uitsluitend gedemonteerd op gebruikersniveau, dus gebruik zoals de fabrikant het bedoeld heeft. Ik zal dus niet een complete teardown à la iFixit maken. Reden hiervoor is voornamelijk, omdat er aan de achterzijde, bij de ingang van de voeding, meerdere schroeven verstopt zitten achter de sticker. Omdat ik het product verder intact wil houden, omdat ik het product in principe slechts te leen heb, ga ik niet verder dan dit.

Voor eerste probleemoplossingen heb je sowieso de handleiding, maar ook het Petlux YouTube-kanaal bevat mogelijk hulp, zoals bijvoorbeeld een eerste troubleshooting voor de ‘Alert’ stand.

Nu is er, wat zich inwendig exact afspeelt, nog niet geheel een black box: De achterzijde kun je van binnenuit, met verwijderde trommel, met een kleine camera (endoscoop of je telefoon) in combinatie met wat goed licht prima bereiken. Op deze manier vond ik bijvoorbeeld een ‘verdwaalde’ male-USB-C-plug verstopt. Op navraag bleek deze te dienen voor het in ontwikkeling zijnde plasmafilter.

Maar wat ik wel positief vind, voor regulier onderhoud is het apparaat goed toegankelijk. De trommel en afvalbak zijn kinderlijk eenvoudig te verwijderen en schoon te maken. Dat is wat je in de praktijk ook nodig hebt: geen onnodig gedoe, geen (kleine) drempels, als je de bak wilt reinigen.

Op het gebied van repareerbaarheid is het verhaal wel wat genuanceerder. Op de webshop van Petlux zijn voor hun andere producten al de nodige losse onderdelen verkrijgbaar. Op het moment van schrijven zit de V3 hier nog niet tussen, al verwacht ik dat dit op termijn wel zal komen. Hierbij denk ik aan onderdelen zoals:
- Deksel voor geurfilter
- Vervangende zeef
- Complete trommel
- Onderstel (met motor en alle logica)
- Afvalbak/lade
- Vervangende stroomadapter
- Mogelijk ook vervangende sensoren

Zodra deze onderdelen beschikbaar zijn, zie ik geen reden waarom je met een klein beetje technisch inzicht niet zelf reparaties zou kunnen uitvoeren, zeker als het ‘domweg’ onderdelen vervangen is.

Zonder onderdelen wordt het echter andere koek, en verschuift het probleem al snel van ‘even een onderdeel verwisselen’ naar geavanceerd probleemoplosser met elektrotechnische inzichten, en het gebruik van een soldeerbout. En zodra het softwarematig zou worden, vrees ik dat je al helemaal de pineut bent, tenzij je de titel Eindbaas reverse-engineering draagt; ik niet in ieder geval!

De ‘consumables’ zoals geurfilters, zakken en grit zijn wél gewoon verkrijgbaar via de webshop. Dat is dan ook wel meteen het minimale wat je mag verwachten bij een product in deze kategorie.

Ten aanzien van slijtage-onderdelen zie ik op dit moment niet direct componenten die kwetsbaar aanvoelen of snel stuk dreigen te gaan. De bouwkwaliteit voelt degelijk – maar dat hoofdstuk hebben we al lang gehad. Wel verwacht ik dat er op (relatief korte) termijn zichtbare slijtage zal optreden op de trommel, daar waar deze wordt geleid door de wieltjes tijdens het draaien. Een dergelijke vorm van spoorvorming lijkt daar onvermijdelijk.
Terug naar de inhoudsopgave

Software en ondersteuning

De kattenbak is dus redelijk afhankelijk van software, en zoals altijd brengt dat een extra dimensie met zich mee. Het apparaat wordt (logischerwijs, het is product is nog jong) actief onderhouden, maar hierin verwacht ik geen razendsnelle update-cycli: In de eerste twee maanden testperiode heb ik op 28 april 2026 de eerste update voor de Android-app voorbij zien komen. Ook firmware-updates lijken nog wat schaars, al heb ik hier vooral in de beginperiode een update of twee voorbij zien komen.

Wat op dit moment ook nog opvallend is: hoewel Petlux een Nederlands bedrijf is, verraadt de app wel de oorsprong. In de app onder ‘About us’ en ‘Feedback and suggestions’ vind je twee ‘officiële websites’, met verschillende schrijfwijzen, die qua webadres niks met Petlux te maken hebben. Ook de twee (wederom met verschillende schrijfwijzen) emailadressen lijken op het eerste gezicht niks met Petlux te maken te hebben. Verder vind je in de Privacy policy en User agreement verwijzingen naar verschillende Chinees (klinkende) partijen.

Ik heb de hoop dat op termijn, zodra het product (en dan voornamelijk de app) volwassener worden, de ontwikkeling in eigen beheer wordt genomen, of door een Europese partij wordt overgenomen. Ook hoop ik dan dat er consistentie komt in de verschillende genoemde websites en emailadressen.
Terug naar de inhoudsopgave

(Nog geen) Vergelijking met concurrenten

Om maar direct van wal te steken: in dit hoofdstuk zal ik op dit moment nog geen vergelijking met concurrenten maken. In een ideale wereld had ik dit hoofdstuk gevuld met een uitgebreide vergelijking, hands-on ervaringen met verschillende automatische kattenbakken en een mooie positionering van de Petlux V3 binnen het huidige aanbod. Helaas leven we niet in die wereld – en mijn agenda al helemaal niet.

Hoewel ik mij zeker heb verdiept in deze productcategorie, en diverse modellen voorbij heb zien komen, heb ik op dit moment geen andere hands-on ervaringen om de V3 mee te vergelijken. En om eerlijk te zijn: zonder die praktijkervaring vind ik het lastig om een écht, eerlijk en onderbouwde vergelijking te maken, zoals je die van mij zou mogen verwachten.

Natuurlijk zou ik een soort-van vergelijking kunnen doen op basis van alleen desk research, alleen ook dat kost een hoop tijd, en moet ik dan ook de juiste, betrouwbare reviews voor vinden. Daarom kies ik er op dit moment bewust voor om dit hoofdstuk beperkt te houden. Mocht ik de kans krijgen om andere modellen te testen in de toekomst, dan zal dit hoofdstuk uiteraard waar mogelijk worden uitgebreid en aangescherpt.


Deze dame wacht rustig af tot er meer bakken worden vergeleken.

Voor wie zich breder wil oriënteren, zijn er een aantal bekende namen binnen de categorie automatische kattenbakken. Ook is het algemeen topic over automatische kattenbakken een mooie plek om ervaringen van je medeTweakers te vinden.

De bekendste is toch wel de Litter-Robot van Whisker. In de Benelux is de Litter-Robot 4 de meest voorkomende. Eind vorig jaar werd de Litter-Robot 5 (en enkele variaties daarop) aangekondigd, al zijn die op dit moment nog niet (goed) verkrijgbaar binnen Europa. De Litter-Robot 4, hoewel stevig aan de prijs en veelal ook ruim duurder dan de Petlux V3, staat op het forum erg goed aangeschreven. De eerste Litter-Robot komt volgens Wikipedia uit het jaar 2000, en is daarmee wellicht ook het bedrijf met de meeste ervaring in deze categorie.

Andere opties zijn bijvoorbeeld de Pura Max en Purabot Ultra van Petkit. De Pura Max is vergelijkbaar geprijsd met de V3, maar van wat ik zo snel zag heeft deze mogelijk wel eens last van lekkage. De Purobot Ultra is veelal de duurste van de paar die ik hier noem, maar volgens de pricewatch ook regelmatig afgeprijsd voor rond de 700 euro.

De laatste die ik hier op dit moment benoem, is het merk Poopy. Het merk is Nederlands en werkt volgens mij veel samen met influencers, waardoor ze denk ik een wat betere naamsbekendheid hebben. Van wat ik zo snel zag, lijken het white label producten. Dit vind ik overigens niet per se nadelig: Op het forum zijn er diverse positieve ervaringen mee, en ten aanzien van white label producten kun je het ook zo zien: zij hebben een voorselectie gedaan, en besloten met deze fabrikant in zee te gaan. Het sterktepunt van de verschillende Poopy’s is denk ik toch wel de prijs. Ze zijn (fors) goedkoper dan de andere hier benoemde automatische kattenbakken, en hebben bijna doorlopend een ‘aanbieding’: een combinatie van korting, een gratis drinkfontein, afvalzakjes (wat vrij standaard is) en een uitloopmat (wat, oprecht, enorm praktisch is!).

Elk merk heeft net weer een andere aanpak qua mechaniek, veiligheid en app-functionaliteit – en juist daar zitten interessante verschillen. Ben je serieus geïnteresseerd in een automatische kattenbak, kijk dan vooral ook goed rond, bepaal voor jezelf wat je eisen en wensen zijn, en doe vooral ook goed onderzoek.

Ga nooit op een enkele review af, ook al is die zo enorm uitgebreid als de mijne. Een automatische kattenbak is vaak een behoorlijke investering, maar ik ben van mening dat dit wel een fijne, luxueuze investering is. Het zorgt voor een hoop comfort en gemak, maar het is zeker niet voor iedere portemonnee geschikt.
Terug naar de inhoudsopgave


Tijd voor het eindresultaat?

Conclusie

Voordat ik aan de conclusie begin, is het dus goed om er rekening mee te houden dat Petlux nog bezig is met het verwerken van de nodige feedback die ik met ze heb gedeeld. Omdat we inmiddels circa twee maanden verder zijn, vond ik het nu wel tijd om de review ‘as is’ te delen. Zodra er grotere updates worden doorgevoerd zal ik mijn best doen de review waar nodig te voorzien van een update. Het is dus goed om in het achterhoofd te houden dat de Petlux V3 nog volop in ontwikkeling is!

De Petlux V3 is een reusachtige automatische kattenbak die op meerdere vlakken laat zien dat het geen instapmodel is. Het formaat is dus royaal, de bouwkwaliteit voelt degelijk en het systeem doet in de basis precies wat je ervan verwacht: het automatiseert één van de minst geliefde huishoudelijke taken van kattenbezitters.

In de praktijk werkt de V3 betrouwbaar. Het reinigingsmechanisme functioneert naar behoren, de scheiding van vuil en schoon grit is in de meeste gevallen netjes, en de gewichtssensoren zijn verrassend nauwkeurig. Ook qua geurbeheersing en geluidsniveau zit het wat mij betreft goed. De bak is niet stil, maar ook niet luid en zéker niet storend. Voor huishoudens met meerder katten, een grote kat, of voor mensen die simpelweg minder tijd (of zin) hebben om dagelijks poepjes te scheppen, biedt de V3 wat mij betreft duidelijk meerwaarde.

Tegelijkertijd is dit niet een product welke ik zorgeloos neerzet en vervolgens vergeet, dat is: in mijn situatie. De combinatie van het gedrag van onze poezels ten aanzien van de V3, en enkele eigenschappen van het systeem, maakt dat ik er persoonlijk voor kies om de reiniging bewust en gecontroleerd uit te voeren, dus wanneer we in de buurt zijn. Dat is geen diskwalificatie van het product, maar wel een belangrijke nuance. Voor ons is de V3 op dit moment meer een ‘assisted cleaning system’ dan een volledig autonome oplossing.

Op het gebied van veiligheid heeft Petlux merkbaar moeite gedaan om meerdere lagen van bescherming in te bouwen. In de meeste scenario’s werkt dit zoals bedoeld. Tegelijkertijd laten praktijktests zien dat er situaties denkbaar zijn waarin detectie minder goed werkt. Ook vind ik het positief dat Petlux actief bezig is hiermee en openstaat voor feedback.

De app en software vormen op dit moment in mijn opinie de zwakste schakel in het geheel. De basisfunctionaliteit is aanwezig en werkt stabiel, maar de app in zijn geheel voelt nog niet volwassen. Kleine bugs, onduidelijke feedback op acties in de app, en het ontbreken van bijvoorbeeld changelogs, een toegankelijke API en data-export zorgen ervoor dat het potentieel nog niet volledig wordt benut, zeker voor hier op Tweakers (al zijn wij wat meer een niche-gebied dan de normale consument).

Onderhoud en schoonmaak zijn gelukkig eenvoudig en goed te doen. De modulaire opbouw helpt daarbij. Dat helpt ook bij de repareerbaarheid (of meer: het vervangen van defecte onderdelen). Hoewel de diverse componenten van de V3 op dit moment nog niet online beschikbaar zijn, verwacht ik dat dit op termijn wel komt, zoals ook bij de diverse andere producten van Petlux.

Alles bij elkaar genomen is de Petlux V3 een opkomende speler voor het hogere segment van automatische kattenbakken, met een duidelijke focus op formaat. Hierdoor is de bak bij uitstek geschikt voor de grotere huistijgers zoals de Noorse Boskat en de Maine Coon. Tegelijkertijd is het een product dat nog in ontwikkeling is – met name op softwarevlak.

Voor een product dat, zonder aanbiedingen, 650 euro kost, vind ik het op dit moment echt een minpunt dat de app nog niet volwassen voelt. Uiteraard gaan de ontwikkelingen door, en hoop ik dat de app snel volwassen wordt. Ik denk dat de Petlux V3 dan wellicht kan uitgroeien tot een gedegen concurrent van de Rolls Royce onder de automatische kattenbakken: de Litter-Robot 4 (800 euro zonder aanbiedingen).
Terug naar de inhoudsopgave

Hoewel wij er nog niet volledig tevreden over zijn, horen we onze poezels niet klagen. Dus daar zijn we erg blij om. Verder is een automatische kattenbak wel echt een uitkomst.

Afsluiting

Heb je aan de hand van mijn review nog vragen over de Petlux V3, als ik een (tik)foutje heb gemaakt, als je aanvullingen hebt op de review, van mening bent dat ik een plus- of minpunt heb gemist, dat er feitelijke onjuistheden in mijn review staan of als je het niet eens bent met de score, laat het me vooral weten in de comments of via een PB'tje. Want zo kan ik betere content voor jullie creëren!

En last but not least, als je het einde van deze review hebt gehaald: hartelijk dank dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen (en eventueel een reactie achter te laten)! Ik zou het ook top vinden als je mijn review op waarde zou willen beoordelen. Dit kan rechtsboven, of onder de afbeeldingengalerij!

Tot de volgende review!
Terug naar de inhoudsopgave


Afbeelding afkomstig van website Petlux

En om je eens een klein inzicht te geven in hoeveel tijd zo’n review als deze kost, mocht je wellicht ook reviews willen schrijven:
Het begon met het opstellen van een reviewplan en hiervoor het doen van vooronderzoek: waar moet je aan denken, wat zijn belangrijke aspecten van het type product, maar ook wat zou de lezer willen of moeten weten van het product? Het reviewplan heeft me al-met-al ongeveer een uurtje gekost.
Het daadwerkelijk testen van het product is lastig om te timen, omdat dit in het begin wat intensiever is, en later ‘normaal gebruik’ wordt. Het maken van de productfoto’s ben ik ook ongeveer een uurtje mee kwijt. Vervolgens het (eenvoudig) bewerken ervan nog eens anderhalf uur. Dit is (in het algemeen voor mijn reviews) het bijsnijden van foto’s, kleurcorrectie, eventueel blurren van persoonlijke gegevens of zichtbare reflecties en verwijderen van serienummers. Bij sommige detail foto’s omvat het ook het verwijderen van stofjes, als ik me daaraan stoor.
Het schrijven van deze review heeft, zoals je waarschijnlijk wel kan zien, veel tijd gekost. Ik ben er, verspreid over ruimere tijd, denk ik twee tot drie volle dagen mee bezig geweest. Zeg, een uurtje of 30. Per hoofdstuk eerst een eerste opzet maken, waar ik het nodig acht uitweiden, bronnen erbij zoeken. In de tussentijd ook enkele keren contact gehad met de oprichter van Petlux om vragen te stellen, en zijn antwoorden te verwerken in mijn review.
En dan heb je een aantal hoofdstukken geschreven, bedenk je verderop nog iets wat je wilt toevoegen aan een eerder hoofdstuk… kan je weer terug. Ach, het kost wat tijd, maar ik vind het leuk om te doen!
Dan uiteindelijk het publiceren. De tekst heb ik reeds als broncode geschreven (toen ik begon met reviewen was de WYSIWYG-editor van Tweakers nog niet actief). Dus dat was simpelweg kopiëren en plakken. De foto’s op de juiste plek zetten en daar een mooie verdeling van maken, dat kost wel wat tijd. Laten we het houden op een half uur.
Al met al heb ik een stuk of 34 uur van mijn vrije tijd geïnvesteerd in deze lel van een review! Ik hoop dat je die investering waardeert, ik doe het met plezier!