Nintendo Switch 2 Joy-Con Paar Blauw, Rood, Zwart

Bij een nieuwe spelcomputer hoort natuurlijk ook een nieuwe controller. En als je een verbeterde versie van een console maakt, dan maak je ook een verbeterde versie van je controller, toch? Nintendo brengt met de Switch 2 ook vernieuwde Switch Joy-Con-controllers uit. Maar zijn deze Joy-Cons een verbetering ten opzichte van hun voorganger, en hebben ze alle fouten opgelost? In deze review vertel ik je dat graag.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: niet alle fouten zijn opgelost, maar er is wel genoeg verbeterd. Hoewel het concept hetzelfde is gebleven, is de techniek erachter en de manier waarop je ze gebruikt behoorlijk veranderd. Zo is het formaat anders, is er een C-knop toegevoegd, en zijn de knoppen in het algemeen groter geworden. Helaas hebben de sticks niet de upgrade gekregen waar ik persoonlijk op gehoopt had. Maar daar kom ik zo op terug, eerst even de basis.






De Joy-Cons 2 zijn multifunctioneel, en dat is mooi meegenomen. Je kunt ze makkelijk los gebruiken als een setje, wat vooral onderweg erg handig is. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om ze via het nieuwe magnetische kliksysteem aan de Switch 2 vast te maken en zo de console als handheld te gebruiken. Maar je kunt ze ook draadloos gebruiken, waardoor je er op verschillende manieren mee kunt spelen. Draadloos kun je namelijk elke Joy-Con los gebruiken bij spellen zoals Mario Kart World. Maar je kunt er ook voor kiezen er een houder tussen te plaatsen om er zo één normale controller van te maken.

Nintendo heeft gelukkig goed geluisterd naar de kritiek op de eerste generatie, want de ergonomie is flink verbeterd. Waar de knoppen (A, B, X en Y) op de oorspronkelijke Switch destijds echt te klein waren en bij langdurig gebruik minder prettig aanvoelden, zijn ze op de Switch 2 merkbaar groter en comfortabeler geworden. Ondanks dat ze een stuk groter zijn, vind ik ze persoonlijk nog altijd wat aan de kleine kant. Ook de controllers zelf zijn een slag langer en hebben rondere hoeken aan de achterkant. Zelfs met grotere handen liggen ze nu een stuk beter in de hand, wat een enorme vooruitgang is tijdens lange speelsessies.

Hoewel de allereerste Switch-controllers berucht waren om stick drift, heeft Nintendo het binnenwerk voor de Switch 2 een stuk robuuster en soepeler gemaakt om slijtage tegen te gaan. De Joy-Cons maken niet meer gebruik van een railssysteem om aan de Switch vastgemaakt te worden, maar gebruiken nu een magneetsysteem. Ik dacht eerst dat dit niet stevig zou zijn, maar gelukkig is dat niet het geval; het voelt echt solide aan.

Helaas is Nintendo nog altijd niet overgestapt op magnetische Hall-effect- of TMR-sensoren, al voelen de analoge sticks kwalitatief wel goed aan. Ik hebben deze nieuwe Switch 2 Joy-Cons inmiddels sinds de release in april in mijn bezit en ze doen het tot nu toe nog altijd perfect. Ze werken simpelweg prima en voelen betrouwbaarder aan dan hun voorgangers. Wel wil ik er aan toevoegen dat een vriend van me, die hem ook op de release had, al een setje retour heeft moeten sturen omdat deze al last van stick drift had.






Natuurlijk hebben deze Joy-Cons 2 allemaal verschillende functies, zoals motion control en de vernieuwde HD Rumble 2. De HD Rumble 2 is een flinke upgrade ten opzichte van de eerste Switch; de haptische feedback reageert een stuk sneller, is intenser en voelt veel accurater aan. Het geeft een ontzettend realistisch gevoel tijdens het spelen en de kracht ervan doet bij vlagen zelfs denken aan de stevige trillingen van de oude GameCube-controllers. Het doet dus niet alleen wat het moet doen, het voegt ook echt wat toe aan de beleving.

Verder heeft de controller uiteraard weer motion control via de ingebouwde gyroscoop. Deze functie werkt nog altijd feilloos en uiterst nauwkeurig zonder dat je een sensorbalk nodig hebt. Hiermee kun je vloeiend bewegingen uitvoeren of richten in games die dit ondersteunen. Denk hierbij aan het oplossen van puzzels in The Legend of Zelda: Breath of the Wild of bij het sturen in Mario Kart World.

Wanneer je de Joy-Cons 2 loskoppelt en plat met de achterkant op een tafel legt, activeert de ingebouwde optische sensor aan de binnenzijde de zogenaamde 'muis-modus'. Door de controller vervolgens over het tafelblad te verschuiven, registreert de sensor de beweging net zoals een traditionele computermuis dat doet. Dit vertaalt zich direct in een vloeiende cursor op je televisiescherm, wat ideaal is voor point-and-click-elementen of real-time strategy-games. Nintendo heeft deze functie speciaal toegevoegd om de touch-controls te vervangen wanneer de Switch 2 in de dock staat en je het scherm dus niet kunt aanraken.

Verschillende games maken hier slim gebruik van, waardoor menu-navigatie en specifieke gameplay-acties vanaf de bank een stuk intuïtiever aanvoelen. Denk hierbij ook aan shooters zoals Metroid Prime 4. Hoewel het een leuke functie is, vind ik een normale muis persoonlijk beter werken. Ik zie voor mezelf niet snel een situatie waarin ik hier gebruik van zou maken; dat komt vooral omdat ik vanaf de bank op de console game, en niet vanaf een bureau.

Tot slot zit er natuurlijk ook weer een NFC-reader ingebouwd voor het scannen van amiibo-figuurtjes, al is de plaatsing op de Switch 2 iets veranderd ten opzichte van het origineel. De reader doet zijn werk nog altijd prima en scant de amiibo's tot op heden altijd razendsnel, zodat je direct met je extra's in de game aan de slag kunt. Eigenlijk kan ik wel zeggen dat alle vernieuwde functies uitstekend presteren.






De accuduur van de Joy-Cons 2 is erg goed, al blijft het exacte aantal uren natuurlijk afhankelijk van veel verschillende factoren. Nintendo heeft de interne componenten een stuk energiezuiniger gemaakt. Hierdoor gaan ze, ondanks de intensievere functies zoals HD Rumble 2 en de nieuwe optische sensor, in theorie nog altijd rond de 20 uur mee op een volle lading, tenminste, volgens Nintendo. Dit hangt echter wel af van hoe intensief je ze gebruikt, welke functies er actief zijn en of je ze los of aan het systeem gekoppeld hebt.

Je kunt de Joy-Cons 2 eenvoudig via het nieuwe magnetische kliksysteem aan de Switch 2 vastmaken om ze zo weer bij te laden; mochten ze leeg zijn, dan is dat de handigste manier. Gemiddeld haal ik er tijdens een flinke speelsessie met alle functies aan makkelijk een uur of 15 tot 17 uit. Omdat ik ze na het spelen meestal direct weer aan de console klik, heb ik ze eigenlijk nooit echt leegstaan, behalve dan om ze te testen voor deze review.






Eens in de zoveel tijd krijgen de Joy-Cons 2 een firmware-update, al gaat het meestal om hele kleine stabiliteitsverbeteringen of tweaks voor de nieuwe functies, zoals de optische sensor of GameChat-ondersteuning. In de meeste gevallen downloadt de Switch 2 deze updates tegenwoordig automatisch op de achtergrond mee met een systeemupdate, maar het installeren gebeurt niet altijd vanzelf. Ik controleer daarom af en toe nog steeds even handmatig via het menu 'Controllers en accessoires' of er iets klaarstaat.

Helaas is Nintendo er nog steeds niet heel open in en zie je in het menu nooit direct wat er precies vernieuwd is aan de controllers, zonder dat je de officiële patch notes online moet gaan opzoeken. Gelukkig duurt het updaten zelf nooit lang; vaak is het binnen een minuutje al gepiept, wat wel weer een groot pluspunt is.






De Switch 2 Joy-Cons zijn op mechanisch en technisch vlak flink vernieuwd ten opzichte van hun voorgangers. De fysieke schuifrails hebben plaatsgemaakt voor een strakke magnetische koppeling, die met een fysieke ontgrendelingsknop eenvoudig los te maken is. Daarnaast zijn de controllers groter en ergonomischer geworden, met grotere actieknoppen, grotere analoge sticks en metalen SL/SR-knoppen voor meer comfort. De toevoeging van de nieuwe C-knop op de rechtercontroller, die direct toegang biedt tot de ingebouwde GameChat, is een leuke en handige toevoeging. Verder beschikken beide controllers over een optische sensor waarmee je ze losgekoppeld plat op tafel als een computermuis kunt gebruiken, en de geüpgradede HD Rumble 2 is een prima vooruitgang. Het is een hele verbetering in vergelijking met de eerste Switch. Hoewel ik er in handheld-modus erg tevreden over ben, blijf ik voor gebruik op de tv toch de voorkeur geven aan een Pro Controller.