All Hands on Deck, Windows

Er zijn veel soorten games waarin je met z’n tweeën moet samenwerken, zoals bij games als “It Takes Two”, en er zijn games waarin je als ouder lekker gezellig met je kind samen kunt spelen, zoals bijvoorbeeld een Super Mario-game. Een combinatie van die twee ideeën zien we helaas niet zo vaak, maar gelukkig is er “All Hands on Deck”, gemaakt door de Nederlandse studio Mantaseur. Deze kleine studio brengt het idee om samen met een kind een vriendelijke co-op-game te spelen tot leven. En of dat wat is, dat vertel ik jullie in deze review.

Er zijn natuurlijk wel verschillende spellen die je als ouder samen met je kind van bijvoorbeeld 5 jaar oud zou kunnen spelen, al zijn dat meestal van die hele simpele en korte spelletjes. Als ik zonder op te zoeken diep nadenk, dan kom ik uit op spelletjes voor de VTech V.Smile of de Nintendo-game “Snipperclips”. All Hands on Deck doet het net iets anders: het is best een lange game, je moet goed samenwerken, het heeft een simpel verhaal en het ziet er ook nog eens kindvriendelijk uit. En het leuke van dit allemaal is: hij is ook nog eens kindvriendelijk geprijsd. Op het moment van schrijven is de game uit op Steam en de Nintendo Switch. Of er ook een PlayStation- en Xbox-versie uitkomt, is op dit moment nog niet bekend. Maar goed, wat is het precies voor een game?

Voor ik wat meer vertel over de game zelf, is er nog iets leuks om te melden. Ik ben zelf namelijk een van de playtesters van deze game geweest, en mijn naam staat dan ook in de aftiteling! Wel wil ik er eerlijk aan toevoegen dat, hoe trots ik ook ben dat ik heb mogen testen, dit feit geen enkele invloed heeft op mijn uiteindelijke beoordeling van de game.






Laat ik beginnen met het verhaal. Ik zei net al dat dit heel simpel is, en dat past juist perfect bij deze game. Omdat het spel bedoeld is voor de kleinste spelers onder ons, sluit het scenario daar uitstekend bij aan. Het verhaal draait om een mysterie in een kinderdagverblijf, waar plotseling alle pluche knuffels spoorloos zijn verdwenen. De kinderen missen hun zachte vriendjes enorm. Het is aan de spelers om dit mysterie op te lossen en de knuffels veilig terug te brengen.

Je speelt niet als de kinderen zelf, maar als hun handen: Lefty en Righty. Om de vermiste knuffels te vinden, reizen deze handen af naar drie verschillende fantasiewerelden. Deze werelden zijn gebaseerd op de rijke verbeeldingskracht van de kinderen en zien eruit als reusachtige, tot leven gekomen speelgoeddozen vol kleurrijke obstakels en constructies.

De voortgang van het verhaal is volledig gekoppeld aan pure samenwerking, de kern van de gameplay. Door middel van de logica van steen, papier, schaar lossen de handen puzzels op en banen ze zich een weg door de levels. Zo gebruik je de vuist (steen) om barrières te breken, de platte hand (papier) om objecten te grijpen en de schaar om touwen door te knippen. Het is een luchtig en charmant feelgoodavontuur dat volledig in het teken staat van nostalgie en kinderspel. Meer is het niet, en meer hoeft het ook niet te zijn.






All Hands on Deck is een co-op-game, en dat betekent dat je deze dus niet alleen kunt spelen. Iedere speler bestuurt een hand: Lefty of Righty. De levels zijn gevuld met bouwblokken en oversized speelgoed, gezien vanuit een vaste camerahoek. Dit zorgt voor een kleinschalige, bedachtzame sfeer waarin de puzzels centraal staan.

Samenwerking zit diep in de gameplay verweven via tools zoals een elastiek en een grijparm. Beide personages kunnen dezelfde tools gebruiken, wat rollen flexibel en inwisselbaar maakt. De meeste puzzels vereisen een goede timing, positionering en communicatie, wat overleg en improvisatie stimuleert. Hierin komen de volwassene, die soms wat te moeilijk denkt, en de simpele denkwijze van de kleinere gamer goed samen. Ik was soms echt te moeilijk aan het denken, terwijl mijn medespeler, die een stuk jonger was, er heel anders tegenaan keek. En zo konden we de puzzels vaak goed oplossen.

Nieuwe mechanics worden via korte animaties stapsgewijs geïntroduceerd met een milde leercurve. De game is erg vergevingsgezind, kent redelijk wat checkpoints en heeft geen 'game over'-scherm. Fouten hebben weinig consequenties, waardoor de sfeer ontspannen en drempelloos blijft. Hierdoor zit er geen tijdsdruk in de game en kun je op je gemak samen proberen de puzzel op te lossen. Mocht je hand in de afgrond vallen, dan komt deze zonder consequenties gewoon weer terug.

Het steen-papier-schaar-mechaniek zorgt hierbij regelmatig voor grappige situaties. De levels bieden een intuïtieve, gestroomlijnde ervaring waarin de route altijd duidelijk is. Tussendoor verzamel je verborgen muntjes om grappige, cosmetische items voor de handen te kopen. Dit alles maakt het een ideaal en toegankelijk avontuur voor een gezellige co-op-avond.

De besturing is echt simpel; zelfs ouders die zelden of nooit een game spelen, kunnen dit spel snel en makkelijk onder de knie krijgen. Doordat de besturing eenvoudig is, er geen tijdsdruk aanwezig is en je niet 'game over' kunt gaan, is dit de ideale game om samen met je kind te spelen. Vooral omdat je naast het spelen ook je hersens gebruikt om puzzels op te lossen.






Het grafische aspect van deze game sluit perfect aan bij de onbezorgde, vriendelijke sfeer van de gameplay. Het visuele ontwerp ademt in alles nostalgie en kindertijd uit. De stijl is volledig gebouwd rondom herkenbaar kinderspeelgoed, maar dan op een gigantische schaal. Je loopt tussen oversized houten bouwblokken, plastic speelgoedauto's, knopen, elastiekjes en kartonnen constructies. Het voelt alsof je letterlijk over de vloer van een gigantische, kleurrijke speelkamer wandelt.

Omdat de game vooral kleurrijk is, oogt het allemaal simpel en rustig. Die combinatie is voor kinderen en volwassenen die niet vaak gamen een verademing. De makers maken gebruik van een heel helder, verzadigd kleurenpalet met veel primaire kleuren, zoals rood, blauw, geel en groen. Er is gekozen voor een strakke, ietwat minimalistische 3D-stijl zonder zware shaders of hyperrealistische texturen. De materialen, zoals glad plastic, mat hout of zacht pluche, zijn wel direct herkenbaar aan hoe het licht erop valt. Doordat de camera in een vaste hoek staat, hoef je niet bang te zijn dat je deze zelf moet meedraaien, of dat je medespeler er per ongeluk een draai aan geeft. Soms heb ik bij games weleens dat ik zou willen dat ik de camera wat kon draaien, maar daar heb ik bij deze game totaal geen last van gehad.

Lefty en Righty hebben een heel minimalistisch, 'bubbly' 3D-ontwerp met simpele, expressieve oogjes. Hoewel ze geen volledig lichaam hebben, zorgt de vloeiende animatie ervoor dat ze toch heel levendig en charmant overkomen. De game draait op nagenoeg alle platformen op een uiterst stabiele 60 frames per seconde (fps). Of je nu lokaal via een gedeeld scherm speelt of online, de actie blijft vloeiend. Zelfs wanneer het scherm vol staat met bewegend speelgoed en rollende ballen, of wanneer je intensief gebruikmaakt van de physics-mechanics zoals de Rubber Band, zakt de framerate niet in. Ik heb zowel op de Switch als op de pc niks van haperingen gemerkt, en dat is alleen maar goed nieuws.






Een van de dingen die ik erg belangrijk vind in een game, is de muziek. Hoewel ik geen directe informatie heb over wie de muziek heeft geschreven, moet ik wel zeggen dat de soundtrack heel goed past bij deze stijl van game. De muziek klinkt erg vrolijk, onbezorgd en speels. Omdat de gameplay volledig draait om de belevingswereld en fantasie van jonge kinderen, weerspiegelt de muziek diezelfde onschuldige en gezellige energie.

De muziek blijft gedurende de hele game opbeurend en energiek. Er wordt veel gebruikgemaakt van melodieën die direct in je hoofd blijven hangen. Het heeft die typische, ietwat eigenzinnige sfeer die je vaak hoort in vrolijke puzzel- en platformgames. Maar zoals altijd is muziek gewoon iets wat je moet horen, en normaal kan ik een fragment delen, echter staat van deze game helaas geen muziek online. Daarom dat ik stuk gameplay deel zodat jullie toch een idee hebben hoe dit klinkt.

Nu zou je denken: deze game heeft toch geen online multiplayer? In theorie is er inderdaad geen traditionele online multiplayer met matchmaking, maar het is wel degelijk mogelijk om de game samen met een vriend online te spelen. Stel: jij bent thuis en je wilt de game spelen met je neefje die niet in de buurt woont, dan kun je via deze weg toch gezellig samen aan de slag. Let wel op: het is niet zoals bij It Takes Two, waarbij je maar één kopie van de game hoeft te bezitten. Bij All Hands on Deck moeten beide spelers de game hebben gekocht. Maar eerlijk is eerlijk: voor een prijs van € 9,99 (en in de sale soms nog goedkoper) lijkt me dit geen dealbreaker. De game werkt online voor de rest precies hetzelfde als lokaal op de bank.






Als je zo even naar het menu van All Hands on Deck kijkt, dan zou je denken dat de makers niks aan opties voor mindervallide gamers hebben gedaan. Niets is minder waar, want zelfs voor zo'n kleine studio uit Nederland heeft Mantaseur zeker de nodige maatregelen genomen om de game voor meer spelers toegankelijk te maken. Misschien niet direct op de Nintendo Switch, maar wel op de pc-versie via Steam. Hieronder vind je een korte samenvatting van de belangrijkste toegankelijkheidsfuncties.

Voor spelers met een motorische beperking biedt de game volledige controller-ondersteuning, een handige 'keyboard only'-modus en een simpele besturing zonder complexe knoppencombinaties. Visueel zorgen de speciale kleuralternatieven ervoor dat de game ook voor kleurenblinde gamers goed speelbaar blijft. Daarnaast voorkomt het vaste, isometrische cameraperspectief effectief bewegingsziekte (motion sickness).

Tot slot is de game door zijn ontwerp erg inclusief; het ontbreken van tijdsdruk of een 'game over'-scherm haalt alle stress weg. Omdat beide personages exact dezelfde tools kunnen hanteren, zijn de rollen bovendien flexibel inwisselbaar als een specifieke handeling voor een van de spelers te lastig is.






Dan de leukste vraag van elke review: heeft deze game voor mij replaywaarde? Dat vind ik bij dit spel een heel lastige om te beantwoorden, en dat moet ik misschien even toelichten. Uit mezelf zou ik deze game niet snel opnieuw oppakken. Dat komt niet doordat de game niet leuk is, verre van dat, maar omdat het echt een game is die voor kinderen is bedoeld. De grootste reden is denk ik dat je de game niet alleen kunt spelen. Je zult altijd een tweede speler moeten vinden, en ik ben bang dat geen van mijn vrienden deze game snel nog een keer zou willen spelen.

Aan de andere kant: als mijn neefje, of over een tijdje mijn nichtje (als ze wat ouder is), me zou vragen om dit spel samen te spelen, dan zeg ik direct ja. De game is immers vooral leuk om samen met kinderen te beleven. Dus een replaywaarde voor mij alleen heeft de game niet, maar om samen met een jongere speler te spelen absoluut wel.






All Hands on Deck is een game die afkomstig is van de kleine Nederlandse studio Mantaseur, en hun game doet het net even iets anders dan andere titels. Zij hebben namelijk een game ontwikkeld die perfect is om als ouder samen met een jong kind te spelen. Nu is dat co-op-idee niets nieuws, daar ben ik eerlijk in, maar de manier waarop ze dit uitgewerkt hebben, vind ik wel uniek.

De game is namelijk zo ontworpen dat zowel een volwassen brein als een kinderbrein heel goed kunnen én moeten samenwerken. De gameplay is zo gemaakt dat iedereen hem direct kan oppakken, ongeacht of je nu wel of nooit eerder games hebt gespeeld. De game is kleurrijk en oogt alsof hij rechtstreeks uit de droomwereld van een kind komt. Op alle fronten is het een ontzettend leuke game. Voor slechts € 10,00 heb je samen zeker zo'n 15 uur aan plezier, natuurlijk afhankelijk van hoe snel jullie er doorheen gaan.