Grand Theft Auto V, PS5

Na al een geremasterde versie brengt Rockstar wederom een remaster van Grand Theft Auto V uit. Hij kwam in eerste instantie uit voor de PlayStation 3 en Xbox 360, daarna voor de PlayStation 4 en Xbox One, en nu voor de PlayStation 5 en Xbox Series X. Als alles volgens plan loopt, zal dit jaar eindelijk deel 6 uitkomen, maar het leek me leuk om deel 5 nog eens te spelen, en deze keer op de PlayStation 5.

Grotendeels is het grafische gedeelte het meest opgepoetst, ondanks dat het spel er op de PlayStation 3 en 4 al goed uitzag. Het spel loopt vloeiender, de besturing voelt beter aan, de radiozenders zijn geüpdatet en de laadtijden zijn een heel stuk korter. Ik zal in deze review de verschillen benoemen, maar ook de rest nog eens doornemen. Het enige wat ik deze keer niet meeneem is de multiplayer; ik heb deze een paar keer op de PlayStation 4 geprobeerd, maar vond deze modus helaas niets. Daarom zal ik deze verder niet behandelen in deze review.
 





Het spel begint met een bankoverval die in eerste instantie goed lijkt te gaan, maar uiteindelijk misloopt. Dan begint het spel pas echt, tien jaar later. Wat meteen opvalt in dit deel, is dat je niet met één, maar met drie personages speelt: Michael, Franklin en Trevor. Zij zijn de hoofdrolspelers in dit spel. Ze hebben alledrie een andere levensstijl en dat maakt het leuk en afwisselend. Michael en Trevor kennen elkaar al sinds de bankoverval, terwijl Franklin er via Michael inrolt.

Je begint de eerste missies met Franklin om hem te leren kennen. Tijdens een van die missies stuit je op Michael, die jou uiteindelijk helpt te groeien in de gangsterwereld. Na een succesvolle juwelenoverval verschijnt Trevor in de game, en meteen is de sfeer heel anders. En als je dacht dat je met Trevor alles gezien had, kom je ook nog eens Johnny van The Lost MC tegen, die helaas direct door Trevor wordt vermoord.

Uiteindelijk wil Trevor de waarheid weten over waarom Michael nog leeft en gaan ze voor het grote werk. Met meer dan 30 uur aan gameplay en een supergrote map is er meer dan genoeg te beleven. De relatie tussen deze personages groeit verder naarmate je verder in het spel komt. Aan het einde moet je een belangrijke keuze maken die de afloop bepaalt. Het spel kent drie verschillende eindes, dus het is zeker verstandig om de juiste keuze te maken. Ik kan nog meer over het verhaal vertellen, maar uiteindelijk is dat voor mijn gevoel bijzaak; de kracht van deze game zit hem gewoon in het spelen zelf.

 




De gameplay was op veel punten al verbeterd ten opzichte van deel 4, maar in deze PlayStation 5-versie hebben ze het nog iets soepeler gemaakt. De game speelt heerlijk weg en ook het automatisch mikken helpt goed bij het schieten. De grootste verbetering tussen deel 4 en 5 was het besturen van de auto's; in deze update is daar echter niet veel aan verbeterd, wat overigens ook niet per se nodig was.

Vergeleken met de PlayStation 4-versie is voornamelijk het vliegen verbeterd, ondanks dat het nog altijd beter kan. Zelfs nu had ik soms nog moeite om een helikopter voorzichtig te laten landen. Wat ik wel nog steeds een nadeel vind, is dat er geen aparte toets is voor handgranaten; je moet deze nog altijd in het wapenmenu selecteren. Een mooie vernieuwing ten opzichte van deel 4 is dat je dit keer je wapens houdt als deze leeg zijn, en dat je meerdere wapens van hetzelfde type kunt vasthouden om tussen te switchen, denk hierbij aan drie verschillende pistolen.

Daarnaast zijn de checkpoints flink verbeterd en hoef je niet bang te zijn dat je geld of wapens kwijtraakt als je een missie faalt. Ondanks dat dit een verbeterde versie is, heeft het spel helaas nog altijd last van bugs. Het gekke is dat ik bepaalde bugs in de PlayStation 4-versie niet ben tegengekomen. Zo gebeurde het vaker dat bij een missie waarbij de sniper gebruikt moest worden, het in- en uitzoomen niet werkte. De missie resetten of personage dood laten gaan hielp de ene keer wel, maar de andere keer niet.

De first-person mode was al in de PlayStation 4-versie toegevoegd, wat ik toen al een leuke toevoeging vond, maar het voelt op de een of andere manier niet prettig aan in deze game. Dit kan aan mij liggen, maar ik heb zelf het idee dat de game daar niet voor gemaakt is. Op bepaalde stukken is het zeker een goede toevoeging, maar op veel andere punten werkt het voor mijn gevoel gewoon niet. Toch blijft het leuk voor de afwisseling.

 




Grafisch was de game op de PlayStation 3 en 4 al een plaatje, vooral als je bedenkt dat het om zo’n enorme game gaat. Maar de PlayStation 5-versie maakt het op alle punten nog wat beter: meer diepgang, meer emoties en het loopt soepeler. Ook de personages hebben meer detail en zijn mooier afgewerkt.

De omgeving blijft simpelweg schitterend; vaak blijf ik even stilstaan om van het uitzicht te genieten. Alles wat een update nodig had, heeft die gekregen, op grafisch gebied tenminste. Persoonlijk vind ik het jammer dat ze bepaalde details niet genoeg hebben aangepast. Zo hadden ze van mij wat meer aandacht mogen besteden aan bijvoorbeeld het drinken, want dat ziet er helaas nog steeds niet mooi uit. Ik noemde dit ook al in mijn review van de PlayStation 4-versie; het is nu wel iets beter, maar er had meer in gezeten.

Er is een scène waarin Trevor tegen de muur staat te plassen, en ook hier zie je dat de manier waarop de urine is weergegeven er nog steeds niet modern uitziet. Het zijn kleine dingen, maar ik had verwacht dat ze dit bij de PlayStation 5-versie verbeterd zouden hebben. Voor de rest is het grafisch allemaal dik in orde.






Hoewel de muziek voornamelijk uit bestaande nummers bestaat, blijf ik erbij dat de muziek in Grand Theft Auto-games altijd op en top is. GTA V bevat meer dan 20 radiostations met honderden nummers die bijna elk genre dekken. Dit is waar de game echt tot leven komt tijdens het rijden; er is voor iedereen wel een radiozender aanwezig die zijn of haar favoriete nummers draait.

Wat de muziek van deze game uniek maakte ten opzichte van zijn voorgangers, is dat deze een original score heeft. Dit is de instrumentale muziek die je hoort tijdens missies. De muziek is gecomponeerd door een uniek team: Tangerine Dream, Woody Jackson (bekend van Red Dead Redemption), en de hiphop-producers The Alchemist en Oh No. Wat de muziek betreft zit je bij GTA V dus wel goed. Omdat muziek natuurlijk iets is dat je gewoon moet horen, deel ik graag een stukje met jullie.

Hoewel het in de basis dezelfde game is, voelt de PlayStation 5-versie een stuk moderner aan dan de PS4-versie. De grootste verschillen zitten in de techniek, en deze zal ik even wat verder toelichten. Om te beginnen is de laadsnelheid stukken hoger; dit komt mede door de SSD van de PlayStation 5, in vergelijking met de HDD van de PlayStation 4. Op de PlayStation 4 draait de game op 30 frames per seconde met een resolutie van 1080p. Op de PlayStation 5 kun je kiezen uit drie grafische modi: Performance Mode, Fidelity Mode of Performance RT.

De Performance Mode is de grootste gamechanger op grafisch gebied; de game draait op 60 fps, wat alles veel vloeiender maakt. De Fidelity Mode houdt de focus op de hoogste beeldkwaliteit in 4K met Ray Tracing. Dit zorgt voor realistische reflecties op auto's en water, maar hierdoor draait de game wel op 30 fps. Dan is er nog de Performance RT-mode: een hybride stand die 60 fps combineert met Ray Tracing. Dit is eigenlijk een middenweg voor wie niet kan kiezen.

Ten slotte wil ik nog de DualSense-controller van de PlayStation 5 benoemen. GTA V maakt namelijk goed gebruik van de functies die deze controller biedt. Het begint bij de Adaptive Triggers: je voelt weerstand in de triggers wanneer je gas geeft of remt. Ook de "trekker" voelt bij verschillende wapens anders aan. Dan is er nog de Haptic Feedback; hiermee voel je de textuur van de weg en zelfs de richting van waaruit regen of explosies komen via subtiele trillingen. Ten slotte maakt de controller goed gebruik van de ingebouwde speaker. Als je telefoon krijgt, hoor je de persoon die je aan de lijn hebt via deze speaker. Dit werkt alleen als het geluid via de tv of hifi-set komt; mocht je een headset op hebben, dan schakelt deze functie zich uit.

 




Toen GTA V in 2013 uitkwam, waren de opties op het gebied van toegankelijkheid wat beperkter. Gelukkig is daar in latere updates, en dus ook in de PlayStation 5-versie, verandering in gekomen. Zo zijn de motorische toegankelijkheid en de visuele en auditieve opties verbeterd.

De toevoeging van de 'Hold to Sprint'-functie ontlast de handen, en de sterke Targeting Assist helpt bij een verminderde fijne motoriek. Hoewel uitgebreide kleurfilters en menu-narratie ontbreken, zorgen de stabiele framerate en de compatibiliteit met de PS5 Access Controller voor een aanzienlijk toegankelijkere ervaring dan op voorgaande generaties. Het is misschien nog niet perfect, maar er zijn zeker stappen in de juiste richting gezet.

 




De laatste tijd zet ik mijn livestream niet meer zo vaak aan, maar onlangs heb ik hem weer eens spontaan aangezet. Deze beelden heb ik voor jullie op YouTube gezet, zodat ik ze in deze review met jullie kan delen. Maar let op: er kunnen spoilers in de beelden zitten!

Dan de leukste vraag van elke review, heeft deze game Replay Waarde? Zeker weten! Het spel is leuk genoeg en de humor zit er goed in. Daarnaast is het soms ook gewoon heerlijk om wat rond te rijden en de "stoute jongen" uit te hangen. Ondanks dat ik de multiplayer niet leuk vind, zou ik deze game zo weer oppakken. Het spel is uitdagend, speelt lekker weg en biedt genoeg afwisseling.

 




Dat Grand Theft Auto in het algemeen een gewilde serie is, en dat momenteel deel 5 een van de meest geliefde games is, is geen geheim. Als je alleen al kijkt naar hoeveel er online gespeeld wordt, dan weet je het eigenlijk al. Ook de vraag naar deel 6 blijft onverminderd groot, dus dan weet je gewoon hoe gewild de serie is.

De verbeteringen ten opzichte van de PlayStation 4-versie zijn voor zo'n 75% doorgevoerd. Sommige zaken op grafisch gebied en qua gameplay hadden nog iets beter gekund, maar het gaat hier tenslotte om een geüpdatete versie van een al eerder geüpdatete game. Het spel is lang genoeg en biedt veel content. Ik heb me ook deze keer weer goed vermaakt, en de vernieuwingen van de controller zijn een hele mooie aanvulling. In deze review noem ik de vergelijkingen tussen de PlayStation-versies, maar dat geldt natuurlijk ook voor de Xbox-modellen, op de controller na dan.