Battlefield 1943, PS3

Als je denkt aan een spel met zowel vliegtuigen als tanks, en jeeps en boten, denk je al snel aan de Battlefield-serie. De serie staat bekend om de altijd origineel gebleven gameplay waarbij je meerdere vlaggen in een bepaald gebied in moet nemen. Battlefield: 1943 spel is niets anders, en neemt ons mee naar The Pacific, ofwel de Stille Oceaan.

Battlefield 1943 is toch wel een tikkeltje anders dan 1942, Vietnam en 2. Battlefield: 1943 (BF1943) kost namelijk maar 13 euro en ligt in plaats van bij je lokale gameshop in de digitale schappen van de Playstation Store, Xbox Live Arcade (dat sinds kort Xbox Games on Demand heet als ik het goed heb) en later ook nog op de website van Electronic Arts, de uitgever van het spel, op de PC. Natuurlijk heeft de lagere prijs consequenties; BF'43 heeft maar 4 maps, 2 facties, 3 klassen en een handjevol wapens en voertuigen. Ik was er, helemaal na de 30 minuten die de gratis trial iedereen biedt, echter toch zeker van dat dit spel het geld helemaal waard was. Ik behandel alle aspecten van het spel één voor één.

Graphics
Het eerste waar je bij een spel natuurlijk wat van verneemt, zijn de graphics. BF1943 loopt op een vernieuwde engine van Battlefield: Bad Company, namelijk de Frostbite-engine. De graphics van BF1943 zijn goed, niet exeptioneel maar goed. Wat bij BF: Bad Company heel nieuw was, was dat gebouwen gedeeltelijk opgeblazen konden worden. De hoeken van de muren zullen altijd blijven staan maar de muren zelf kunnen naar lieve lust in stukken geblazen worden. Dit heeft natuurlijk ook invloed op de gameplay, het maakt dekking zoeken wat lastiger, en een tank besturen stukken leuker.


Geluid
Het geluid is ook best goed. De schoten klinken realistisch, net als de andere geluidseffecten, van de klassieke *pling* waarmee het magazijn van de M1 Garand eruit schiet bij het herladen tot het luide geronk van de rupsbanden van een tank die eraan komt rijden. Het quick-menu met de ingeprogrammeerde uitroepen zoals "Enemy spotted", "Hop in", "I need repairs" en "I need a medic" is achterwege gelaten, waardoor je de stemmen minder hoort. Maar de soldaten roepen wel dingen als ze iemand vermoorden of als ze vermoord worden. Dat laatste gaat soms gepaard met een luide "Aaaaargh", wat ietwat overdreven over komt, maar ik ergerde me er niet echt aan.
Muziek is in BF1943 niet gevarieerd, er is eigenlijk alleen een hele langdurige versie van het Battlefield main theme die je hoort in het hoofdmenu en tijdens het laden. Die muziek had van mij iets opzwepender gemogen, zoals je hem hoort in de trailers, want ik werd er al snel zat van, vooral als je bedenkt dat de "leuke" stukken niet als eerste komen en je niet vaak minuten lang in het hoofdmenu zit. Echter blijft het Battlefield-thema een klassieker dus het is aardig om naar te luisteren.

Gameplay
Voor de meeste mensen gaat het uiteindelijk natuurlijk niet om het geluid of de graphics, maar om de gameplay. Om te beginnen, BF1943 stuurt als de meeste shooters. Richten en schieten met de schouderknoppen, springen met X, herladen met Vierkantje enzovoort.
De standaard gameplay van BF wordt in eer gehouden en is weinig veranderd. Er zijn op elk eiland 5 basissen die overgenomen kunnen worden door de vlag van je team naar boven te hijsen. Als één team meer vlaggen heeft dan het andere loopt het "levensbalkje" van het team met de minste vlaggen langzaam leeg. De snelheid waarin het balkje leegloopt hangt af van het aantal vlaggen dat het andere team heeft ; als de vijand 5 vlaggen heeft is je team sneller verslagen dan als jouw team er ook 2 in bezit heeft.
Er zijn 3 klassen in BF1943:
De Rifleman is uitgerust met een standaard semi-automatisch geweer, granaten, een raketwerper-toevoeging aan het geweer en een bajonet voor handgemeen.
De Soldier is eigenlijk hetzelfde als de Engineer uit vorige Battlefields, maar vervult deze keer ook de rol van Anti-Tank. Hij is uitgerust met een automatisch submachinegeweer, granaten, een bazooka en een moersleutel die zowel dient om voertuigen mee te repareren als om mensen de kop mee in te slaan.
De Scout als laatste is de Sniper uit vorige Battlefield-games, en heeft een scherpschuttersgeweer, een pistool, remote charges om vallen mee te zetten voor aankomende tanks of jeeps (of je kan ze ook op het doelwit plakken) en een mes of een mini-katana, afhangende van welk team je speelt.

Zowel de explosieven als de ammunitie van de geweren is oneindig. Je kan de geweren zo vaak herladen als je wil, maar de explosieven hebben een 'herlaadtijd' wanneer ze alle 2 of 3 op zijn. Deze is echter niet lang, wat ik jammer vind voor de balans want dit resulteert vaak in explosievenspammers, omdat in de tijd dat je al je granaten weg kan gooien, je bazooka al weer gevuld is.
Vijanden worden soms ook gemarkeerd met rode puntjes boven het hoofd. Dit is best handig bij grotere gevechten, als je snel wilt kunnen zien waar vijanden zijn, maar soms zie je ook gewoon iemand op een paar honderd meter in de bosjes zitten. Het kan dus voorkomen dat je rustig zit te snipen maar je opeens van alle kanten aangevallen wordt omdat ze een rood puntje boven je hoofd zien. Aan de andere kant is dit voor de vijand net zo, dus beide partijen hebben dezelfde handicap en snipen wordt er gewoon wat moeilijker door.
Er zit ook een ranking system in Battlefield: 1943, maar die heeft verder geen nut. Verder zijn er naast de Trophies/Achievements (die enorm makkelijk zijn gemaakt omdat er een limiet is voor downloadable games) zogenaamde Stamps en Postcards. De Stamps zijn gelijk aan de Trophies maar zijn gewoon moeilijker (Trophy = Kill one enemy with a melee attack en Stamp = Kill 10 enemies with a melee attack, bijvoorbeeld) en Postcards zijn dingen als "Get 4 kills with a .... in one match", en die kan je herhaaldelijk halen. Stamps en Postcards hebben verder ook geen nut.


Conclusie
Battlefield: 1943 is die schamele 13 euro dubbel en dwars waard. Het is zeker een volwaardige Battlefield-deel te noemen. Dat er maar een paar maps zijn en het dus niet heel afwisselend is, dat is gewoon het offer dat het spel heeft moeten geven om zo goedkoop te zijn. Je moet je dus niet af laten schrikken door de cijfers, want het is gewoon een heel verslavend spel.