misschien ben ik bevooroordeeld, want door een visuele beperking zal ik zelf nooit kunnen autorijden. Dit soort technologie kan ik nu nog niet gebruiken, maar opent wel de deur naar het moment waarop iemand die niet kan autorijden zelfstandig kan reizen. Ja, er bestaan treinen, bussen en taxi's, en ja, lopend kom je ook heel ver, maar het is simpelweg niet hetzelfde. Het ov betekent namelijk altijd afhankelijkheid van iets of iemand, je sociaal gezien aanpassen aan mensen die dicht op je zitten in de spits of moeten praten met een taxichauffeur of moeten uitleggen waarom je even geen behoefte hebt aan een gesprek. Een zelfrijdende auto zou voor mij betekenen dat ik de controle heb over waar en wanneer ik wil reizen, welke route ik neem en hoe de rit verloopt. Mijn grootste vrees is niet de techniek, die is al heel goed en wat er nog niet is wordt in razend tempo ontwikkeld. Mijn grootste angst is dat mensen met (soms terechte) angsten voor het uit handen geven van het stuur de vooruitgang willen tegenhouden, vanuit het perspectief dat ze zelf de controle / het stuur kunnen nemen. Tegen die mensen wil ik zeggen: besef je dat niet iedereen zelf kan rijden, en voor die groep zouden zelfrijdende auto's enorm veel deuren openen.
En ja, de wetgeving moet veiligheid borgen. En ja, er zal de komende jaren een overgangsperiode zijn waarin dingen nog niet perfect zullen zijn. Maar tot die tijd kijk ik uit naar de dag dat ook ik eindelijk de vrijheid heb om zelf te gaan en staan waar ik wil, zonder daarin beperkt te worden door de planning van anderen of beschikbaarheid van openbare voorzieningen.