Wat mij opvalt uit o.a. jouw reactie en verschillende reacties na jou is het feit dat jij mensen zelf verantwoordelijk stelt voor hun privacy.
[quote]Wil je privacy dan moet je zelf opletten wat je naar buiten brengt en dus ook hoe dit gebeurt. Als je een telefoon of fototoestel koopt met de mogelijkheid voor geolocatie en je wilt dit niet op het internet, zorg dan dat het uit staat.[\quote]
Tot op zekere hoogte is dit zo, maar dan wel tot op acceptabel niveau. 99% van de bevolking weet weinig/niets van de technologische snufjes. Persoonlijk vind ik dit heel normaal. Ik heb liever dat een dokter weet hoe ik van binnen werk, dan dat hij snapt hoe mijn computer werkt alvorens hij het mes in mij zet
Neem nu het volgende voorbeeld. De meeste moderne telefoons komen met blue tooth, wat helaas in veel gevallen ook aan staat. Veel mensen realiseren zich niet dat bluetooth apparaten een ID hebben dat van op afstand uit te lezen valt. Het vereist niet veel moeite om volledig na te trekken wie zich waar op welk moment heeft bevonden door op verschillende plaatsen die bluetooth id's van nietsvermoedende voorbijgangers uit te lezen. Met wat meer moeite kan men zelfs de indentiteit van de eigenaar achterhalen. Er is een bekende paper over dit probleem, maar die kan ik zo 123 niet vinden. Hier is een paper die het idee schetst:
http://www.imd.uni-rostoc...uetooth_Devices-Paper.pdf
Je zou nu kunnen stellen: consumenten hadden dit zelf maar moeten kunnen bedenken, of 'dan hadden ze maar geen telefoon moeten aanschaffen', maar dat lijkt me niet iets dat je redelijkerwijs kunt verwachten. Een stukje regulering die de nietsvermoedende consument bescherming biedt lijkt me niet meer dan wenselijk.
Een ander voorbeeld is de RFID chip. Ook deze kun je gemakkelijk op afstand uitlezen. Op dit moment zijn er ideeën om bezoekers van grote gebouwen een anonieme RFID chip mee te geven zodat de brandweer mensen snel kan localiseren in geval van brand (
http://www.antd.nist.gov/...ART06-Assisted-LocCom.pdf). Maar hoe anoniem is zo'n chip nu eigenlijk? Stel dat de drager van chip 30% van de baas zijn werktijd in de koffiekamer zit, 5% van de tijd in het bezemhok, en de overige tijd in een werkkamer die op naam van meneer X staat zit, dan is het niet heel moeilijk af te leiden dat meneer X de drager van die specifieke chip is. Vaak kun je dus 'meten' om wie het gaat, en wat hij waar en wanneer doet. Is het dan redelijk om te verwachten dat de consument dit bedenkt als hij een chip in zijn handen gedrukt krijgt vanwege brandveiligheid?
Tot slot nog een interessant probleem: de wereld van electronica, en in dit geval specifiek computers wordt gedomineerd door een handje vol grote bedrijven: Microsoft, Google, Apple, etc. Het service aanbod van deze bedrijven is enorm, en allemaal hebben ze hun eigen accountsysteem dat voor al hun services tegelijk werkt. Handig voor de consument, maar nog handiger voor dergelijke bedrijven als ze willen weten wie jij bent, wat je doet, waar je in geinteresseerd bent etc. Veel mensen hebben hun foto's op picasa staan, hebben er ook nog eens een gmail account naast, en zoeken ook nog eens met google die wanneer je bent ingelogd voor je e-mail/foto's tegelijk ook nog eens je google zoekopdrachten aan je profiel kan koppelen (toeval!). Gezien er weinig alternatieven zijn voor de normale consument die wel de privacy beschermen, dient de overheid hier toch enig toezicht op te houden. Wederom denk ik dat je niet van de consument kunt verwachten dat ze een eigen mailserver, webserver etc gaan runnen voor hun mailtjes/foto's, etc.
En hoe zit het dan met cookies/trackers/etc? Laat ik hier niet verder op uitwijden

.
Privacy op internet is zeer moeilijk te waarborgen en op dit moment is deze inderdaad ver te zoeken. Dat neemt niet weg dat er niet goed nagedacht moet worden over hoe men deze situatie kan veranderen/verbeteren. Het is dus absoluut de moeite waard om te kijken hoe de overheid zijn aandeel hier in kan hebben.