Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Kinderartsen uiten zorgen over gevaar van inslikken knoopcelbatterijen

Nederlandse kinderartsen hebben hun zorgen geuit over de omgang met kleine, platte knoopcelbatterijen, die onder meer in afstandsbedieningen en speelgoed zitten. Als kinderen deze batterijen inslikken, kan dat ernstige gevolgen hebben.

Kinderarts Lissy de Ridder van het Rotterdamse Erasmus MC-ziekenhuis moest een week geleden drie kinderen opereren, omdat ze een knoopcelbatterij hadden ingeslikt. Ze waarschuwt ouders om de batterijen niet te laten slingeren. "Het zuur van de batterij vreet zich binnen een mum van tijd door de slokdarm en kan zo in de halsslagader, luchtpijp of in de aorta terechtkomen", zegt ze in het AD. Gemiddeld krijgt ze elke maand te maken met een kind dat een knoopcelbatterij heeft ingeslikt.

De kleine, ronde, platte knoopcelbatterijen kunnen op enkele manieren schade veroorzaken. Allereerst kan er een elektrische stroom optreden zodra de batterij in aanraking komt met vochtige slijmvliezen. Doordat dan de stroomkring wordt gesloten, kan er schade ontstaan bij weefsels. Ook kan er al heel snel sprake zijn van necrose, het eindstadium van de celdood, en kunnen er zweren ontstaan. Daarnaast is het mogelijk dat de chemische stoffen van de batterijen gaan lekken en bijvoorbeeld zware metalen in het bloed terecht komen. Met name in de slokdarm kan er snel schade ontstaan, waarbij er na zes uur al sprake van een perforatie kan zijn.

Sinds 2008 zijn hierdoor al minstens zestien kinderen in Nederland ernstig gehandicapt geraakt en van hen zijn twee kinderen overleden. Volgens de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde ligt het aantal getroffen kinderen waarschijnlijk nog veel hoger. Vorig jaar overleed een kind aan de gevolgen, terwijl een ander deels verlamd raakte en een derde er een dwarslaesie aan overhield.

Vorige week hebben alle Nederlandse kinderartsen een oproep gekregen van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde om elk batterij-incident te melden. Kinderarts Angelika Kindermann van het AMC in Amsterdam hoopt dat met dit onderzoek een beter beeld wordt verkregen van de omvang van het probleem en de eventuele complicaties.

Door

Nieuwsredacteur

323 Linkedin Google+

Reacties (323)

Wijzig sortering
Even wat correcties op het artikel. De knoopcelbatterijen lekken geen zuur in zo'n korte tijd. De schade ontstaat doordat de batterijtjes vast komen te zitten in de slokdarm en daar necrose veroorzaken door het ontstaan van een stroomkring. Daarbij ontstaat sodium hydroxide wat necrose veroorzaakt (denk aan Fight Club waarbij Tyler Durden zijn handrug verbrand) .Door het ronde karakter van de slokdarm verbind je plus en min met elkaar waardoor je meteen "kortsluiting" krijgt waardoor ook nog bloedvaatjes dicht gebrand worden en het weefsel afsterft.
Dit gebeurt in hele korte tijd (uren) en is een absolute indicatie voor een spoed ingreep, meteen naar het ziekenhuis dus.

Een foto van een knoopcelbatterijtussen een plakje ham. (SFW)

[Reactie gewijzigd door Noxa op 10 januari 2018 10:19]

Ik heb naar aanleiding van deze foto een stuk vlees uit de koelkast gepakt en daar een knoopcel tussen gelegd. Het begint al langzaam te zweten en te pruttelen na 2 minuten. Na 5 minuten zie ik gewoon al een verbranding beginnen. Dit is dus geen kwestie van uren, het proces begint zo goed als meteen. Wist ik ook niet...
In de UK was het een poosje geleden ook in het nieuws, best wel een eyeopener inderdaad..
http://www.bbc.co.uk/news/health-37410343

Dit gedeelte uit dat artikel is ook wel interresant:
"In 2014, engineers in the US produced button batteries with a special coating which conducts electricity only when squeezed, such as when it is in a spring-loaded compartment."

[Reactie gewijzigd door ToolkiT op 10 januari 2018 12:52]

Doe even videootje maken en linken dan. Lijkt me wel interessant.

Edit: laat maar, heb al een leuke gevonden
https://www.youtube.com/watch?v=zkuIIe5remU
https://www.youtube.com/watch?v=3Os-WkKnKsw

[Reactie gewijzigd door Yooo Kerol op 10 januari 2018 12:25]

Wedden dat het een knoopbatterij net uit de verpakking is? Dat is niet zo verwonderlijk :)
Een knoopcel zit vol rond de 1,5V, leeg rond 1V. Er is dus nog steeds een potentiaalverschil en er zal een stroom zijn. Dat deze flink minder is dan die bij een volle batterij wil niet zeggen dat er geen schade ontstaat.

Daarnaast: "Sinds 2008 zijn hierdoor al minstens zestien kinderen in Nederland ernstig gehandicapt geraakt en van hen zijn twee kinderen overleden. Volgens de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde ligt het aantal getroffen kinderen waarschijnlijk nog veel hoger. Vorig jaar overleed een kind aan de gevolgen, terwijl een ander deels verlamd raakte en een derde er een dwarslaesie aan overhield."

Ik moet er als redelijk verse papa niet aan denken dat dergelijke dingen gebeuren door het laten slingeren van zo'n batterijtje. Die kleintjes steken alles in hun mond en je staat versteld van waar ze allemaal bij kunnen. Het heeft mijn oren in ieder geval weer even gespitst om goed op te letten.

[Reactie gewijzigd door HellFury op 10 januari 2018 12:08]

Het is erger. Een standaard knoopcel is CR2032. Nieuw 3,3V, zo leeg dat hij problemen geeft: 3V. Lithium-cellen geven onbelast vrijwel dezelfde spanning wanneer ze leeg zijn.

De spanningen die jij noemt zijn voor penlites. Kinderen zullen hooguit AAA batterijen inslikken, daar zit 4cm tussen de polen. Zolang die niet gaan lekken lijkt me dat volstrekt ongevaarlijk.

[Reactie gewijzigd door MBV op 10 januari 2018 13:51]

Interne weerstand van batterij speelt ook mee als het gaat over stroom en dus vermogen dat vrij kan komen. Spanning is niet het enige relevante.
Als de hele batterij zich in een waterige omgeving bevindt, zou er toch wel een stroomkring kunnen ontstaan door b.v. het speeksel, maagzuur eromheen?
"lege" batterijen produceren ook nog altijd stroom, het is alleen te weinig om het apparaat waar ze in zaten nog goed te laten functioneren. Dit zal dus nog altijd gebeuren, maar omdat er dus iets minder stroom loopt zal het wat langer duren. Maakt ze niet minder gevaarlijk.
Was dit vers vlees of vleeswaren net als op het filmpje?
In vleeswaren zit nogal wat zout, volgens mij essentieel om dit heftige effect te krijgen. Klinkt alsof er een extreem model word gebruikt om af te schrikken.... (wat niet direct verkeerd is maar wat wel kan leiden tot overspannen reacties en extreem gedrag).

Volgend document trouwens interessant: het "hangen blijven" van de batterij veroorzaakt de schade, hoe groter de batterij hoe groter de kans https://www.nema.org/Poli...cuments/batteryingest.pdf . Een CR2032 is dus al behoorlijk gevaarlijk, die slingeren bij mij ook thuis rond.
Zout is zeker niet essentieel, het maagzuur werkt net zo goed als geleider (een beetje frisdrank ook). Het gevaarlijke daarbij is dat de ham een stuk regulier spierweefsel (met evt wat vet) is, terwijl het spijsverteringskanaal een stuk kwetsbaarder is door het slijmvlies. Een beschadeging aan het vlies zet de deur open voor een ontsteking en dan heb je een secundair gevolg behalve de beschadiging zelf.

[Reactie gewijzigd door Lekkere Kwal op 10 januari 2018 15:27]

Het is ook denk ik erg wenselijk om een eerste hulp oplossing bekend te maken.
Zou het bijvoorbeeld helpen om een stuk ontbijtkoek of brood te geven aan het kind zodat de batterij in de maag terecht komt, zoals je zou doen bij een visgraat?

Hoe zit het met de schade daar tov de slokdarm?
Hoe lang duurt het voordat de batterij daar klaar is met de chemische reactie?
De eerste hulp oplossing is zsm naar de Spoed Eisende Hulp van je lokale ziekenhuis gaan. Daar wordt een rŲntgen foto gemaakt om te kijken waar het batterijtje zit. Afhankelijk van de locatie en klachten wordt het beleid bepaald. In de slokdarm wordt het actief verwijdert, en voorbij slokdarm op geleide van klachten geloof ik.

Brood of ontbijtkoek eten is meestal zinloos en niet wenselijk als de patiŽnt later narcose moet ondergaan. We hebben onze patiŽnten het liefst nuchter. Bovendien weet je niet of het gelukt is en waar exact het batterijtje zit. Niet zelf aankloten maar naar de SEH gaan.

Chemische reactie duurt te lang om te wachten tot ze uitdooft. Te veel vitale structuren rondom de slokdarm.
Mijn zoontje van 1 heeft een knoopcel ingeslikt een aantal jaar geleden. Ik heb hem meteen wat dingen laten eten o.a. ontbijtkoek. In het ziekenhuis foto's laten maken en de knoopcel bleek al in ver in zijn darmen te zitten, bijna bij de uitgang. Volgende ochtend zat hij in zijn luier.
In het ziekenhuis zei men dat het ontbijtkoek een zeer goed idee is ook omdat dit de neiging heeft het vreemde object te omkapselen en zo makkelijker door de spijsvertering te laten gaan.

Ik denk dus niet dat je die ontbijtkoek tip als zinloos of niet wenselijk zou moeten betitelen.

Edit:
Ik zie nu inderdaad dat in vele bronnen het advies is : Niet meer eten en drinken.
Dat is tegen ons destijds dus duidelijk anders verteld. Wellicht zijn deze adviezen de laatste jaren ontstaan doordat er veel meer aandacht voor het probleem is / vaker voorkomt.
Tegelijkertijd snap ik het niet goed want overal is ook te lezen dat als de knoopcel in de slokdarm vast zit het zaak is deze zo snel mogelijk door te laten zakken naar de maag. Iets eten lijkt dan de meest makkelijke en snelle methode....?

[Reactie gewijzigd door Marb op 10 januari 2018 16:32]

UIt het stukje "We hebben onze patiŽnten het liefst nuchter" ga ik er even van uit dat markoverklift weet waar hij het over heeft.

Gezien alle verhalen omtrent problemen tijdens operaties omdat de patient niet nuchter was, dan kan ik alleen maar zeggen dat je baby enorm geluk heeft gehad dat het zo snel door zijn darmen heen ging. En dat er daarom geen verdere acties zijn ondernomen.

En als ontbijtkoek alles omkapselt in je darmen, moet je maar eens op je hoofd krabben of dit dan wel zo goed is voor je.... ;)
Ik zie nu inderdaad dat in vele bronnen het advies is : Niet meer eten en drinken.
Dat is tegen ons destijds dus duidelijk anders verteld. Wellicht zijn deze adviezen de laatste jaren ontstaan doordat er veel meer aandacht voor het probleem is / vaker voorkomt.
Ik ben hier professioneel in actief, en er is geen enkel bewijs dat het eten van wat dan ook zinvol zou zijn in het "omkapselen". Standaardadvies van waar ik werk is het laten drinken van een paar slokjes water om een indicatie te krijgen van een eventuele slokdarmobstructie (als een knoopcel klem komt te zitten in de slokdarm passeert dat water natuurlijk nauwelijks naar de maag -- een medisch noodgeval, wat mij betreft).

Inderdaad de afgelopen jaren in onze data ook een enorm verschil tussen de traditionele knoopcellen (op basis van kwiklegeringen) en de nieuwere lithium-gebaseerde knoopcellen, en dan inderdaad in alle waarschijnlijkheid ten gevolge van de al vrij snel opgelopen stroomkring tussen de twee polen die nu eenmaal fysiek dicht bij elkaar liggen. Dat deel van de discussie klopt m.i. volledig.
Inderdaad de afgelopen jaren in onze data ook een enorm verschil tussen de traditionele knoopcellen (op basis van kwiklegeringen) en de nieuwere lithium-gebaseerde knoopcellen, en dan inderdaad in alle waarschijnlijkheid ten gevolge van de al vrij snel opgelopen stroomkring tussen de twee polen die nu eenmaal fysiek dicht bij elkaar liggen. Dat deel van de discussie klopt m.i. volledig.
Jammer dat in het artikel niet wordt vermeld dat het een hot item is omdat de EU in de late 2010's de verkoop van traditionele knoopbatterijen op basis van kwik- of cadmium-legeringen in de ban heeft gedaan. Waar al in 2006 een EU Richtlijn voor uit is gegaan. Waardoor men dus nu moet terugvallen op lithium knoopbatterijen.

Interessant dat de "giftige" kwik- en cadmium knoopbatterijen dus min of meer veiliger voor kinders blijken dan de moderne lithium knoopbatterijen :)

[Reactie gewijzigd door RoestVrijStaal op 10 januari 2018 22:30]

Ja, beetje ironisch is het wel, moet ik toegeven. Maar hypes e.d. zien wij wel vaker. We hebben destijds ook de lampolies met vrolijke kleurtjes gehad ("Goh, vreemd, dat kleine kinderen dat dat limonade is en er vervolgens van drinken!" 8)7 8)7 :X 8)7 8)7 ). Mensen leggen dat verband blijkbaar niet van tevoren. Beetje jammer.

En dat terwijl kwik bij orale inname amper wordt opgenomen (~0,02% -- echt helemaal niks dus). Beetje kwestie van regen en drup en zo. :X
Vind ik ook. Lithium is namelijk direct schadelijk bij vrijkomen. Het is een ontzettend reactief metaal en is daarom juist heel geschikt voor deze chemische batterijen. In contact met water is het echter dusdanig reactief dat ik liever kwik doorslik dan Lithium.
Dat was Noxus, maar ik ben wel een eerstelijns hulpverlenen. En m'n vader is hoofd hospik van NL geweest, dus ben opgevoed door een ultra eerstehulper ;)
woot! verkeerde bronvermelding.... Fake News!! ;)

En ehbo is iets wat eigenlijk in elk huishouden meer aandacht moet krijgen. Een hoop mensen doen maar wat, of googlen nu net de verkeerde informatie......
Klinkt logisch inderdaad. Echter, hoe natriumhydroxide ontstaat bij het sluiten van een stroomkring is mij onbekend?
Aan de kathode worden natrium ionen (uit het aanwezige opgeloste natrium chloride) gereduceerd tot Natrium. Natrium regeert vervolgens met water tot Natrium ion en een hydroxide ion.
Dit is absolute onzin. Waarschijnlijk reduceer je water naar OH- en H2, dat lijkt me veel meer voor de hand liggend. Het zou bijzonder zijn als Na in de slokdarm zou ontstaan, gezien dat spontaan ontbrandt in aanraking met water...

[Reactie gewijzigd door Esumontere op 10 januari 2018 12:57]

Kun je over twisten. Overall gebeurt er dit
2 NaCl(aq) + 2 H2O(l) ----> 2 Na+(aq) + 2 OH-(aq) + H2(g) + Cl2(g)

Ik ben ervan overtuigd dat als er voldoende potentiaalverschil is, ook de reactie Na+ +e- --> Na zal lopen, direct gevolgd door de oxidatie van Na tot Na+
Maakt overal niet zoveel uit, want er wordt OH- gevormd, de base waar we last van hebben.

Dat in brand vliegen wat je beschrijft is een exotherme oxidatiereactie. De schaalgrootte waarop jij dit waarneemt (grammen) is wat anders dan de hoeveelheid natrium die eventueel oxideert na aan de kathode gereduceerd te zijn.
Je vergeet het vervolg :
2NaCl + 2H2O → Cl2 + H2 + 2NaOH is correct, echter beneden de 60 įC zullen de producten doorreageren : Cl2 + 2OH− → Cl− + ClO− + H2O.
Zeker in het lichaam zal het chloorgas niet snel wegkunnen. Of er dus daadwerkelijk zoveel OH- zal blijven bestaan is voor mij een grote vraag..... (zeker gezien de beperkte beschikbaarheid van zout).
Blijft dus raar verhaal voor me die hydroxide productie, klopt dit wel?
Zal het niet het oxiderende effect van perchloraat zijn?
Hoe kom je bij perchloraat terecht?
Mee eens, je vergeet echter rekening te houden met het elektrochemisch window van water. Het elektrodepotentiaal van Na+ valt daarbuiten, waardoor de reductie van Na+ naar Na nooit zal plaatsvinden in een waterige omgeving.
Fake news. Chloor reageert (zonder membraan) gelijk met die hydroxide tot hypochloriet. Er wordt geen natrium (je 1e post) gevormd.
Ik denk dat je van dat chloorgas als bijproduct ook niet bepaald vrolijk wordt.
De mate waarin dit gebeurt is echter zeer beperkt. Wat men in dit artikel verkeerd heeft is het feit dat veel electrolytvloeistoffen op basis van natriumhydroxide zijn -- dit heeft niks met electrolyse te maken (hoe mooi ik dat stukje als oud-chemicus ook vind... 8-) )
Je krijgt OH- (hydoxide ionen) en H+ (waterstof ionen) in oplossing. De concentraties bepalen de zuurtegraden: pH en pOH.
H2 (waterstof molecuul) heeft er helemaal niets mee te maken. Het is geen elektrolyse ofzo.
Dat klopt. Maar, als je mijn post goed leest, zie je dat er naast H2 ook OH- vrijkomt, dat zoals jij zelf al aangeeft de pH van de omgeving verandert.

Het is dus wťl (een vorm van) electrolyse.
De schei/natuurkunde ontbeerde ik o.m. Dat uit te leggen, dank!
Dat was inderdaad wat ik probeerde te vragen. Is er scheikundig wat veranderd in de batterijen dat het nu een probleem is dat letsel met zich meebrengt of is dat eigenlijk altijd al zo geweest en reageren we hier na 40 jaar ineens op?
Het is eigenlijk altijd zo geweest.

Mogelijk is er een verband met een toename van het aantal producten die op deze batterijen werken https://www.veiligheid.nl...pcelbatterijen%20v1.1.pdf.

Het is dus al langer bekend. En wordt al langer gevolgd, niet alleen in Nederland maar ook internationaal. Maar dit was kennelijk nog niet voldoende bekend om een nieuwe toename in ongevallen te voorkomen. Mede omdat er steeds meer producten op knoopcellen werken.

Ik vermoed dat deze batterijen in de loop der jaren zo goedkoop zijn geworden dat ze in de Aziatische maakindustrie een steeds prominentere rol innemen. In speelgoed tref je er soms wel 3 op elkaar aan, terwijl er ook een AAA-tje in had gepast met wat goede wil. En daarmee kan je ook een ledje laten flikkeren en een etterig piepgeluid laten horen.

Maar die speelgoedjes, daarvan is het batterijcompartiment altijd met een schroefje afgesloten. Daar komt een kind < 3 jaar niet zomaar aan tenzij het compartiment defect is. Toch vind ik dat deze knoopcellen geen plaats hebben in speelgoed voor kinderen < 3 jaar.

En dan zijn er nog de "waxinelichtjes" met led lampje, en dat soort reut. Te verkrijgen voor 50 eurocent bij de bekende prijsvechters. Daar zit de knoopcel niet achter een schroefje, maar achter een clipje. Dat super kwetsbaar is, makkelijk afbreekt. Maar het lichtje werkt dan nog dus je laat het staan. Die dingen staan ook gewoon in de woonkamer op grijphoogte, en je denkt dat je veilig bezig bent want: koud lampje en geen kaars waar je peuter de tengels aan kan branden. Dan komt je peuter eraan, vindt dat lichtje mooi, krijgt het knoopcelletje te pakken. He? Snoepje? De rest is nu bekend. Die dingen kunnen dus echt gevaarlijk zijn. Uit de markt nemen dat spul, en voortaan alleen nog maar toelaten als het batterijcompartiment met een schroefje afgesloten is.

Vind ik wel een belangrijke. Dit gaat niet alleen om speelgoed, maar ook om andere, slechter beveiligde spullen in huis. Er zijn dus echt mensen die die led waxinelichtjes en ander aanverwant prul in huis nemen zodat ze "kaarsjes" kunnen branden terwijl er een peuter losloopt. En denken dat ze onbezorgd mogen zijn.
Het verschil is natuurlijk wel dat 3 cr2032 knoopcellen een voltage van 9V geven terwijl 1 AAA bat slechts 1.5V levert. Door het hogere potentiaal verschil kun je met minder stroom af voor hetzelfde vermogen en heb je minder verliezen en kun je langer doen met je batterij dan anders.

Houd er wel rekening mee dat als je batterijen in serie of in parallel zet de totale vermogenscapaciteit gelijk blijft aan de inviduele cellen bij elkaar opgeteld. In serie verhoogt de spanning en in parallel de sterkte.

Knoopcellen zijn echter interessant doordat ze erg klein zijn en heel erg geschikt voor langdurig gebruik onder lage belastingen. Alkaline batterijen willen toch een soort van minimum belasting binnen een bepaalde periode anders gaan ze lekken. Dit zie je dan ook wel terug bij ouder speelgoed en dat goedje is behoorlijk basisch. Of zoals ze in het engels zeggen Alkaline (hee wat toevallig).

Conclusie: ik heb liever een knoopcel in het speelgoed dan een alkaline batterij. Een knoopcel gaat namelijk niet zomaar lekken. Desondanks ben ik wel met je eens dat hier iets van een schroefje wel verplicht mag worden.
Wij zien als vergiftigingencentrum zien een toename in blootstellingen aan lithium-gebaserde batterijen, en niet zozeer een toename in het algemeen. De electrodepotentiaal is bij die batterijen fors hoger, en het stroompje dat gaat lopen is dus ook venijniger.
Maar is er in de laatste tijd wat veranderd aan de knoopcellen dat dit nu ineens een probleem is?
De knoopcel bestaat al decennia, dus wat is er tussen toen en nu ineens gebeurd dat het nu nieuwswaardig is?
Dit is mij ook al jaren bekend en ik ben altijd voorzichtig hiermee met de kinderen.

Het is goed dat er af en toe iets over gezegd wordt zodat het bij meer mensen bekend is, want het is nog gevaarlijker dan flessen allesreiniger in een open kastje.
Waarschijnlijk een combinatie van beter opletten tegenwoordig en dat de knoopcellen vaker voorkomen in speelgoed of voor kinderen bereikbare apparatuur. Volgens mij werden vroeger juist vaker AA(A) batterijen gebruikt in vergelijkbare apparatuur en die zijn natuurlijk een stuk moeilijker door te slikken.

Maar dat is even speculatie van mij uit.
Ik mis wat context bij dat plakje ham. Wat wil je Łberhaupt ermee zeggen? Als je een batterij (welke dan ook) doorprikt weet je dat er een vloeistof uitkomt die niet fijn is.

Het is niet zo dat als een kind een knoopbatterij inslikt dat het ergens tussen de spierweefsels blijft zitten. Een slokdarm / voedselkanaal is iets anders dan zomaar ergens tussen de spieren.
De klinische ervaring leert helaas dat een knoopcel die in de slokdarm blijft steken vaak al vroeg dusdanig ingeklemd wordt dat er in de omliggende vloeistof --die sterft van de opgeloste zouten-- een stroomkringetje vormt en dit soort effecten schrikbarend snel kunnen optreden. Ik werk op de noodlijn die artsen 'adviseert' in dit soort gevallen en dan is mijn stellingname heel simpel: obstructie/slikklachten/pijnklachten ---> A1 met de ambu en dus zo snel mogelijk bij de kinderarts/op de SEH, meteen buikoverzicht, en door naar OK.
Ik wil niet bagatelliseren maar ik zou juist denken dat mede door de mooie afgeronde vorm een klein knoopcelbatterijtje net als ander kleine ingeslikte objecten er bij de eerstvolgende stoelgang er gewoon weer uitkomt. Ik heb er geen cijfers van maar ik denk dat de kans dat het fout gaat en blijft hangen percentueel niet zo groot is.
Bagatelliseren is er niet bij; we hebben de data. Een kleine 10% behoeft medisch ingrijpen.
Fab1man (opmerking hierboven) heeft de proef op de som zelf genomen. Betreft een onbeschadigde knoopcel batterij lijkt me.
Je prikt niets door maar je maakt een stroomkring omdat beide zijden van de batterij in een geleidende omgeving van je lichaam (of tussen 2 plakjes ham) een reactie veroorzaken.
Denk dat je hier ook nog de mist in gaat. Die "natte (kleffe) ham" 8)7 van je hoeft niet eens zo nat te zijn. Op microscopisch niveau zit er in vlees natuurlijk water in menselijke/dierlijke cellen. Dus als het geen bifi is of ander gedroogd vlees dan zullen door het aanwezige water en de natuurlijke zouten ionen gaan ontstaan en elektronen in beweging komen die voor een stroomkring zorgen. Zelfs een bijna-lege batterij zal gaan kortsluiten hoe zwak de stroom ook is en na verloop van tijd dus gaan lekken.
Maar je hebt wel gelijk dat het met die bijna-lege batterij (hangt er vanaf hoe leeg die is) er meer tijd voor is om er ongedeerd vanaf te komen.

[Reactie gewijzigd door Yooo Kerol op 10 januari 2018 12:14]

Zelfs als een batterijtje 'leeg' is kan hij schade veroorzaken, want zo'n batterijtje stopt vaak bij zo'n 2V (http://data.energizer.com/pdfs/cr2032.pdf). Daarnaast kan zo'n batterijtje gaan lekken, wat ook flinke schade kan veroorzaken.
Wel typisch dat veel nieuws het over zuur heeft terwijl het in feite een base is die de schade veroorzaakt.
Wie geen scheikunde op school heeft gehad heeft over het algemeen geen idee wat een base is terwijl iedereen weet wat zuur is (komt omdat het ťťn van de basis sameken is). Aldus krijg je bij praten over zuur een betere beeldvorming en begrip bij de meeste mensen.
Dus we gaan gewoon onzin praten omdat het kennisniveau niet hoog genoeg geschat wordt?
Dat is een heel slecht idee.
Volledig mee eens. Eťn van mijn punten van frustratie van dit soort bangmakerij.
Dus we gaan gewoon onzin praten omdat het kennisniveau niet hoog genoeg geschat wordt?
Klopt helemaal.
Dat is een heel slecht idee.
Dat ligt wat ingewikkelder. Indien je de zaken correct weergeeft maar niemand begrijpt wat je zegt dan komt je boodschap niet aan. Dan is versimpelen een goed gereedschap om je boodschap wel over te kunnen brengen. Sterker nog, het is een fundamenteel wetenschapelijk principe dat je probeert dingen zo simpel mogelijk weer te geven/verklaren. Zoals Einsten reeds zei: "It can scarcely be denied that the supreme goal of all theory is to make the irreducible basic elements as simple and as few as possible without having to surrender the adequate representation of a single datum of experience.".

Het probleem ontstaat op het moment dat je de boodschap zo ver versimpelt dat je de werkelijkheid geweld aandoet.
Normaal zou ik ook zeggen, gewoon wachten todat hij er op de natuurlijk manier uit komt. Dat dit proces zo snel gaat had ik ook niet verwacht en is idd schrikken.
Valt me nog mee dat er niet op de verpakking grote driehoeken en uitroep tekens staan over hoe gevaarlijk die dingen zijn, zoals b.v. wel op bleekmiddel en andere agressieve stoffen staan. Ik denk ook dat daarom het gevaar onderschat word.
Ook zie je steeds meer van die "leuke" kaarten met geluid en licht en daar zitten die batterijtjes ook al in.

[Reactie gewijzigd door bonus op 10 januari 2018 10:38]

Want mensen kunnen zonder dat het op de verpakking staat niet zelf bedenken dat ze het weg moeten houden bij kleine kinderen? :?

Minder verpakkingsmateriaal zou goed zijn voor het milieu maar aangezien mensen niet meer in staat lijken te zijn om zelf na te denken moeten we alleen maar steeds meer en grotere verpakkingen hebben omdat alle waarschuwingen erop moeten passen.
Waarom staan ze dan op al die flessen (schoonmaak middelen) en andere dingen ? Dan kun je die vraag ook stellen. Ik denk dat het bij chemicalien eerder logischer is dan bij een batterijtje.
Als iets voor irritatie of erger kan zorgen snap ik dat het erop staat omdat je dat vaak niet aan de buitenkant kan zien. Ik weet ook niet van alle chemicaliŽn die ik tegen kom het effect wanneer ik het op mijn huid krijg. Ik weet wel dat het niet slim is om chemicaliŽn te drinken/eten, of het in mijn oog te wrijven of te mengen met andere chemicaliŽn of... Daarvoor hoef ik het niet te zien op de verpakking hoor.

Maar ik hoef niet op de verpakking van iets, wat niet als levensmiddelen bedoeld is, te zien staan dat je het niet moet opeten hoor. En ik snap ook dat wanneer iets klein genoeg is om in de mond van een klein pukkie te verdwijnen, ik het weg moet houden van kinderen en niet alleen wanneer ze er dood aan kunnen gaan. Daarvoor hoef ik ook geen extra waarschuwing voor op de verpakking te zien staan.
Het wordt ook alleen op de verpakking gezet omdat het volgens de regelgeving moet en zodat het bedrijf niet aansprakelijk is als er iets gebeurd.
Koop je een batterij in een verpakking waar niet op staat dat je hem niet mag opeten, eet je hem toch op dan kan je het bedrijf aanklagen omdat ze niet hebben aangegeven dat je het niet mocht opeten.
Off-topic: een andere reden waarom verpakkingen in bepaalde gevallen vele malen groter zijn dan het product zelf (voorbeeld: grote blister voor een klein ledlampje van de grote blauw-gele meubelboer) heeft te maken met een andere slechte eigenschap van sommige mensen:

namelijk het meenemen ervan zonder er netjes voor te willen betalen...
Wat @mvds zegt, en dat staat er ook op.

[Reactie gewijzigd door CJ_Latitude op 10 januari 2018 11:07]

Ja op de blitser verpakking van een losse batterij sinds een tijdje wel, maar als hij erin verwerkt zit zoals zo'n soundz-kaart dan vraag ik het me af. Of in speelgoed ?
Dat klinkt veel logischer. Ik zou verwachten dat zo'n hard object normaal gesproken gewoon via de achteruitgang weer het lichaam verlaat. Ze zijn niet in water of zuur oplosbaar.
Tot je ze kortsluit, of erop kauwt. Bij kortsluiting doet de stroom het nare werk, en als je erop bijt ga je er vlot genoeg doorheen.
Kleine aanvulling. Het batterijtje kan zeker wel lekken. In een van bovengenoemde casussen waren er zuurresten van de batterij aangetroffen in de slokdarm.
In onze ervaring gaat een niet-lekkende batterij bij een enigszins schappelijke verblijfsduur niet alsnog lekken. Dat is de kliniek. Natuurlijk kun je na inname 9 van de 10 keer niet meer vaststellen of die batterij bij inname nou intact was of niet, dus het is wel een punt van discussie.
Ik heb het e.e.a. aangevuld in het artikel. Het is inderdaad waar dat de schade op de korte termijn niet ontstaat door lekken, maar dat is wel degelijk ook een risico en een van de oorzaken van de ernstige problemen die kunnen ontstaan na het inslikken van een knoopcelbatterij.
En daar komen mensen nu pas achter?
Ik bedoel, knoopcelbatterijen zijn niets nieuws aan de horizon, en hebben volgens mij ook geen enorme toename in gebruik gezien recent. Ik zie vooral veel AAA in vanalles zitten (op de chinese/goedkope Action remotes na waar soms wel een knoopcel in zit)
Of zal het aan de 'nieuwe generatie' aan ouders liggen die simpelweg minder oplet of meer laat rondslingeren?

[Reactie gewijzigd door Darkfreak op 10 januari 2018 10:02]

Wat een enorm ongefundeerd argument: "Of zal het aan de 'nieuwe generatie' aan ouders liggen die simpelweg minder oplet of meer laat rondslingeren?"
Waaruit blijkt dat ouders tegenwoordig minder opletten dan vroeger en meer laten slingeren?

OT:
Goed dat men bewustwording probeert te creŽren. Ik denk dat veel mensen zich niet bewust zijn van de potentiŽle gevaren van een ogenschijnlijk onschuldige knoopcel.
Bewustwording creŽren? Ik heb geen kinderen, maar ik weet wel dat ze alles in hun waffel steken (net als puppies eigenlijk).
Dus dan zorg je dat alles wat klein genoeg is om in hun mond te steken buiten bereik is.

Als je dat niet doet, dan is het je eigen schuld.
Iedereen die zich ervan bewust is dat je met 1.5V electrolyse kan doen, is zich bewust van de risico's. Groot deel van de mensen zien alleen een stalen rondje dat je ook als batterij kunt gebruiken.

Toen ik een uk was, had ik geen elektrisch speelgoed - als ik nu bij mijn kleine man kijk waar allemaal een batterij in zit, dan zijn zeker van die knuffels vaak uitgerust met een knoopcel. Compleet zinloos, maar blijkbaar in China goedkoper dan een AAA. Ik denk dus ook dat de kans toegenomen is dat ze wat in hun mond stoppen en doorslikken.

Met alle rommel uit China en het China Export keurmerk kun je als consument er niet op vertrouwen dat speelgoed veilig is.

Een veilige oplossing zou zijn om de spanning per knoopcel terug te brengen tot onder de 1.2V,dan heb je dat probleem niet meer. Maar ik denk dat de trend eerder is naar hogere potentiaalverschillen dan kleinere.
Het probleem is niet de spanning, maar het vervelende zuur dat in batterijen zit.
volgens mij is het juist wel de spanning, want het is niet het zuur lekt ofzo, maar kortsluiting wat de boel verbrand (simpel gezegd)
Volgens het artikel:

"Het zuur van de batterij vreet zich binnen een mum van tijd door de slokdarm en kan zo in de halsslagader, luchtpijp of in de aorta terechtkomen"
de bovenste reactie hier legt het anders uit, zo snel gaat een batterij niet lekken.
Ik heb ook geen kinderen en als mijn neefjes/nichtjes bij ons thuis zijn probeer ik een zo veilig mogelijk omgeving voor ze te creŽren zonder rondslingerende knoopcellen :p

Echter heb ik geen ogen in mijn achterhoofd en kan het gebeuren dat een kind iets te pakken krijgt wat niet zou moeten. Mocht een kind een knoopcel hebben ingeslikt en niet zijn gestikt, dan is het nu goed dat ik weet dat ik acuut hulp moet gaan zoeken en dat ik niet denk, dat komt er via de natuurlijke weg wel weer uit.
Uiteraard moet je altijd je best doen om kleine onderdeeltjes buiten het bereik van kinderen te houden. Maar om nu te zeggen dat het anders je eigen schuld is... Helaas kan het altijd eens gebeuren dat je er geen erg in hebt. Ik weet niet of je zelf ooit nog aan kinderen wilt beginnen, maar mocht het zo zijn dan kom je er nog wel achter hoe lastig het soms kan zijn ;)
Je eigen schuld. |:( Lekker makkelijk is dat. Het is het kind dat de ernstige, blijvende nadelen ervan ondervindt, niet de ouder.

Het is hier dus absoluut geen 'je eigen schuld' verhaal.

Je hebt duidelijk geen kinderen inderdaad...

[Reactie gewijzigd door KoffieAnanas op 10 januari 2018 10:35]

Het probleem met dit alles is dat er een 'bewustwordingscampagne' opgezet moet worden omdat ouders van nu blijkbaar zelf niet kunnen bedenken wat goed/fout is.

Wat dacht je overigens van die supersterke magneetjes? Is daar al voorlichting over geweest?
We hebben natuurlijk al voorlichting gehad over bleekmiddelen, (vaat)wastabletten, hete thee, aanstekers...
Maar er is nog genoeg wat gevaarlijk is/kan zijn. We hebben meer voorlichting nodig, of er blijft geen kind meer over :+

En inderdaad, het is jammer dat het kind eronder lijdt, hoewel een blijvend beschadigd kind voor de ouders ook een blijvend nadeel is.
Ik als redelijk kersverse ouder merk om me heen op dat ouders tegenwoordig inderdaad een stuk minder op hun kroos letten omdat ze teveel in de telefoon zitten.

"Oh wat is de kleine aan het doen? Geen idee, ff dit bericht op facebook delen/liken. Check deze geweldige instagram story!! Oh man man man wat is het gezellig in de whatsapp groep. #nofilter #awesomelife #kindisheerlijkaanhetspelenopdegrondoMGWTFEENBATTERIJNAAR112!!!!11111eleven".
Ik speelde vroeger van zonsopgang tot zonsondergang buiten met m'n vriendjes. Geen ouder die in de buurt was.
Toen je tussen de 1 en 4 (leeftijd waarop kindjes batterijen inslikken) was?
Lijkt mij ook geen gezonde situatie..

Maar ontopic; Ik merk wel degelijk een verschil in speelgoed voor mijn kleine. De europese merken zitten aan dergelijke richtlijnen waardoor een batterij naar mijn gevoel zelden ontsnapt. De "chinese meuk is leuk" spullen zijn uiteraard leuk, maar vragen toch meer aandacht naar mijn idee. Zeker als het om dit soort dingen gaat.
Ik ook, omdat er verder niks was, en dat was prima. Geloof me, als er toen smartphones waren, kwam je toen ook nooit buiten.
Je zal dan ook merken dat wanneer je meer dan ťťn kind hebt (ik neem even aan dat je als kersvers ouder er nog maar eentje hebt ;) ) het allemaal een stuk lastiger wordt. Kinderen kunnen je aandacht dusdanig opeisen zodat je ander(e) kind(eren) lastiger in de gaten kan houden.

Je hebt uiteraard wel een punt, maar zo zwart-wit is het echte leven ook niet altijd ;)
Ik heb er maar 1. Toch presteerde deze het om van de week voor mijn ogen wat in haar neus te proppen. Het was al gebeurt voordat ik wat kon zeggen of doen. Het viel gelukkig allemaal wel mee, maar een ongeluk zit in een klein hoekje. Kleine kinderen zijn natuurlijk ook vrij impulsief.
Exactly my point: hoe goed je het ook bedoeld en hoe goed je ook oplet, ze slagen er altijd wel in om iets uit te halen :X
Dat er blijkbaar mensen zijn die andere prioriteiten hebben dan het opletten op hun kinderen is volgens mij iets van alle tijden. Nogmaals, een erg ongefundeerd argument. Je onderbuikgevoel =/= de werkelijkheid.
En vroeger zaten ouders herhaling van "The A Team" te kijken en waren ze ook afgeleid, of een kruiswoordpuzzel te maken of een stripboek/tijdschrift te lezen. Ik heb zelf ook een hekel aan Facebook en mensen die teveel met telefoon in handen zitten maar om nou net te doen alsof vroeger alles beter was...

Ik vind het goed dat men mensen ervan bewust probeert te maken van de gevaren van rondslingerende batterijen. Je had vroeger ook genoeg bewustwordings campagnes van dingen die eigenlijk vanzelfsprekend zouden moeten zijn (BOB, licht op fiets etc). Schijnbaar gebeuren er toch nog te veel ongelukken die voorkomen hadden kunnen worden.
Ongefundeerd? Kijk je wel eens om je heen? Ik zie overal om me heen ouders die het niets interesseert waar de kinderen ongeveer alles mogen zonder dat er iets van wordt gezegd. Dit zie je ook terug op de kinderdagverblijven, er zijn meerdere kinderen op onze KDV die er 5 dagen in de week 11 uur per dag doorbrengen omdat beide ouders fulltime werken. Je ziet dit volledig terug in het gedrag van de kinderen en de ouders die hier niets mee doen. Ik snap de opmerking van @Darkfreak dan ook volledig.

Ook zie ik bij kennissen / vrienden om em heen geregeld vanalles slingeren, medicijnen, batterijen, alles eigenlijk. Terwijl ze dan een uur op hun telefoon zitten en tussendoor klagen dat ze nergens tijd voor hebben. Ook zie ik wel dat batterijklepjes missen, of niet meer zijn vastgeschroefd en dat de kinderen er zo bij zouden kunnen.

Is het stuk en kan het niet gemaakt gaat het weg, dat leren we onze kinderen ook en daar is dus ook geen paniek om. Verder is onze enige afstandsbediening een Logitech Harmony waar dus een accu in zit die niet vervangbaar is.
Ik heb ook een Harmony. Prima apparaat verder....maar niet (door een normale gebruiker) vervangbare accu's mogen wat mij betreft per direct voor alle apparaten verboden worden. Het aantal apparaten dat verder nog prima is maar door een defecte accu op de schoothoop beland is gigantisch. En dat mag dan best achter een klepje waar je een of meer schroeven moet losdraaien zodat kleine kinderen er niet zomaar bij kunnen, als het maar mogelijk is zonder schade aan het apparaat!
Persoonlijke opvatting.

Als ik naar mijn eigen jeugd, opvoeding, kinderen en ouders destijds om mij heen kijk, en dat vervolgens vergelijk met wat ik tegenwoordig zie, dan zie ik daar toch een groot verschil.
Tegenwoordig lijkt het haast alsof de kinderen vanaf het moment dat ze kunnen lopen en geluid kunnen maken alleen op pad gestuurd worden, en de ouders pas gaan ingrijpen en schreeuwen (en schuld aan anderen geven) als er iets mis is gegaan.

Dit is natuurlijk lichtelijk overdreven, maar je snapt vast wat ik bedoel.

Het is een vraag die ik mijzelf stel, of het daaraan kan liggen.
Ouders van tegenwoordig, en de manier van opvoeden en omgaan met problemen is tegenwoordig heel anders dan, zeg, 20 jaar geleden.

[Reactie gewijzigd door Darkfreak op 10 januari 2018 10:22]

Dat het anders is dan vroeger ben ik volledig met je eens, of het beter/slechter is vind ik lastig om te benoemen. Het beeld wat je schetst herken ik zelf niet. En vergeet niet dat vroeger ook echt wel iets mis ging. Maar goed, zo heel veel jonge ouders ken ik niet, dus wellicht dat mijn beeld hiervan onvolledig is, dus het zou inderdaad kunnen, maar ik zie dat liever onderbouwd met cijfers ;)
Je mag je zoiets toch afvragen. Darkfreak zegt niet dat dit de oorzaak is toch?
Er is veel meer elektronisch speelgoed. Bijna alles beweegt en maakt geluid tegenwoordig.
Heeft dat niet veelal AA batterijen of vastzittende accu's?
Helaas niet. Ik zie in het speelgoed van onze kinderen erg vaak knoopcel batterijen. MAAR: in nagenoeg alle gevallen zijn de batterijcompartimenten afgesloten met minimaal een schroef, waardoor de kinderen er zelf in normale omstandigheden niet bij kunnen.
Dus dit kan zich bijna uitsluitend voordoen indien je als ouder de knoopcel batterij laat rondslingeren bij het vernieuwen van de batterijen of als het speelgoed letterlijk kapot gemaakt wordt zodat de batterijen er uit kunnen gehaald worden.

Erg triest om te lezen wel. Kinderen beseffen uiteraard het gevaar niet, je zal maar moeten leven met een verlamming of andere ernstige aandoening als gevolg....
En voor hier geroepen wordt: "ouders moeten maar opletten!", zo simpel is het in het echte leven helaas niet. Alle ouders (buiten die enkele uitzondering) heeft het beste voor met zijn kinderen en zal dan ook ALLES doen om zijn/haar kinderen veilig te houden. Maar een ongeluk is snel gebeurd en je kan echt niet je kinderen elke miliseconde van de dag in de gaten houden.

[Reactie gewijzigd door Darkstar op 10 januari 2018 10:09]

Nu ben ik heel erg benieuwd in wat voor speelgoed er dan knoopcellen zitten :?
Thuis heb ik ze al teruggevonden in speelgoed zoals boekjes met geluiden,(kleine) autootjes met bv enkel geluid of licht,...
Ik vind het zelf ook zonde omdat dit soort batterijen veel minder gangbaar zijn en daarnaast ook nog eens gevaarlijk zijn.
De boekjes met geluiden heb je inderdaad een punt, wij hebben er daar maar weinig van en die heb ik nog niet leeg gehad. Al weet ik eigenlijk niet of elke knoopcel even gevaarlijk is, er zijn verschillende samenstellingen. Al moeten ze er natuurlijk van geen van de types iets inslikken.
Alles met een spanning >1.23V is een risico.
Ben toch benieuwd waar dit op gebaseerd is :)
1.23V is de electrolysespanning van water. Daaronder gebeurt er niet zoveel meer.
Ja inmiddels ook een andere reactie gelezen waarin wat meer uitleg staat. Dank :)
Denk niet dat de spanning zoveel bepaalt, maar eerder de chemische inhoud van de cel en de eigenschappen van de celwand / omhulsel.
Als je met cel de knoopcel bedoelt, dan moet ik je toch teleurstellen. Daar gaat het echt om de spanning.
Zie ook het plaatje van de knoopcel in een plakje ham. (Zou je de knoopcel op een plakje ham leggen, gebeurt er niks. (Zie eerste reactie) want er loopt geen stroom. Doe eens gevaarlijk, leg een knoopcel op je tong en kijk of het gaat branden (niet inslikken dat is echt link)

Als je het over de lichaamscellen hebt, dat zijn allemaal zakjes NaCl 0.9% oplossing en er zal ongetwijfeld nog wat meer bij zitten, maar we bestaan voor 70% uit water, en dat water is allemaal rond de 300mOsmol.
Het artikel geeft zelf ook al de mogelijkheden aan, schade door spanning en schade door lekken.

Ik zat te denken dat lekken in het spijsverteringsstelsel ook kan gebeuren door aantasting van de buitenkant van de knoopcel door de zuurtegraad van de omgeving. Echter, gezien dat omhulsel bedoeld is een nog zuurdere inhoud te omhullen weet ik niet in hoeverre deze echt kwetsbaar is in dit opzicht.

Tuurlijk zijn er ook gewoon slechte kwaliteit batterijen welke al lekken zonder externe invloeden, dus misschien bedoelden ze deze.
Ik heb een neefje van 3.
En daar gaat een half dozijn van die dingen doorheen,
Ze zitten iig in een van die kleine "thomas de trein" treintjes, en sommige vtech autotjes.
En een of ander vogeltje wat ie heeft.
VTech auto's (ToetToet) is allemaal AAA en die zitten ook nog eens met een schroef achter een klepje. Met goede alkaline of Nihm hoef je die zelfs bij dagelijks gebruik maximaal 1 keer per jaar te wisselen overigens.

De thomas treintjes die ik ken en weet gebruiken ook AA http://www.thomastoystore.nl/contents/nl/d10.html
Er zijn Thomas treintjes, die alleen maar een geluidje maken. Daar wil nog wel eens een knoopcel in zitten (tenminste 6 jaar geleden was dat zo).
Maar ook deze zaten dan altijd achter een klepje met een schroef.

[Reactie gewijzigd door walteij op 10 januari 2018 11:14]

Zolang de schroef er dan inzit lijkt me er idd. weinig aan de hand, behalve dat AAA gewoon handiger is.
Ze zitten inderdaad allemaal met een schroefje.
Maar ik denk dat jouw thomas een maatje groter is. de treintjes die ik bedoel zijn in totale lengte ongeveer AAA batterij : https://www.toychamp.nl/p...e_n_Play_Trein_met_geluid
Toen mijn dochter die leeftijd had speelde zij ook met klein electrisch speelgoed waar knoopcellen in zaten. Het wat grotere speelgoed zitten voornamelijk AA of AAA batterijen in maar het kleine spul, vooral knoopcellen wat je ziet.

Wel is het zo dat ik nog geen speelgoed (ik weet het, N=1) heb gezien waarbij het klepje geen schroef had. Volgens mij kun je hier in NL geen speelgoed kopen voor kleine kinderen waar geen beveiligd klepje op zit? Waarschijnlijk dat de kinderen uit het artikel met speelgoed of spullen hebben gerommeld waar dat niet op zat, dit speelgoed of spullen zijn dan ook meer bedoeld voor oudere kinderen.

Maar goed dat is een aanname. Ik ben wel benieuwd hoe zoiets tot stand komt want ik moet toegeven, deze aantallen zijn verbazingwekkend hoog.
Ik geloof dat ik dit ook nooit voor mijn kinderen zou kopen 8)7 Vind het er vreselijk uitzien. Weet je toevallig hoe het kwalitatief is? de reviews op Bol zijn niet top en hoofdkantoor in Shenzen.
En dan krijgt je kind het als verjaardagscadeautje. Dan zit je nog steeds met je knoopcel batterij. Wat is je punt nu precies?
Dat je als ouder altijd nog een eigen verantwoording hebt en dat als je kind iets krijgt wat je niet veilig acht je dit ook niet geeft. Als iemand je kind van 1 een Nerf gun cadeau geeft laat je het er toch ook niet mee spelen? Daarnaast als die knoopcel veilig achter een klepje zit weggeschroefd is er ook geen risico.

Het hele punt is toch dat men ouders oproept voorzichtiger te zijn met losse batterijen en/of speelgoed waar dit in zit?
Ik heb hier meerdere nachtlampjes staan met knoopcellen erin. Het meeste speelgoed is wel AAA.
Scheelt wellicht dat wij enkel oplaadbare nachtlampjes hebben, beide kinders 1 :)
Kleine, veelal geluid makende, knuffels, rammelaars met muziekjes, peuter tablets/telefoontjes, etc. De lijst is best lang. Die kleine van mij (2 jaar) heeft minstens 10 dingen waar deze knoopcelbatterijen inzitten. Veelal het goedkopere speelgoed heeft het.
- Bijvoorbeeld de recente rage hatchimals hebben knoopcellen.
- Ook de genoemde robotfish, robotdino's, robotvogels, etc.
- Lampjes waaronder de elektrische waxine lichtjes (erg populair bij mijn kinderen), maar ook de lampjes die op kinderen zijn gericht.
- Verder hebben we hier twee spaarpotten van de ING bank met knoopcellen.
- Sleutelhangers met geluidjes.
- Speeltjes uit Happy Meals. Recent heb ik geen elektronische speeltje meer gezien bij de McDonalds, maar een paar jaar terug hebben we er nog eentje met knoopcellen gekregen.
- En dan inderdaad alle afstandsbedieningen in huis die niet altijd buiten bereik van kinderen blijven.

Het gaat er niet alleen om of ouders opletten of niet, maar hoe meer knoopcellen er gebruikt worden, hier groter de kans dat het een keer fout gaat. Het is daarom goed dat er bewustzijn wordt gekweekt en dat er geregistreerd wordt hoe vaak het fout gaat. Zoals met alles, als het risico onaanvaardbaar wordt, dan moeten we er wat aan doen. Daarom dragen zijn autogordels verplicht, staan er waarschuwingen op tabak en kunnen minderjarigen geen alcohol kopen.
Wij hebben 1 afstandsbediening met een knoopcel, de KlikAan Klikuit voor het licht. Maar daar mogen ze niet aankomen, dus die ligt altijd hoog. Van die electrische waxine lichtjes zijn ook versies te vinden die oplaadbaar zijn, of met een dichtgeschroefde klep. Dat is dan ook degene die wij in huis hebben, daarnaast is het geen speelgoed. Ik zeg niet dat ze die niet soms pakken, het blijven kinderen.

Wij hebben verder dan op de autosleutels na en een enkel boekje met geluiden geen knoopcellen in huis. Maar dat zijn beide artikelen die worden opgeborgen en die ze dus niet zomaar kunnen pakken.

Ik koop bewust maar blijkbaar ook onbewust als het zo vaak voor komt zo min mogelijk met knoopcellen erin.
Nu ben ik heel erg benieuwd in wat voor speelgoed er dan knoopcellen zitten :?
Nou ik heb geen speelgoed waar het in zit, maar wel andere apparaten, zo als de afstandsbeding van mijn ventilator toren, en mijn weegschaal, en nog wat apparaten.

En ik zie niks gevaarlijks aan knoopcelbatterijen, zo lang je ze niet los laat rondslingeren, waar een peuter bij kan komen, de verpakking op een plek leggen waar ze niet bij komen, en de lege knoopcelbatterijen het zelfde, of meteen weggooien, dan kan er nooit wat gebeuren.

[Reactie gewijzigd door AmigaWolf op 10 januari 2018 15:02]

Geeft aan hoeveel kinderspeelgoed ik in handen heb gehad recent ;).
Ik kan mij enkel de Furbies en al dat spul herinneren, en daar zaten altijd AA's in.
Kom zo eigenlijk persoonlijk vrij zelden knoopcelbatterijen tegen, gelukkig maar, want ik heb een hekel aan die dingen. Ze zijn duur, en komen in 1001 verschillende maten, die de winkel dan ook maar net moet hebben.

Maar dan komt het dus meer neer op ouders die niet opletten, batterijen laten rondslingeren en niet opruimen? Iets wat dus eigenlijk een eeuwenoud probleem is.
Tuurlijk doen ze hun best, maar een oproep kan zeker geen kwaad om het weer even aan te stippen.
Kan geen kwaad?

Had hier een extra draadloze muis van de action waarbij de batterijen waren gaan lekken. Toch proberen er nieuwe batterijen in te stoppen in de hoop dat de schade meeviel en ik daarbij met mijn stomme kop klepje met mijn mond vasthouden waarbij ik helemaal niet bij stilstond dat daar ook wat vloeistof op zat.

Dat was geen reminder die ik me graag blijf herinneren.


En dat lag aan de kwaliteit van de batterijen die werden meegeleverd. Die worden waarschijnlijk niet getest. En het feit dat steeds meer mensen prullaria kopen in dergelijke winkels maakt het risico ook een stuk groter.

Als je het mij vraag mag er veel meer worden getest.
Een batterij hoort niet helemaal uit elkaar te vallen bij end-of cycle.
Wat is je punt precies, ik zeg toch dat een oproep zoals deze eigenlijk alleen maar goed is?
Die robofish? knoopcell (en dan nog eens die hele kleine), ik heb nog nooit zoveel knoopcell batterijen moeten kopen dan sinds de kleine er is. Uiteraard is er genoeg met AA of AAA, maar veel van de kleinere spullen is met knoopcell.

Snap echter niet hoe kinderen daar aan kunnen komen, maar onze batterijen liggen ook absoluut niet beneden eigenlijk.
meestal hebben deze een stack van 3 knoopcel batterijen.

je kent die lach zakken toch nog dat als je ze knijpt een irritante lach hebben, deze heeft knoopcellen.

zo heeft veel ander klein speelgoed ook knoopcellen.

meestal heeft het grotere speelgoed AAA batterijen, en heel soms AAAA.
Ja, maar daar zit echt nergens een knoopcel in kan ik je als ouder van een kind 1 en 3 vertellen. Alles heeft AAA. Enige plek waar ik knoopcellen in heb zitten zijn autosleutels en led kaarsen. Die laatste hebben we dan ook van wat betere kwaliteit gekocht waar je de batterij met een schroevendraaier eruit moet halen.
Nope, ik heb zelf twee kids van 4 en 2: genoeg speelgoed in huis met knoopcellen. Boekjes met geluiden, kleine speelgoedjes (zoals autotjes) met ťťn simpele functie (bv. alleen geluid of licht).
Ik moet toegeven dat het vaker wel bij chinese meuk voorkomt, maar de boekjes bijvoorbeeld zijn toch van "gerenomeerde" merken.
Ja ik had op je andere reactie ook gereageerd dat de boekjes me waren ontschoten. Maar wij hebben dus gelukkig in geen ander speelgoed knoopcellen zitten en chinese meuk komt er als speelgoed bij ons ook niet in. Heb ook mijn chinese kerstverlichting direct weggegooid toen de kleine werd geboren.
Helaas komt die chinese meuk bij ons er ongewenst in: cadeautjes, kermis, etc...
Ik probeer ze ook zo snel mogelijk te laten "verdwijnen" maar dat is niet altijd vanzelfsprekend. Laat die rommel nu vaak het favoriete speelgoed van het moment zijn :X
TIP ! Wij hebben het hele jaar door hun lijst op Lijstje.nl gevuld staan in alles prijsklasses, scheelt ons een hoop ongewenst speelgoed :) Nu zijn ze bij ons ook nog in december jarig dus het is 1 maand per jaar speeldgoed stapelen. 8)7
De laatste jaren zie je juist steeds meer knoopcel batterijen in tal van speelgoed. Veel daarvan is wegwerp spul dat men laat slingeren en waarvan de knoopcellen makkelijk los kunnen komen (ik noem bijv een kerstmuts met lampjes, daarin zaten er 3 die na een val over de grond rolden).
Dat laatste is vooral een probleem inderdaad (en zelf ook mijn grootste nachtmerrie als redelijk kersverse vader).

Er zitten soms zelfs meerdere knoopcellen in serie gestapeld in sommige dingen zoals kerstmutsen, nepkaarsjes, etc.

En ookal ben je nůg zo voorzichtig (waarbij ik echt bijna neurotische trekken heb in het beschermen van m'n kind :') ), nog steeds kan er een batterijtje op de grond vallen en een hoekje in rollen waar ik 'm niet meer vind (of ik merk het nieteens).

Terwijl onze kleine echt Šlles ziet wat er op de grond ligt, ook in de hoekjes.
Ik ben zo'n "nieuwe generatie" ouder en wij hebben voor de veiligheid van de kinderen van die waxinelichtjes met een batterijtje i.p.v. echte kaarsen. Daar gaan van deze knoopcellen in, dus persoonlijk gebruik ik ze veel meer dan vroeger. Ook sommig kinderspeelgoed zitten deze batterijtjes.
De batterijen liggen bij mij op een voor de kinderen onbereikbare plaats (zowel de nieuwvoorraad, als wat weggegooid wordt). De batterijklepjes schroef ik ook weer netjes vast.
Tot nu toe heeft dat dan ook (gelukkig!) niet tot ongelukken geleid.

Maar dat neemt niet weg dat kinderen tussen de 1,5 en 3 jaar alles in hun mond stoppen (dat hoort bij die leeftijd) en soms ontzettend vlug zijn. Speelgoed X maakt geen muziek meer. Papa maakt het open en stopt er een nieuw batterijtje in. Het oude batterij legt hij even naast zich neer terwijl hij speelgoed X weer dichtschroeft. Die korte tijd is soms al genoeg. Hoe goed je ook oplet.

(uiteraard zijn er ook ouders die hun Facebook/Whatsapp e.d. belangrijker vinden en daardoor enorm afgeleid zijn, maar ik wil vooral aangeven dat het echt niet altijd aan slecht ouderschap ligt)
Ik zeg altijd dat papa dat vanavond maakt en leg het appart. Leren ze ook meteen dat ze niet meteen krijgen wat ze willen :) Ik kan er altijd slecht tegen als je zoeits moet doen met een ongeduldige koter die op je vingers staat te kijken.
Nee hoor, dit is al jaren bekend, maar het kan goed zijn dat er tegenwoordig meer van die dingen in een huishouden aanwezig zijn (denk afstandsbediening van apple oid) dan tien jaar terug
Ik denk zelfs dat het vroeger juist ook gebeurde. Alleen je hoorde het niet vanwege het verschil in media uitingen. Let wel, het komt hier zelfs op tweakers? Waarom eigenlijk? Het is batterij, maar verder houdt het qua vergelijking wat mij betreft op met elke andere nieuwsbericht hier. Het publiek wat het bereikt wordt groter. Vroeger las je dit alleen in het Nederlands tijdschrift van Kindergeneeskunde bijvoorbeeld.
Volgens mij zitten die batterijen in electronica toch? Waar ging Tweakers ook alweer over. Daarnaast gezien de meer dan 250 reacties in dit bericht hoort het hier heel erg thuis.
kom op zeg...de 250 reacties gaan over de oplettendheid van ouders, niet over elektronica :)
Daarnaast is mijn boodschap totaal anders en ga jij op een detail in. Vroeger gebeurde het net zo vaak, maar kwam het niet op tweakers, het bereik van de booschap is nu gewoon groter geworden in het huidige tijdperk
Hoe krijg je het voor elkaar een kind zo'n ding te laten inslikken?

1. Deze batterijen vind je vooral in kleine afstandsbedieningen en ander klein grut (domotica bijv), geen kinderspeelgoed (voor zover ik weet, in tegenstelling tot het artikel).
2. Je moet meestal behoorlijk je best doen om de batterijen uit hun apparaat te halen, meestal iets indrukken en naar buiten trekken. Niet iets wat een kind kan.

Oftewel, het klinkt meer alsof ouders deze dingen laten slingeren, en als het al wel in kinderspeelgoed zit, dan lijkt mij een schroefje o.i.d. om losraking te voorkomen de oplossing.
Tuurlijk, altijd schuld van onoplettende ouders bij Tweakers. Wat denk je, dat je als ouder verandert in een soort drone die 24/7 een kind helikoptert? Je hoeft maar even met je ogen te knipperen en een klein kind heeft vaak al 3 toeren uitgehaald waar het zichzelf ernstig mee kan verwonden.
Nou dat begrijp ik, maar je moet batterijen gewoon niet laten slingeren, net als messen e.d. Zodra ze in een apparaat zitten zie ik nog niet zo snel een kind ze eruit halen.
Jij hebt geen kinderen? Ik heb 2 jongens van 3 en 5 en die kunnen zonder gereedschap in 5 minuten zaken demonteren waarvan je niet eens wist dat het Łberhaupt open kon.

Ik kan iets verstoppen op zolder, op een plek waar alleen ik met een ladder bij kan, en opeens zie je ze er gewoon mee lopen in de kamer. Kindersloten zijn ook echt geen probleem.

Je moet het natuurlijk niet laten slingeren, maar het is een utopie om te denken dat als je iets opbergt, kinderen er niet bij komen.

Mijn tactiek is het benoemen van gevaar. Dus met ze zitten, een batterij pakken en vertellen dat ze vervelend dood gaan als ze dat slikken. Ook heb ik mijn kinderen natuurlijk geleerd dat messen geen speelgoed zijn, maar ik heb ze ook geleerd hoe je met een mes omgaat, zodat als ze er onverhoopt 1 te pakken krijgen, ze niet meteen hun vingers kwijt zijn.

TDLR: Niet laten slingeren klinkt als iets logisch, maar is zeker geen oplossing.
Plakje ham pakken en de batterij ertussen leggen;
"This is your esophagus .. "
*batterij tussen plakje leggen*
"This is your esophagus on batteries!"

Ik heb geen kinderen, maar het benoemen van gevaar lijkt mij ook de betere aanpak dan het verstoppen en verbieden zonder toelichting etc.
Leuk conceptje, maar bij jonge kids werkt dat niet, die hebben het voorstellingsvermogen niet om zon plakje ham te koppelen aan hun eigen lichaam

Ergens richting de 3-4 jaar kan je ze al wat meer bijbrengen, maar daaronder moet de eerste maatregel altijd zijn om onveilige spullen uit het bereik te houden, jonge kinderen zien gewoon domweg geen gevaar
Dat was ook nauwelijks serieus bedoeld :P.
De kinderen die batterijen in hun mond stoppen en inslikken zijn veelal peuters en waarschijnlijk kleuters.
Mogelijk dat je de kleuters nog wel kunt uitleggen dat je geen batterijen oid in je mond moet stoppen, maar dan uiteraard niet op de manier zoals ik noemde :P
Oh, van dat plakje ham snap ik em, ik bedoelde meer dat het benoemen van gevaar bij peuters ook niet altijd werkt, en met dit soort dingen wil je dat risico toch echt niet lopen
Blij om te zien dat er meer zijn die het probleem van alle kanten proberen aan te pakken. Al neem ik aan dat je het iets meer tactisch brengt als "vervelend doodgaan" :)
Jij hebt geen kinderen? Ik heb 2 jongens van 3 en 5 en die kunnen zonder gereedschap in 5 minuten zaken demonteren waarvan je niet eens wist dat het Łberhaupt open kon.
Misschien moet je ze dan opvoeden dat het niet de bedoeling is dat je andermans spullen zomaar gaat slopen.

Want anders is een knoopcelbatterijtje niet het gevaarlijkste, als ze straks met lomp geweld de mixer of de boormachine uit elkaar trekken terwijl die nog in het stopcontact zit ben je veel verder van huis.

Wij hadden ook altijd interesse in techniek maar we mochten niet ongestraft allerlei troep uit elkaar halen (ook niet als het stuk was), dat gebeurde altijd met toezicht van mijn ouders.
Opvoeden en wijs maken is de redding.
Het probleem is alleen dat er dan weer moord en brand geschreeuwd wordt omdat je een corrigerende tik uitdeelt. Niemand die het wat uitmaakt dat het kind op dat moment een batterij in de knuistjes heeft dat ze in de mond willen stoppen.
Ik ben me er al heel lang van bewust (al sinds voor ik vader werd) dat het nooit goed kan zijn om wat voor batterij dan ook in te slikken en in principe ga ik dan ook altijd heel secuur en aandachtig te werk als ik batterijen, en zeker knoopcellen, moet vervangen. Ik heb mezelf ook echt getraind om die dingen in het oog te houden en de lege ook gewoon direct in een doos in een kast hoog op te bergen tot we een keer naar het recyclingperron moeten.

Echter, zeker juist nu met een kleine erbij: Je hebt het enorm veel drukker, je bent vermoeider, soms doe je dingen even haasthaasthaast. Zeker bij van die gadgets waar ze 3 kleine knoopcelletjes in serie hebben geschakeld ontglipt er voor je het door hebt eentje aan je aandacht, valt, rolt over de vloer in een hoekje (waar jij 'm niet ziet, waar de stofzuiger ook niet altijd komt maar waar de kleine bij het kruipen het ding gegarandeerd wel ziet).

DŠt zijn vooral de scenario's waarin dergelijke dingen fout kunnen gaan. Batterijen eruit halen is bij 99% van het kinderspeelgoed of zelfs gebruiksvoorwerpen voor volwassenen inderdaad een stuk lastiger. Juist de vervangingsmomenten zijn de kritieke momenten.
Inderdaad, ik heb zelf als kind nooit de neiging gehad om mijn speelgoed te slopen, ook nooit van een van mijn vrienden gehoord dat ze dit deden toen der tijd. Je kind leren om zuinig te zijn op zijn of haar speelgoed kan dus een stap zijn om hier tegen te beschermen (dat en het is ook gewoon een goede les voor later). En als je dan echt zo bang bent dat je kind batterijen inslikt, probeer dan de interesse in ander 'veiliger' speelgoed te stimuleren.
Probeer jij maar eens te onderhandelen met een baby van 14 maanden... ik vind dat tot dus ver erg simplistische reacties worden gegeven. Je kan simpelweg niet alles in de gaten houden. Dingen slingeren soms, en wanneer de ouders niet op de hoogte zijn van het specifieke gevaar van deze kleine stukjes metaal, dan is dat een ‘recipe for disaster’. Persoonlijk had ik voorafgaand aan dit artikel geen weet hiervan - ondanks dat ik ingenieur ben. Ik heb zelf een kleintje rondkruipen, dus ik ben erg blij met het bericht en zal de boodschap zo veel mogelijk delen.

[Reactie gewijzigd door kaasboer09 op 10 januari 2018 10:39]

De betere vraag ik waarom je je kind van 14 maand vrij laat rondkruipen en of niet even snel checkt dat wat je hem of haar aangeeft wel veilig is. Het is echt niet zo dat je je hele huis hoeft te beveiligen, het is immers een kind van net een jaar, die zal niet plots op het dak zitten of spullen uit de bovenste keuken kastjes trekken.
Krijg kinderen, en je leert vanzelf dat dit makkelijk praten is vanaf de zijlijn :) Ik heb er zelf geen, wel tig keer oom en veel vrienden met kinderen. En al heel wat verwondingen en rare situaties gezien, sommige te voorkomen als je Šlles doordenkt (wat niet kan), soms bizarre pech. Het gebeurt als je je net even omdraait om de pindakaas uit de kast te pakken, of de krant uit de brievenbus haalt, of in gesprek bent. Laatst een vriendin die buitengesloten werd door een kind toen ze een kinderspeeltje uit de tuin wilde halen en de deur achter zich dicht deed: kind trok zich op aan de onderste deurklem en deed daarmee de deur op slot en lachte en kirde alleen maar toen moeders duidelijk probeerde te maken dat die klem weer omhoog moest. Alle ramen en deuren in huis potdicht, dus enige optie was om een raam in te slaan om weer binnen te komen binnen afzienbare tijd. Ondertussen schuift en loopt het kind van wat meer dan een jaar rustig in huis alles te onderzoeken. Probeer op zo'n moment je hoofd maar koel te houden. Ik geef het ze te doen, ouders..
Vrij laat rondkruipen.... wat moet een ouder dan doen? Ophokken?

En ja, je moet weldegelijk je hele huis beveiligen. En zelfs dan gaat het nog geregeld mis (gelukkig meestal zonder gevolgen).
Dingen slingeren ja, maar losse batterijen niet, net zoals medicijen, schoonmaakmiddelen, hete thee enz.

Zelfs al weet je niet van het hierboven genoemde gevaar. Een kind kan er in stikken, tanden stuk bijten, er zit zuur in een batterij. Dat zijn toch genoeg redenen om er op te letten als ouder?

Ik heb er zelf 1 rondlopen en 1 rondkruipen en moet er niet aan denken dat zoiets gebeurd.

[Reactie gewijzigd door OmeJoyo op 10 januari 2018 13:37]

En daarom zijn er voor medicijnen, giftige schoonmaakmiddelen, etc, ook speciale doosjes en afsluitingen. En nog belangrijker: er staan gigantische gekleurde waarschuwingsstickers op. Elke ouder is dus op de hoogte van de gevaren. De laatste keer dat ik knoopcelbatterije kocht, zag ik dat niet.

En om even binnen jouw analogie te spreken: je stopt geen morfine pil in een kinderspeeltje. Toch?
Dingen slingeren soms, en wanneer de ouders niet op de hoogte zijn van het specifieke gevaar van deze kleine stukjes metaal, dan is dat een ‘recipe for disaster’.
Want iemand aanspreken op gezond verstand zit er tegenwoordig niet meer in.
Persoonlijk had ik voorafgaand aan dit artikel geen weet hiervan - ondanks dat ik ingenieur ben. Ik heb zelf een kleintje rondkruipen, dus ik ben erg blij met het bericht en zal de boodschap zo veel mogelijk delen.
Zelfs zonder ingenieur te zijn moet je toch wel beseffen dat het inslikken van batterijen of eigenlijk alles wat klein is niet aanbevolen wordt. Moet ik ook uitleggen dat je naalden en spelden veilig moet opbergen, buiten bereik?

Dokters moeten zeker dit soort waarschuwingen geven als het aantal gevallen vaker voor begint te komen. Echter heb je als ouder nog steeds geen excuus als een kind toch wel zoiets binnenkrijgt. Het probleem oplossen (naar het ziekenhuis), jezelf achteraf even voor je hoofd slaan en gewoon weer doorgaan.

Je vraagt je af hoe de vorige generatie ooit zonder te veel kleerscheuren volwassen is geworden...

[edit]
ITT: veel millenial ouders. Ik kan jullie dit boek van harte aanbevelen. ;)

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 10 januari 2018 11:08]

Lompe reactie, misschien moet jij ook je toetsenbord buiten bereik opbergen?

Ikzelf, heb ook 2 jonge kinderen van 1 en 3 waarbij de jongste ook alles open weet te peuteren waar wij niet eens van wŪsten dat het open kon, wist niet van dit risico van knoopcellen.

Gelukkig is bij kinderspeelgoed standaard het batterijenklepje dichtgemaakt met een schroefje dus niet zonder meer te openen tenzij het gesloopt wordt (wat je als ouder wel zal horen).

Maar in veel consumentenelektronica ontbreekt dit schroefje omdat het voor volwassenen niet nodig geacht wordt. Dat kinderen het ook te pakken kunnen krijgen ondanks dat ze de doelgroep niet zijn is blijkbaar irrelevant en dus aan de ouders om op te letten. Ik denk maar aan afstandbedieningen voor tv of versterker. Die leg je niet bovenop de kast als je geen tv kijkt voor een avondje.

Natuurlijk is het de verantwoordelijkheid van de ouders om in de gaten te houden maar de producenten kunnen wel meedenken!
Zo simpel, houdt je dan ook kinderen binnen tot een kind 18 is? Exploratie leidt tot ontwikkelen. Overigens zit het extreme gevaar bij kinderen in de fase dat zij de wereld ontdekken aan de hand van hun mond.

Elke opvoedkundige oplossing die je aanreikt kan ik ontkrachtigen. Oftewel er is geen absolute waarheid. Het is instinct gepaard met verschillende karakters
Jammer dat je met een tegenreactie komt waarbij je de boel overdrijft. Maar ok, ik bijt.

Tuurlijk heeft zo'n kind de mogelijkheid nodig om dingen te ontdekken. Met een kinderbox baken je de omgeving rond het kind af tot de ruimte die ze van jou mogen ontdekken.

Op zo'n manier kun je ook bepalen waarmee ze mogen spelen en ze ook te leren dat ze maar met de dingen moeten spelen die er zijn. In de volwassenwereld is dat niet heel anders. Daarnaast ligt er niet overal in het huis speelgoed van je kind of rekening mee houden dat die misschien om het hoekje ergens ligt te spelen zodat je er niet overheen loopt.

Daarom is er ook op latere leeftijd als ze peuter/kleuter zijn zoiets als een speelhoek om te spelen.
‘Afbakenen’ ‘bepalen’ leuke termen. Net als een ‘speelhoek’ volledig bedacht door volwassenen, controleren en de volwassen brein projecteren op een kind. Draai hem is om, moet een kind volwassen zijn of moet een volwassen meer een kind zijn?
Jonge kinderen imiteren de ouders en observeren hun omgeving. Hun daarvan afsluiten doormiddel van een box vind ik persoonlijk ongewenst. Ik geloof dat een kind zich ontwikkelt door te ontdekken. En ja, daarmee gepaard komen enkele gevaren.

[Reactie gewijzigd door kaasboer09 op 11 januari 2018 12:20]

Ophokken is dus jouw advies? Ik weet niet of ik het daar mee eens ben :9 :)
Als je als ouder er in elk geval voor zorgt dat je de batterijen niet laat slingeren dan hoef je daar in elk geval niet op te letten. En er zijn inderdaad genoeg andere dingen waarmee die kleintjes zich mee kunnen verwonden. Het is ook een illusie dat je de kinderen voor al het gevaar kan afschermen. Dat is ook een onderdeel van het leven.
Het is ook een illusie dat je de kinderen voor al het gevaar kan afschermen. Dat is ook een onderdeel van het leven.
Batterijen zijn dan wel gevaarlijker, maar in mijn tijd staken kinderen ook van alles in allerlei gaten.
Kralen, knikkers, koffiebonen.. in mond, oor of neusgat.

Dat zijn vermoedelijk de mensen die later op de Eerste hulp verschijnen met een gloeilamp in hun hol..
Je hebt duidelijk geen kinderen:
1. Deze batterijen vind je vooral in kleine afstandsbedieningen en ander klein grut (domotica bijv), geen kinderspeelgoed (voor zover ik weet, in tegenstelling tot het artikel).
Kinderen vinden JUIST de spullen die papa en mama gebruiken en zij niet mogen gebruiken het interessants. De hele kamer kan vol liggen met kinderspeelgoed en dan lopen zij met de afstandsbediening rond.
2. Je moet meestal behoorlijk je best doen om de batterijen uit hun apparaat te halen, meestal iets indrukken en naar buiten trekken. Niet iets wat een kind kan.
Gooi het ding eens een keer op een harde vloer. En nog een keer, en nog een keer en nog een keer en...

En ik zal even uitleggen wat er gebeurd:
Je kind besluit dat slapen gedurende de nacht een luxe is geworden, want tandjes of iets anders. Ondertussen is je brein langzaam in pulp aan het veranderen.
Je kind besluit dat de afstandsbediening van de tv 'geweldig' is en als hij/zij erbij kan dan pakt hij/zij hem direct en als je hem wil afpakken gooit je kind het ding snel weg 'uit frustratie'.
En dan verandert elke 3 maanden de variabelen. Eerst kan alles op het koffietafeltje liggen, maar zodra ze zich optrekken kan dat niet meer. Kunnen ze een paar stapjes maken kunnen ze ineens bij het hogere kastje. Daarna vinden ze uit hoe laden en deuren werken.

Facebook of andere Social Media is meestal trouwens al luxe, de was, de afwas, het eten, opruimen/schoonmaken etc. etc. Je kunt een kind niet 100% van de tijd in de gaten houden. Niet vandaag de dag, maar ook 100 jaar geleden niet.
Klopt, maar 100 jaar geleden stond niet op elke verpakking waar je iets NIET voor kan/mag gebruiken maar slechts waar je het WEL voor mag gebruiken en toch snapten ouders toen al dat ze kinderen geen schoonmaakmiddelen moesten laten drinken. Maar nu moet ze dat verteld worden...

En inderdaad, je kan kinderen geen 100% in de gaten houden en juist daardoor heb je als volwassene de verantwoording om dingen die schadelijk zijn op te bergen op plekken waar kinderen niet bij kunnen.

En wanneer jouw kind dus de mogelijkheid heeft om een afstandbediening te pakken te krijgen en dan ook nog eens verschillende keren op de grond te gooien dan heb je dus als ouder/voogd zijnde wel degelijk een steek laten vallen. Wanneer je zelf bezig bent met de was, koken, opruimen/schoonmaken of wat dan ook, dan is jouw belangrijkste taak als ouder het ervoor te zorgen dat je kind veilig is gedurende die periode als je niet de mogelijkheid hebt om je kind bij je te houden.
Klopt, maar 100 jaar geleden stond niet op elke verpakking waar je iets NIET voor kan/mag gebruiken
En had iedereen ~5 kinderen, waarbij er regelmatig eentje dood ging.

Ik ken ook de bordjes/waarschuwingen, waarbij ik echt denk, waarom? En dan blijken er gewoon jaarlijks genoeg ongelukken te gebeuren. De gemiddelde leeftijd gaat niet alleen door medische vooruitgang omhoog, maar ook omdat we voorkomen dat mensen doodgaan door zaken die we kunnen voorkomen.
En wanneer jouw kind dus de mogelijkheid heeft om een afstandbediening te pakken te krijgen en dan ook nog eens verschillende keren op de grond te gooien dan heb je dus als ouder/voogd zijnde wel degelijk een steek laten vallen. Wanneer je zelf bezig bent met de was, koken, opruimen/schoonmaken of wat dan ook, dan is jouw belangrijkste taak als ouder het ervoor te zorgen dat je kind veilig is gedurende die periode als je niet de mogelijkheid hebt om je kind bij je te houden.
Tjonge jonge zeg. Nog nooit gehoord van OPVOEDING? Kinderen maken 'fouten' en dan moet je corrigeren, dat is opvoeding. Je kunt een kind niet leren dat iets niet mag, als hij het niet kan doen.
Dus het kind MOET het fout doen en daarna LEREN hoe het wel moet. En dat moet hij ZELFSTANDIG doen. Je kunt niet continu het handje vasthouden. Maar dat kan dus wel betekenen dat de afstandsbediening het moet ontgelden.

Ik hoop dat je geen ouder wordt of tegen die tijd erachter komt wat het betekent om ouder te worden. Want als je echt denkt dat de taak van een ouder is om kinderen 'foutloos' op te voeden, dan staat je nog een 'kleine' verrassing te wachten.
Het zit zeker in kinderspeelgoed. Ik kom het hier in huis ook tegen in veel dingen die ze hebben. 1 van de populairste kado's deze kerst was de Fingerling. Alleen daar zitten al 3 knoopcellen in.
In kinderspeelgoed zit het batterijklepje vaak nog wel vastgeschroefd, maar die knoopcellen zitten bij ons thuis ook in de led-waxinelichtjes.

Je ziet die dingen ook op school veel (ivm brandgevaar van echte waxine lichtjes), en die batterijklepjes zitten gewoon los, als je zo'n ding laat kletteren ligt het batterijtje er 9 van de 10 keer uit.
Klopt, in deze spinner zitten er ook 3, en je hebt ze er met een beetje peuteren zo uit.

En deze worden zelfs aangeraden voor "friemelaars"

[Reactie gewijzigd door micla op 10 januari 2018 12:53]

Ja en het staat in de categorie 7-8 jaar, de meeste kinderen eten geen batterijen meer rond die leeftijd.
Bij BOL.com misschien wel, op andere sites staan ze zonder leeftijd. Bij Intertoys liggen ze gewoon op de bali. Ik heb er zelf ook wel eens een paar besteld voor onze dochter, en daar stond ook geen leeftijd op de verpakking.
Wat dacht je van die (papieren) verjaardagskaart voor hun 2e verjaardag met zo'n irritant muziekje?
Denk je dat een kind dat niet kapot kan krijgen om dat lekkere zilveren snoepje op te eten?
Ik heb serieus dit meegemaakt met mijn dochter na haar eerste verjaardag. Had ze zo'n muziek kaart gehad en ontdekt dat die verder op kon dan men normaal zou doen. Binnen twee minuten had ze de kaart uit elkaar en zat ze met het speakertje aan (niet IN) dr mond. Gelukkig zat ik er gewoon bij dus niets aan de hand en ik heb haar lekker laten slopen.. maar toch. Voor het zelfde geval zit je er inderdaad niet bij en vreet ze zo het batterijtje op.
In redelijk wat speelgoed dat wat geluid maakt of een paar lampjes heeft wanneer je op een knopje drukt zitten van die knoopcellen, die zitten wel goed weggeduwd meestal (knuffels e.d.). Het probleem zit hem denk ik inderdaad vooral in niet goed oplettende ouders.
Kinderen zijn inventiever dan jij ze krediet voor geeft. :D
Die knoopcel batterijen zitten in heel veel kinderspeelgoed. In het wat duurdere en steviger spul van o.a. Fischer Price en Vtech zit dat heel netjes achter een klepje met een schroefje verwerkt. Ga je naar het goedkopere speelgoed dan wordt de kans groter dat het achter een gewoon klepje met een lipje zit, maar er zit ook genoeg speelgoed bij waar alles netjes is weggewerkt.

Waar het spul niet netjes is weggewerkt is heel veel van die led lampjes voor o.a. de kerst. Mijn ouders vonden het leuk om de kleine zijn eigen lampjes te geven voor decoratie beneden. Helaas waren dit van die goedkope krengen die zonder problemen makkelijk opengemaakt worden en de batterij eruit valt. Gelukkig heb ik al een tijd uitgelegd dat hij nooit batterijen in zijn mond mag doen en hij doet dat dan ook niet. Maar als ik er een kruipende baby bij had gehad was de kans groot dat die wel een keer zoiets te pakken had gehad.

Mijn punt is dus dat het absoluut geen kwaad kan om ouders te wijzen op de gevaren van producten met batterijen en voornamelijk hoe makkelijk het soms is voor een kleine om daar bij te kunnen komen. Daarnaast dient de ouder ook zijn kinderen in te lichten over gevaarlijke dingen in huis. Niet alleen batterijen, maar ook stopcontacten, afwasmiddel, schoonmaakmiddelen, messen, scharen.

Mooie quote van reddit:
Having a toddler is like being on a permanent escort mission: A low AI character tries to follow you around, and if you're not careful enough, they'll find a way to kill themselves.
https://www.reddit.com/r/...ike_being_on_a_permanent/
1. Heel veel kinderspeelgoed komt met licht en geluid, maar je hebt een schroevendraaier nodig om het batterijtje eruit te halen.
2. Een keer hard gooien met een afstandsbediening is al genoeg om het batterijtje eruit te krijgen.
Mijn dochter van 2 heeft kartonnen muziek boekjes met van die knoop batterijen er in. Toch even controleren hoe vast die klepjes zitten. Volgens mij zijn die klepjes namelijk gewoon ook van karton en zonder schroef of iets dergelijks. Ik was me helemaal niet bewust dat dit zo een groot gevaar vormt.
LOI zegt toch niet voor niks dat Nederland steeds slimmer wordt? Dus ook je kinderen. ;)
Is dat dankzij Darwin of door leerpogingen? Of halen we hogere scores door het verlagen van de eisen?
Alle bovenstaande? :+
het wordt genoeg gebruikt in speelgoed, en een kind krijgt meer voor elkaar dan je denkt.
Recentelijk knoopcellen gekocht en viel me direct op dat er waarschuwingsstickers (melding/stopbord gevaar voor kinderen om door te slikken) op zaten die je moet verwijderen voordat je ze kunt gebruiken.

Edit: En klaarblijkelijk zit de sticker er op zodat er geen stroomstring ontstaat!

Goede zaak!

[Reactie gewijzigd door geertdo op 10 januari 2018 13:16]

Sorry hoor, maar zou je daar niet bij stil hebben gestaan als die stickers er niet op hadden gezeten?

Ze kunnen wat mij betreft beter stickers plakken op speelgoed/apparatuur die de batterijen (kunnen) bevatten, dat de batterijen gevaarlijk zijn lijkt me wel voor iedereen duidelijk.
Mensen zouden voordat ze zo'n apparaat voordat ze het aan een kind geven moeten inspecteren op makkelijk opengaande batterijklepjes en andere potentieel gevaarlijke zaken.
Ik denk inderdaad dat veel mensen zich niet bewust zijn van hoe gevaarlijk dit soort batterijen zijn.

Kinderen in een bepaalde leeftijd hebben nou eenmaal de gewoonte om dingen in hun mond te stoppen. Als het een steentje, knoop of muntje van dezelfde afmeting als een knoopcel als dan kan dat vervelend zijn maar hoeft het zeker geen drama te zijn. Het komt er vanzelf wel weer uit of kan eventueel operatief verwijderd worden zonder blijvende schade als het ontdekt wordt.

Bij deze knoopcel kom je er waarschijnlijk pas achter dat je kind het heeft doorgeslikt als het al een gat in de slokdarm of luchtpijp heeft gebrand. Een wezenlijk verschil en een extra waarschuwing als je het mij vraagt. Ik wist tot vorig jaar ook niet hoe gevaarlijk deze batterijen waren tot ik er een artikel over las.
Er is een verschil tussen weten dat iets niet goed is en bewust zijn van het gevaar van inslikken van batterijen. Ik wist dat het nooit goed voor je kan zijn maar ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat je al zo snel voor het leven getekend kan zijn met het inslikken van zo'n ding.
Onze kinderen zijn nu 8 & 10, dus dit risico is al heel wat kleiner.

Als ouder weet je gewoon dat je moet opletten met alles wat klein en los is.
Ik heb er nog nooit bij stil gestaan dat een knoopcel (anders dan verstikkingsgevaar misschien) gevaarlijk zijn voor kinderen. Blijkbaar is er een zeer reŽle kans op lekkage bij inslikken. Dat had ik niet verwacht.
Sorry hoor, maar zou je daar niet bij stil hebben gestaan als die stickers er niet op hadden gezeten?
Euh... nee. Ik vond het dus een waardevolle boodschap.
En geen sorry nodig hoor.
Dit is toch algemeen bekend, en als dit vreemd in je oren klinkt moet je dan wel aan kinderen beginnen ;)
Je kan er wel hele A2 stickers opplakken, maar als ze in het apparaat zitten en deze op tegelvloer klettert dan liggen ze er in 9 van de 10 keer uit..
Ouders leg weg die apparaten en gebruik je ouderlijke "verstand"
Sinds 2008 zijn hierdoor al minstens zestien kinderen in Nederland ernstig gehandicapt geraakt en van hen zijn twee kinderen overleden.
Paniek om niks dus. Er zijn tal van oorzaken die even veel kinderslachtoffers per MAAND maken als batterijen in 9 jaar.
Ja, elk slachtoffer is er ťťn te veel, maar laten we ons eerst eens focussen op zaken die veel meer slachtoffers maken.
maar laten we ons eerst eens focussen op zaken die veel meer slachtoffers maken.
Dat is te simpel geredeneerd. Zo'n gedachte leidt tot "Batterijen, onveiilige speeltoestellen, snelheidslimieten, schoolzwemmen, allemaal onbelangrijk totdat kinderkanker is uitgeroeid".
Je moet alle problemen proberen op te lossen, niet alleen de grote.
Het is onmogelijk om alle problemen op te lossen, zeker met de beperkte middelen die we hebben (tijd, geld, mensen). Je moet dus prioriteiten stellen in welke problemen je aanpakt. Iets dat nog geen 2 slachtoffers per jaar maakt lijkt mij dan niet heel hoog op de lijst staan...
Ja, elk slachtoffer is er ťťn te veel, maar laten we ons eerst eens focussen op zaken die veel meer slachtoffers maken.
Goed idee.. kun je ze misschien eens opnoemen?
Kindermishandeling? Sexueel misbruik? Verkeer? Verwaarlozing?
Allemaal vast meer dan 16 slachtoffers op 10 jaar
Eh, waarom maken ze zich daar nu pas zorgen over? Ik heb al van kleins af aan "gespeeld" met knoopcel batterijen. Die zaten in al die kleine handheld games met een LCD scherm.

Wat is er veranderd tussen 1982 en nu?
Misschien dat de kinderen van nu het gezonde verstand missen om geen batterijen in te slikken? (of het moeten al echt baby's zijn die ze te pakken krijgen)

Begrijp me niet verkeerd, het is verschrikkelijk wat kan gebeuren. Maar ik heb wel de indruk alsof er tegenwoordig ongelukken gebeuren met dingen, waar ik als kind echt niet aan dacht om te proberen (o.a. dus batterijen in de mond stoppen)
Ik denk dat ook meespeelt dat die dingen tegenwoordig in veel meer apparaten zitten en zelfs ook al kleiner kinderspeelgoed. Meer van die apparaten in huis betekent ook meer vervangingsmomenten en dus ook meer kans dat die batterijen ergens 'in transit' zijn tussen apparaat en chemobox (vervangen batterij) of apparaat en verpakking (nieuwe batterij).

Plus dat onze levens wellicht ook een stuk drukker en hectischer zijn dan vroeger en er ook meer afleidingen zijn in de vorm van smartphones, etc.

Verder is het ook de vraag hoe oud jij (en cavey) was op het moment van 'spelen' met een knoocel. Tot een bepaalde leeftijd gaat alles gewoon de mond in, hoe vaak je ook zegt dat dat gevaarlijk is. Dat heeft niets met gezond verstand te maken maar de ontwikkeling van het kind.

Ik houd het erop dat die batterijen tegenwoordig gewoon veel meer aanwezig zijn en de kans op ongelukken / onoplettendheid daarmee dus groter.
Misschien dat kinderen inderdaad tegenwoordig vroeger worden 'blootgesteld' aan deze kleine batterijtjes, nog voordat zo'n kind zelf besef heeft van zijn/haar acties.

Als ik zo terugdenk aan het speelgoed dat ik had denk ik toch dat er op 3 jarige leeftijd al van die batterijtjes in het speelgoed zat. (nou is 3 jarige leeftijd voor mij alweer heel wat minder lang geleden dan voor Cavey ;).
HEhe ja, ik ben oud :P 1977, year of star wars enzo.

Anyways, ja, misschien dat er nu meer van dat spul rondslingert dan vroeger. Op 5 jarige leeftijd mocht ik in ieder geval de LR44's vervangen in m'n LCD spelletjes, daarvoor. Hmm, minder batterij gerelateerde zaken in huis, en sowieso minder afleiding in de vorm van dopamine producerende notificaties.
Hehe. Ik ben van 1979. En nu een kleine van 8,5 maand (ja, ik ben er laat bij ;) ) die langzaamaan leert kruipen.

5 jaar. Tsja.... dan kan je de meeste kinderen inderdaad wel aan het verstand peuteren wat wel eetbaar is en wat niet :). Bij 3 jaar zijn er wrs ook al wel kinderen die het snappen (maar zou ik het risico zelf nog steeds niet nemen).

En bij ons thuis zitten er dus knoopcellen in een aantal KlikAanKlikUit wandzenders, Hue dimmer switches, de Logitech Harmony companion en zelfs ook wat speeltjes van de kleine (naast natuurlijk ook het nodige aan AA en AAA, waarbij vooral die laatste ook al klein genoeg kunnen zijn om een keelgat in te gaan en daar verstopping te veroorzaken).

Zeker nu zal ik bij het verwisselen van dat spul nůg voorzichtiger zijn (desnoods neem ik het mee naar m'n hobbykamer op zolder). Maar toch, het is heel goed denkbaar als drukke en gejaagde ouder dat je een keer in een situatie zit waar je toch zelf de fout in gaat.
Baby's steken voornamelijk tussen 0 en 18 maanden alles in de mond, met een duidelijke "gevarenpiek" wanneer ze beginnen kruipen.
Mijn twee kinderen zijn daar duidelijk mee gestopt vanaf een maand of 20.

Ik neem aan dat jij in die periode niet met Donkey Kong speelde. Of wacht, toen speelde alle baby's uiteraard buiten van zonsopgang tot zonsondergang. :+

Alle gekheid op een stokje: dit is toch een geval van meer knoopcellen in al het kleine kinderspeelgoed (speelgoed smartphones ed.) in combinatie met slordigheid van de ouders.
Wat is er veranderd tussen 1982 en nu?
Hou oud was je toen je daarmee speelde? Toch zeker wel een jaar of 4 als je het je herinnert.
De kinderen die alles in hun mond stoppen zijn meestal iets jonger.
De (on)oplettendheid van ouders en de grotere hoeveelheid slecht chinees speelgoed lijken mij de 2 grootste boosdoeners.
Wat is er veranderd tussen 1982 en nu?
Ik had het ergens anders al over gehad, maar de clue is dat (mede door het beleid van de EU) de meeste knoopbatterijen die in omloop zijn vandaag lithium als basis hebben, in plaats van kwik- en cadmium zoals vroeger. Omdat die laatste twee giftig zijn en dus "gevaarlijker" voor de mensheid zouden zijn.

[Reactie gewijzigd door RoestVrijStaal op 10 januari 2018 22:41]

Iedere ouder weet natuurlijk wel dat het schadelijk is als je kind zoiets inslikt. Denk dat het voor de bewustwording wel goed is om dit toch in het nieuws te brengen. Ik heb er zelf als redelijk verse ouder ook nog wel eens een handje van om na een klusje spullen nog even te laten liggen (lege batterij op het aanrecht, boormachine nog op de grond) en met een kind moet je dat gewoon direct opruimen. Vooral nu die van ons echt gaat rondkruipen en alles in de mond stopt wat ze tegenkomt. Een batterijtje op het aanrecht stoot je natuurlijk zo per ongeluk op de grond.
Iedere ouder weet natuurlijk wel dat het schadelijk is als je kind zoiets inslikt.
Dat dacht ik ook. Maar blijkbaar ben ik de naieve geest als ik vervolgens dit lees:
Ik heb er nog nooit bij stil gestaan dat een knoopcel (anders dan verstikkingsgevaar misschien) gevaarlijk zijn voor kinderen.
Ik wist tot vorig jaar ook niet hoe gevaarlijk deze batterijen waren tot ik er een artikel over las.
Sorry hoor, maar zou je daar niet bij stil hebben gestaan als die stickers er niet op hadden gezeten? -
Euh... nee. Ik vond het dus een waardevolle boodschap.
Ik heb deze reacties al een paar keer voorbij zien komen en ik vind het echt ongelofelijk naief gedacht.
|:(

Iedereen heeft toch wel eens een batterij gezien die te lang gelegen heeft, waar het zuur zo naar buiten is gevreten? Je weet toch dat een batterij een kleine accu is: accuzuur (of loog). Je weet toch dat je maag spullen oplost?

Los van technische details hoe en waar in het spijsverteringkanaal de schade zal plaatsvinden moet je toch gewoon met je boerenverstand begrijpen dat batterijen inslikken ernstig gevaar oplevert?? Is dit Tweakers.net?

Of denken jullie dat het met schoonmaakmiddelen slikken ook wel losloopt? Lekker schoon van binnen...

En ja, knoopcellen zitten in heel veel speelgoed. Doorgaans achter een schroefje, maar zeker niet altijd betrouwbaar.

(Edit: Dat plakje ham zou in de voorlichtingscampagne moeten zitten: Noxa in 'nieuws: Kinderartsen uiten zorgen over gevaar van inslikken knoopcel...)

[Reactie gewijzigd door SeismicCharge op 10 januari 2018 10:54]

Hoezo naÔef gedacht? Bij een knoopcel batterij zou ik ook niet direct denken dat deze binnen uur gaat lekken. Ik heb nog nooit een batterij binnen uur zien lekken, ook niet in water. Een knoopcel batterij heeft een vaste vorm. De logische redenatie zou wat mij betreft dan ook zijn "poepen ze wel weer uit". Blijkbaar is dat bij een knoopcel batterij niet aan de orde.
zo'n batterij lekt dan ook niet, maar veroorzaakt wel verbranding en nog veel meer door kortsluiting
Ik wil het niet naÔef noemen maar zodra een kind wat doorslikt wat geen eten is dan bel je toch even de dokter om te vragen hoe gevaarlijk dat is?
Vorig jaar had me dochtertje op een of andere manier het fles met antimug uit zo'n muurding te pakken gehad en over zich zelf heen gegooid. Meteen de dokter gebeld. Die hebben toen meteen een centrum voor gifstoffen gebeld en gezegd dat we langs moesten komen. Uit eindelijk was er niet aan de hand en had ze de rest van de week geen last meer van muggen.

Maar ja als je merk dat je kind iets inslikt bel je toch meteen de dokter of zie ik dat fout.
Als jouw dokter meteen de telefoon opneemt mag je tevreden zijn. Een ander is uren aan het proberen.
Nou ik mag niet hopen dat het uren duurt voordat je dokter opneemt.

Kan zat situaties bedenken dat je graag meteen naar de dokter wilt bv bij een aanval van gal/nier stenen.
Als jou huisarts uren duurt zal ik toch een andere gaan zoeken
Als je meteen naar de dokter wil dan 112 bellen. Is heel gebruikelijk voor velen, het verbaast me zelfs dat jij de dokter zo makkelijk telefonisch kan bereiken. Ik bel zelfs niet meer, ik ga erheen en aan de balie melden. Bellen heeft eigenlijk geen zin. Schandalig maar waar.
Maagzuur is geen water. En buiten dat uur? Hoe lang duurt een spijsverteringsrondje? Je weet niet of het gaat lekken. Waarom risico nemen?
Het is chemische bende in een omhulsel, het creeert electriciteit, dat wil je gewoon niet in een lichaam hebben.
(Nee, het is geen pacemaker)
Ja, gewoon naief.

[Reactie gewijzigd door SeismicCharge op 10 januari 2018 11:50]

Of denken jullie dat het met schoonmaakmiddelen slikken ook wel losloopt? Lekker schoon van binnen...
Ga onmiddellijk je mond met zeep wassen wordt nog wel eens gezegd hoor ;)
Vind het juist gek dat men hier notabene op een technisch forum het raar vind heeft van hoe a-technisch sommige mensen (met name vrouwen) zijn. Of het is juist typisch die bubbel waarin je je bevind dat je alleen maar te maken hebt met mensen in de omgeving die wel enige technische basiskennis hebben. De meesten hier hebben toch ook de middelbare school gezeten en een opleiding daarna waar echt mensen zitten die geen enkel verstand noch interesse hebben in hoe iets werkt ... zolang hťt maar werkt. Probeer eens aan die tijd terug te denken.

Zat mensen hebben geen flauw idee dat er een sterk zuur in een batterij zit. En hoezo zou je er vanuit gaan dat iedereen weleens een lekkende batterij gezien heeft?
Je hebt gelijk met de (technische) bubbel. Het is vaak lastig in te schatten wat nu basiskennis is bij Jan en Jannie met de Pet als je eigen kennis gevorderd is op een bepaald vlak.

Maar juist daarom: als je niet weet hoe iets werkt of wat het eigenlijk is: dan neem je er geen risico mee. Batterijen staan niet in de schijf van vijf, ze moeten nota bene bij het klein chemisch afval. Zou het dan heel gezond zijn ze in te slikken? Daar heb je geen opleidingen voor nodig.

Veel mensen zijn gewoon naief. Regeringsleiders varen er wel bij.
En achteraf toegeven dat je naief bent geweest is natuurlijk ook niet makkelijk. :)

Over lekkende batterijen: batterijen zijn gemeengoed, het lijkt me sterk dat iedereen ze altijd netjes opruimt zodra ze leeg zijn. En dan kom je in je leven aardig wat (al of niet door anderen) vergeten batterijen tegen.

Wat de veelgenoemde ouderverantwoording betreft: zeker. Alleen kinderen zitten niet aan hun ouders geplakt, die komen bij opvang, bij school, bij (ouders van) vriendjes. Dan zijn er blijkbaar nog mensen die zeggen 'Je kind was heel braaf vandaag hoor. Wel een batterijtje ingeslikt, maar dat zie je morgen wel op de pot tevoorschijn komen'...
Maar juist daarom: als je niet weet hoe iets werkt of wat het eigenlijk is: dan neem je er geen risico mee. Batterijen staan niet in de schijf van vijf, ze moeten nota bene bij het klein chemisch afval. Zou het dan heel gezond zijn ze in te slikken? Daar heb je geen opleidingen voor nodig.

Die kleine batterijen zitten in allerlei verschillende onschuldige dingen. Het probleem is dat papa/mama/opa/oma zoiets bijvoorbeeld helemaal niet doorhebben. Er kwam al een voorbeeld voorbij van een verjaardagskaart als voorbeeld. Je zult als verantwoordelijke maar even op een doordeweekse middag staan afwassen in de keuken en het kind speelt ondertussen met zo'n kaartje en priegelt zo'n kaart open waarvan de batterij verstopt zit. Zoiets gebeurd echt in luttele seconden en ze merken het misschien niet eens totdat het kind een kwartier later begint te gillen van de pijn en zelfs dan hebben ze geen idee wat de oorzaak is. Wellicht een mens-erger-je-niet pionnetje of zo. Pas in het ziekenhuis wordt duidelijk wat er aan de hand is.
Helemaal mee eens. Maar je schetst hier het beeld waarbij volwassenen niet weten wat er is gebeurd. Maar er zijn hier bij Tweakers dus ook mensen die het zien gebeuren en denken: 'Huu, kan geen kwaad, komt er morgen wel weer uit". En dat blijf ik ongelofelijk naief noemen, hoe oneens ze het er ook mee zijn.
Ja dat komt dus waarschijnlijk, omdat ze niet weten dat het onmiddellijk begint kort te sluiten en dus meteen gaat lekken. Die denken dat zo'n klein dingetje gewoon evenveel(weinig) kwaad kan als een dobbelsteentje en gewoon weer uitgepoept wordt zonder problemen.

Ook de populariteit van deze website heeft gezorgd voor een breed publiek en daarvan is ook niet iedereen technisch onderlegd ondanks dat het wel zo'n website is. Interesse voor computers/techniek betekend niet automatisch dat men onderlegd is in natuurkunde/scheikunde/biologie en daarmee weet wat er kan gebeuren met een batterij.
Dat is puur een verkeerde aanname van vele leden hier.

Edit: kleine aanvulling in de tekst

[Reactie gewijzigd door Yooo Kerol op 10 januari 2018 13:20]

Lijkt mij meer een opvoedkundig probleem. Ik heb nooit slotjes op stopcontacten gedaan, wastabletten weggelegd, messen verstopt en slotjes op keukenkastjes gedaan.

Leg een kind uit dat het niet goed is. En zorgen voor desinteresse. Een likje aan de groene zeep en zeggen dat alles in het kastje zo smaakt is voldoende geweest. Met de tong op een 9V batterijtje en zeggen dat in het stopcontact hetzelfde gebeurt was voldoende. Kinderen mee laten helpen met wastabletten opruimen en dan belonen met gezellig een samen glas limonade drinken of een stevige knuffel voor goed gedrag. Wat aandacht schenken als er interesse is in iets dat potentieel gevaar kan opleveren. Kost wat van je vrije tijd maar opvoeden kost sowieso veel vrije tijd.
Dat kan werken zolang jij je bewust bent van het gevaar. Er liggen tal van voorwerpen in de huiskamer, en je kunt ook niet 100% van de tijd je kind in de gaten houden. Het probleem is meer dat bij sommige apparaten (afstandsbedieningen oid) de batterijtjes er veel te makkelijk uit kunnen. Als we kunnen afspreken dat dat altijd met een schroefje afgesloten moet zittenis het probleem de wereld uit.
Je kunt kinderen, en ook niet volwassenen, voor alles beschermen. Inderdaad ook volwassenen niet. Het gaat voor het grootste deel om bewustwording, informatie en duidelijke uitleg zodat anderen. Dat resulteert in nadenken alvorens iets te doen. En als je het niet weet, vraag het dan. Van kinderen kun je geen zelfredzaamhedi verwachten, maar je kunt ze heel goed en al vanaf heel jong bijbrengen dat iets dat "gek" of anders is gewoon even gevraagd moet worden. Een stukje dat afbreekt, batterijklepje dat er af valt en de batterijen op de grond liggen etc. heeft altijd geresulteerd in vragen aan papa of mama.

Helaas is logisch nadenken etc. steeds lastiger voor bepaalde mensen. Dat resulteert in dagelijks gevaarlijke situaties in het verkeer, in huis en op het werk. En in plaats daarvan worden enorme bedragen geÔnvesteerd en onhanteerbare regeltjes bedacht omdat mensen te stom zijn om na te denken over de gevolgen, voor hun zelf en al helemaal voor anderen. Iets met vervagen van normen en waarden of zo...
Misschien dat jouw kids het goed weten, maar als er een vriendje komt spelen is het misschien toch handig die gevaarlijke spullen wat minder toegankelijk te maken. ;)
Als kinderen van een dergelijke leeftijd, zeg onder de 7 ŗ 8 jaar, kwamen spelen, dan hield ik toch wel toezicht. Geen van de vriendjes of vriendinnetjes heeft enige interesse getoond in dat soort zaken. Wel in hobbyspullen zoals elektronica, modelbouw etc. Gewoon even laten zien wat voor moois het is. En daarna lekker spelen met hun eigen spullen. Nooit gehad dat ze "stiekem" toch ermee aan de haal gingen. Zoals gezegd, opvoeden kost veel vrije tijd (eigenlijk heb je pas vrije tijd als ze slapen). Maar ik zal wel moraalridder geweest zijn in die tijd (heb wel elke dag genoten van hoe ze groot zijn geworden). :D
Voor een probleem zijn altijd oplossingen te bedenken.
A; Stop de opmars van micro elektronica waar zo'n batterij inzit :+ .
B; Wijs ouders op de gevaren met nare foto's van complicaties wat zo'n knoopcel kan veroorzaken bij inwendig gebruik.
Het feit is dat je je als ouder toch wel bewust moet zijn wat je je baby geeft en wat er in zijn omgeving bevind.
Als je je baby in een veilig speelruimte zet ga je daar ook geen kratje met schoonmaak artikelen bij zetten.
Dit hele probleem ligt volledig bij de ouders en snap ook niet zo goed waarom dit bij Tweakers neer wordt gezet.
Of misschien een nieuwe sub Tweakers website opzetten "Tweakende ouders van nu" ;)

[Reactie gewijzigd door mongkut op 10 januari 2018 11:50]

Dit hele probleem ligt volledig bij de ouders
Nee. Het ligt niet bij de ouders! Ouders kunnen er niks aan doen dat speegoed fabrikanten allemaal van die electronica in het speelgoed stoppen. Ouders kunnen er niks aan doen dat kinderen zulk speelgoed cadeau krijgen of er ergens anders mee in aanraking komen. Ouders kunnen ook niet 24/7 hun kind bewaken alsof het kind in eenzame opsluiting zit. Een kind heeft ook privacy! En het is de taak van een kind om de wereld te ontdekken, daarbij hoort te ontdekken wat je wel en niet kunt eten. De opossing ligt bij het aanpassen van de batterijen en als dat niet kan bij het speelgoed, dat dan andere of geen batterijen moet gaan gebruiken.

[Reactie gewijzigd door mashell op 10 januari 2018 11:20]

Ouders kunnen er niks aan doen...
Daar ga je al de fout in... Je bent ouder, dus je kan er wel degelijk wat aan doen... De schuld neerleggen bij een ander (de fabrikant bijvoorbeeld) is lekker makkelijk... Zoek het speelgoed uit wat voldoet aan jouw eisen, laat niet toe dat je kind iets cadeau krijgt wat niet aan jouw eisen voldoet, gaat je kind spelen bij iemand, wees dan op de hoogte van wat er in dat huis rondslingert. Staat het je niet aan, laat je kind er dan niet spelen. Er is genoeg aan te doen om te voorkomen dat je kind met dit soort dingen in aanraking komt.

Komop zeg, je bent ouder! Je bent verantwoordelijk voor je kind... Jij! De ouder! Niet iemand anders!
Volgens mij heeft ieder stuk speelgoed voor kinderen een schroefje in het batterijklepje zodat het niet zomaar open kan, heb het iig nog niet anders gezien bij speelgoed voor 0-3jr.
Maar er ligt ook nogal een hoop buiten de ouderlijke macht. Dit gaat veel verder, zo ook school, op bezoek, creche, etc. Je bent als ouder niet alleen verantwoordelijk voor je kind, maar we zijn als maatschappij verantwoordelijk voor elkaar. De verantwoordelijkheid moet dus genomen worden door alle partijen.
Maar er ligt ook nogal een hoop buiten de ouderlijke macht. Dit gaat veel verder, zo ook school, op bezoek, creche, etc.
Misschien moeten we ons om die reden eens af gaan vragen of het wel zo gezond is dat allebei de ouders de hele dat op het werk zitten en het kind bij de crŤche wordt geparkeerd.

Nog even afgezien van het emotionele bindingsproces bij een jong kind, betekent het ook dat je je kind voor de grootste tijd in "vreemde" handen achter laat, in een bedrijfstak die ook nog eens met steeds minder en minder middelen steeds meer kinderen moet opvangen. Dat bevordert de veiligheid van de kinderen die daar rond kruipen/huppelen natuurlijk ook niet.
Nee, hier gaat inderdaad ook iets goed fout. Het zorgen voor meerdere kinderen is per definitie helemaal niet slecht. Maar het feit dat dit door regelgeving en andere maatregelen onnodig duur wordt gemaakt is weldegelijk slecht. Het is in het nationaal belang om mensen te laten werken als ze dat beiden willen. Dus moet daar ook een nationale oplossing voor komen. Met nationale veiligheidstrainingen voor zorger en ouders.
Je snapt het verschil tussen ouder en bewaker niet. Kinderen moeten leren om later in de maatschappij te functioneren. Daar hoort omgaan met vrijheid en eigen verantwoordelijkheid nemen bij. Je moet als ouder je kind dus af en toe vrij laten zelf wat te ontdekken. Je bent als ouder verantwoordelijk voor de opvoeding van je kind. Maar je bent niet verantwoordelijk voor je kind, als je dat zou zijn zou in het klaslokaal erbij moeten blijven! Je kunt gewoon niet verantwoordelijk zijn voor alles. Die verantwoordelijk proberen na te komen maakt dat ouders gestresst zijn, kinderen zich niet ontwikkelen (die zitten thuis veilig onder toezicht met de tablet op de bank).
De schuld neerleggen bij een ander (de fabrikant bijvoorbeeld) is lekker makkelijk...
De schuld bij de ouders neerleggen is nog makkelijker. Kind van de fiets gevallen, schuld van de ouders. Batterij ingelsikt, schuld van de ouders. Een onvoldoende voor taal, schuld van de ouders. Zo gaat de maatschappij wel kapot. Ouders moeten hun verantwoordelijkheid nemen, zorgen dat die batterijen veilig worden of niet gebruikt worden maar ze moeten ook hun kind vrij laten.
Ik snap het verschil prima :) Kinderen moeten leren inderdaad maar je kan/moet ze die ruimte en vrijheid pas geven als je als ouder het idee hebt dat ze ermee om kunnen gaan en eraan toe zijn.

Ik ga een kind wat net kan kruipen niet de vrijheid geven om met glaswerk te gaan spelen omdat het moet leren dat glas kan breken. Een kind wat net kan kruipen snapt ook helemaal niet dat glas kan breken en dat dat de reden is dat het niks van tafel mag pakken. Je kan het kind misschien aanleren dat het niks van tafel mag pakken en wanneer het kind dat dan niet meer doet is het nog steeds niet veilig om een batterij op tafel te laten liggen, of een pot spijkers of wat dan ook. Je moet dan als ouder er dan dus nog steeds voor zorgen dat die batterij er niet ligt.

Verantwoordelijkheid nemen kan een kind pas wanneer het oorzaak en gevolg kan koppelen. En dan ben je al aardig wat jaartjes verder hoor.

En als de ouders niet verantwoordelijk zijn voor het kind... wie dan wel vraag ik me af? :? Ik mag toch hopen dat je die verantwoordelijkheid niet bij het kind gaat leggen
En hoe leert een kind oorzaak en gevolg koppelen? Precies, door het te proberen. Dus een kind moet de ruimte krijgen om een hap uit de zandbak te nemen en te leren dan zand niet echt eetbaar is. Natuurlijk moet je als ouder zorgen dat een kind geen gevaar loopt maar het kind moet ook de kans krijgen oorzaak en gevolg te leren. Daarom moet je niet elke potentieel gevaar, elke fout wegnemen van het kind. Je moet het gevaar beheersbaar krijgen. Dus veilige batterijen, veilig in het speelgoed maar het kind wel er mee laten spelen.
Jij, als ouder bepaald toch wat jij kinderen geeft of laat geven 8)7
Ouders kunnen toch ook zeggen tegen de gever dat vind ik niet goed voor mijn kind..
Kijk het HELE grote probleem in mijn ogen zijn de kosten van de "beveiliging" van het batterij klepje, 9 van de 10 problemen zijn daar mee opgelost, maar, dan krijg je het kostenplaatje van apparaat, dan krijg je xxxxxxxx maal een of 2 extra schroefjes is xxxxxx minder winst, waar de aandeelhouders niet op zitten te wachten....
Lang leve de vooruitgang... 8)7 O-) _/-\o_
Hoe stel je dat voor? Je kind krijgt op z'n verjaardag een cadeautje van een vriendje dat jij niet goedkeurd, waar de ouders van het vriendje geen probleem in zien. Pak je dan het cadeau af? Is dat goed ouderschap? Je bezorgt zowel je eigen kind als het vriendje er zomaar een traumatische ervaring mee. Het is een illusie dat je in controle bent over je kind en altijd verantwoording kunt nemen.
"een traumatische ervaring mee" Wat een grote onzin! :(
Dus als jou kind bv door een materiaal/stof/enz allergisch voor is, laat je dit gewoon gebeuren om een traumatische (het woord alleen al) ervaringen te voorkomen, er zijn toch wel andere wegen.
Jij bepaald toch wat goed en niet goed is voor je kind toch niet zijn vriendje en je baby/peuter?
Als ik niet wil dat mij kind iets krijgt van een andere komt het er ook niet in. Lijkt me niet zo moeilijk. Dan stel je ook nog de vraag of iets wat gevaarlijk is voor je kind afpakken goed ouderschap is 8)7
Dan stel je ook nog de vraag of iets wat gevaarlijk is voor je kind afpakken goed ouderschap is
Als dat gevaar relatief is en afpakken een buitengewoon negatieve ervaring is, wellicht zelfs traumatisch, dan is inderdaad afpakken slecht ouderschap. Je bent ouder, geen baas of bewaker!
Traumatisch :? Als ik mijn zoon uitleg dat iets rommel is of stuk, dan loopt ie zelf al naar de prullenbak. Hoe je dit kunt vergelijken met baad of bewaker zijn ontgaat me volledig. Ook dat het risico nemen dat je kind gehandicapt raakt of komt te overlijden minder zwaar meetellen als dat ie verdrietig is, schiet bij mij echt in het verkeerde keelgat.
Leef je niet in een illusie dat je volledige controle over je kind of nog erger met de rare kronkel dat je dat zou moeten hebben. Je kind is ook wel eens zonder jou. Krijgt op het sinterklaasfeest op school een cadeautje. Waarvan jij achteraf denkt, liever niet. Dat afpakken is iets wat je niet al te lichtvaardig moet doen.
Zijn eerste punt is notabene: A; Stop de opmars van micro elektronica waar zo'n batterij inzit.

En ja je kan als ouder speelgoed mijden wat je niet veilig acht in plaats van er maar vanuit te gaan dat iemand anders dat al voor je heeft uitgezocht. Bij goed speelgoed krijgt het kind de batterij er niet uit tenzij die het verwoest. Iets waar ik zelf vroeger nooit de neiging toe had en mijn kinderen ook niet omdat we ze leren netjes en voorzichtig met speelgoed om te gaan.

Het is dus een verhaal wat zowel bij de fabrikant als bij de ouders ligt. Een fabrikant kan er namelijk alles aan doen om het te voorkomen, maar als je dan als ouder de batterijen niet opbergt of het speelgoed niet juist dichtmaakt dan gaat het nog steeds mis.
Het gaat ten slotte over electronica, dus vind het hier wel passen. Wat ik veel enger vind is dat elke reactie waar iemand iets roept over de verantwoording van de ouders naar -1 schiet 8)7 Vele mensen voelen zich blijkbaar direct persoonlijk aangevallen.

Ik ben het volkomen met je eens dat daarnaast bewustwording belangrijk is want de gevolgen zijn ook erger of eigenlijk anders dan ik had verwacht. Dood door verstikking is namelijk niet minder erg dan een gat in je slokdarm.
Laten we dit vooral bij ouders neerleggen. Gevaren voor kleine kinderen zitten niet alleen in knoopcel batterijen maar nog in heel veel andere zaken. Denk aan kokend water, schoonmaakmiddelen, medicijnen, electrisch gereedschap etc. Etc.

Zoals genoemd is het aande ouders om eennveilige omgeving voor kinderen te creeren. Eigen verantwoordelijkheid dus en niet die van fabrikanten. Maar anno 2018 zal dat wel anders worden uitgelegd, maat ja ik ben dan ook een dinosaurus van een oudere generatie en zal het wel weer mishebben :)
Maar bewustwording is niet verkeerd.
Je noemt zelf al enkele zaken op waarop gelet dient te worden, maar misschien ziet een ouder wel het verstikkingsgevaar van zo'n batterij maar niet het gevaar van het gaan lekken?
Er is nu pas ontdekt dat er geen iPhone-app is die de ouders waarschuwt als een kind een knoopcel wil opeten. De EU is voornemens Apple een hoge boete te geven voor deze fout en nu moeten de ouders zelf hun kind in de gaten houden. Dit laatste is een cultuurshock natuurlijk.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Call of Duty: Black Ops 4 HTC U12+ LG W7 Samsung Galaxy S9 Dual Sim OnePlus 6 Battlefield 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V. © 1998 - 2018 Hosting door True

*