Hoe je met een anc-grafiek ziet hoeveel geluid een hoofdtelefoon dempt

In onze reviews van hoofdtelefoons en oortjes illustreren we de prestaties van actieve noisecancelling (anc) met een grafiek. Dat maakt het makkelijker om verschillende koptelefoons te vergelijken. Maar hoe moet je zo'n grafiek lezen en wat betekenen de verschillende lijnen?

In een notendop

• De x-as toont het frequentiebereik, met links het lagere bereik (20-200Hz), in het midden het middenbereik (200-2000Hz) en rechts het hogere bereik (2000-20.000Hz).
• De y-as toont het geluidsniveau in decibel. Dit zijn niet de absolute meetwaarden, maar relatieve waarden ten opzichte van de baseline.
• De stippellijn (nullijn) geeft het ongedempte geluidsniveau van de (gesimuleerde) omgevingsruis weer.
• De blauwe lijn geeft de passieve demping weer.
• De rode lijn geeft de actieve demping weer.
• Voor de totale demping vergelijk je de rode lijn (anc) met de stippellijn (baseline) – hoe groter de afwijking, hoe meer demping.

De vaste onderdelen van een anc-grafiek

Anc-grafieken tonen het gemeten frequentiebereik (20-20.000Hz) op de x-as en het geluidsniveau in decibel op de y-as. De x-as is onderverdeeld in drie bereiken: het lagere bereik (van 20Hz tot 200Hz), het middenbereik (200Hz tot 2000Hz) en het hogere bereik (2000Hz tot 20.000Hz).

In elke anc-grafiek zie je verder drie lijnen. De rechte stippellijn op de 0dB-lijn is de baseline: deze vertegenwoordigt het geluidsniveau van het omgevingsgeluid vóór passieve of actieve demping door de hoofdtelefoon. De blauwe lijn toont het geluidsniveau van het omgevingsgeluid na passieve demping. De rode lijn laat het resterende geluidsniveau zien na actieve demping (anc).

De rode lijn toont de totale demping

Wil je weten hoeveel omgevingsgeluid de noisecancelling van een koptelefoon in totaal dempt, dan vergelijk je doorgaans de rode lijn (actieve noisecancelling) met de stippellijn. Hoe groter de afwijking tussen die twee, hoe meer demping.

Soms beschikken koptelefoons of oortjes niet over actieve noisecancelling. We meten dan alleen de passieve demping. In dat geval vergelijk je de blauwe lijn (passieve demping) met de stippellijn om de totale demping te zien.

Let op: de lijnen in de grafiek tonen geen absolute meetwaarden. We rekenen de meetresultaten zo om dat de baseline een nullijn vormt. Dit maakt het makkelijker om de grafiek te lezen en verschillende grafieken te vergelijken. Zonder deze tussenstap zou de baseline allerlei pieken en dalen laten zien. Dat is een stuk minder overzichtelijk.

Door de passieve en actieve noisecancelling apart te meten en weer te geven, geeft de grafiek een goed idee van de verhouding tussen de twee. Bij gebruik van actieve noisecancelling is het verschil tussen de baseline en de rode lijn leidend. Waar de blauwe lijn ónder de rode lijn duikt, voegt het gegenereerde tegengeluid van de anc mogelijk juist wat ruis toe.

We meten de noisecancellingprestaties met onze Kemar-meettorso in een geluiddichte ruimte.

Tot slot

Onze anc-grafieken laten in één oogopslag zien hoe goed een koptelefoon is in het dempen van omgevingsgeluid. Het verschil tussen de stippellijn en de rode lijn is daarbij het belangrijkst. Deze afwijking toont de totale demping bij gebruik van actieve noisecancelling. Het verschil tussen de stippellijn en de blauwe lijn toont de mate van demping zónder actieve noisecancelling.