Review Echochrome

Sony verdient alle lof voor het op de markt brengen van een ongewoon spel als Echochrome. Het spel ligt in de winkel voor de Playstation Portable, maar kan via het Playstation Network worden gedownload voor de Playstation 3. We speelden beide versies van deze puzzelgame, waarvan de makers overduidelijk door het werk van de kunstenaar M.C. Escher zijn geïnspireerd.

In Echochrome staat het ontdekken van het juiste perspectief centraal. Het puzzelspel ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar kan verduiveld lastig zijn. Het uitgangspunt is heel simpel. Op het scherm is niets meer te zien dan een zwevende constructie van witte balken tegen een spierwitte achtergrond. De speler kan de hele constructie alle kanten op draaien, en daarmee is zo'n beetje de actie in het spel samengevat. Over de zwevende balken loopt de hoofdrolspeler uit het spel, de zogenaamde mannequin. Het figuur is afgeleid van de houten pop die tekenaars en schilders gebruiken om een mensenlichaam in de juiste proporties af te beelden. Op de constructie staat ook steevast een aantal zwarte echo's van de mannequin. Dit zijn zwarte replika's van de hoofdrolspeler, en het is de bedoeling dat je de mannequin over de balken naar deze echo's laat lopen, zodat ze verdwijnen. Als alle echo's zijn verdwenen is de puzzel opgelost en start een moeilijkere. De speler bestuurt de mannequin niet direct, maar draait de constructies waar hij op loopt. Deze constructies zijn nogal basaal. Ze bestaan alleen uit witte balken, die onder rechte hoeken met elkaar zijn verbonden, en uit trappen die in een hoek van 45 graden stijgen. Niet alle balken zijn met elkaar verbonden, maar je moet de wandelende mannequin toch van de ene balk naar de andere zien te krijgen. Hiervoor zijn valkuilen en springkussens toegevoegd. De valkuilen zijn simpele zwarte rondjes op de witte balken. De mannequin valt erdoor naar beneden, in het witte luchtledige. De spingkussens bestaan uit witte rondjes die de mannequin in de looprichting schuin omhoog lanceren.

Regelgeving

De puzzels kunnen alleen worden opgelost door gebruik te maken van de vijf 'perspectiefwetten' die in het spel gelden, en die zijn afgeleid uit het werk van de Nederlandse kunstenaar M.C. Escher:

• De wet van de perspectiefwijziging - als twee gescheiden looppaden elkaar lijken te raken, dan gebeurt dat ook.
• De wet van de perspectieflanding - als twee paden zich boven elkaar lijken te bevinden, dan bevinden ze zich daar ook.
• De wet van het perspectief-bestaan - als het gat tussen twee paden aan het zicht is ontrokken en de paden lijken met elkaar verbonden, dan zijn ze dat ook.
• De wet van de perspectiefverdwijning - als een gat aan het zicht is onttrokken, bestaat het niet.
• De wet van de perspectiefsprong - als een mannequin springt, landt hij op het vlak dat er zich boven lijkt te bevinden.

De twee voornaamste wetten in het spel zijn rechtstreeks afgeleid van het werk van Escher. Als je bijvoorbeeld het beeld zo draait dat twee zwevende balken elkaar lijken te raken, dan kan de mannequin inderdaad doorlopen, net als de figuurtjes in 'Klimmen en Dalen'. De zwarte gaten en de bijbehorende perspectieflanding zijn ontleend aan Escher's 'Waterval'.

Er zijn drie verschillende versies van Echochrome. De meest uitgebreide is de versie op Universal Media Disc voor de Playstation Portable. Die heeft de meeste puzzels - 105 stuks - en de drie verschillende spelvormen. Elk level is geschikt voor alle drie de spelvormen, zodat er in totaal 315 keer kan worden gepuzzeld. Naast de al beschreven Solo-mode, waarin de mannequin geesten moet zien te bereiken, is er de Pair Mode en de Others Mode. In Pair Mode lopen duo's rond van witte en zwarte mannequins, die de speler moet zien te verenigen. Zodra een duo bij elkaar is gekomen ontstaat een grijze mannequin. Als ook de grijze mannequins bij elkaar zijn gebracht, is de puzzel opgelost. Others Mode lijkt wat meer op Solo Mode, aangevuld met zwarte, vijandelijke mannequins. Zodra een zwarte mannequin jouw witte raakt, heb je verloren.



Er is ook een minder uitgebreide versie voor de PSP, die via de online winkel van Sony te koop is. Echochrome Micro heeft slechts 56 levels, maar wel dezelfde drie spelvormen, zodat 168 puzzels speelbaar zijn. De download kost 8 euro. De Playstation 3 komt er bekaaid vanaf, met 56 puzzels die alleen in Solo Mode kunnen worden gespeeld. Elke versie bevat bovendien een editor, waarmee zelf puzzels gemaakt kunnen worden. De PS3-versie heeft als voordeel dat de zelfgemaakte levels makkelijk via het Playstation Network kunnen worden uitgewisseld. Dat gaat zelfs automatisch. Elke keer dat het spel start, zal de PS3 automatisch tien nieuwe puzzels downloaden die door andere spelers zijn gemaakt. De makers van Echochrome beoordelen de ingezonden puzzels en plaatsen ze op het PSN. Er worden maximaal 300 puzzels opgeslagen op de harde schijf. Als dit aantal is bereikt zal het spel blijven downloaden, maar vervolgens de oudste spellen vervangen door nieuwere. Echochrome is een lovenswaardig spel. Originaliteit is bij de gemiddelde game ver te zoeken. Ontwikkelaars willen vaak nog wel, maar juist uitgevers willen wilde plannen nog wel eens tegenhouden. Alle lof dus voor Sony, dat het aandurft om Echochrome op de markt te brengen, en dan ook nog voor een schappelijke prijs. De versie voor de PS3 kost 10 euro, de PSP-versie kost 33 euro.

Na dit alles blijft natuurlijk de vraag staan of Echochrome leuk is om te spelen. Dat is het absoluut, mits je enig gevoel hebt voor driedimensionale verhoudingen en het geduld hebt om te puzzelen. Die twee voorwaarden zijn erg belangrijk, wie niet aan deze eisen voldoet kan het spel beter links laten liggen. Gamers die wel binnen de doelgroep vallen kunnen veel lol aan Echochrome beleven, al zal het spel bij iedere speler voor de nodige frustratie zorgen. Frustratie die samengaat met het een toenemend gevoel van uitdaging, want de moeilijkheidsgraad van de puzzels loopt gestaag op. Overigens zal ook de besturing soms frustreren, want die laat hier en daar steekjes vallen. Met name het op elkaar aan laten sluiten van twee balken kan irritatie opwekken. Balken moeten heel precies op elkaar worden aangesloten, wil de mannequin over kunnen steken. Een soort magneetwerking, waarbij de balken naar elkaar worden getrokken als je ze vlak bij elkaar hebt gebracht, zou hier prettig zijn. Ook het verbergen van gaten, door een deel van de constructie ervoor te draaien, is niet altijd even eenvoudig. En nu we toch met de minpunten bezig zijn, er is ook nog de muziek, of beter gezegd, de muzak. Tijdens het puzzelen klinkt een rustig pianodeuntje, dat in eerste instantie best prettig is maar na verloop van tijd - zeker als de moeilijkheidsgraad toeneemt en daarmee de frustratie - behoorlijk kan irriteren. Er zijn verschillende deuntjes, maar ze zijn allemaal even kabbelend. Wellicht denken liefhebbers van Hideki Sakamoto, die ook de muziek schreef voor Yakuza 2, hier overigens anders over. De opvallendste eigenschap van Echochrome is wellicht dat de versie voor de Playstation 3 beelden op 1080p uitstuurt. Je kunt op je HDMI-tv dus prachtige zwarte lijntjes tegen een spierwitte achtergrond bekijken. Dat is niet per se een luxe, want juist bij die dunne zwarte lijntjes wil je geen karteltjes zien - zeker niet als je probeert twee balken minutieus op elkaar aan te laten sluiten.

Hier had een filmpje kunnen staan maar je browser heeft blijkbaar geen flash-support of javascript is uitgeschakeld...

Conclusie

Echochrome is verfrissend en absoluut leuk om te spelen, op voorwaarde dat je van driedimensionale puzzels houdt. Mocht je daar geen fan van zijn, dan kun je spel beter niet kopen. De variatie in puzzels is goed en alle versies bevatten er voldoende om weken plezier te hebben. De optie om zelf puzzels te maken en uit te wisselen met ander spelers zorgt ervoor dat je nog langer plezier van het spel kunt hebben. Dat geldt vooral voor de PS3-versie, waarbij de makers de goede puzzels uit de inzendingen selecteren. Des te vreemder is het, dat de versie voor de PS3 het minste aantal puzzels, en maar één spelvorm telt. Juist die versie is, met zijn downloadbare levels en 1080p, het meest interessant, al is met name de versie voor de PSP ook prima speelbaar. Die is bovendien erg prettig geprijsd.

Pluspunten:

+ Origineel
+ Goede opbouw van gemakkelijk naar moeilijk
+ Uitwisselen puzzels in PS3-versie

Minpunten:

- Besturing
- Muziek
- Slechts één spelvorm voor PS3

Cijfer: 7,5

Titel	Echochrome
Platform	Playstation Portable, Playstation 3
Ontwikkelaar	Japan Studio
Uitgever	Sony
Releasedatum	juli 2008