Tdp: minder simpel dan het lijkt

Naast een verschil in de berekeningsmethode die Intel en AMD gebruiken, zit er ook een verschil in de functionaliteit de meegenomen wordt in de meting. De taken die bij Barcelona, Phenom en alle producten uit de K8-familie worden uitgevoerd door de geïntegreerde geheugencontroller en HyperTransport-links moeten bij Intel grotendeels door de northbridge van de chipset worden afgehandeld. Bij een vergelijking van stroomverbruik op basis van specificaties is het daarom wel zo eerlijk om daar bij Intel een aantal extra watts te voor reserveren. Helaas is het heel erg moeilijk om daar een exact cijfer aan te hangen, want er zijn grote verschillen in functionaliteit en verbruik van chipsets.

De tdp's van moderne northbridges lopen behoorlijk uiteen, van minder dan tien watt voor een notebook tot bijna vijftig watt voor high-end servers. Concreet hebben we de volgende waarden gevonden voor het huidige gamma van Intel-chipsets. Het gaat hierbij om absolute worst-case scenario's bij extreme temperaturen - in sommige gevallen boven de honderd graden - dus in de praktijk zal het allemaal een stuk lager uitvallen. Daarbij moet ook rekening gehouden worden met het feit dat deze northbridges ook pci-express afhandelen en gebakken worden in fabrieken die twee of drie generaties achter liggen op de processors. Al met al zal een geheugencontroller helemaal niet zo veel stroom vreten, maar is integreren toch nog wel een paar watt zuiniger.

	Model	Bussen	Geheugen	Soort	Tdp	Temperatuur	Procedé
Notebook	GM965	800MHz	2x 667MHz	DDR2	9,5-13,5W	105C	90nm
	PM965	800MHz	2x 667MHz	DDR2	8W	105C	90nm
Desktop	G33	1333MHz	2x 1066MHz	DDR3	14,5W	105C	90nm
	P35	1333MHz	2x 1066MHz	DDR3	16W	105C	90nm
	X38	1333MHz	2x 1333MHz	DDR3	26,5W	92C	90nm
Server	5000P	2x 1333MHz	4x 667MHz	FBD	30W	105C	130nm
	5000V	2x 1333MHz	2x 667MHz	FBD	25,1W	105C	130nm
	7300	4x 1066MHz	4x 667MHz	FBD	47W	77C	130nm

De geheugenfactor

Om bepaalde tekortkomingen van standaard ddr-geheugen te omzeilen hebben Intel, IBM en nog een paar andere bedrijven fully buffered geheugen bedacht. Technisch gezien is dit een mooie oplossing voor zware servers die veel capaciteit en bandbreedte nodig hebben, maar al snel na het debuut ervan in Intels Bensley-platform bleek dat de verwachtingen ervoor te hoog lagen . Voor een significant deel van de servers voldoet ddr-geheugen namelijk nog steeds prima en doet fb-dimm dus niets anders dan de latency en het stroomverbruik verhogen.

Op het gebied van prestaties heeft Intel toevallig lange tijd weinig te vrezen gehad, maar het is zeker geen voordeel op het gebied van efficiëntie. Het gerucht gaat dat de 'San Clemente'-chipset binnenkort eindelijk een ddr-oplossing zal bieden voor systemen met twee Xeons, maar tot die tijd mag er voor ieder geheugenreepje ongeveer zes watt worden bijgetikt ten opzichte van een AMD-server. Samen met de warmere chipset kan dat al redelijk aantikken, zeker in ruststand.

Efficiëntie

Een andere factor die een rol speelt in de zuinigheid van een systeem op platformniveau is de efficiëntie van componenten zoals de voeding en spanningsregulators op het moederbord. Uiteindelijk wordt vrijwel alle energie die de computer ingaat omgezet naar warmte, maar als dat al gebeurt vóór de stroom bij de chips aankomt draagt deze niets nuttigs bij. Een efficiëntie van honderd procent is in de praktijk niet haalbaar, maar het verschil tussen bijvoorbeeld 80 en 85 procent kan ook al vrij veel uitmaken. Stel de processor heeft 100 watt nodig, maar omdat de vrm-module op het moederbord maar 80 procent efficiënt is, moet deze 125 watt vermogen opnemen om 100 watt te kunnen leveren. Als de voeding dan ook nog eens 80 procent efficiënt is, wordt er uiteindelijk 156 watt uit het stopcontact getrokken. Als we de efficiëntie van beide stappen echter vijf procent hoger leggen, komen we uiteindelijk op 138 watt uit, een besparing van 13 procent.