51K karma| Algemene beoordeling | Featureset | ||
| Ergonomie | Snelheid en automatiek | ||
| Beeldkwaliteit | Bouwkwaliteit | ||
| Batterijduur | Uitbreidbaarheid | ||
| Prijs |
Gebruikt onder besturingssystemen:
- Windows XP en Windows Vista x64
NEX-C3 review |
- 1. Inleding
- 2. Specificaties
- 3. Uiterlijk en gebruiksgemak
- 4. Prestaties
- 5. Functies
- 6. Gebruik van legacy lenzen
- 7. Vergeleken met...
- 8. Prijs
- 9. Conclusie
- 10.Changelog
Na een tijd het nieuws over ILC's gevolgd te hebben, kreeg ik interesse om er eentje te halen om naast de dSLR te gebruiken. Vooral het prutsen met oude lenzen van andere mounts leek mij erg leuk. Er zijn inmiddels een flink aantal systemen waaruit gekozen kan worden. Aangezien vrijwel alle oude lenzen gemaakt zijn voor fullframe, wilde ik de sensor zo groot mogelijk houden om niet met alleen maar telelenzen te eindigen. Momenteel zijn er twee systemen met een APS-C sensor: Sony en Samsung. De NX-lijn van Samsung is net als die van Sony nog erg beperkt en de bodies waren verre van compact te nomen. Ik kwam dus uit bij Sony, waarbij ik twijfelde tussen de NEX-5, NEX-5N en NEX-C3. De belangrijkste verschillen staan in onderstaande tabel. De prijs is de webwinkelprijs destijds.
| NEX-5 | NEX-C3 | NEX-5N | |
| Sensor | 14,2 MP | 16,2 MP | 16,1 MP |
| Video | 1080/50i | 720/30p | 1080/50p |
| ISO | 200-12800 | 200-12800 | 100-25600 |
| Meetzoeker geoptimaliseerd | Nee | Ja | Ja |
| Foto's per acculading | 330 | 400 | 410 |
| Touchscreen | Nee | Nee | Ja |
| Optionele EVF | Nee | Nee | Ja |
| Burst met AF | 2,3 fps | 2,5 fps | 3 fps |
| Burst zonder AF | 7 fps | 5,5 fps | 10 fps |
| Prijs met 16 mm pancake | 439,- | 539,- | 719,- |
Als het MF verhaal mij zou bevallen wilde ik de optie voor meetzoekerlenzen open houden, daarbij viel de NEX-5 af. Mijn grootste twijfel ging tussen de C3 en de 5N. De burst en videofunctie maken mij niet veel uit. De sensor van de 5N is wat beter met ruis, en heeft een veel betere JPEG engine als ik de tests van dpreview moet geloven. Ook de optie om ISO100 te hebben was aantrekkelijk. Maar uiteindelijk vond ik de 5N toch te duur en de C3 een goed compromis.
• 16,2 Megapixel Exmor HD APS-C CMOS sensor
• ISO 200-12800
• 2,5 fps (5,5 fps zonder lichtmeting en AF tussendoor)
• Opslag: MS Pro Duo, MS Pro-HG Duo, SD, SDHC, SDXC
• Gewicht body: 225 gram
• Autofocus: 25 punts contrast AF
• Filmfunctie: 720p 29,97 fps
In de doos:
• De camera met pancake zelf uiteraard
• NP-FW50 accu (niet op de foto maar in de camera)
• Nekstrap
• USB-kabel
• Oplader met netsnoer
• Flitsertje met bijbehorend bewaardoosje
• Partij handleidingen, garantiedocument, accesoireboekje en CD met software
Helaas wordt er geen HDMI-kabel meegeleverd, ook mis ik een achterdop voor de pancake-lens en een dop om op de body te doen. Verder heb ik niet veel aan te merken op de meegeleverde zaken.
De NEX-C3 heeft niet heel veel in- en uitgangen. Aan de linker zijkant van de camera zitten een USB en een HDMI aansluiting. Onderop de camera zit een klepje waarachter een gecombineerd SDXC / MS slot zit. Die plek is niet zo handig omdat het onbereikbaar is als de camera op een statief staan. Aan de andere kant is deze camera niet echt ontworpen om op een statief te staan.
Onderkant van de NEX-C3 met het klepje voor de geheugenkaart open.
Op de bovenkant zit een klepje waarachter een 'accesoirepoort' zit. Hier kan de bijgeleverde flitser in, of een microfoon. De EVF die Sony laatst heeft geïntroduceerd is helaas niet geschikt voor de NEX-C3 en werkt momenteel alleen met de NEX-5N.
Het aansluiten van de flitser is nogal een omslachtig gedoe. Met één vinger moet je het klepje tegenhouden omdat die steeds dicht wil klappen. Met je andere hand kan je dan de flitser in de aansluiting prutsen. Hierna moet de flitser met een schroefje vast worden gedraaid op de camera. Een kliksysteem was hier toch echt handiger geweest, maar gelukkig gebruik ik de flitser bijna nooit.
Het aansluiten van de flitser is nogal een omslachtig gedoe. Met één vinger moet je het klepje tegenhouden omdat die steeds dicht wil klappen. Met je andere hand kan je dan de flitser in de aansluiting prutsen. Hierna moet de flitser met een schroefje vast worden gedraaid op de camera. Een kliksysteem was hier toch echt handiger geweest, maar gelukkig gebruik ik de flitser bijna nooit.
De camera voelt stevig aan. De body is voor het grootste deel van kunststof, maar in tegenstelling tot de A580 dSLR kraakt het niet. De bovenkant van de body en de lensmount zijn van metaal. Het klapscherm heeft metalen scharnieren en voelt ook stevig aan.
De pancake-lens heeft een metalen mount en de rest van de buitenkant is ook van metaal gemaakt. Het gewicht van de lens doet wel vermoeden dat er binnenin vooral kunststof is gebruikt, maar het geeft de lens wel een mooi uiterlijk.
Helaas heb ik de bouwkwaliteit van het geheel per ongeluk aan een valtest laten ondergaan door hem per ongeluk uit mijn handen te laten glippen. De camera landde zo'n 15 cm lager op een glazen plaat van het bureau, met als gevolg dat de metalen focusring een deukje heeft opgelopen. Hierdoor gaat het handmatig focussen wat stroef, maar de autofocus en de lens zelf werken verder nog prima. Dit is een nadeel van het gebruik van metaal, het buigt. Bij kunststof was er mogelijk niets gebeurd, was de ring gebroken of was de klap doorgegeven naar een ander onderdeel van de camera. Dat is een beetje koffiedik kijken, en ik ga het niet verder testen
De pancake-lens heeft een metalen mount en de rest van de buitenkant is ook van metaal gemaakt. Het gewicht van de lens doet wel vermoeden dat er binnenin vooral kunststof is gebruikt, maar het geeft de lens wel een mooi uiterlijk.
Helaas heb ik de bouwkwaliteit van het geheel per ongeluk aan een valtest laten ondergaan door hem per ongeluk uit mijn handen te laten glippen. De camera landde zo'n 15 cm lager op een glazen plaat van het bureau, met als gevolg dat de metalen focusring een deukje heeft opgelopen. Hierdoor gaat het handmatig focussen wat stroef, maar de autofocus en de lens zelf werken verder nog prima. Dit is een nadeel van het gebruik van metaal, het buigt. Bij kunststof was er mogelijk niets gebeurd, was de ring gebroken of was de klap doorgegeven naar een ander onderdeel van de camera. Dat is een beetje koffiedik kijken, en ik ga het niet verder testen
Het scherm achterop heeft een diagonaal van 3" en een resolutie van 921.000 subpixels, wat een resolutie van 640x480 volledige pixels betekent. Deze resolutie is hoog genoeg om te kunnen beoordelen of een foto scherp is, of om met inzoomen op het live view beeld te bepalen waar op gefocust moet worden.
Het scherm is klapbaar, grof geschat zo'n 80 graden naar boven en 45 graden naar beneden. Dit is handig als je foto's wil maken vanuit een laag standpunt of vanaf de heup foto's wil maken.
Het scherm is klapbaar, grof geschat zo'n 80 graden naar boven en 45 graden naar beneden. Dit is handig als je foto's wil maken vanuit een laag standpunt of vanaf de heup foto's wil maken.
Ik gebruik trouwens een beschermkapje voor het scherm. De camera gaat nog wel eens mee in de jaszak, en dan is een krasje zo gemaakt. Aangezien bij dit soort camera's het scherm achterop de enige manier is om je compositie te bepalen wil ik het scherm graag heel laten.
De NEX-C3 maakt gebruik van de NP-FW50 accu. Deze is ook te vinden in de andere NEX camera's en bij de A33, A35 en A55 SLT's. Dat zoveel camera's dezelfde accu gebruiken vind ik een groot pluspunt. Ook bij mijn overstap van de A200 naar A580 dSLR heb ik de accu's kunnen houden. De prijs van een losse accu is dan weer een minpunt, deze gaan niet voor minder dan 50 euro over de toonbank.
Volgens de CIPA standaard kan de accu zo'n 400 foto's mee op een volle lading. Ik heb nu meer dan 400 foto's gemaakt en de accu staat nog op ruim 20% procent. Ik heb wel nauwelijks de flitser gebruikt, wat bij de CIPA test een stuk meer gebeurt. Wel heb ik veel gebruik gemaakt van focus peaking, wat naar verluid nogal wat stroom verbruikt.
Al met al lijken mij 400 foto's per lading genoeg om een dagje uit met één accu te kunnen redden. Het opladen duurt zo'n 4 uur.
Volgens de CIPA standaard kan de accu zo'n 400 foto's mee op een volle lading. Ik heb nu meer dan 400 foto's gemaakt en de accu staat nog op ruim 20% procent. Ik heb wel nauwelijks de flitser gebruikt, wat bij de CIPA test een stuk meer gebeurt. Wel heb ik veel gebruik gemaakt van focus peaking, wat naar verluid nogal wat stroom verbruikt.
Al met al lijken mij 400 foto's per lading genoeg om een dagje uit met één accu te kunnen redden. Het opladen duurt zo'n 4 uur.
De camera is een van de kleinste ILC's die momenteel te krijgen is, dus er is niet heel veel om vast te houden. Toch valt de ergonomie mij niet tegen voor zo'n kleine camera. Op de achterkant zit een klein stukje rubber waardoor de duim wat meer houvast heeft. Ook heeft de camera een kleine grip waaraan mijn wijs- en middelvinger zich vast kunnen houden. Met de pancake lens is het nog net mogelijk om de camera met één hand vast te houden, maar instellingen veranderen vereist twee handen. Ook bij het gebruik van grotere en zwaardere lenzen is het prettiger om twee handen te gebruiken. Met de linkerhand houd je dan de lens vast, de rechterhand is dan vrij om de camera te bedienen.
De NEX-5(N) heeft een andere, grotere grip waarbij de sluiterknop een stuk naar achteren zit. Bij het gebruik van de camera als een compact, dus met de camera recht voor het gezicht, is die camera wat mij betreft prettiger bedienen. Fotografeer je vanuit de heup, met het klapscherm omhoog en naar beneden kijkend, dan zit je duim bij de NEX-C3 dichter bij de sluiterknop. Een ieder zal voor zichzelf moeten bepalen welke camera hij/zij het prettigste vindt om vast te houden. Zelf vond ik een grotere camera zonder grip zoals de Samsung NX100 vervelender vasthouden dan de NEX-C3.
De NEX-5(N) heeft een andere, grotere grip waarbij de sluiterknop een stuk naar achteren zit. Bij het gebruik van de camera als een compact, dus met de camera recht voor het gezicht, is die camera wat mij betreft prettiger bedienen. Fotografeer je vanuit de heup, met het klapscherm omhoog en naar beneden kijkend, dan zit je duim bij de NEX-C3 dichter bij de sluiterknop. Een ieder zal voor zichzelf moeten bepalen welke camera hij/zij het prettigste vindt om vast te houden. Zelf vond ik een grotere camera zonder grip zoals de Samsung NX100 vervelender vasthouden dan de NEX-C3.
Bij mijn review van de A580 dSLR heb ik de functie van alle knoppen behandeld. Bij de NEX-C3 is dat wat lastiger, omdat het veel zogenaamde 'softbuttons' zijn.
1: Met deze knop start je meteen een filmopname, in welke modus je ook bent.
2: Dit is de menuknop, eenmaal in het menu verandert de functie van deze knop.
3: Met deze knop verander je de hoeveelheid informatie op het display.
4: Programmeerbare knop
5: Programmeerbare knop
6: Knop voor belichtingscompensatie, of om meer foto's tegelijk te kunnen zien tijdens het terugkijken.
7: Programmeerbare knop
8: Met deze knop ga je naar het programmawiel om bijvoorbeeld naar sluitertijd voorkeuze te gaan. Ook programmeerbaar voor andere functies.
Knoppen 4, 5, 7 en 8 zijn dus programmeerbaar, knop 8 kan wat minder functies aannemen dan de rest. Ikzelf heb de volgende functies aan de knoppen toegewezen:
4: ISO
5: Drive mode (single, burst, selftimer etc.)
7: DRO / Auto HDR
8: Standaard
Bij het werken met legacy lenzen met een adapter verandert knop 7 in MF assist, waarbij wordt ingezoomd op het live view beeld.
Ondanks het geringe aantal knoppen vind ik de bediening best prettig werken. Ik moet wel wat vaker het menu in duiken dan bij een dSLR, maar zo heel vaak nu ook weer niet dankzij de programmeerbare knoppen. Het menu zelf is redelijk duidelijk, maar heeft wel vrij veel opties per menu. Hierdoor ben je soms wel even aan het zoeken, gelukkig onthoudt de camera per menu waar je het laatste was.
Het werken zonder zoeker was niet heel erg wennen, omdat ik met de A580 dSLR al vaak met live view werk. Bij fel daglicht is het wat moeilijker om te zien wat er op het schermpje staat, voor die gevallen zou een zoeker wel een pluspunt zijn.
Ondanks het geringe aantal knoppen vind ik de bediening best prettig werken. Ik moet wel wat vaker het menu in duiken dan bij een dSLR, maar zo heel vaak nu ook weer niet dankzij de programmeerbare knoppen. Het menu zelf is redelijk duidelijk, maar heeft wel vrij veel opties per menu. Hierdoor ben je soms wel even aan het zoeken, gelukkig onthoudt de camera per menu waar je het laatste was.
Het werken zonder zoeker was niet heel erg wennen, omdat ik met de A580 dSLR al vaak met live view werk. Bij fel daglicht is het wat moeilijker om te zien wat er op het schermpje staat, voor die gevallen zou een zoeker wel een pluspunt zijn.
De NEX-C3 maakt net als de andere NEX-camera's gebruik van de E-mount. Momenteel zijn hier de volgende lenzen voor beschikbaar met autofocus:
- Sony 16 mm f/2.8 pancake
- Sony 18-55 mm f/3.5-5.6 OSS
- Sony 18-200 mm f/3.5-6.3 OSS
- Sony 30 mm f/3.5 Macro
- Carl Zeis 24 mm f/1.8
- Sony 50 mm f/1.8 OSS
- Sony 50-210 mm f/4.5-6.3 OSS
Deze lenzen vullen de gaten in de line-up wel een beetje op, maar het blijft een beperkt lijstje als je het gaat vergelijken met m4/3. Wat het systeem naar mijn mening nodig heeft is een aantal pancake primes die het systeem compact houden.
Er zijn wel twee adapters van Sony beschikbaar om lenzen met de Alphamount te kunnen gebruiken. De LA-EA1 adapter biedt een elektronische koppeling aan alle Alphamountlenzen, waardoor het diafragma aangepast kan worden. Autofocus is alleen beschikbaar met lenzen waarbij de focusmotor in de lens zit, bij Sony zijn dat SAM en SSM lenzen. Of dit werkt met HSM lenzen van Sigma is mij niet helemaal duidelijk. Deze adapter kost ongeveer 150 euro.
Sinds kort is er nog een adapter, de LA-EA2. Dit is eigenlijk meer dan een adapter, er zit een semitransparante spiegel met Phase-AF module in. Hierdoor verandert de camera eigenlijk in een SLT zoals de A55. Doordat er ook een focusmotor met "schroevendraaier" in zit, moet het mogelijk zijn om met praktisch alle lenzen voor Sony Alpha en Minolta AF te kunnen autofocussen. Deze adapter neemt door de spiegel wel ongeveer 30% van het licht van de sensor weg en is een stuk duurder, momenteel zo'n 300 euro.
Er zijn wel twee adapters van Sony beschikbaar om lenzen met de Alphamount te kunnen gebruiken. De LA-EA1 adapter biedt een elektronische koppeling aan alle Alphamountlenzen, waardoor het diafragma aangepast kan worden. Autofocus is alleen beschikbaar met lenzen waarbij de focusmotor in de lens zit, bij Sony zijn dat SAM en SSM lenzen. Of dit werkt met HSM lenzen van Sigma is mij niet helemaal duidelijk. Deze adapter kost ongeveer 150 euro.
Sinds kort is er nog een adapter, de LA-EA2. Dit is eigenlijk meer dan een adapter, er zit een semitransparante spiegel met Phase-AF module in. Hierdoor verandert de camera eigenlijk in een SLT zoals de A55. Doordat er ook een focusmotor met "schroevendraaier" in zit, moet het mogelijk zijn om met praktisch alle lenzen voor Sony Alpha en Minolta AF te kunnen autofocussen. Deze adapter neemt door de spiegel wel ongeveer 30% van het licht van de sensor weg en is een stuk duurder, momenteel zo'n 300 euro.
Net als de meeste ILC's maakt de NEX-C3 gebruik van contrast detectie AF. De camera focust een richting uit en gaat dan kijken wanneer het contrast het hoogte is, want dan is de hoogste scherpte bereikt. Dit betekent dat de camera altijd voorbij dit punt zal focussen, omdat hij pas weet wat het maximum is als deze gepasseerd is. Dit is een nadeel ten opzichte van Phase-AF, waarbij de camera meteen weet op welke afstand de lens moet focussen. Een voordeel van contrast-AF is dan weer dat front- en backfocus niet op kunnen treden.
De snelheid van de autofocus met de pancake-lens is redelijk vlot voor contrast-AF. Het gaat iets sneller dan de Canon S90 compact, maar duidelijk langzamer dan de nieuwste m4/3 modellen. Deze modellen, zoals de Panasonic GF-3 en de Olympus E-PL3 zijn in staat om veel sneller te focussen dan de NEX-C3. Ik ben van plan om de camera vooral voor landschappen te gaan gebruiken en met legacy lenzen (dus met handmatige focus), dus AF-snelheid is voor mij geen zwaar wegend punt. Mocht dat voor jou wel zo zijn dan zijn de eerder genoemde modellen zeker interessante opties.
De nauwkeurigheid van de autofocus is voor zover ik kan zien goed. Echter is de scherptediepte met een 16 mm lens vrij groot dus over de nauwkeurigheid kan ik verder niet heel veel melden.
De snelheid van de autofocus met de pancake-lens is redelijk vlot voor contrast-AF. Het gaat iets sneller dan de Canon S90 compact, maar duidelijk langzamer dan de nieuwste m4/3 modellen. Deze modellen, zoals de Panasonic GF-3 en de Olympus E-PL3 zijn in staat om veel sneller te focussen dan de NEX-C3. Ik ben van plan om de camera vooral voor landschappen te gaan gebruiken en met legacy lenzen (dus met handmatige focus), dus AF-snelheid is voor mij geen zwaar wegend punt. Mocht dat voor jou wel zo zijn dan zijn de eerder genoemde modellen zeker interessante opties.
De nauwkeurigheid van de autofocus is voor zover ik kan zien goed. Echter is de scherptediepte met een 16 mm lens vrij groot dus over de nauwkeurigheid kan ik verder niet heel veel melden.
De C3 beschikt over twee soorten burstfuncties; met of zonder AF tussendoor. Met AF tussendoor is de snelheid met 2,5 fps beperkt. Zonder AF tussendoor gaat de snelheid omhoog naar 5,5 fps. Een stuk vlotter, maar duidelijk minder dan de 10 fps van de 5N. Ik heb met een Kingston 8 GB Class 6 SDHC kaartje gekeken hoe lang de camera de burst kan volhouden.
RAW: 5.5 fps 6 frames, daarna <1 fps
JPEG: 5.5 fps, na 45 frames ben ik zelf opgehouden
In RAW is de buffer dus vrij snel vol, maar in JPEG houdt de camera het wel even vol.
De NEX-C3 heeft een lichtgevoeligheid van ISO200 t/m ISO 12800. Het is mij een raadsel waarom er geen ISO100 beschikbaar is. De A580, A35 en A55 gebruiken waarschijnlijk dezelfde sensor en kunnen dit wel. Als de ISO-waarde automatisch wordt gekozen kiest de camera een waarde tussen ISO200 en ISO1600.
Om te testen hoe de ruisprestaties van de camera zijn heb ik een reeks foto's gemaakt van hetzelfde onderwerp. In onderstaande tabel zijn steeds 100% crops te zien van RAW (in Lightroom 3.5 naar JPEG omgezet zonder ruisreductie), JPEG met ruisreductie op Auto en JPEG met ruisreductie op Weak.
Om te testen hoe de ruisprestaties van de camera zijn heb ik een reeks foto's gemaakt van hetzelfde onderwerp. In onderstaande tabel zijn steeds 100% crops te zien van RAW (in Lightroom 3.5 naar JPEG omgezet zonder ruisreductie), JPEG met ruisreductie op Auto en JPEG met ruisreductie op Weak.
De gehele foto:
| RAW | JPEG NR Auto | JPEG NR Weak | |
| ISO200 |  |  |  |
| ISO400 |  |  |  |
| ISO800 |  |  |  |
| ISO1600 |  |  |  |
| ISO3200 |  |  |  |
| ISO6400 |  |  |  |
| ISO12800 |  |  |  |
Vanaf ISO800 is er bij de RAW crop al enige ruis te bespeuren. Bij beide JPEG's begint het detail verder af te nemen, de fijne lijntjes verdwijnen. Bij ISO3200 begint de kleurruis bij de RAW crop duidelijk zichtbaar te worden, ook daar beginnen de lijntjes te verdwijnen. Op ISO6400 begint de ruis snel toe te nemen en bij ISO12800 is dit nog een stuk erger geworden, de RAW crop is nu bijna alleen nog kleurruis.
Bij de JPEG's is goed te zien hoe agressief de ruisonderdrukking is. Al bij ISO200 gaat duidelijk detail verloren. Dit detailverlies wordt langzaam steeds iets meer richting ISO3200. Daarboven wordt het behoorlijk vlekkerig, elk detail is daar inmiddels verdwenen. Het verschil tussen de twee standen van de ruisreductie, Auto en Weak, zijn zeer klein. In een aantal gevallen lijkt Weak zelfs voor meer ruisreductie te zorgen. Het nut van een extra functie die niet echt doet wat het belooft zie ik niet zo.
Bij de JPEG's is goed te zien hoe agressief de ruisonderdrukking is. Al bij ISO200 gaat duidelijk detail verloren. Dit detailverlies wordt langzaam steeds iets meer richting ISO3200. Daarboven wordt het behoorlijk vlekkerig, elk detail is daar inmiddels verdwenen. Het verschil tussen de twee standen van de ruisreductie, Auto en Weak, zijn zeer klein. In een aantal gevallen lijkt Weak zelfs voor meer ruisreductie te zorgen. Het nut van een extra functie die niet echt doet wat het belooft zie ik niet zo.
Hieronder staat een andere 100% crop van een donker deel van de foto:
| RAW | JPEG NR Auto | JPEG NR Weak | |
| ISO200 |  |  |  |
| ISO400 |  |  |  |
| ISO800 |  |  |  |
| ISO1600 |  |  |  |
| ISO3200 |  |  |  |
| ISO6400 |  |  |  |
| ISO12800 |  |  |  |
De ruis in de donkere delen wordt bij de RAW crop vanaf ISO800 wat duidelijker zichtbaar. Verder zijn de conclusies ongeveer hetzelfde als bij de vorige series crops: t/m ISO 1600 valt het met de ruis wel mee, daarna wordt het snel erger. Ook hier lijkt de ruisreductie op de stand Weak agressiever dan op Auto.
Omdat ik de hoeveelheid ruisreductie graag zelf in de hand heb, gebruik ik het liefste RAW. Al met al zijn de foto's t/m ISO1600 prima bruikbaar. ISO3200 is nog goed te gebruiken op een wat kleiner formaat (1024px breed). ISO6400 is nog geschikt voor webformaat (640px breed). ISO12800 is echt voor noodgevallen als alles beter is dan geen beeld. Een voorbeeld van ISO6400:
Omdat ik de hoeveelheid ruisreductie graag zelf in de hand heb, gebruik ik het liefste RAW. Al met al zijn de foto's t/m ISO1600 prima bruikbaar. ISO3200 is nog goed te gebruiken op een wat kleiner formaat (1024px breed). ISO6400 is nog geschikt voor webformaat (640px breed). ISO12800 is echt voor noodgevallen als alles beter is dan geen beeld. Een voorbeeld van ISO6400:
Een voorbeeld van waarom ISO12800 een stap te ver is, waarbij er vooral links een paarse zweem te zien is:
Alle foto's in de volledige resolutie staan op Flickr. De RAW naar JPEG conversie is in Lightroom 3.5 gedaan, de kleurruis is hierbij verwijderd (+25 color, de standaardinstelling).
Een andere voorbeeld van de ruisreductie, dit keer zelfs op ISO200.
100% crop uit RAW naar JPEG bewerking in Lightroom 3.5
100% crop uit JPEG
De JPEG uit de camera laat veel minder detail zien, en minder ruis. De camera is hier dus al bezig geweest met ruisreductie.
100% crop uit RAW naar JPEG bewerking in Lightroom 3.5
100% crop uit JPEG
Bij een wat beter verlichte crop is het verschil een stuk kleiner en is er ook veel minder ruisreductie toegepast.
De kitlens is een zogenaamde 'pancake', wat staat voor een zo compact mogelijk ontwerp. De lens is dan ook echt klein, hieronder zie je een vergelijking met een Sony 50 mm f/1.8 lens voor de Alphamount.
De bouwkwaliteit van de lens is in orde, de lensmount en de buitenkant zijn van metaal gemaakt. De lens is wel zo licht dat de rest van plastic lijkt te zijn. De focusring bewoog erg soepel zonder echt los te zitten... voordat ik de camera liet vallen. Nu gaat het wat stroef door een klein deukje in de focusring. Autofocus gaat volledig intern; de lens verandert niet van grootte en de focusring draait niet mee. Handmatige focus is ook 'focus by wire', de ring bedient dus niet direct de focus van de lens. De filtermaat is 49 mm, net als een groot deel van de andere NEX-lenzen.
Op f/2.8 is de lens al vrij scherp in het midden, aan de randen laat het echter wat te wensen over. Op kleinere diafragma's verbetert de scherpte in de hoeken we ietsjes, maar veel verschil is er niet. Al met al is de resolutie van de lens goed voor landschappen, waar ik de lens het meeste voor gebruik. Een groter probleem bij deze lens is de hoeveelheid CA; gekleurde randjes doemen vooral aan de randen veel op. Door gebruik te maken van een lensprofiel in Lightroom is dit wel gemakkelijk weg te krijgen, net als de vervorming. Vignettering is wel iets aanwezig, maar niet merkbaar. Een groot pluspunt van de lens is de geringe hoeveelheid flare die optreedt. Ik fotografeer veel bij een laagstaande zon vanwege het mooie licht dat er dan is. Flares zie ik eigenlijk niet of nauwelijks in de foto's terug, zie het kopje Auto HDR voor een voorbeeld. Op 16 mm heb je niet gauw met bokeh te maken, maar met een onderwerp erg dichtbij is het nog wel een puntje. De bokeh is vrij gemiddeld, het zijn wel ringetjes maar niet erg opvallend. De lens beschikt over 7 afgeronde diafragmabladen.
Update: een meer uitgebreide review van de kitlens staat hier: productreview: Sony SEL16F28 - E 16mm f2.8 review door PowerUp
Update: een meer uitgebreide review van de kitlens staat hier: productreview: Sony SEL16F28 - E 16mm f2.8 review door PowerUp
De automodus van de NEX-C3 zal ik zelf nooit gebruiken, maar voor deze review heb ik er toch even naar gekeken. Sony noemt deze modus "Intelligent Auto". Intelligent, omdat de camera probeert te raden wat jij aan het fotograferen bent, en probeert de instellingen daar op aan te passen. Ook wordt er een knopje toegewezen aan "Shooting tips", welke zich aanpassen aan de modus die de camera heeft geraden. Zo kom je bij weinig licht bijvoorbeeld in de nachtmodus terecht en geeft de camera tips die daar mee te maken hebben, zoals het gebruiken van de hand-held twighlight mode om ruis te verminderen. Een andere tip is hoe je vuurwerk goed op de foto kan krijgen (schakel over op M, gebruik een lange sluitertijd, zet het diafragma op f/11 en gebruik een statief.
De tips zijn verdeeld in standard en advanced en geven nuttige tips voor de beginner, althans dat vind ik.
De tips zijn verdeeld in standard en advanced en geven nuttige tips voor de beginner, althans dat vind ik.
Nieuw tov de NEX-3 zijn de zogenaamde Picture Styles, waarbij de camera de foto's in een bepaalde stijl voor je bewerkt. Hieronder zie je een voorbeeld van elke stijl.
Standaard:
High Contrast Monochrome:
Toy Camera:
Posterization (Color):
Posterization (B/W):
Pop Color:
Retro Photo:
Partial Color (Red):
Partial Color (Green):
Partial Color (Blue):
Partial Color (Yellow):
High Key:
De meeste Picture Styles zal ik nooit gebruiken, sommigen zien er uit alsof er tijdens het nabewerken iets goed mis is gegaan. Een positieve uitzondering vind ik de High Contrast Monochrome stijl waarmee best leuke resultaten te behalen zijn. Voorbeeld:
Sinds het begin van de NEX serie is het mogelijk om de camera een HDR-foto te laten maken. Je kan de camera zelf laten kiezen hoeveel stops verschil er tussen de meest lichte en meest donkere foto zit, of zelf een waarde tussen 1 en 6 stops kiezen. Bij 6 stops wordt er dan een foto op -3, 0 en +3 stops gemaakt, waaruit de HDR-foto dan op de kaart wordt opgeslagen. Naast de HDR versie wordt de losse 0 stops foto ook opgeslagen voor het geval de HDR versie niet helemaal geworden is waarop je gehoopt had.
Helaas is dit een functie die alleen werkt als de camera op JPEG staat ingesteld. Het zou mooier zijn geweest als het ook in RAW+JPEG zou werken, waarbij de HDR als JPEG opgeslagen wordt en de 0 stops foto als RAW.
Helaas is dit een functie die alleen werkt als de camera op JPEG staat ingesteld. Het zou mooier zijn geweest als het ook in RAW+JPEG zou werken, waarbij de HDR als JPEG opgeslagen wordt en de 0 stops foto als RAW.
Hieronder zie je een voorbeeld met een 6 stops HDR:
0 stops "reserve" JPEG
6 stops HDR
Meestal zorgt een 6 stops HDR voor een erg onnatuurlijk ogende foto, maar bij een zonsondergang is het verschil in belichting zo groot dat het wel van pas komt. Soms zijn de HDR's die uit de camera komen nogal flets, wat contrast toevoegen in de nabewerking zorgt dan voor een verbetering.
Eén van de functies op het functiewiel is Anti Motion Blur. Bij de dSLR's en SLT's zit een soortgelijke functie, genaamd Multi frame noise reduction. Het verschil is dat het op de NEX een automatische modus is en bij de grotere camera's zelf dingen als sluitertijd en ISO in te stellen zijn. Bij Anti Motion Blur worden 6 foto's achter elkaar genomen. Aangezien ruis random is, wordt met een gemiddelde van 6 foto's een hoop ruis weggefilterd. Er wordt een beetje voor beweging gecompenseerd, maar bij teveel beweging zie je dit duidelijk terug in de foto als vreemde vlekken. Het beste werkt dit dus voor stationaire onderwerpen. Er is ook nog een "Hand held twighlight" onder de scène modi, maar een verschil tussen deze modi heb ik niet kunnen vinden. Hieronder zie je een voorbeeld waarbij de Anti Motion Blur voor ISO6400 heeft gekozen:
| RAW | JPEG NR Auto | Anti Motion Blur | |
| ISO6400 | | |  |
| ISO6400 | | |  |
De foto met Anti Motion Blur laat duidelijk minder ruis zien dan de gewone JPEG. Het verschil is ongeveer twee stops.
Ook deze camera beschikt over Sweep Panorama. Hierbij draai je de camera langzaam terwijl de camera een serie foto's maakt. Deze worden dan aan elkaar geplakt tot een panorama. Het is even wennen om er een goed resultaat uit te krijgen, onderstaande foto lijkt goed gelukt:
Alleen als je naar een 100% crop gaat kijken zie je dat er toch wat fouten in zitten:
Ook op de A580 dSLR heb ik deze functie al een paar keer gebruikt. Als je erg langzaam beweegt is de kans op een goed gelukte panorama groter, maar als ik een serieus panorama wil maken gebruik ik toch de computer icm software als Microsoft ICE.
De C3 beschikt ook over een filmfunctie. Deze is redelijk beperkt, er is de keuze tussen 720p fine, 720p standard en 480p, alles op 29,97 fps. Met 720p fine is de bitrate 9 Mb/s, dus zo'n 1,1 MB/s. Een Class 2 SD kaartje zou genoeg moeten zijn, ook al raad Sony een Class 4 kaartje aan.
Aan de voorkant van de camera zit een stereomicrofoon. Via de accessoirepoort is eventueel een aparte microfoon aan te sluiten. Dit is een model van Sony, andere microfoons zijn helaas niet aan te sluiten. Voor het filmen is het diafragma in te stellen, dit kan tijdens het filmen niet veranderd worden. Tijdens het filmen is alleen de belichtingscompensatie in te stellen, dit instellen wordt alleen wel duidelijk opgepakt door de microfoon. Het rolling shutter effect is redelijk beperkt, maar bij te hard pannen zal het waarschijnlijk wel te zien zijn, net als bij andere camera's met een CMOS sensor. Hieronder probeer ik rolling shutter te laten zien.
Aan de voorkant van de camera zit een stereomicrofoon. Via de accessoirepoort is eventueel een aparte microfoon aan te sluiten. Dit is een model van Sony, andere microfoons zijn helaas niet aan te sluiten. Voor het filmen is het diafragma in te stellen, dit kan tijdens het filmen niet veranderd worden. Tijdens het filmen is alleen de belichtingscompensatie in te stellen, dit instellen wordt alleen wel duidelijk opgepakt door de microfoon. Het rolling shutter effect is redelijk beperkt, maar bij te hard pannen zal het waarschijnlijk wel te zien zijn, net als bij andere camera's met een CMOS sensor. Hieronder probeer ik rolling shutter te laten zien.
De autofocus blijft tijdens het filmen gewoon werken en is zeer stil. Het focussen gaat erg gelijkmatig en is dus niet te opvallend. Door de sluiterknop half in te drukken gaat het een stuk sneller, maar dan is het heen en weer focussen van de contrastdetectie wel goed te zien. Gebruik je een lens met adapter, dan kan je gebruik maken van focus peaking. Dit werkt best aardig, en is ook te gebruiken met E-mount lenzen door MF te kiezen in het menu.
Eén van de redenen waarom ik een ILC met een APS-C sensor wilde hebben, was vanwege het gebruik van lenzen van andere (oudere) platformen. Met een cropfactor van 1,5 houd je nog een beetje groothoek over bij het uitzoeken van betaalbare oude lenzen. Ook biedt de NEX in mijn ogen de beste methode om legacy lenzen te gebruiken.
Het is wel belangrijk om in het menu de optie "Release w/o lens" aan te zetten, anders weigert de camera een foto te maken als hij geen lens aangesloten ziet. Het is nu mogelijk om lenzen te gebruiken met een "domme" adapter, dus zonder elektronische koppeling. De camera laat op het scherm "F--" zien omdat het niet weet welk diafragma is ingesteld en gaat er ook al vanuit dat er handmatige focus gebruikt zal worden. Een prettige bijkomstigheid is dat alle modi op het programmawiel blijven werken, ook de automatische modi. Als je "focus peaking" aan hebt staan in het menu gaat dit ook meteen werken.
Focus peaking is een manier om snel handmatig te kunnen focussen. Het al een tijd geleden gebruikt op een compact van Sony en ook op de Canon 550D met speciale firmware is het mogelijk om dit te gebruiken. Inmiddels kunnen alle NEX modellen (eventueel middels een firmware update) dit gebruiken. Ook de A65 en A77 SLT's zijn hiermee uitgerust.
Bij focus peaking tekent de camera een gekleurd randje om de delen die het meeste contrast hebben, en dus waarschijnlijk in focus zijn. In het menu kan je kiezen tussen peaking level "low", "medium" en "high". High tekent een veel groter deel van het beeld als in focus dan low. Medium zit daar uiteraard tussen in. Zelf heb ik dit op low staan, omdat zelfs dan al vaak meer als in focus wordt aangegeven dan het daadwerkelijk is. Als je in het midden van dit gebied gaat zitten dan zit je vaak goed wat betreft focus. Bij weinig licht is het soms wel nodig om het peaking level wat hoger te zetten, omdat de camera dan meer moeite heeft om de delen die in focus zijn te onderscheiden. Ook de kleur is aan te passen, er is keuze uit wit, rood en geel. Wit vind ik niet echt opvallen, rood en geel doen dat beter. Zelf heb ik hem op rood staan.
Werken met peaking vergt wel wat oefening, maar na een tijdje gaat het al een stuk beter en komt het veel vaker voor dat je "raak schiet". Als je heel precies moet zijn met de focus dan kan je ook "MF assist" gebruiken. Hierbij wordt het live view beeld 7,5x vergroot, waarbij het vrij goed lukt om erg precies te focussen. Eventueel kan het beeld nog een keer vergroot worden naar 15x. Zie het filmpje hieronder voor een voorbeeld.
Het is wel belangrijk om in het menu de optie "Release w/o lens" aan te zetten, anders weigert de camera een foto te maken als hij geen lens aangesloten ziet. Het is nu mogelijk om lenzen te gebruiken met een "domme" adapter, dus zonder elektronische koppeling. De camera laat op het scherm "F--" zien omdat het niet weet welk diafragma is ingesteld en gaat er ook al vanuit dat er handmatige focus gebruikt zal worden. Een prettige bijkomstigheid is dat alle modi op het programmawiel blijven werken, ook de automatische modi. Als je "focus peaking" aan hebt staan in het menu gaat dit ook meteen werken.
Focus peaking is een manier om snel handmatig te kunnen focussen. Het al een tijd geleden gebruikt op een compact van Sony en ook op de Canon 550D met speciale firmware is het mogelijk om dit te gebruiken. Inmiddels kunnen alle NEX modellen (eventueel middels een firmware update) dit gebruiken. Ook de A65 en A77 SLT's zijn hiermee uitgerust.
Bij focus peaking tekent de camera een gekleurd randje om de delen die het meeste contrast hebben, en dus waarschijnlijk in focus zijn. In het menu kan je kiezen tussen peaking level "low", "medium" en "high". High tekent een veel groter deel van het beeld als in focus dan low. Medium zit daar uiteraard tussen in. Zelf heb ik dit op low staan, omdat zelfs dan al vaak meer als in focus wordt aangegeven dan het daadwerkelijk is. Als je in het midden van dit gebied gaat zitten dan zit je vaak goed wat betreft focus. Bij weinig licht is het soms wel nodig om het peaking level wat hoger te zetten, omdat de camera dan meer moeite heeft om de delen die in focus zijn te onderscheiden. Ook de kleur is aan te passen, er is keuze uit wit, rood en geel. Wit vind ik niet echt opvallen, rood en geel doen dat beter. Zelf heb ik hem op rood staan.
Werken met peaking vergt wel wat oefening, maar na een tijdje gaat het al een stuk beter en komt het veel vaker voor dat je "raak schiet". Als je heel precies moet zijn met de focus dan kan je ook "MF assist" gebruiken. Hierbij wordt het live view beeld 7,5x vergroot, waarbij het vrij goed lukt om erg precies te focussen. Eventueel kan het beeld nog een keer vergroot worden naar 15x. Zie het filmpje hieronder voor een voorbeeld.
Op verschillende internetfora is genoeg te lezen over ervaringen met legacy lenzen, een markt waar Sony bij het ontwerpen van de NEX eigenlijk niet aan gedacht had. Het toevoegen van de features om het gebruik van legacy lenzen makkelijker te maken is hoogstwaarschijnlijk een antwoord op deze populariteit. Deze functionaliteit zorgt ervoor dat een veel groter aantal lenzen goed te gebruiken is op de NEX, wat met het beperkte assortiment van de E-mount lenzen een welkome aanvulling is. Vooral meetzoekerlenzen van bijvoorbeeld het Contax G en Leica M systeem zijn in trek, omdat deze een kortere adapter nodig hebben dan lenzen van een spiegelreflex. Dit houdt het systeem compact. Aanvankelijk waren er problemen met groothoeklenzen op de NEX-3 en 5. In de hoeken kwam een kleurzweem op de foto. De sensor van de NEX-C3 en 5N zijn aangepast om deze zweem tegen te gaan.
Voor deze camera gebruikte ik een Canon S90 compact als kleine vervanger als ik geen dSLR mee wilde nemen. Hoewel de S90 voor een compact best goed presteert, is het uiteraard geen partij voor de APS-C sensor van de NEX. Dingen als ruis en dynamisch bereik zijn een stuk minder bij de S90. Het grote voordeel is echter voor de S90 is de grootte. De camera is ongeveer even groot als de NEX zonder lens, waar je in de praktijk natuurlijk niet veel aan hebt. De S90 past in een broekzak, tegen een flinke jaszak om de NEX in op te bergen.
De dSLR is ik momenteel gebruik is de Sony A580. Deze is wat grootte betreft een instap-dSLR. De sensor is ongeveer dezelfde als in de NEX-C3, dus wat beeldkwaliteit betreft is er maar weinig verschil. De A580 is uiteraard een flink stuk groter, wat ruimte biedt aan een stuk meer knoppen. De grotere grip zorgt voor een meer ontspannen houding tijdens het fotograferen en de autofocus is sneller.
Voor de ene zal een ILC een perfecte tussenvorm zijn tussen compact en dSLR, voor de andere zal het vlees noch vis zijn. Wat het voor mij is weet ik nog niet zeker. Momenteel ligt mijn dSLR in een hoekje niets te doen en doe ik alles met de NEX. Of dat nog steeds zo is als de nieuwigheid er af is zal nog moeten blijken, tot nu toe heb ik er nog veel plezier mee.
De dSLR is ik momenteel gebruik is de Sony A580. Deze is wat grootte betreft een instap-dSLR. De sensor is ongeveer dezelfde als in de NEX-C3, dus wat beeldkwaliteit betreft is er maar weinig verschil. De A580 is uiteraard een flink stuk groter, wat ruimte biedt aan een stuk meer knoppen. De grotere grip zorgt voor een meer ontspannen houding tijdens het fotograferen en de autofocus is sneller.
Voor de ene zal een ILC een perfecte tussenvorm zijn tussen compact en dSLR, voor de andere zal het vlees noch vis zijn. Wat het voor mij is weet ik nog niet zeker. Momenteel ligt mijn dSLR in een hoekje niets te doen en doe ik alles met de NEX. Of dat nog steeds zo is als de nieuwigheid er af is zal nog moeten blijken, tot nu toe heb ik er nog veel plezier mee.
Sony A580 met Tamron 17-50 vs. Sony NEX-C3 met 16 mm pancake
Op het moment van schrijven is de NEX-C3 bij een aantal winkels voor zo'n 500 euro te krijgen met de 16 mm pancake. Ondertussen zijn de eerste generatie ILC's (NEX-3, E-PL1, NX100) nu voor 250-300 euro te krijgen, wat een aardig verschil is.Vergeleken met een compact is dit wel een forse prijs, vergeleken met een instap-dSLR vrij gemiddeld. Vooral door de betere sensor en de programmeerbaarheid van de knoppen van de C3 vond ik het de meerprijs waard boven de NEX-3 en 5.
De NEX-C3 is een kleine camera met een grote sensor. De voordelen hiervan zijn de ruisprestaties, dynamisch bereik en een kleinere DOF. De nadelen van de grote sensor zijn de relatief grote lenzen die nodig zijn, hoewel de 16 mm pancake erg bescheiden is wat afmetingen betreft. Helaas is dit nog de enige pancake-lens in het assortiment. Het nadeel van de kleine camera is de beperkte hoeveelheid knoppen die aanwezig zijn. Doordat een groot deel programmeerbaar zijn is dit probleem wat kleiner, maar toch zal je vaker in het menu moeten duiken dan bij een dSLR. Het gebrek van een zoeker vind ik niet heel erg, behalve in fel licht als het scherm met protector wat gaat spiegelen. Details zoals de kleurtjes van focus peaking zijn dan lastig te zien.
De ruisprestaties zijn goed, t/m ISO1600 blijft het erg beperkt en t/m ISO6400 is het op webformaat ook nog goed. De focus peaking functie maakt het gebruik van legacy lenzen een stuk makkelijker, wat een belangrijke reden was om voor een NEX te gaan. Het lensaanbod stelt tot nu toe teleur (als je de lenzen via de adapters niet meetelt). De komende tijd komen er nog een aantal interessante lenzen uit, maar een aantal pancake-lenzen zou dit systeem goed doen.
Tot nu toe ben ik erg blij met de camera, op een bepaalde manier maakt het fotograferen leuker dan met een dSLR. Of het ook leuk blijft als de nieuwigheid er af is zal in de toekomst moeten blijken.
De ruisprestaties zijn goed, t/m ISO1600 blijft het erg beperkt en t/m ISO6400 is het op webformaat ook nog goed. De focus peaking functie maakt het gebruik van legacy lenzen een stuk makkelijker, wat een belangrijke reden was om voor een NEX te gaan. Het lensaanbod stelt tot nu toe teleur (als je de lenzen via de adapters niet meetelt). De komende tijd komen er nog een aantal interessante lenzen uit, maar een aantal pancake-lenzen zou dit systeem goed doen.
Tot nu toe ben ik erg blij met de camera, op een bepaalde manier maakt het fotograferen leuker dan met een dSLR. Of het ook leuk blijft als de nieuwigheid er af is zal in de toekomst moeten blijken.
28-10-2011: Eerste versie
16-11-2011: Verwijzing naar meer uitgebreide review kitlens toegevoegd.
![[reply]](http://tweakimg.net/g/if/comments/addcomment.png "Reageer op deze reactie")
