Mouse: P.I. for Hire

Mouse: P.I. for Hire is een vermakelijke detective noir gehuld in een cartooneske rubberhose-stijl en die combinatie is alvast een schot in de roos. De speelse look combineert op een leuke manier met het duistere, rauwe randje dat hoort bij een detective noir. Troy Baker zet een heerlijke Jack Pepper neer, die verwikkeld raakt in een verhaal vol mysteries. Dat je die niet echt zelf oplost is jammer, maar gelukkig is de schietactie leuk genoeg om de game te dragen. Op de pc speelt het lekker soepel; op de Switch 2 is dat wat minder het geval. Toch is Mouse: P.I. for Hire op beide platformen een game die best de moeite waard is, zeker als je het schappelijke prijskaartje van drie tientjes in de afweging meeneemt.

Pluspunten

Minpunten

Getest

MOUSE: P.I. For Hire Standard Edition, Windows

Prijs bij publicatie: € 29,99

Bekijk product

Bekijk alle uitvoeringen (7)

Na jaren vol uitstekende grote gamereleases lijkt 2026 een net wat ander jaar te worden. Uiteraard wacht ons nog de moeder aller gamereleases in de vorm van Grand Theft Auto VI in november, maar verder lijkt de spoeling wat dunner dan in andere jaren. Tenminste, dat kun je concluderen als je naar grote AAA-type games kijkt. Daaronder gebeurt echter genoeg en doordat de aandacht wat minder naar bekende titels gaat, ontstaat er wat meer ruimte voor andere games. Die blijken die aandacht soms meer dan waard te zijn.

Zo viel mijn oog al enige tijd geleden op Mouse: P.I. for Hire. Dat is ook niet zo gek, want het spel heeft een opvallende stijl. Deze detective noir met een muis in de hoofdrol leent zijn stijl van oude cartoons, zoals Steamboat Willie, de eerste Mickey Mouse-cartoon. Deze grafische stijl heet rubberhose animatie. Dat verwijst naar de vorm en bewegingen van de armen en benen van de personages: in plaats van dat ze lijken op realistische ledematen, hebben ze meer weg van een rubberen slang. Andere kenmerken van de stijl zijn overdreven bewegingen voor een slapstickeffect en een klassieke look, vaak in zwart-wit, waarbij de personages veelal witte handschoenen dragen en taartogen hebben. Taartogen? Ja: hun ogen lijken ronde, zwarte taarten, waar een wit puntje uitgesneden is.

Mouse: P.I. for Hire heeft deze look dus ook en dat geeft het spel direct een heel klassieke uitstraling. Het is alsof de Mickey Mouse van de jaren '30 in een alternatieve tijdlijn een doorgerookte detective geworden is en terechtkomt in een gewelddadig avontuur. Inspiratie daarvoor haalden de ontwikkelaars van Fumi Games zeker niet alleen uit Disneys bekende muis, maar ook uit het werk van Fleischer Studios, de bedenkers van onder meer Betty Boop en Popeye. In de manier waarop de omgevingen en personages ontworpen zijn, zit veel inspiratie uit Popeye.

Mouse PI for Hire pc-versie

Optionele filmische look

Die werelden trekken op pc zonder moeite aan je voorbij. Ik speelde de game zowel op een game-pc met een ASUS TUF Gaming GeForce RTX 4090 OC-videokaart en een Intel Core i9 12900KS, als op een pc met een MSI GeForce RTX 3080 Ti Gaming X Trio-videokaart en een AMD Ryzen 7 5800X-processor. Beide systemen hadden geen enkele moeite met Mouse: P.I. Een factor daarbij is hoe je de game speelt. Je kunt een 'filmischere' look kiezen, met meer filmgrain en een wat vager beeld, om de look van honderd jaar geleden na te bootsen. Dat vraagt dan iets meer van je videogeheugen, maar ook dat leverde geen problemen op.

Op de Nintendo Switch 2 is dat echter een ander verhaal. Op console wacht eerst de keuze tussen de Performance Mode en Quality Mode. Dat is op alle consoles zo, dus ook op PlayStation 5 en de Xbox Series S/X. Op de Switch 2 betekent het dat je in Performance op handheld in 900p speelt, met een target van 60 frames per seconde. Speel je met het dock, dan wordt het 1080p op 60fps. In de Quality Mode wordt het 1260p op 30fps in handheld en 1440p op 40fps via het dock.

Haperingen op Switch 2

In de praktijk blijkt dat de game moeite heeft om het beoogde aantal frames per seconde vast te houden. Al in het allereerste level merkte ik meerdere kleine haperingen. Dat is verre van ideaal. Ik moet wel zeggen dat de relatief lage resolutie me niet echt stoorde. De grafische stijl van de game leent zich er vrij goed voor om hierop iets in te leveren, zonder dat het de perceptie van de algemene grafische kwaliteit meteen erg onder druk zet. De haperingen zijn echter vervelender.

Mouse: P.I. for Hire op de Nintendo Switch 2

Het is absoluut fijn dat multiplatformgames ook hun weg vinden naar de Switch 2, maar het gat met de PS5 en de Xbox is aanzienlijk. We hebben die versies niet getest, maar het zegt genoeg dat de Quality Mode in die versies op 2160p met 60fps ligt, waarbij de Performance Mode dan richting de 120fps kan. Dat valt Mouse: P.I. for Hire verder als game niet aan te rekenen, maar kan zeker meegenomen worden in de afweging op welk platform je deze game het best kunt spelen.

Wie Mouse: P.I. for Hire speelt, zal het ook opvallen dat de game een politieke boodschap met zich meedraagt. Volgens de makers speelden in de jaren '30 deels dezelfde maatschappelijke problematiek die we ook nu weer zien. Het wordt niet al te moralistisch in het gezicht van de speler gedrukt, maar wie zijn ogen ervoor openhoudt, zal thema's als racisme en onderdrukking zeker terugzien in en rond Mouseburg, de fictieve plaats van handeling van het verhaal van Mouse: P.I. for Hire.

Zoals de naam al doet vermoeden, speel je deze game dus als een muis, die in het dagelijkse leven privédetective is. Zijn naam: Jack Pepper. Dat is uiteraard een woordgrapje rond Pepper Jack-kaas en als dat soort humor je bevalt, zal Mouse: P.I. dat zeker ook doen. De kaasgrapjes vliegen in het rond tijdens de vaak vermakelijke conversaties die Jack heeft met de vele andere personages in het verhaal. Die personages zijn zwart-wit, maar toch kleurrijk en lekker cliché. Alle stereotypen komen voorbij, van de verleidelijke actrice tot de sleazy politicus.

Duistere wereld vol gevaar en corruptie

Dat klinkt misschien als kritiek, maar dat is het niet. Mouse: P.I. for Hire vindt hierin juist een deel van zijn kracht. De game heeft zich voor zijn look dan wel laten inspireren door cartoons uit de jaren '30, de verdere insteek vindt zijn oorsprong ruwweg een decennium later, toen de detective noir populair werd. Dit zijn verhalen waarin een detective als hoofdpersonage in zijn eentje een mysterie oplost, vaak in een wat duistere wereld, die vol zit met gevaar en corruptie. Dat is een vrij accurate beschrijving voor hoe het verhaal van Mouse: P.I. for Hire in elkaar zit. Het begint met een simpele verdwijning van een illusionist, maar er blijkt al snel heel veel meer aan de hand.

Mouse PI for Hire pc-versie

Centraal daarbij staat dus Jack Pepper en zijn rol wordt vertolkt door niemand minder dan Troy Baker, een van de bekendste stemacteurs in gaming. Baker zet een uitstekende privédetective neer. Het rauwe randje in zijn stem, de net iets te stoere machohumor en uiteraard een neus om elke kaas, eh, casus op te lossen. Jack Pepper praat zelf in de game, maar is ook de voice-over die het verhaal aan de speler vertelt, zoals dat vrij gebruikelijk is in dit soort verhalen. Mouse: P.I. for Hire doet dit in elk geval uitstekend en weet spelers vast te grijpen met hoe het zijn versie van een detective noir neerzet.

Meer toeschouwer dan detective

Natuurlijk helpt het dan als het verdere verhaal ook in orde is. Dat is voor een deel zo en voor een deel ook niet echt. Je lost weliswaar een mysterie op, maar bent meer toeschouwer dan oplosser. Je volgt een lineair verhaal, waarin Jack het denkwerk doet, niet de speler. Verwacht dus niet dat je je vol overgave op detectivewerk mag storten. Je onderzoekt af en toe wel een locatie, maar de aanwijzingen die je dient te vinden, zie je vaak in een oogopslag al liggen. Je hebt in je kantoor een bord waarop je die aanwijzingen met elkaar verbindt, maar dat doet Jack allemaal voor je.

Mouse PI for Hire pc-versie

Dat stoort op zich niet, maar ik merkte dat ik misschien mede daardoor af en toe de binding met dat verhaal niet helemaal voelde. Ik had de neiging om sommige conversaties over te slaan, omdat het me niet genoeg interesseerde wat de persoon in kwestie te melden had. Jack zou de nodige informatie toch wel voor me vertalen naar een nieuw missiedoel. Dat maakt echt opletten wat er nou gezegd wordt niet per se nodig. Zonde, want veel van de dialogen zijn vermakelijk geschreven en de stemacteurs zetten hun beste clichématige accentjes op, wat in combinatie met de rubberhoselook een heel leuk resultaat oplevert.

Rondrijden

Wat wel leuk is, is dat je een goed beeld krijgt van Mouseburg als stadje. Dat heeft alles te maken met de stukjes die je in je auto rijdt. In eerste instantie snapte ik niet echt wat dat nou toevoegt. Tussen de missies door moet je handmatig van de ene naar de andere plek rijden, terwijl je Mouseburg dan schuin van boven ziet. Na een tijdje merkte ik echter dat ik het stadje een beetje begon te kennen. In plaats van dat het theater, het moeras, de bar en andere locaties losse scènes vormen, wordt het meer één geheel, simpelweg doordat je dus zelf steeds overal heen rijdt. Simpel idee, prima effect.

Die stukjes autorijden en het babbelen met personages zijn echter niet waar de gameplay van Mouse: P.I. for Hire om draait. Dit is in de basis 'gewoon' een firstpersonshooter. Wel hebben we het dan over een shooter met 2d-personages die zich bewegen in een 3d-wereld, wat toch anders speelt dan de meeste andere shooters. Onderaan de streep blijft het echter een samenspel van rondlopen, mikken en schieten. Mouse: P.I. for Hire doet hierin wat je ervan verwacht, zeker wanneer je de game op pc met toetsenbord en muis speelt.

Lekkerder op pc

De interface bevat allerlei systemen die op een pc net lekkerder werken dan met een controller. Ik miste bij de Switch 2-versie bijvoorbeeld de snelknoppen om vlug naar een specifiek wapen te wisselen, in plaats van dat dat altijd via het wapenwiel moet. Dat is geen kritiek op Mouse: P.I. for Hire, want elke multiplatformshooter heeft dit soort uitdagingen, maar ik vond hem dus echt lekkerder spelen op pc. Dat zit ook in het mikken. Ik had het gevoel dat de game op de Switch 2 wat vergeeflijker is met zijn hitboxes. Dat wil zeggen: ik had soms het gevoel dat ik misschoot, maar dan registreerde het spel dat toch als een raak schot.

Mouse PI for Hire pc-versie

Dat was ergens wel fijn, want ik vond het mikken op de Switch 2 net niet helemaal lekker werken. Je kunt de gevoeligheid van je thumbsticks aanpassen aan je eigen voorkeuren. Daarbij is het heel fijn dat je de horizontale en verticale gevoeligheid afzonderlijk van elkaar kunt instellen. Daardoor kun je de controls behoorlijk goed naar je eigen voorkeur tunen, maar als gezegd: helemaal lekker voelde dit voor mij niet.

Platformuitdagingen

Op pc was de spelervaring gelukkig een stuk soepeler. Hier zat de moeilijkheid misschien net wat meer in de elementen buiten het schieten om. Zo kan Jack na een tijdje een zweep gebruiken om te slingeren aan bepaalde haken, om zo grote sprongen te maken. Dat vergt soms iets meer van je coördinatie, maar het is allemaal goed te doen. Bovendien zijn de lastigste platformuitdagingen vaak optioneel. Ze leiden dan naar een secret area waar je wat geld of collectibles vindt. De routes die essentieel zijn voor de hoofdlijn, zijn zelden heel lastig.

Toch is het een goed idee om die collectibles en dat geld te verzamelen. Zeker de schematics die her en der te vinden zijn, kun je goed gebruiken. Dat is namelijk het betaalmiddel voor het upgraden van de verschillende wapens die je vrijspeelt, waardoor ze bijvoorbeeld grotere magazijnen krijgen en meer schade doen per kogel. Dat is geen overbodige luxe, want vanzelfsprekend worden de gevechten moeilijker naarmate je verder komt in de game.

Mouse PI for Hire pc-versie

Dat zit hem dan in de hoeveelheid vijanden die op je af komen en in wat voor vijanden dat zijn. Sommige vijanden hebben alleen slagwapens; andere schieten van afstand op je. Er zijn grote brutes die je alleen effectief afstopt met een shotgun en er zijn schutters die je van een afstandje onder vuur nemen. Je wordt regelmatig belaagd door een stuk of tien vijanden tegelijk, waardoor in beweging blijven vaak ook een handige manier van overleven is. De kogels die op je afkomen gaan ook precies traag genoeg om ze handig te kunnen ontwijken, dus dat maakt deze tactiek extra effectief.

Snelle gameplay

En: de tactiek van veel bewegen voelt ook fijn. Mouse: P.I. for Hire is namelijk ook een behoorlijk snelle game. Jack beweegt zich op een aardig tempo voort en je hebt ook nog eens een soort boostknop, waarmee je korte stukjes kunt dashen. Ook dat is fijn voor het ontwijken van kogels of het wegkomen bij vijanden die je net een flinke beuk wilden verkopen. De snelheid van de gameplay is misschien wel mijn favoriete onderdeel van Mouse: P.I. for Hire. Elke shoot-out is vermakelijk, ook na enige uren spelen. Snel, vloeiend en vermakelijk: een uitstekend recept voor welk spel dan ook.

Mouse PI for Hire Switch 2

Na enige uren valt wel op dat er nogal veel herhaling zit in het type vijand dat op je pad komt. Hun uiterlijk verandert wel, van doorsnee boefjes naar corrupte politieagenten naar cultleden, maar het blijft 'die ene met een knuppel', 'die andere met een machinegeweer' en 'die grote brute die op je af rent'. Heel af en toe komt daar wat nieuws bij, zoals de vijand met een groot schild die je dus niet zomaar van voren kunt aanvallen, maar hierin zit gewoon veel herhaling. Mij deerde dat niet zoveel, want ik bleef de shoot-outs gewoon leuk vinden, maar voor een game met zo'n creatieve uitstraling als deze, had hier wellicht wat meer in gezeten.

Smeltende vijanden

Want ja, creatief blijft Mouse P.I. for Hire echt wel. Ik schreef al dat onderdeel van de rubberhoselook is dat bewegingen en animaties lekker overdreven zijn en dat zie je hier ook terug. Je vijanden leggen op allerlei cartooneske manieren het loodje. Vooral het wapen waardoor vijanden vrij letterlijk smelten is hilarisch: ze verstijven eerst, waarna hun lichaam min of meer wegsmelt en hun geraamte nog even verbouwereerd blijft staan, voordat ook de botten naar de grond tuimelen.

Mouse: P.I. for Hire is visueel toch al genieten. Mouseburg oogt vijandig en rauw en juist dat werkt uitstekend. Daarnaast kom je allerlei grapjes en verwijzingen tegen. Wat te denken van een filmset die duidelijk gebaseerd is op de avonturen van een zekere archeoloog en schatzoeker uit de stal van Lucasfilm. Niet geheel toevallig is dit ook de plek waar Jack zijn zweep krijgt en leert zwaaien aan de eerder genoemde haken. Mouse: P.I. for Hire kent veel van dat soort grapjes en verwijzingen en die maken het alleen maar leuker.

Mouse: P.I. for Hire: je komt voor de look, maar je blijft door de gameplay. Dat is ook precies wat een game als deze moet doen. Zeker op console voelt die gameplay af en toe net iets te houterig, maar de snelheid maakt veel goed. Vooral op pc kun je rekenen op een soepele, vermakelijke spelervaring. De manier waarop Fumi Games zijn visie op een detective noir neerzet, maar dan in een klassieke rubberhose-stijl met Mickey Mouse-achtige muizen, verdient complimenten. Ik heb me dan ook uitstekend vermaakt met Mouse: P.I. for Hire, dat voor rond de 30 euro te koop is. Daarmee is dit een prima tussendoortje, zeker in een periode dat de gameagenda niet al te vol zit met must-play games.

_{Redactie: Jurian Ubachs • Eindredactie: Marger Verschuur}

Pluspunten

Minpunten

Getest

MOUSE: P.I. For Hire Standard Edition, Windows

Prijs bij publicatie: € 29,99

Bekijk product

Bekijk alle uitvoeringen (7)

Cartoony shooter met uniek sfeertje

Ouderwetse detective in rubberhose-stijl

Mouse: P.I. for Hire

Pluspunten

Minpunten

Getest

Optionele filmische look

Haperingen op Switch 2

Heerlijke clichés en simpel speurwerk

Duistere wereld vol gevaar en corruptie

Meer toeschouwer dan detective

Rondrijden

Snelle schietactie en hilarische effecten

Lekkerder op pc

Platformuitdagingen

Snelle gameplay

Smeltende vijanden

Conclusie

Pluspunten

Minpunten

Getest

Inhoudsopgave

Lees meer

Reacties (44)

Ouderwetse detective in rubberhose-stijl

Mouse: P.I. for Hire

Pluspunten

Minpunten

Getest

Optionele filmische look

Haperingen op Switch 2

Heerlijke clichés en simpel speurwerk

Duistere wereld vol gevaar en corruptie

Meer toeschouwer dan detective

Rondrijden

Snelle schietactie en hilarische effecten

Lekkerder op pc

Platformuitdagingen

Snelle gameplay

Smeltende vijanden

Conclusie

Pluspunten

Minpunten

Getest

Inhoudsopgave

Lees meer

Reacties (44)

Sorteer op:

Weergave: