Intro
Door O. Van Schaik, Nederlands distributeur van Ninja Micros, kreeg ik de FreeSpeed Pro toegestuurd. Dit is een zogenaamd 'Gold Finger Device', een printplaatje dat op de 'Gold Fingers' van een Athlon aangesloten dient te worden en waarmee het voltage en de busspeed getweakt kunnen worden.
De term 'Gold Finger' is niet afkomstig van AMD maar werd juni vorig jaar geïntroduceerd door John Cholewa van JC's News'n'Links. Toen destijds de eerste foto's van AMD K7 engineering samples uitlekten viel op dat er zich in de rechterbovenhoek van de PCB een vreemde connector met een onbekende functie bevond. Er werd gespeculeerd dat AMD middels de Gold Fingers essentiële data over het functioneren van de K7 prototypes kon verkrijgen, of dat de Gold Fingers voor debugging doeleinden gebruikt werden. Al op 3 juli kwamen geruchten naar buiten dat de Gold Fingers gebruikt konden worden voor het programmeren van de multiplier en de L2 cache divider. Deze speculaties blijken uiteindelijk bijna juist te zijn.
Na de release van de Athlon werden al snel de eerste overclocking guides gepubliceerd (Allmighty Tom claimde de primeur te hebben, maar een stel Japanners waren hem voor). Deze wijze van overklokken was gebaseerd op het solderen van weerstanden op de Athlon PCB, een tamelijk linke operatie die niet voor iedereen weggelegd is. Groot was dan ook onze blijdschap toen de eerste Gold Finger schema's werden gepubliceerd. Deze resulteerden uiteindelijk een stortvloed van allerlei Gold Finger Devices, waarvan er inmiddels eentje mijn Hilversumse hut heeft mogen bereiken.
Hoe werkt de FreeSpeed Pro
De FreeSpeed Pro ziet er uit als een simpel printplaatje met daarop enkele weerstanden, een aantal dipswitches, een power connector en een connector voor aansluiting op de Gold Finger. Middels de dip switches kunnen het voltage en de multiplier van de Athlon geprogrammeerd worden. Ninja Micros stuurt een A4tje mee met een tabel waarin de settings uitgelegd worden. Het installatie van de FreeSpeed Pro is een kwestie van de switches op de juiste positie parkeren, FreeSpeed Pro op de Gold Finger zetten en niet vergeten om een power connector op de GFD aan te sluiten. Vervolgens PC aan zetten en hopen dat het werkt.
Athlon uitkleden
Alvorens je aan de slag kunt zal het slachtoffer van de operatie van zijn catridge ontdaan moeten worden. Dit impliceert meteen het verbreken van elke vorm van garantie. Zelf vond ik dat niet zo'n issue (ik had m'n PII al eerder open gebroken, daar is dat spul toch voor), maar als je jezelf geen nieuwe CPU kunt veroorloven of wanneer je de proc later nog tweedehands wilt verpatsen is het wellicht verstandig om het hele Athlon overclocking avontuur te beperken tot simpel mik&klik busspeed overclocking vanuit je BIOS.
Anyway, het heet hier Tweakers.net en geen Computer Idee dus ik neem aan dat het voor een deel van de tweakers geen bezwaar is om de cartridge open te kraken. De daarvoor vereiste handeling wordt duidelijk omschreven op op de website van Ninja Micros. Om het even kort samen te vatten: de catridge bestaat uit een metalen backplate die met 6 pinnnetjes aan de PCB vast zit. Op de achterkant (of voorkant, whatever de voorkant van de Athlon moge zijn) zit een plastic behuizing die met 4 pinnetjes aan de PCB is bevestigd. De bedoeling is om op de posities van de vier pinnetjes een schroevendraaier tussen de metalen backplate en de plastic catridge te zetten, wanneer je de plastic behuizing er met het nodige geweld vanaf kunt wippen.
Helaas bleek het kraken van de catridge bij mij wat minder smooth te verlopen dan je uit de hierboven gegeven omschrijving zou verwachten. Na wat gepiel met een schroevendraaier kreeg ik de indruk dat de metalen backplate wat adaptiever op mijn geruk reageerde dan het fragiele plastic doosje dat nog steeds volledig intact was. Nadat ik onbedoeld al een bobbel in de backplate had veroorzaakt en één zijkant van de behuizing had laten verdwijnen probeerde ik de andere kant van de catridge. Hier bereikte ik meer succes. De behuizing liet aan één kant los en vervolgens was het een kwestie van buigen om het ding weg te helpen.
Houdt er in ieder geval rekening mee dat er zich in het doosje een redelijk belangrijk stuk elektronica bevindt dat je liever niet beschadigd. Vermijdt daarom tijdens het rukken&trekken elke vorm van contact met de PCB.
De resultaten
Tja, dat is een probleem met zijn configuratie want het lijkt erop dat ik in bezit ben van de meest brakke K7M die het Aziatisch continent ooit heeft mogen verlaten. Mijn eerste Athlon, een .25micron core uit week 46, bleek al op zijn standaard snelheid van 650MHz instabiel te werken. Hierdoor moest ik downclocken, wat voor een rasechte tweaker gelijk staat aan persoonlijk falen. In eerste instantie gaf ik de schuld van deze vernedering aan de processor. Na een maand besloot ik dat het tijd werd voor een tweede Athlon, nu een 700Mhz met .18micron core. Vol goede moed gooide ik de bus op 110MHz nog voordat ik 700MHz had geprobeerd. Het resultaat was een harde crash voordat de Windows 2000 startup goed en wel was begonnen. Op de standaard snelheid van 700Mhz werd ik tijdens m'n Windows 2000 login herhaaldelijk getrakteerd op onwenselijke spontane resets. Nadat ik het meest recente beta BIOS erop had gemikt kon ik weliswaar inloggen, maar het systeem bleef instabiel.
Downclocken naar 95MHz bus loste net als bij de Athlon 650 het probleem op, maar dat is een oplossing waarmee ik onmogelijk kan leven. Uiteraard moet ik als Tweakers.net editor absolute objectiviteit nastreven, maar reken er op dat ik de afgelopen dagen met de merknaam Asus de nodige woordgrapjes heb gemaakt
. Met mijn vorige 3 planken, afkomstig van een zeer bekende overklokkers vriendelijke fabrikant uit Taiwan, ben ik altijd erg tevreden geweest. Tot de P3B-F stelde Asus wat betreft overclocking features niet veel voor, maar hadden ze in ieder geval de reputatie stabiele borden te produceren. Mijn indruk van Asus is er na m'n ervaringen met de K7M weinig beter op geworden. Gezien de kritiek die er door Computer!Totaal werd geuit op de matige stabiliteit van de K7M heb ik het vermoeden dat er meer brakke K7M's in omloop zijn.
Anyway, terug naar het FreeSpeed verhaal: vanwege bovenstaande ervaringen had ik geen hoge verwachtingen van de resultaten die ik met de FreeSpeed zou kunnen behalen. Wegens een chronisch gebrek aan geduld begon ik meteen op 855MHz (99*95) met 1,7V Vcore. Deze tamelijk agressieve setting had tot gevolg dat mijn rekenmachientje zich niet meer wakker liet schudden. 808MHz bracht meer succes, maar resulteerde in een crash tijdens de Windows logon. Op 760MHz kon ik al in Windows werken, maar kreeg ik na verloop van tijd een spontane reset. Vervolgens probeerde ik het op 90MHz. Het resultaat is niet geweldig maar ik hoef tenminste niet meer down te clocken. Ik heb in ieder geval de indruk dat er veel meer in mijn Athlon 700 zit dan ik er nu met deze brakke Asus plank uit kan halen.
Een korte test met de AOpen AK72 maakte duidelijk dat m'n proc op 800MHz probleemloos een 3DMark 2000 run kan draaien. Hogere kloksnelheden zijn hoogstwaarschijnlijk mogelijk door de L2 cache divider te verlagen, maar dat is helaas niet mogelijk met een GFD.
Conclusie
De FreeSpeed Pro doet wat er van het apparaatje verwacht wordt. De bediening is in het begin wat lastig. Je MOET de handleiding lezen en dat zal voor een aantal mensen wat ongewennig zijn
. Ook zou het leuk zijn wanneer de dip switches van het juiste getal voorzien zijn (nu op beide blokken 1 t/m 8, terwijl er in de handleiding 1 t/m 16 gebruik wordt), maar dat is zinloze mierenverkrachting. Je mag aannemen dat de doelgroep waarvoor de FreeSpeed gemaakt wordt op het technologisch vlak meer intuïtie bezit dan de gemiddelde ongeschoolde huisvrouw (niet denigrerend bedoelt hoor
, zij hebben andere kwaliteiten).
Op zich zou iedere Athlon bezitter die wil overklokken en bereid is tot het open slopen van de cartridge een GFD aan moeten schaffen. Het enige struikelblok wat er dan over blijft is de prijs en die is behoorlijk hoog. 135 piek is geen apepoep voor een printplaatje met twee connectors, een paar weerstanden en een hoopje soldeertin.
Met veel exemplaren die meer dan 20% boven hun oorspronkelijke snelheid geklokt kunnen worden is de goede overklokbaarheid van de Athlon is inmiddels wel bewezen. Het voornaamste probleem zit 'm in de L2 cache snelheid die helaas moeilijk te veranderen is. Solderen zal voor velen geen optie zijn en de softwarematige weg, middels het L2 Cache Speed Control proggie van H. Oda, werkt alleen als je al in Windows kunt booten. Linux en Windows 2000 gebruikers hebben weinig aan de mogelijkheid om de cache divider voor de Win9x boot vanuit DOS in te stellen. Bovendien is het NT en Windows 2000 startup proces vrij heftig waardoor een instabiele processor vaak al zal crashen voordat deze de logon bereikt. Het cache divider proggie (dat op mijn bak trouwens een keiharde vastloper veroorzaakte) heeft dan weinig zin. Hopelijk is er een mobofabrikant (Abit?) die het ininiatief neemt om de L2 cache snelheid vanuit het BIOS instelbaar te maken, voor zover dat mogelijk is.
De FreeSpeed Pro kan voor FL 135,- bij O. van Schaik besteld worden.
Links
- FreeSpeed Pro in Pricewatch
- Ninja Micros
- Athlon cartridge wegsloop handleiding
- FreeSpeed Pro reviews
- Athlon Gold Finger Device roundup
- FreeSpeed Pro afbeeldingen
- K7Core Athlon overclocking database
- AthlonOC.com Athlon overclocking database
- Overclockers.com CPU overclocking database