Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
Bekijk alle reviews

Supreme Commander Faction Pack Uef, PC Review

+2
Swieb 1 juni 2008, laatste update op 17 november 2015, 1.996 views

Supreme Commander Faction Pack Uef, PC

Pluspunten

  • Diepe gameplay
  • Prima presentatie
  • Uitstekende besturing
  • Uitdagende multiplayer
  • Experimentals

Minpunten

  • Hoge systeemeisen
  • Ik heb betere campagnes gespeeld

Eindoordeel

Score: 4Per criterium
Stabiliteit Score: 4
Replaywaarde Score: 4
Prestaties Score: 2
Besturing Score: 5
Geluid Score: 4
Beeld Score: 4
Gameplay Score: 4
Prijs Score: 5
Er was eens, in het jaar 1997 welteverstaan, een strategiespelletje genaamd Total Annihilation. Het spel was meer dan een Command & Conquer kloon en werd erg gewaardeerd door spelers en critici. Ik had echter niet genoeg geld meer na mijn aanschaf van Age of Empires en TA heb ik dan ook moeten overslaan. Gelukkig besloten Chris Taylor en zijn Gas Powered Games hun robot-tastische spel nog eens dunnetjes over te doen. Robots, lasers en explosies zijn namelijk drie zaken die elk willekeurig spel beter maken en een spel gestoeld op deze drie elementen verdient alleen al uit principe een hoop aandacht.
Heeft het resultaat, Supreme Commander, genoeg van deze heilige drie-eenheid in zich om een succes te zijn?

https://ic.tweakimg.net/images/member/620xauto/1zYGjm4nopQLsgh.jpeg

Infinite War

Supreme Commander (SupCom) draait om de Infinite War. Een oorlog die in de 29ste eeuw begon met het uiteenvallen van het logge Earth Empire. De ongebreidelde expansiedrift van de mens door middel van teleportatie leidde tot zoveel kolonies dat het allemaal simpelweg niet meer te handhaven viel. De eerste rebellie begon met het niet toekennen van onafhankelijkheid aan de Symbionts, mensen die aan computers zijn gekoppeld en dienst doen als slaven voor de maatschappij. Deze Symbionts richten onder leiding van hun schepper Dr. Brackman de Cybran Nation op en beginnen een geniepige guerrillaoorlog te voeren om in vrijheid te leven. Daarnaast verschijnt het door de enigmatische prinses Burke aangevoerde Aeon Illuminate op het toneel. Deze nakomelingen van verdwenen kolonisten brengen buitenaardse technologie en religieuze bezieling met zich mee. Iedereen die niet direct op zijn knieën valt bij het horen van hun verhaal over de vreedzame en harmonieuze ‘Way’ krijgt een masterclass in de kunst van genocide.
Al die vervelende opstanden zijn niet zo goed voor het oude Earth Empire, wat dan ook al gauw de geest geeft. Maar uit de as herrijst het rijk als de United Earth Federation met aan het hoofd president Riley. Zij zijn er op uit om de orde weer te herstellen en hun voormalige superioriteit weer te bevestigd te zien. Inmiddels is de oorlog tussen deze drie facties al een slordige duizend jaar aan de gang, met vele verloren planeten en mensenlevens als gevolg.

Teleportatie is al eeuwen de meest effectieve wijze om kolonisten naar nieuwe planeten te sturen. Deze methode kost alleen ook een verschrikkelijk grote hoeveelheid energie, wat het niet echt praktisch maakt om grote groepen mensen rond te zappen. De oplossing is het sturen van een enkel mens in een enorme mensvormige machine met een DNA-databank om een kolonie op te zetten. Met het begin van de oorlog wordt dit idee gemilitariseerd en omgedoopt tot de Armored Command Unit, kortweg ACU. In Supreme Commander neemt de speler de besturing van zo’n ACU op zich.
De besturing van het spel zal vertrouwd aanvoelen voor iedereen die wel eens een real time strategiespel heeft gespeeld. Gas Powered Games heeft echter geprobeerd om een aantal vernieuwingen in te voeren. Zo is er het uitgebreide waypoint-systeem. Met de Shifttoets ingedrukt kun je acties achter elkaar laten uitvoeren, van constructie tot bevelen. Niets nieuws in het genre, maar ditmaal is het mogelijk om deze bevelen achteraf rond te slepen of te verwijderen. Hierdoor hoef je niet voortdurend van de basis naar de frontlinies en weer terug te springen met de camera en kunnen klikfouten gemakkelijk verbeterd worden.
Maar de grote winnaar van de besturing is het beste gebruik van de zoomfunctie sinds Homeworld. De kaarten in SupCom kunnen enorm groot zijn, maar met de zoom kun je zover uitzoomen dat je de volledige kaart in beeld hebt, waarop je weer kunt inzoomen op het punt waar je jouw muisaanwijzer houdt. Dit werkt zo gemakkelijk en intuïtief, dat je nauwelijks nog de behoefte voelt om het beeld te zijdelings verschuiven en andere strategiespellen achterhaald voelen.

https://ic.tweakimg.net/images/member/620xauto/1zYGjmYDFMN96gV.jpeg

Bij het begin van elke operatie wordt de ACU in zijn eentje naar een planeet geteleporteerd. Aldaar zal hij de aanwezige grondstoffen moeten gebruiken om fabrieken te bouwen die op hun beurt grote aantallen robots (check!) moeten fabriceren om de tegenstander te verslaan en de missie te volbrengen. Met fabrieken kun je ook Engineers maken, die weliswaar minder snel bouwen dan de ACU, maar meer bouwmogelijkheden hebben. Deze behulpzame robots zijn handig om buitenposten te bouwen en bij productie te assisteren.
De te gebruiken grondstoffen zijn Mass en Energy. Massa kan verkregen worden door Mass Extractors te bouwen op speciaal aangegeven plaatsen op de kaart, maar bij gebrek aan zulke locaties is het ook mogelijk om een overschot aan energie om te zetten in massa door middel van Mass Fabricators. Energie wordt op zijn beurt gegenereerd door Power Generators.
De eenheden die je aanvankelijk tot jouw beschikking hebt weten tot op zekere hoogte de klus te klaren, maar al gauw zul je naar iets sterkers verlangen. Ik heb het dan niet over sterke drank, maar over de technologische niveaus in SupCom. Er zijn drie niveaus plus een aantal experimentele eenheden. Deze treden op de ladder van ontzagwekkende verwoesting worden bereikt door jouw fabrieken op te waarderen, waarna je de beschikking krijgt over nieuwe manieren om de vijand van de planeet af te schoppen. De Experimentals zijn kolossale eenheden die de show stelen en bij slim gebruik in hun eentje een hele basis kunnen verwoesten. Persoonlijk favoriet is de Cybran Monkeylord, een angstaanjagend gevaarte met een maffe naam, zes poten en enorme laser (check!) die zonder pardon alles op zijn pad verschroeit. Anders is er nog de Aeon CZAR, een vliegende schotel die à la de film Independance Day de grond eronder brandschoon maakt. Naast de indrukwekkende supereenheden zijn er ook conventionelere wapens beschikbaar om een ingegraven tegenstander te breken, zoals zware artillerie en atoomwapens. Als je verzuimt te investeren in bescherming tegen deze zaken, kies je ervoor om jouw basis te verruilen voor een paddenstoelenwolk (check!).

Ontploffende laserrobots terzijde…

De elementen om de sciencefiction fan in mij tevreden te stellen zijn ruimschoots aanwezig, maar als je dieper graaft valt er nog genoeg te waarderen. SupCom is een strategiespel dat zich meer richt op planning en voorbereiding dan met hoge snelheid klikken op eenheden met allerhande speciale vaardigheden. Daarbij tracht Gas Powered Games om een epische sfeer te scheppen door middel van enorme kaarten, de mogelijkheid om honderden eenheden te bouwen en imposante experimentele robots.
De facties vertonen onderling op het eerste gezicht weinig variatie, omdat vrijwel elke robot een functionele tegenhanger kan vinden bij een andere factie. Ik zeg ‘vrijwel’, want als je beter kijkt zijn er subtiele verschillen die grote gevolgen kunnen hebben. Zo zijn de Aeon Aurora’s de enige Tech 1 tanks die in staat zijn over water te gaan, wat de Aeon op een waterrijke kaart een geduchte tegenstander maakt. Elk niveau brengt nieuwe wijzen om schade te berokkenen en te voorkomen, al moet gezegd worden dat de eenvoudigere eenheden al gauw overbodig zijn. Als dertig schattig rondrennende UEF Tech 1 Mech Marines drie Aeon Tech 3 Harbingers tegenkomen, is het al gauw bekeken. Desalniettemin blijven er genoeg opties over om tegenstanders te verrassen. Door slim te spelen kan iemand die economisch achterloopt alsnog een zwakte in de verdediging van de tegenstander exploiteren en de vijandelijke ACU opblazen.

https://ic.tweakimg.net/images/member/620xauto/1zYGjm59qi0zCFs.jpeg

Supreme Commander is een complex en voor beginners intimiderend spel, maar de makers hebben hun best gedaan om het spel zelfs voor nieuwkomers in het strategiegenre toegankelijk te houden. Zo zijn er meerdere instructiefilmpjes in de tutorial en de missies in de campagnes laten je geleidelijk kennis maken met nieuwe eenheden.
Er zijn drie campagnes, één voor elke factie, en alle drie draaien ze om een geheim project van de UEF. Elke campagne bestaat uit zes operaties, waarvan de eersten een sterk introducerend karakter hebben. Deze missies zijn (met uitzondering van de laatste) niet zo memorabel. De operaties vinden plaats op een bepaalde planeet en elke keer als een opdracht is uitgevoerd, wordt het speelbare gebied uitgebreid. Dit kun je echter makkelijk misbruiken door expres te wachten met het uitvoeren van jouw bevelen en eerst een enorme basis op te bouwen, waardoor de rest van de operatie vrij eenvoudig wordt. Omdat de eerste missies als een uitgebreide tutorial voelen en vrij kleinschalig zijn, wordt het grootste verkooppunt van SupCom, de enorme schaal, niet zo goed benut.
Een ander minpunt is dat de campagnes praktisch hetzelfde verhaal hebben, waarbij de keuze voor factie de uiteindelijke afloop bepaalt. Dit zorgt ervoor dat als je één verhaallijn hebt uitgespeeld, de anderen een beetje als een herhalingsoefening voelen, omdat de climax al grotendeels bekend is. Als de campagnes op elkaar aansluiten en geleidelijk moeilijker worden zoals dat in Starcraft is gedaan, waren de missies naar mijn mening waarschijnlijk interessanter geweest. Sinds ik online ben gaan spelen heb ik niet meer naar de campagne omgekeken.

Een campagne is niet het enige van SupCom te bieden heeft. Zo biedt de AI een aardige uitdaging voor spelers in de Skirmish modus en zolang je nog niet weet hoe de computer het meest efficiënt verslagen kan worden, zal deze je flink het vuur aan de schenen leggen. De grootste uitdaging zul je, weinig verrassend, echter online aantreffen en dit is waar de strategische opties van SupCom het best tot hun recht komen. Mensen zijn vaak een stuk creatiever wat betreft de mogelijkheden die het spel biedt. Voor multiplayer heeft Gas Powered Games een losse applicatie gemaakt waarmee je kunt chatten, aan ongestarte spellen kunt meedoen of zelf beginnen en zelfgemaakte kaarten of zeer leerzame replays kunt downloaden. Bij het eerst uitkomen van Supreme Commander was deze multiplayer client wat traag, maar inmiddels loopt het redelijk. Ik had het echter ideaal gevonden als het programma in het spel zelf was geïntegreerd, zoals met Battle.net.
Het meeste multiplayer plezier heb ik gehad met de ranked potjes. Jij en een tegenstander spelen met een factie naar keuze op een willekeurige kaart. Deze meestal 30 minuten durende gevechten doen het bloed al gauw sneller stromen, omdat je al jouw kennis en ervaring uit de kast zult moeten halen om de opponent te overrompelen, voordat hij hetzelfde met jou doet. In zulke gevechten is het van levensbelang om op de hoogte te zijn van wat de vijandelijke plannen zijn en is het zaak om daar adequaat op te reageren. Als het je dan lukt de tegenstander vakkundig weg te vagen, rest er niets anders dan tevreden achteroverleunen in je gemakkelijke stoel met een diabolische grijns op je gezicht die jouw huisgenoten angstig de kamer doet verlaten. Bij winst krijg je punten, waardoor je stijgt op de ranglijst; bij verlies is het omgekeerd. Hoe groter het verschil in rang, hoe groter de beloning. Een goed idee is om na elk spel de replay te bekijken. Ongeacht de winnaar wordt je er altijd een betere speler van.

Prijskaartje

Supreme Commander ziet er erg goed uit. De eenheden en gebouwen zijn gedetailleerd, net als de omgeving. Zeker het water en de kernexplosies zijn indrukwekkend. De drie zijden hebben daarnaast hun eigen visuele stijl. De UEF ziet er het meest herkenbaar uit, aangezien het wapentuig sterk lijkt op het moderne grut van onze tijd. De eenheden lijken te zijn ontworpen naar functie en zien er rechthoekig uit. De Cybrans zien eruit alsof ze hun inspiratie uit hedendaagse stealth bommenwerpers hebben gehaald; veel zwart en veel grillige hoeken. Ook hebben ze een voorkeur voor robots met veel poten. De Aeons zijn daarentegen verzot op wit, ronde vormen en hovercrafts. Hoe al deze verschillende voertuigen elkaar aan gort schieten, met overal veel projectielen, raketten en lasers, is heel mooi om te zien. Het enige minpunt in het uiterlijk dat ik kan vinden is dat de animaties nogal houterig zijn, maar kom op… Lasers!
In SupCom is het ook mogelijk het spel op twee beeldschermen tegelijk te spelen, zodat je bijvoorbeeld op het ene beeldscherm de volledige kaart voor het overzicht gebruikt, terwijl je op de andere ingezoomd het preciezere werkt verricht. Als je geen beeldscherm over hebt is het nog steeds mogelijk om het scherm in tweeën te delen, zodat op kleinere schaal hetzelfde effect bereikt wordt.
Het geluid is goed verzorgd en gevarieerd. Werkelijk elke vorm van “pieuw-pieuw” is vertegenwoordigd. Zo gaat het van de Aurora (piieeuww), naar de Mantis (pieuw-pieuw-pieuw), tot de Loyalist (pieuw-pieuw-pieuw-pieuw-PIEUWPIEUWPIEUW!). Ik overdrijf: het lanceren van raketten, ontploffende voertuigen, de stemmen, het vuren van artillerie, alles klinkt prima en de muziek door Jeremy Soule heeft een passend dramatische toon. Het is alleen jammer dat er niet veel variatie in de muziek zit; met uit mijn hoofd vijf nummers valt de muziek een beetje in herhaling.
Al dit moois vereist geen gloednieuwe videokaart, maar de Radeon X800 met 128 MB waar ik het spel eerst op speelde had het er wel erg zwaar mee. Je bent dan al gauw veroordeeld tot de laagste settings en deze maken het spel een stuk minder aantrekkelijk. Met mijn huidige videokaart kan ik echter alles op 1650x1050 en maximaal detail met gemak aan. Het aantal beelden per seconde wil nog wel eens onder de twintig zakken, maar daar heb je bij dit spel nauwelijks last van, omdat je zelden heel snel hoeft te reageren.
Waar SupCom het zwaarst aan tilt is de processor en in mindere mate het werkgeheugen. Vergeet de aanbevolen systeemeisen op de doos; met een single core processor is het al gauw niet leuk meer en 1 GB aan RAM is eigenlijk het minimum. Zodra er meer eenheden in het spel komen, in geval van mijn oude Pentium 4 rond de duizend, vertraagt het spel om de CPU de tijd te geven om het allemaal te berekenen.
Dit geldt ook voor multiplayer. Niets is zo frustrerend als een spel met acht spelers waarin één persoon besloten heeft dat zijn roestige processortje het allemaal wel aan kon (ik ontken alles). Op zo’n manier kunnen spellen die normaal veertig minuten duren maar liefst twee uur doorgaan (echt waar, zoiets doe ik niet). Zodra je een beetje degelijke dualcore in de kast hebt zitten, hoef je je hier een stuk minder zorgen om te maken.

https://ic.tweakimg.net/images/member/620xauto/1zYGjm3A5GhmtQ8.jpeg

Conclusie

Supreme Commander is een diep, groots en veelzijdig strategiespel dat zich heerlijk laat besturen en er appetijtelijk uitziet. Ondanks de complexiteit is het spel niet moeilijk om te leren, en op internet zul je geen gebrek aan uitdaging vinden. De hoge systeemeisen vormen een flinke drempel, maar als je er de computer voor hebt en je wilt eens wat anders dan een hyperactief klikfestijn, is er geen reden om niet te gaan voor één van de beste strategiespellen van 2007.

Ik ben geen fanboy. Ik ben geen fanboy. Ik ben geen fanboy!

Gebruikt in combinatie met:

  • Intel Q6600 2,4 Ghz
  • NVIDIA 8800 GTS 320 MB
  • 2 GB RAM
  • Windows XP

Bekijk alle afbeeldingen:

Heb jij ook een Supreme Commander Faction Pack Uef, PC?

Deel je ervaringen en help andere tweakers!

Schrijf review

Reacties (7)

Wijzig sortering
Paar dingen die je moet weten over Supcom ( en de uitbreiding):

1) Het spel vreet geheugen, jij geeft 1GB aan als minimum, bij grotere mappen met meerdere spelers loopt dit snel op tot bijna 3GB. Als je op de forums gaat kijken zie je threads over crashes omdat het spel tegen de geheugenlimiet aanloopt. Op een 32bit systeem is dit 2GB. Het spel is bijgepatcht met een "large-address-aware" flag waardoor die limiet op 3GB komt. Dit lijkt de problemen op te lossen. Je moet je 32bit OS echter wel vertellen dit toe te laten. Dit doe je door de /3GB parameter in je boot.ini te zetten. 64bit gebruikers hebben dit probleem helemaal niet. Een 32bit programma mag op een 64bit OS de volledige 32bit limiet aanspreken als het de "large-address-aware" flag heeft. Maw: op een 64bit systeem kan Supcom tot 4GB gebruiken. Ik heb echter nog geen gevallen gezien waar Supcom meer dan 3GB gebruikt.

Dit staat los van hoeveel geheugen je systeem fysiek heeft dus zelfs al heb je maar 1GB kan het toch nuttig zijn deze aanpassing te doen als je crashes hebt bij grotere spelsessies.

2) Het spel heeft op een 32bit OS problemen om al zijn threads netjes over alle cores te verdelen. Het spel loopt op 17 threads maar verdeelt deze maar over 2 cores. Er is een tooltje genaamd "Core maximizer" die dit oplost. (zie post hierboven) Dus als meer dan 2 cores hebt en je gebruikt een 32bit OS dan kan dit tooltje helpen. Let wel: Enkel op 32bit. Op 64bit systemen heeft dit tooltje 0,0 effect. Het probleem bestaat simpelweg niet bij 64bit systemen dankzij de betere CPU scheduler van 64bit besturingsystemen.

Gebruikers die dit tooltje gebruiken verklaren dat het spel minder schokken vertoont en soepeler reageert. Echter gaat de simulatiesnelheid omlaag. Maw: Je framerate zakt minder in, je kan vlotter over de map bewegen, er word beter op je muis gereageerd, enzv. Maar je units bewegen echter wel trager over de map. "Spelsnelheid" en "framerate" zijn in dit spel namelijk van elkaar losgekoppeld zoals de reviewer al uitlegt in het laatste stuk van de review.

Deze beide problemen tonen aan dat dit spel tegen de limiet van 32bit systemen aanzit.
Wil je dit uittesten op een 32bit systeem zonder /3GB parameter, begin een skirmish tussen 8 AI's met de unitlimiet op 1000 per speler en jezelf als spectator. Het spel kruipt tot 2GB geheugengebruik en crasht dan met een "Out of memory" error. Bij de snelste systemen gebeurt dit al na een kwartier. (Met de gamespeed op +10 ingesteld)
Ik had eigenlijk niet de indruk dat de grand finale in supcom afhankelijk was van de gekozen faction, ze kunnen alledrie gelijktijdig gebeuren.

Voor de rest een enorme mooie review! Ikzelf ben een enorme fan van deze game, sinds Rome: total war me niet meer zo lang vermaakt met één game! En zoals je al vertelde, episch dat het niet meer kan! Hoe rap het tij ook kan keren in deze game is ook enorm.
*SPOILER ALARM*

In geval van de Cybrans wordt het tien jaar lang onmogelijk gemaakt om gebruik te maken van Quantum Gates. Forged Alliance maakt het onwaarschijnlijk dat dit gebeurde omdat er twee jaar na de invasie volop wordt gereisd naar andere planeten.
Nette review! Net als die andere ;)

Maar uhm, zonde dat je zelf nooit Total Anihilation hebt gespeeld! Die was al tof (ik haal hem zelf nog wel eens uit de kast... :Y))
Man, wat een review HULDE.

Hierboven wordt Rome genoemd, maar niet direct als zijnde een gelijksoortig spel. Maar zijn er overeenkomsten C&C (Generals en Zero Hour). Ik vind al deze spelen (Rome, Generals en Zero Hour) erg leuke spellen, met bij Rome als grote nadeel dat je weken bezig bent en gigantisch verslavend is. Dus ik doe dan niets anders meer (ik houd niet van de battles, die korter duren).

Ik zie hier en prijs staan van ruim ¤ 17,=. In price Watch loopt die op tot ruim ¤ 20,=. Wat is de rede dat dit spel zo goedkoop is? Al een beetje out-dated?

Nou ik ga snel je andere review lezen, Bedankt.
Graag gedaan :).

Ik denk dat de prijs van SupCom vrij laag is, omdat het niet zo populair is als bijvoorbeeld Command & Conquer 3 (die vrijwel tegelijkertijd uitkwam) en Dawn of War. Ook is er niet veel reclame voor gemaakt, in tegenstelling tot Tiberium Wars. Het belangrijkste, vermoed ik, is dat persoonlijkheid van C&C3 (Kane, nuff said) en DoW ("Do you hear the voices too?") veel groter is, terwijl SupCom het moest doen met een blauwe ACU op de voorkant van het doosje.

Wat de reden ook is, ik ga niet klagen over betaalbare spellen ;).

[Reactie gewijzigd door Swieb op 2 juni 2008 20:53]


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn



Nintendo Switch Google Pixel XL 2 LG W7 Samsung Galaxy S8 Google Pixel 2 Sony Bravia A1 OLED Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*