Aanschaf
Ik heb mijn HTC Desire HD aangeschaft in oktober 2010, toen hij net een maand leverbaar was, inclusief een Hi Online abonnement (dit omdat Hi de goedkoopste provider was met een FUP, en ik wist niet zeker hoeveel data ik zou verbruiken, dus datalimieten leken mij wat riskant).
Eerste indruk
Toen ik de telefoon uit de verpakking haalde (die overigens erg mooi vormgegeven is!) en hem gereed maakte voor gebruik viel mij al meteen een paar dingen op:
- Er zat een 8GB Micro SD-kaart in. Wat een superactie van HTC! Bij telefoons in deze prijsklasse hoor je een volledig pakket te ontvangen.
- Het klepje voor de batterij is vrij moeilijk terug te plaatsen. Pluspunt: als hij eenmaal zit blijft hij ook zitten.
- Het klepje voor de SIM-kaart is bijzonder fragiel. Als je hem aan de zijkanten beetpakt buig je hem met niet al te veel kracht dubbel. Uitkijken dus bij het verwijderen van dit klepje.
- De camera steekt uit aan de achterkant, waardoor de telefoon wiebelt op tafel. Dit is vrij lastig.
Android
De DHD draait out-of-the-box op Android 2.2 (Froyo), en heeft ondertussen een update naar Android 2.3 (Gingerbread) ontvangen. Dit besturingssysteem is erg compleet, biedt veel mogelijkheden en is op elk vlak uit te breiden met applicaties uit de Android Market. Het fijne aan het besturingssysteem is de integratie met Google. Tijdens de eerste keer opstarten hoef je maar één keer je Google account gegevens in te geven, en meteen kan je aan de slag met je GMail, Google Calendar, Google Contacts en de Android Market. Alles synchroniseert zonder problemen, wat erg fijn is. Ook een mooie toevoeging is de webversie van de Market, waarbij je dus op je computer naar apps kunt browsen en met 1 klik downloadt de applicatie meteen naar je telefoon.
HTC Sense
De meeste Tweakers zullen het wel met me eens zijn: HTC Sense is een van de mooiste Android schillen van dit moment. De vormgeving is ronduit geweldig. Het is wel vrij zwaar voor je telefoon, zelfs voor de DHD. Ik heb het daarom op dit moment vervangen voor Go Launcher Ex, wat veel minder zwaar is (en dus vloeiender) en een dock heeft dat je naar eigen wens in kan richten.
Het vermelden waard is het toetsenbord van HTC. Het heeft een logische indeling, de toetsen zijn vrij groot, geeft trilfeedback bij het typen, en het grootste pluspunt: het heeft een geweldige autocorrectie.
HTC heeft onlangs een nieuwe versie van HTC Sense uitgebracht: Sense 3.0. De DHD ondersteunt deze versie niet, en kreeg daarom geen update. Volgens HTC ondersteunde de hardware dit niet. Dit slaat helemaal nergens op, o.a. op XDA Developers hebben ze Sense 3.0 geport naar de DHD en het werkt vlekkeloos. Dit is dus gewoon een marketingtruc van HTC, waarschijnlijk dankzij de (toen net nieuwe) HTC Sensation. Misselijkmakend hoe een krachtige telefoon als de DHD na een half jaar al aan de kant wordt gezet.
Multimedia
De DHD heeft een paar speciale functies op multimediagebied: Dolby Mobile en SRS. Dit zijn aangename toevoegingen, muziek luisteren op deze telefoon (icm mijn eigen koptelefoon) is geweldig! Bij de telefoon krijg je ook een headset voorzien van remote, wat ook erg prettig is, al is het geluid van deze headset matig.
Wat betreft video playback, dat kan beter: niet alle formaten worden ondersteund (bijvoorbeeld FLV) en hij heeft af en toe wat moeite met hogere kwaliteit video's. Dit is te verhelpen door een soortgelijke player te installeren uit de Market (bijvoorbeeld MoboPlayer). Groot pluspunt van dit toestel is zijn 4,3" scherm wat hier echt tot zijn recht komt.
De 8MP camera van deze telefoon is erg goed, mits je genoeg licht hebt. In donkere gelegenheden zijn je foto's erg snel bewogen, zeker i.c.m. flitser. Video opnames zijn van erg hoge kwaliteit (720p), niks op aan te merken.
Connectiviteit en internet
De DHD ondersteunt Wi-Fi, 3G, HSDPA, GPRS, GPS en Bluetooth. De Wi-Fi ontvangst is niet al te best, mijn iPod Touch en de Samsung Star van mijn zusje zien netwerken die mijn telefoon niet kan vinden. Dit is wel verbeterd na een recente update.
Het browsen van het internet op de DHD werkt geniaal. De browser is snel, ondersteunt meerdere tabbladen en het mooiste van alles: het past de tekst zo aan dat het altijd in je scherm past. Dus als je inzoomt op een pagina hoef je niet van links naar rechts te scrollen om de tekst te kunnen lezen. Dit soort kleine dingen maakt mobiel surfen een waar genot.
Overige observaties en opmerkingen- Standaard staan er al een hoop apps op. Of ze allemaal even nuttig zijn betwijfel ik. Ik noem bijvoorbeeld: Amazon MP3, Teeter, SIM toolkit etc. Deze zijn ook niet te verwijderen of te verbergen.
- De Sense interface is nauwelijks te tweaken en overlapt zichzelf vrij vaak. Zeker het themaknopje rechts naast Phone vind ik persoonlijk vrij nutteloos, ik gebruik die shortcut echt nooit, aangezien een long press op je homescreen hetzelfde menu oplevert. Dit knopje kan je ook niet aanpassen.
- De proximitybug. Voor de mensen die niet weten wat ik bedoel: Tijdens het bellen zorgt een proximitysensor dat het scherm uitgezet wordt wanneer je het toestel dicht bij je oor brengt. Op die manier gebeuren er geen vreemde dingen als je oor het touchscreen raakt. Deze proximitysensor had op veel toestellen een bug waarbij het scherm ook uitging als je het toestel niet eens dicht bij je gezicht hield, en ging je scherm dus ook niet meer aan (en kon je ook niet ophangen). Gelukkig heeft HTC dit snel verholpen (3 dagen na aanschaf kreeg ik al een update binnen).
Conclusie
De HTC Desire HD is een ware smartphone: krachtig, snel, groot beeldscherm, goede camera, veel features etc. Het had wat kinderziektes, waarvan de meesten nu zijn opgelost. Het grootste nadeel is dat het toestel (volgens HTC dan) wel erg snel out-of-date is. Verder is het - ook een half jaar na release - een van de krachtigere Android smartphones.