Super Mario is misschien wel een van de bekendste gamepersonages ooit gemaakt. Vooral in de jaren '80 en '90 was hij niet weg te denken uit de game-industrie. In 1996 kwam er een Mario-game uit voor de Super Nintendo die compleet anders was dan de traditionele Mario-games. Dit was Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars, ook wel afgekort naar Mario RPG. Heel wat jaren later krijgen we een remake voor de Nintendo Switch, en in deze review vertel ik wat over deze game.
Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars is oorspronkelijk nooit officieel in Nederland noch in de rest van Europa uitgebracht. De eerste keer dat de game officieel in Europa beschikbaar was, was in 2008, toen het als een Virtual Console-titel voor de Nintendo Wii verscheen. Verder is de game ook nog beschikbaar gekomen voor de Super Nintendo Mini-console, waar deze game op voorgeïnstalleerd stond. Eind 2023 bracht Nintendo een remake uit van deze game, waarbij alles verbeterd en mooier is geworden. Voor ik vertel wat precies de verschillen zijn tussen het origineel en de remake, ga ik eerst wat vertellen over de game zelf.
Het verhaal van Super Mario RPG begint met de klassieke ontvoering van Prinses Peach door Bowser. Het is aan Mario om de prinses te gaan redden, maar net op het moment dat hij Bowser verslaat, valt er een gigantisch zwaard genaamd Exor uit de lucht en boort zich vast in het kasteel van Bowser. Hierdoor worden Mario, Bowser en Prinses Peach uit het kasteel geslingerd. Het zwaard blijkt een portaal te zijn voor de Smithy Gang, een leger van robotachtige wapens onder leiding van de kwaadaardige smid Smithy. Zij vernietigen de Sterrenweg, die de wensen van mensen vervult, en stelen de zeven Sterrenstukken.
Nadat Mario uit het kasteel geslingerd is, begint hij aan een nieuw avontuur om de Sterrenstukken te verzamelen om zo de Sterrenweg te herstellen en Smithy te stoppen. Onderweg vormt hij een onwaarschijnlijk team van bondgenoten. Zo sluiten Prinses Peach en Bowser zich bij zijn team aan. Ja, je leest het goed: Bowser vecht hierin met je mee! Verder voegen Mallow en Geno zich bij je team. Mallow is een wolkje dat gelooft dat hij een kikker is, maar hij is nog altijd op zoek naar zijn ware afkomst. Geno daarentegen is een levende pop die een sterrenwezen is en gestuurd is om de Sterrenweg te repareren. Mario reist samen met zijn team de wereld over op zoek naar de zeven sterren om zo Exor te stoppen. Dit is het verhaal in een notendop; veel meer valt er eigenlijk niet over te zeggen.
De gameplay is grotendeels trouw gebleven aan het origineel, maar met een aantal belangrijke verbeteringen en toevoegingen; daar kom ik later in de review nog op terug. De game is een turn-based spel, wat wil zeggen dat de gevechten in een apart scherm plaatsvinden. Je loopt door de wereld en op het moment dat je een tegenstander raakt, ga je over naar een gevechtsmodus. Je kiest een actie die je wilt uitvoeren, zoals aanval, verdediging of magie, en deze voer je vervolgens uit. Je kunt ook items gebruiken, maar houd er rekening mee dat dit als een volledige beurt wordt gezien.
Het spel maakt ook gebruik van Action Commands: een systeem waarbij je op het juiste moment op de A-knop moet drukken. Door dit te doen, breng je de vijand extra schade toe en raak je soms zelfs omringende vijanden. Ook wanneer je zelf wordt aangevallen, kan het op tijd indrukken van de A-knop ervoor zorgen dat je minder of zelfs helemaal geen schade oploopt. In de remake geeft een visuele indicator nu aan wanneer je precies moet drukken, wat het toegankelijker maakt voor beginners.
Bij het verslaan van vijanden verdien je ervaringspunten (XP). Bij een bepaald aantal punten stijgen je personages in level. Elk personage krijgt evenveel XP na een overwinning, dus je hoeft niet bang te zijn dat een teamlid achterblijft als je hem niet actief inzet. Wanneer je een level omhooggaat, krijgt je personage een extra upgrade waarbij je zelf mag kiezen waarin hij sterker wordt. Tijdens gevechten kun je van personage wisselen zonder dat dit een beurt kost. Dit is erg handig als iemand is uitgeschakeld, al geldt dit niet voor Mario: hij moet altijd in het team zitten.
Buiten het vechten om verken je de wereld, los je puzzels op en moet je je platformskills laten zien. Dat platformgedeelte vond ik helaas minder prettig aanvoelen; ik merkte dat ik regelmatig mis sprong of dat een sprong niet registreerde. Dat is jammer, want het vechten voelt juist erg vloeiend aan. Je merkt hierdoor dat het platformen een beetje een bijzaak is gebleven. Verder is het geen snelle game, waardoor in principe iedereen deze titel zou kunnen oppakken om ervan te genieten.
Grafisch gezien is Super Mario RPG een typische Nintendo-game, wat betekent dat hij er erg kleurrijk en vrolijk uitziet. Alles is mooi afgewerkt en duidelijk herkenbaar. Ondanks dat het een 2.5D-game is, kun je de camera niet draaien of aanpassen. In de meeste gevallen is dat niet erg, maar er zijn momenten waarop ik wou dat ik de camera een beetje kon draaien. Denk hierbij aan gedeeltes waar je schuin moet springen, want daar gaat het voor mijn gevoel toch vaker mis.
Het hele verhaal wordt in tekst weergegeven; echt praten zit er dus niet in. Op het moment dat Mario iets moet uitleggen, doet hij dat met gebaren en gezichtsuitdrukkingen. Dit was in het begin wel grappig om te zien, maar er waren ook momenten waarop ik zoiets had van: waarom moet dit zo lang duren? Verder oogt de game prachtig en heeft elk gebied een eigen thema, die er op hun beurt allemaal leuk uitzien. De game loopt lekker stabiel en ik heb nergens last gehad van haperingen. Nu is dit geen snelle game, wat daar natuurlijk ook aan bijdraagt.
De oorspronkelijke, legendarische componiste Yoko Shimomura, bekend van onder andere Kingdom Hearts en Street Fighter II, is speciaal voor de remake teruggekeerd. Ze heeft alle nummers uit 1996 opnieuw gearrangeerd met als doel de nostalgische muziek van het origineel te behouden, maar deze de volheid en kwaliteit van een modern orkest te geven.
De muziek is simpelweg erg goed en past perfect in de wereld van Mario RPG. Een van de nummers vond ik zelfs zo leuk dat ik deze in een van mijn Spotify-afspeellijsten heb gezet. Muziek is natuurlijk lastig te omschrijven; het is vooral iets dat je zelf moet horen. Daarom heb ik een specifiek nummer uitgekozen dat ik graag in deze review met jullie deel.
Tussen het origineel voor de Super Nintendo en de remake voor de Nintendo Switch zit behoorlijk wat verschil; je praat tenslotte over een tijdsbestek van 27 jaar. Het grootste verschil zit hem in de graphics, het geluid en vooral de gameplay. De Switch-versie is volledig opnieuw opgebouwd met 3D-modellen. Dit zorgt voor scherpe, levendige en vloeiende beelden, terwijl de charmante stijl van het origineel behouden blijft. De Switch-versie bevat ook geanimeerde tussenfilmpjes voor belangrijke verhaalmomenten. Verder is de muziek volledig vernieuwd, waarvoor ze overigens dezelfde componist hebben gevraagd, zodat de muziek eer blijft bewijzen aan het origineel. Tot slot is de gameplay verbeterd, iets wat ik eerder in deze review al kort aanstipte.
De Switch-versie heeft een vloeiendere bediening dankzij de analoge stick, waardoor je comfortabeler door de wereld kunt bewegen; het origineel werkte volledig met de D-pad, wat soms wat stroef aanvoelde. Verder heeft de game naast vaste savepoints nu ook autosave. Dit is erg handig om een foutje te kunnen corrigeren, maar ook voor als je wilt stoppen met spelen terwijl er geen savepoint in de buurt is. Ten slotte wil ik het navigeren nog benoemen: door het snelreissysteem is het reizen door de wereld makkelijker en sneller geworden. Er zijn natuurlijk nog meer vernieuwingen, maar dit zijn de belangrijkste punten.
Ik heb een fysiek exemplaar van deze game gekocht en daar een soort mini-unboxing van gemaakt. Het leek me leuk om deze aan de review toe te voegen. In een tijd waarin digitaal steeds meer de standaard wordt, vind ik het juist leuk om te laten zien hoe het fysieke exemplaar eruitziet.
:no_upscale():strip_icc():strip_exif()/f/image/qgYCm2HO5IWxFCBKxmDxZIwe.jpg?f=user_large)
Dan de leukste vraag van elke review, heeft deze game een replay waarde? Dat antwoord is voor mij een nee. Dit was voor mij z’n game van, One and Done. Ik had het origineel nooit gespeeld, wel even getest op de Super Nintendo Mini, maar verder niet echt gespeeld. Ik vind het leuk om deze Remake te hebben gespeeld, en ik heb me er ook goed mee vermaakt, maar zoals bij veel RPG’s, zijn dat voor mij games die ik een keer speel, en daarna niet meer de behoefte heb om hem nog eens te spelen. De game was leuk, maar er waren zeker ook momenten waar ik me een beetje irriteerde aan de game. Hoe dan ook, ik heb hem gespeeld, en dat was zeker leuk, maar hij heeft voor mij geen replay waarde.
Super Mario RPG voor de Nintendo Switch is de remake van Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars, die in 1996 uitkwam voor de Super Nintendo. De game is destijds niet officieel uitgekomen in Europa, maar is in de loop der jaren op verschillende manieren toch speelbaar geweest, zoals via de Nintendo Wii eShop of de Super Nintendo Mini. De game heeft een flinke upgrade gekregen met veel vernieuwende elementen, maar weet daarnaast het klassieke gevoel perfect tot leven te houden. Het is een leuke game met veel humor en een sterk vechtsysteem. Het platformgedeelte in het spel had naar mijn gevoel wat meer aandacht mogen krijgen, maar voor de rest is dit een erg vermakelijke RPG in de wereld van Super Mario.