The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom, Switch 2

Ik heb voor Tears of the Kingdom (TotK) Breath of the Wild (BotW) gespeeld. Beide zijn fantastische spellen en ik was blij dat bij TotK de wereld wat minder leeg was. Bij BotW stoorde het me dat bepaalde gebieden vrij kaal zijn. Als je de Wind Waker kent, dan ken je het varen wel, wat repeterend en saai kan aanvoelen, dat hebben het verkennen van de open gebieden in BotW ook wel eens (het vervoersmiddel in de DLC biedt dan uitkomst).

Dat heeft TotK weinig. Zelfs al is de wereld in de basis identiek aan BotW, er zijn niet veel echt lege plekken in de wereld. Wat me ook snel opviel, is hoe volwassen het mechanische systeem werkt. Dingen aan elkaar "plakken", de manier waarop ze bewegen en reageren voelt vrij natuurlijk aan. Ik ben daar niet heel bekend mee in andere games, maar ik kan me voorstellen dat zulke dingen niet lekker uit de verf komen of glitchy werken, dat merkte ik niet bij TotK.
Ik pikte online op dat er vrij eenvoudig een vliegend object te maken is met blazers en een stuurknuppel, wat heel erg handig is om de wereld te verkennen. Aan de ene kant jammer dat dit vrij makkelijk te maken is en veel mogelijkheden biedt, maar ook wel heel erg handig om zaken te verkennen.

Naast de hoofd-quest, zijn er veel andere dingen die je kan doen en completeren. Denk aan het maximaliseren van het aantal hartjes, je energiecellen (batterijen), uitrusting (plus upgrades), sidequests, koroks, compendium/encyclopedie en het vinden van alle plekken, wat onder andere nodig is om 100% in de map te halen (gelukt).

Het fijne bij deze nevenactiviteiten is dat je dingen in parallel kan doen. Er zijn iets van 900 koroks, dus het wordt repeterend/eentonig om dat achter elkaar te doen. Dan is het fijn dat je een stuk of 50 koroks kan vangen, daarna wat uitrusting en weer koroks kan doen of sidequests.

Doordat je van drie naar veertig hartjes kan gaan, plus je verdediging begint rond/onder de tien en naar boven de zeventig gaat, is dat heel breed. Waar je in het begin echt grote wezens moet vermijden (zilveren lynels bijvoorbeeld), zijn ze later prima te doen, maar lastig. Het is dan ook een kwestie van hoeveel wapens en bereid eten je moet meenemen naar zo'n gevecht.

Naast dat de "begane grond" beter is dan bij BotW, zijn er wat gemengde gevoelens over de lucht en de diepten (skies/depths). De lucht is nog wel leuk, ook met de kerkers die daar zijn. De diepten zijn voor een heel deel vrij saai. Het was voor het spel beter geweest als delen van de totale map een ondergronds deel hadden en daar wat intensiever zaken te doen waren. Nu is het een enorme ondergrondse hal met wat leuke delen (kerker, puzzels, gevechten, uitdagende ruige gebieden). Sommige gedeeltes zijn ook wat lastig bereikbaar, dat ervaarde ik als storend: je bent lang bezig om bepaalde stukken te bereiken en met klimmen gaat dat soms langzaam. Daar helpt het dus flink om iets van een hovercraft te hebben.

Wel leuk is dat je heel diep moet gaan voor het laatste gevecht. Wat betreft de lucht is het wel anders. Het is vermakelijker dan de diepten, al zijn het ook wel veel eilandjes verspreid, waar dan wat kleine dingen te doen zijn.

Ik denk dat het het spel beter had gedaan, als er wat ingewikkeldere doelen zouden zijn. Veel missies/uitrusting/hartjes/koroks of andere te verzamelen zaken, zijn vrij oppervlakkig te krijgen. Bij een kerker heb je een beginpunt, eindpunt en naast vijanden een baas. Dat duurt doorgaans meer dan een uur (of twee) voordat dat helemaal gedaan is. Simpeler uitgelegd: het is een route met uitdagingen. En bij heel veel zaken is er amper sprake van een route met uitdagingen, waardoor de spelwereld ook zo ingericht is. Bij de diepten vond ik het verderop ook wel alsof je in een grote hal van punt naar punt aan het gaan bent om je dingen te halen.

Bij de DLC van BotW had je wat meer uitdaging in de extra missies die moest doen, die behoorlijk pittig waren (zeker omdat je niet elk moment kan opslaan of een stukje terug kon gaan). In ruil voor het behalen van die zware missies kreeg je ook leuke rewards (spoiler: zoals een dubbel zo sterk meesterzwaard), dat zou ik ook wel graag in TotK willen. Nu zijn er weinig collectables die boven de rest uitsteken. Hoe vet zou het zijn als je van de Zora's/Gerudo's/Gorons/etc. een heel sterk(e) wapen/uitrusting zou kunnen krijgen?

Maar ondanks dat, blijft het een geweldig spel. De groei die je door kan maken in kracht, alle missies, het verzamelen van spullen (en deze upgraden) en koroks is gewoon erg sterk. Het vinden van alle locaties is een hele, hele zware en langdurige uitdaging. Dit heb je onder andere nodig om in je map een "100%" zichtbaar te krijgen en de frustratie is groot als je alles gehad denkt te hebben, maar toch één of twee locaties gemist lijkt te hebben.

Ik ben geboren halverwege de jaren 80 en heb vele Zelda spellen gespeeld. Eén van de spellen die ik erg koester, is a Link to the Past (aLttP), op de Super Nintendo. Het verschil tussen de oude Nintendo en de SNES was qua graphics groot, dat is denk ik voor mij de eerste ervaring met Zelda. Daarna kwam de Ocarin of Time (Nintendo 64) en de 3D graphics waren een sprong voorwaarts ten opzichte van de SNES. Ook de sfeer die het spel had, is voor mij kenmerkend en blijft me heel sterk bij.
Met Majora's Mask, the Wind Waker, Skyward Sword en Twilight Princess waren in de basis upgrades en meer van hetzelfde. Met de Breath of the Wild was het concept weer heel nieuw met de open wereld en de ervaring. Het was zo anders, van een zo'n ander niveau dan de eerdere games, een openbaring. Dat gevoel was een soort van vergelijkbaar met a Link to the Past naar Ocarina of Time. Dat gevoel heeft Tears of the Kingdom op zich niet, maar als je de Zelda reeks kent en je hebt nooit Breath of the Wilds gespeeld, maar gelijk begin met Tears of the Kingdom, dan is dat denk ik ook heel erg indrukwekkend.

Al met al is het een geweldig spel. Het kan misschien beter, maar spellen zijn tegenwoordig ook echt heel erg groot. Waar ik vroeger (20~25 jaar geleden) gewend was om een spel na een uur of dertig uitgespeeld te hebben, zit er nu schat ik meer dan 100 uur in Tears of the Kingdom. Er is zó ontzettend veel te zien, te doen en alles moet kloppen.
Met mijn huidige ervaring/kennis zou ik de diepten anders willen zien en misschien dat Nintendo dezelfde zienswijze heeft, maar kon het niet meer zo'n grote verandering realiseren op het moment dat dat bekend was.
Als dit in plaats van BotW uitgebracht zou zijn, zou dat zo'n ongelooflijke indruk op me gemaakt hebben, dat het met afstand in mijn ervaring het beste Zelda-spel ooit zou zijn. Voor mijn gevoel zijn de Ocarina of Time dat tegenover BotW, maar dat is ook persoonlijk en gebaseerd op bepaalde ervaringen en verwachtingen.

Ik ben wel heel benieuwd hoe een nieuwe Zelda game er uit gaat zien. Ik hoop wel meer dingen die voltooid moeten worden met langere routes en uitdagingen, maar ook wel een stuk open wereld. Ze hebben het zichzelf bij Nintendo wel heel erg moeilijk gemaakt denk ik.

Als laatste wil ik nog iets melden over de graphics update van Tears of the Kingdom op de Switch 2. Het is opgeschaald naar 4K resolutie, maar het pakt niet heel goed uit. Als voorbeeld neem ik de locaties van de grote feeën. De opgeschaalde oppervlakken zien er kunstmatig uit, soms toch wat grof, afhankelijk van de stand van de camera en dat oogt niet lekker in het geheel. Alsof het een goedkoop decor is. Als ik dat vergelijk met het miasma in de diepten, dan is dat veel scherper en natuurlijker. Dat ligt denk ik aan de aard van de visualisatie, hoe goed opschalen werkt. Misschien dat meer tijd zou helpen bij het polijsten van het opschalen, maar ik vond dat wel een tegenvaller. Omdat het spel in 60 frames per seconden speelt en er minder frame drops zijn, speelt het een stuk lekkerder. Als je dan terug gaat naar 30fps op de Switch 1, wordt de Switch 1 storend qua graphics.