Greak: Memories Of Azur, PS5

Een game waar ik per stom toeval tegenaan liep, is Greak: Memories of Azur. Hoewel ik nog nooit van de titel had gehoord, sprak de cover me direct aan. Ik nam de gok en kocht de game; in deze review vertel ik jullie graag of dat een slimme zet is geweest. 

Greak: Memories of Azur is gemaakt door een kleine Mexicaanse indie-studio genaamd Navegante Entertainment. De uitgever is Team17, bekend van onder andere de Worms-reeks, wat misschien ook de reden is dat de game me opviel. Ik kan je eigenlijk nu al verklappen dat ik geen moment spijt heb gehad van deze aankoop. De manier waarop de game is gemaakt vond ik heel bijzonder, maar daar kom ik later op terug. Laten we beginnen bij het verhaal. 

 




In de wereld van Azur wordt het vreedzame volk van de Courines bedreigd door een duistere en meedogenloze invasie van een vijandelijk ras genaamd de Urlag. Het verhaal draait om drie broers en zussen: Greak, Adara en Raydel, die van elkaar gescheiden raken en moeten vechten om te overleven en herenigd te worden. Je start het avontuur als Greak, de jongste van de drie, die alleen wakker wordt en op zoek gaat naar zijn zus en broer. De Urlag-invasie heeft hun thuisland verwoest en een dodelijke plaag verspreidt zich razendsnel. De enige hoop voor de overlevenden is om een luchtschip te bouwen en Azur te ontvluchten. 

Tijdens je reis door de gevaarlijke en sfeervolle landschappen help je andere overlevenden met diverse taken, zoals het verzamelen van onderdelen voor het luchtschip. De kern van het verhaal draait dan ook om de hereniging van de familie en het vliegklaar maken van het schip. Al snel vindt Greak zijn zus Adara, die magische vaardigheden bezit. Later in het avontuur voegt ook hun oudere, strijdlustige broer Raydel zich bij hen, gewapend met zwaard en schild. 

Terwijl ze samenwerken, ontdekken ze meer over de geschiedenis van Azur, de aard van de invasie en de geheimen van hun voorouders. Hoewel het een 2D-game is waarin het verhaal grotendeels via tekst wordt verteld, zitten er soms scènes in die zó uit een tekenfilm lijken te komen. Je moet goed lezen om alle details mee te krijgen, maar dat is het absoluut waard. 


 



De gameplay vind ik erg sterk, al vraagt het soms om het nodige geduld en de juiste oefening. In het begin verloopt alles soepel, maar het wordt uitdagender zodra je met meerdere personages tegelijk gaat spelen. Alle drie de personages hebben unieke vaardigheden die essentieel zijn bij het oplossen van puzzels, het verslaan van vijanden en het bereiken van ontoegankelijke gebieden. Greak is klein en behendig, Adara kan zweven en onder water ademen met haar magie, en Raydel is een sterke krijger die met zijn grijphaak hoger gelegen platformen kan bereiken. 

Op sommige momenten in de game moet je ze alledrie tegelijk besturen, terwijl je ze op andere momenten juist moet splitsen. Dat vraagt om wat behendigheid; met één druk op de knop kun je ze namelijk alledrie tegelijk aansturen, ze dichter bij elkaar laten komen of ze juist individueel bedienen. Als je ze samen gebruikt, bestuur je in feite één personage en volgen de andere twee automatisch. Let echter goed op: hoewel de andere twee je volgen, kunnen ze nog steeds gewond raken. Je gezondheid vul je aan door items te gebruiken, monsters te verslaan, of door in het dorp te eten of te slapen. 

Elk personage heeft een eigen inventaris, maar de ruimte is beperkt. Je kunt per persoon slechts zes items dragen, wat vrij weinig is. Je kunt identieke items stapelen, maar ook dat is gelimiteerd tot maximaal drie stuks. Er is gelukkig een kleine uitzondering: quest-items nemen een aparte plek in, zodat je nooit iets belangrijks hoeft weg te gooien als je tas vol zit. De meeste voorwerpen die je vindt zijn medicijnen, tijdelijke upgrades en ingrediënten. Je kunt eten rauw consumeren, maar door het te bereiden bij een kookpot maak je het effect veel sterker. Bovendien kun je door te koken drie losse ingrediënten combineren tot één maaltijd, wat weer ruimte scheelt in je inventaris. 

De gameplay voelt lekker vloeiend aan en is niet onnodig moeilijk. Je moet even wennen aan de dynamiek van het constant wisselen tussen personages, maar dat went snel. Een belangrijk advies: sla je voortgang regelmatig op bij de speciale save-stenen. Er zijn wel autosave-momenten, maar je kunt nooit te vaak opslaan. Mocht één van je personages namelijk doodgaan, dan is het direct game over en keer je terug naar je laatste handmatige save-punt. 

 




Grafisch is het een prachtige en kleurrijke 2D-game, die wordt aangevuld met korte tekenfilmfragmenten. Hoewel de sfeer van de game vooral duister moet overkomen, is alles heel duidelijk zichtbaar en vooral netjes afgewerkt, waardoor de donkere toon nergens storend is. Er zijn meerdere gebieden aanwezig die elk een eigen thema hebben; dit zorgt voor de nodige afwisseling en ziet er erg mooi uit. 

Ondanks dat het een 2D-game is, kun je soms toch een beetje met de camera spelen. In gebieden waar je omhoog of omlaag moet, kun je met de rechterstick als het ware vooruitkijken om te zien wat er boven of onder je gebeurt. De game loopt bovendien stabiel; ik heb nergens last gehad van haperingen. Op grafisch gebied ben ik dan ook zeer te spreken over deze titel. 






Veel indie-games staan er tegenwoordig om bekend dat ze prachtige muziek hebben, en dat is bij Greak: Memories of Azur zeker het geval. Er zaten stukken tussen waar zowel mijn vrouw als ik echt van hebben genoten. Je merkt tijdens het spelen dat de muziek uitstekend is afgestemd op de sfeer van de game, en dat tilt de ervaring naar een hoger niveau. 

De soundtrack is het werk van Mebius, een Mexicaanse audiostudio. Wat deze soundtrack bijzonder maakt, is dat een groot deel ervan is opgenomen met een live-orkest. Dit geeft de muziek een rijke, organische textuur die je vaak alleen bij grotere AAA-titels hoort. De veelvuldige inzet van strijkers, houten blaasinstrumenten en piano draagt bij aan het sprookjesachtige, maar soms ook dreigende gevoel van de game. 

Ik kan natuurlijk uitgebreid omschrijven hoe mooi de muziek is, maar muziek moet je simpelweg ervaren. Daarom deel ik graag een fragment met jullie, zodat je zelf kunt horen hoe dit klinkt.  

Zoals ik aan het begin van de review al vertelde, heb ik een fysiek exemplaar van dit spel gekocht, en daar ben ik erg blij mee. Ik heb hiervan een korte unboxing-video gemaakt die ik graag met jullie deel. Ik zeg het wel vaker, maar in een tijd waarin digitaal steeds meer de standaard wordt, vind ik het mooi om te laten zien hoe een fysiek exemplaar eruitziet. 

Dan de belangrijkste vraag van elke review: heeft deze game voor mij replaywaarde? Misschien kun je het na het lezen van mijn review al wel raden, maar het antwoord is een volmondig "ja". Ik heb enorm genoten van dit avontuur en vond de unieke gameplay erg leuk gedaan. De manier waarop de game in elkaar zit, was voor mij weer eens wat anders en bood een frisse uitdaging. Hoewel ik de game misschien niet direct nóg een keer achter elkaar zou spelen, is dit zeker een titel die ik in de toekomst nog vaker uit de kast ga pakken. 

 




Greak: Memories of Azur is een bijzondere indie-game waarin een prachtig verhaal wordt verteld. Het is een unieke titel die op elk vlak iets speciaals laat zien. De game combineert actie, platformelementen en puzzels tot een sterke gameplay-ervaring. Voeg daar een aangrijpend verhaal aan toe en je hebt een absolute must-play. 

Ik ben ontzettend blij dat ik deze game per toeval ben tegengekomen. Omdat ik er nog niet eerder van had gehoord, hoop ik dat anderen na het lezen van deze review de game ook een kans geven. Als je een liefhebber bent van indie-games of gewoon eens iets anders wilt proberen, dan kan ik deze titel zeer zeker aanbevelen!