Elk jaar, vlak voordat we op vakantie gaan, speelt zich een terugkerend ritueel af: het beantwoorden van de vraag, welke camera(‘s) ga ik meenemen?
Neem ik mijn professionele spul mee? Maar dat is zwaar en eigenlijk te kostbaar om aan de elementen bloot te stellen. Plus, een deel van mijn hersencapaciteit zou gevuld zijn met zorgen om diefstal en beschadigingen. Dat wil je niet op vakantie.
Dus de laatste jaren koos ik ervoor om compacte hobby-camera’s mee te nemen (bijvoorbeeld een Panasonic G100 of GM1). En op zich tot volle tevredenheid. Maar het was toch weer iets wat je meesjouwt en niet moet vergeten mee te nemen als je erop uit gaat.
Het allerliefst zou ik alles met mijn mobiele telefoon doen. Je hebt ‘m altijd bij je, hij is relatief compact, en iedereen snapt hoe zo’n camera werkt (mocht je een foto van jezelf willen laten maken). Maar tot nu toe had geen enkele mobiele telefoon de kwaliteit en veelzijdigheid die ik minimaal vereis (ook niet de laatste generatie iPhone Pro’s).
Alsof de duvel ermee speelde las ik een aantal dagen voordat we op vakantie zouden gaan een aankondiging van de Xiaomi 15 Ultra.
De specificaties en reviews deden mijn fotografenhart sneller slaan.
<Nerd-alert aan> Een 50 megapixel 1-inch sensor voor de 23mm main camera met f1.6 lensopening, yes please! Een 50 megapixel 0.4-inch 70mm macro lens met f1.8 lensopening, leuk! Een 200 megapixel 0.7-inch sensor voor de 100mm telelens met f2.6 lensopening, uniek en nog nooit eerder vertoond! Als laatst is er ook een 50 megapixel 0.3-inch sensor voor een ultrawide 14mm lens met f2.2 lensopening, voor mij de minst interessante van de 4. <Nerd-alert uit>
Nog blijer werd ik toen ik zag dat ik de Xiaomi 15 Ultra nog voor mijn vakantie in huis kon hebben. Het was even slikken om 1350,- af te tikken, maar de gratis Xiaomi Pad 7 Pro (twv 499,-) en gratis Photography kit (een accessoire die je telefoon fysiek omtovert tot camera, twv 199,-) verzachtten het leed.
Ik had mijn keus gemaakt. Ik ga zonder camera’s op vakantie en gebruik alleen mijn Xiaomi 15 Ultra. Hieronder lees je mijn bevindingen, opgedaan tijdens een 2-weekse trip naar Tenerife met ons gezin.
Ter informatie: voor alle foto’s heb ik de Pro mode gebruikt in de stock camera app, waar ik zelf mijn sluitertijd instelde. Witbalans stond ingesteld op automatisch, aangezien deze stand opmerkelijk accuraat is. De foto’s zijn geschoten in Ultra RAW, maar uiteindelijk heb ik de JPEG die met de RAW file kwam gebruikt (dit vanwege de bestandsgroottes, 50mb om 5-7mb). Als laatst heb ik de foto’s geïmporteerd in Lightroom Mobile en licht bewerkt met mijn preset.
De standaardlens (50 megapixel, 23mm, 1-inch sensor, f1.6)
Op papier de beste camera van de 3. En die verwachting maakt de camera waar. Kleurrijke plaatjes, geen overmatige verscherping zoals zoveel andere telefoon wel hebben, fantastisch dynamisch bereik en onberispelijke autofocus (die moeiteloos gezichten spot). En de combinatie van een 1 inch sensor met f1.6 lensopening zorgt ervoor dat je zelfs je onderwerp wat kunt scheiden van je achtergrond (op 23mm nota bene!). Kijk en oordeel zelf.
De macrolens (50 megapixel, 70mm, 0.4-inch sensor, f1.8)
Ik noem dit een macrolens omdat dat volgens mij de kracht is van deze lens. Als portretlens komt de camera namelijk tekort en onderscheidt deze zich niet van de concurrentie. En als macrolens stelt ‘ie absoluut niet teleur, integendeel!
De telelens (200 megapixel, 100mm, 0.7-inch sensor, f2.6)
De meest innovatieve en veelzijdige lens van de 4. Met deze lens is het mogelijk om ‘echte’ scheiding tussen onderwerp en achtergrond te creëren, en niet digitaal, zoals andere telefoons doen. Maar misschien nog vetter: de 200 megapixel sensor stelt je in staat om verder in te zoomen. Weliswaar digitaal, maar met verrassend weinig verlies in kwaliteit. Zo heb ik veel op 200mm en zelfs 400mm geschoten. Supergaaf.
Voorbeelden van de 14mm lens en de frontcamera heb ik niet voorhanden. Maar die zijn voor deze review ook minder van belang, omdat ze zich niet onderscheiden van bestaand aanbod.
Kortom, niet alleen heb ik er geen spijt van dat ik geen camera(’s) heb meegenomen, ik heb juist er juist veel plezier van gehad. Fotografie stond minder op de voorgrond dan op eerdere vakanties en juist daarom zijn de foto’s spontaner en leuker geworden. En de grip uit de Photography kit zorgt voor een camera-esque ervaring (fysieke sluiterknop, draaiknoppen voor belichting en zoom).
Zijn er dan helemaal geen minpuntjes te noemen? Uiteraard wel. Zo had ik liever wat kleinere Ultra RAW bestanden gehad (deze zijn nu rond de 50mb per stuk). En de 70mm lens mag wat mij betreft ingewisseld worden voor een 50mm lens met een grotere sensor.
Mijn conclusie, vanuit het oogpunt van een fotograaf, is dat de Xiaomi 15 Ultra een camerasysteem heeft dat goed genoeg is als alternatief voor compacte hobbycamera’s.
Stiekem zou ik het heel tof vinden om een bruiloft te fotograferen met de Xiaomi 15 Ultra.