Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
Bekijk alle reviews

Ace Combat 7: Skies Unknown, PS4 Review

+2
VonBraunschweig 21 januari 2019, laatste update op 25 januari 2019, 5.254 views Product gekocht

Ace Combat 7: Skies Unknown, PS4

Je beseft in alle chaos niet meer wat onder of boven was, en tegelijk dat dit het echte werk is. Dit is dogfighten zoals Top Gun, dit is waarop je al die jaren hebt gewacht. Snel, chaotisch, soms beangstigend echt voor mensen met hoogtevrees, maar o zo leuk en verslavend.

Pluspunten

  • Unieke adrenalinerush
  • Verslavende Arcade gameplay
  • Draait vloeiend, grafisch goed genoeg

Minpunten

  • Te kort volgens moderne standaard
  • Geen online multiplayer in VR
  • P-mode

Eindoordeel

Score: 5Per criterium
Besturing Score: 5
Geluid Score: 5
Beeld Score: 4
Gameplay Score: 5
Prijs Score: 4
Stabiliteit Score: 5
Prestaties Score: 5
Introductie

Deze review is misschien ietwat gemankeerd, waarschijnlijk veel te langdradig en zeker weten verre van volledig met hier en daar zelfs een klein leugentje. Het betreft alleen de VR-mode van Ace Combat 7: Skies Unknown voor PlayStation VR en kan soms wat gechargeerd overkomen. Dat kon helaas niet anders, het is een gebruikersreview na een weekend waarin alles letterlijk uit de lucht kwam vallen en precies op de juiste plek terecht kwam. En in plaats van een cijfer achteraf geef ik liever een waarschuwing vooraf. Kort samengevat: vliegen en dogfighten in VR geeft zo’n sublieme en unieke adrenalinerush dat je hoogstwaarschijnlijk nooit meer terug wil naar 2D. Oftewel, je koopt een game vanwege de ‘VR bonus’ en het is die bonus die er voor zorgt dat je de game zelf niet meer zal willen spelen. En dat is niet overdreven. Je zal er ongetwijfeld net zoals ik wel aan beginnen, maar eenmaal in de lucht zal je hoogstwaarschijnlijk binnen de minuut beseffen dat je in het verleden vliegt, en dat er de komende uren over de hele lengte van de campaign niets maar dan ook niets op je 2D scherm zal kunnen verschijnen dat ook maar in de buurt zal komen van de actie vanuit VR-perspectief. Dus mocht je nog geen PSVR hebben en de game toch willen kopen voor de non-VR zaken, lees dan niet verder en vooral: ga het ook niet ergens uitproberen. Want heb je eenmaal IN de straaljager gezeten, dan zal KIJKEN NAAR die straaljager…enfin, doe het jezelf niet aan.


Bandai Namco

Eerst even terug in de tijd. Want het zal een bijzondere dag zijn geweest, destijds bij Bandai Namco zo’n 2 jaar geleden. Het was alweer enkele maanden nadat definitief was besloten dat er met 2 devteams gewerkt zou gaan worden, en vandaag was de dag dat het kleine VR-team hun eerste speelbare beta-versie zou demonstreren aan de bulk van de medewerkers, het Campaign-team. Ze waren bijna allemaal gekomen, niet dat het verplicht was maar eerder uit respect voor de collega’s en ook uit een gezonde interesse voor nieuwe techniek. Want daar stond het dan: een playseat afgemonteerd met een Hotas 4 flightstick en dat andere ding waar iedereen even aan moest zitten. Beetje friemelen, trekken, de snoeren volgen, en wachten op je beurt. Iedereen mocht het even uitproberen, 5 minuutjes en dan de volgende. Zo werd de rij met wachtenden steeds korter, zij die al kletsend soms nerveus, soms giechelend steeds dichterbij het ding in de buurt kwamen. Tegelijk werd de groep medewerkers die al aan de beurt was geweest steeds groter, en het was de leden van het VR-team ook opgevallen dat van die kinderlijke vrolijkheid vooraf nu geen sprake meer was. Goed, er zaten er een paar bij die al joelend hun enthousiasme niet onder stoelen of banken konden steken, maar de meerderheid stond erbij en keek ernaar. In stilte, bijna zonder enige gelaatsuitdrukking, als versteend zo leek het. Want ze beseften stuk voor stuk maar al te goed dat wat ze zojuist hadden ervaren niet alleen de toekomst van hun geliefde franchise was, nee ze beseften direct ook dat al hun werk voor de komende maanden compleet voor niets zou zijn. Alle prachtig gedetailleerde fighterjets, alle wapens en omgevingen, alles wat ze nog konden bedenken voor de campaign, alle nog te maken setpieces en storymissies en multiplayer en wat al niet meer…alles waarover ze al die jaren trots aan familie en vrienden vertelden was met 5 minuutjes genadeloos voltooid verleden tijd gemaakt. Uit de lucht geschoten als het ware. Want niemand, maar dan ook echt niemand zou hun werk nog gaan aanschouwen als ze eenmaal hun eigen 5 minuutjes in VR hadden gehad. De sfeer werd er in die maanden daarna ook niet beter op, en het waren vooral de leden van het VR-team die zich van hun onsportieve kant lieten zien. Het ging zelfs zo ver dat vanuit Bandai Namco HQ een officiele waarschuwing op straffe van ontslag werd uitgevaardigd, het was voortaan verboden om nog langer de bijnaam te gebruiken voor alles wat non-VR was. Pancake-mode, men kon er gewoon niet meer om lachen en ze moesten nog tot begin 2019 samenwerken.

Aangekomen in 2019 is deze rivaliteit helaas nog steeds te merken. Sterker nog, het heeft zelfs zijn invloed op de boxart van de game gehad, welke vlak voor release nog compleet veranderd is op verzoek van het Campaign-team. Misschien was dat wel de slechtste beslissing van allemaal, eentje waardoor het publiek massaal op het verkeerde been wordt gezet. Gelukkig leest u dit hier en zal u dat niet overkomen. Want de boxart zoals die nu in de winkels ligt laat niet alleen een suf tafereel uit de campaign zien, het is vooral de aanduiding “PlayStation VR Compatible” die de zaken onterecht compleet omdraait ten koste van de consument. Zelf heb ik gelukkig de game met originele boxart weten te importeren, deze is niet alleen veel mooier maar geeft ook in één oogopslag aan wat je gaat kopen, zonder de boel te beduvelen. De afbeelding betreft in principe een Japans huiskamertafereel waar de hele familie zich voor de TV heeft verzameld. Onderaan het hoesje zie je de silhouetten van pa en ma, wat broertjes en zusjes en een vreemd ogend huisdier dat ook TV kijkt. Daarboven een Okami-achtig tapijt en de middelste helft van de box wordt gevuld met een gigantische roomsize TV. Uit die TV knalt een F14 Tomcat de huiskamer binnen, met de cockpit geopend zodat je de lachende piloot ziet met een PSVR-headset op. Hoofd een beetje schuin alsof hij aan het locken is en rechts zie je nog net een Sidewinder vertrekken. Het doosje heeft een soort holografisch plastic in het midden waardoor je bij draaien afwisselend de jet of de piloot ziet oplichten met een soort metallic look, echt heel leuk gedaan. Het bovenste deel bevat naast de aanduiding Playstation 4 enkele Japanse karakters die gezien de kleuren waarschijnlijk Ace Combat betekenen, direct gevolgd door VR! met daaronder in Afterburner-font de tekst “The Ultimate Arcade Top Gun VR Blockbuster Experience”. Voor de volledigheid wordt rechtsboven nog in kleine letters opgemerkt “traditional non-vr campaign & multiplayer modes included”.


Arcade op zijn best

Want dat is wat het is. Ace Combat VR is niets minder dan de ultieme hommage aan de allerbeste Arcadegames van weleer. Misschien moet je dus oud genoeg zijn om dit te kunnen waarderen, maar dat is niet mijn probleem. Arcadehallen waren flitsende verzamelpunten waar je de nieuwste games kon proberen voor een gulden per 3 levens of ballen. Achteraan de flipperkasten, links en rechts 2 rijen met de bekende cabinetten met joysticks en een reeks ronde knoppen, soms zelfs met een Uzi erop of 2 plastic blaffers eraan vast. Prachtig spul inderdaad, maar het waren de betere Arcades zoals Hommerson in Scheveningen en Fortuna in Utrecht die naast dit spul ook de echte pronkstukken hadden staan, meestal voor een rijksdaalder per keer. Pronkstukken zoals SEGA Rally waar je in kon zitten, met stuur en pedalen en een schakelpook rechts. Virtua Racing in een halve Formule 1 wagen. Of Daytona USA, niet de versie waarbij je moet staan maar 4 seats op een rij zodat je tegen elkaar kon racen. En als je echt wist waar je moest zijn dan stond daar een SEGA R360 met Afterburner of G-Lock, met een medewerker die al het langharig volk moest uitleggen dat het toch echt eerst in een knotje gedaan moet worden voor ze veilig mochten instappen. Je wachtte op je beurt, je haalde die rijksdaalder tevoorschijn en voor ongeveer 5 minuutjes was jij Maverick en niemand anders. Had je nog een rijksdaalder en deed de rij niet moeilijk, dan kon je na 5 minuten proberen om verder te komen, maar uitspelen was uit den boze. Dat hoefde ook niet, het ging om die 5 minuutjes. SEGA Rally had bijvoorbeeld maar 3 tracks, de 4e en laatste track kon je alleen rijden als je na de eerste 3 iedereen had ingehaald. Dat maakte niemand wat uit, want SEGA Rally gaf een ervaring die simpelweg niet eerder bestond.

Ace Combat VR is - waarschijnlijk onbedoeld - precies zo’n ervaring. ‘Slechts’ 3 missies waarmee je de eerste keer zo’n anderhalf uur zoet bent, daarna als je eenmaal bekend bent zou het in zo’n 45 minuten uitgespeeld kunnen worden. De boze tongen van het internet hadden natuurlijk niet veel tijd nodig om dit af te serveren als 3x StarWars VR en het geld dus niet waard, maar vergeet nooit dat dit dezelfde mensen zijn die het bij de flipperkasten hielden en nooit in de R360 durfden te stappen. Zij weten dus niet beter, en dienen daarom ook niet meer geloofd te worden. U mag zich nu dus echt prijzen dat u nog doorleest, velen zijn inmiddels afgehaakt en dat was ook precies mijn bedoeling met het hele betoog hierboven. Klootjesvolk dat de aandacht er niet bij kan houden moet je ook niet vooruit willen helpen, de elite is het enige dat telt. The best of the best zeg maar, oftewel u. De Mavericks, de Goose’s, de Icemans onder u. Want dat is ook een manier om Ace Combat VR te beschrijven: Top Gun Thuis, het spreekt voor zich dat de originele boxart juist dat wilde aantonen.


De Missies

Top Gun Thuis behelst 3 verschillende missies, met 3 moeilijkheidgraden en 3 verschillende jets. Je begint met een F18 vanaf een vliegdekschip voor een reeks dogfights, niet al te moeilijk met niet al te veel vijandelijke jets, deze missie is vooral bedoeld om te wennen aan de besturing, de wapensystemen, de basics zeg maar. Dat zal u overigens in eerste instantie worst wezen, de 1e missie gebruikt u waarschijnlijk net als ik om voor de allereerste keer écht in een fighterjet allerlei capriolen uit te halen. Eindelijk een volledige rol maken zonder dat alleen de horizon een rondje draait op het scherm, maar tegelijk met de stick naar rechts je aandacht op een grondobject rechtsvoor fixeren om dan met je hoofd een halve boog linksom te draaien om dat object te blijven volgen. Een paar tellen later vlieg je weer horizontaal en besef je dat vanaf dit moment Virtual Reality The way to Fly is, the only way to fly. Dat besef wordt alleen maar sterker zodra de HUD het eerste squadron MIG’s aankondigd, een reeks vierkantjes met aflopende getallenreeksen ernaast, de afstand tot de geselecteerde vijand. En zodra het squadron binnen schootsafstand komt (en andersom) begint Ace Combat VR aan dat wat het zo goed maakt: een nooit eerder gezien spectaculair, interactief ballet van groen en rood knipperende HUD-elementen, ondersteund door een heerlijke kakofonie van ronkende jetblasts, missile-warnings, intercomgeschreeuw en aanstekelijke oldskool arcadedeuntjes, alles in een rondtollende waanzin van smoketrails, wolkenflarden en de onverbiddelijke zee daaronder. Zelf weet je niet meer waarmee je bezig bent of wat onder of boven is. Het enige wat je wel weet is dat dit het echte werk is, dit is dogfighten zoals het bedoeld is en waarop je al die jaren hebt gewacht. Snel, chaotisch, soms zelfs beangstigend echt voor de mensen met hoogtevrees, maar o zo leuk en verslavend. Je zal neergehaald worden, je zal neerstorten, je zal te laat zijn met bepaalde objectives en opnieuw moeten beginnen, maar elke keer weer gooi je er lachend nog een rijksdaalder in en begin je vanaf het laatste checkpoint. Je wordt beter, je snapt dat je niet bij de eerste lock-on direct moet vuren want die jet komt toch recht op je af en zal het makkelijk kunnen ontwijken. Je gaat manoeuvreren, je weet achter die MIG te komen en laat hem niet gaan. Al snel verandert het stipje met HUD-kader in een echte fighterjet, je gaat het boordkanon gebruiken voor de kill en geniet van de bijbehorende explosies – door de vuurbal en de zwarte rookwolken het smeulende restant achterna dat tenslotte vlak naast je voor een laatste keer explodeert. U leest het goed, dit valt eigenlijk niet goed te beschrijven. Dit moet u echt zelf ervaren.

De 2e missie speelt zich niet boven zee af maar boven land, een glooiend groen landschap met bossen, velden, wegen en water en hier en daar een dorpje of basis. Er zijn helaas geen elementen zoals een brug waar je onderdoor kan vliegen, maar deze missie introduceert wel gronddoelen: tanks, APC’s en missiletrucks tegelijk met diverse MIG’s daarboven. Het is aan jezelf welke eenheden je als eerste uitschakelt, maar pak je het verkeerd aan of ben je niet snel genoeg dan zal de vijand je basis vernietigen en mag je het opnieuw proberen. Het is vooral de combinatie van verschillende doelen en de tijdsdruk die deze missie tot de leukste van de 3 maakt. Je zou kunnen kiezen om eerst die ver verwijderde missiletrucks die je het leven zuur maken uit te schakelen, maar dan krijgen de eenheden dichter bij je basis wel de kans om meer schade te berokkenen. Al snel leer je dat niet elke missile-waring direct gevaar oplevert, en dat voor sommige gronddoelen (bijvoorbeeld aan de rand van een bos) ook de manier van aanvliegen belangrijk is om het doel te kunnen vernietigen. Heerlijk verslavend, deze missie heb ik tot nu toe het meeste gespeeld.

De 3e en laatste missie betreft all-out aerial combat met meer vliegtuigen dan voorheen. Je eigen squadron betreft 4 of 5 toestellen en tegelijk zijn er een stuk of 8 vijandige toestellen in de lucht. Deze dogfights zijn moeilijker, en sommige stealth-enemies zijn zo snel en wendbaar dat je echt helemaal opgaat in de actie. Het geheel speelt zich af boven de wolken en een bergachtig gebied waarbij sommige pieken boven de wolken komen en sommige dalen onder de wolken bereikbaar zijn. Echter niet allemaal, waardoor je soms de wolken induikt om de vijand of een raket af te schudden, om er dan snel achter te komen dat je te pletter gaat storten. Maakt niet uit, je hebt immers unlimited coins.


Uitgespeeld...

Na het succesvol afronden van deze missie, ik zal in totaal zo’n 2-3 uur hebben gespeeld, dacht ik alles gezien te hebben maar volgde toch nog een leuke verassing. Niet freeflight of de modus waarbij je naar luchtacrobatiek mag kijken, nee het laatste toestel werd unlocked. Na het behalen van de 2e missie krijg je al een Russische jet die sneller en wendbaarder is dan de F18, deze kan je ook voor de andere missies gebruiken zoals de laatste mocht je in de F18 te veel moeite hebben. Echter na het behalen van de laatste missie unlock je een A10 Warthog waardoor je direct de 2e missie wil herspelen. De A10 heeft naast de bekende Gatling-gun en de benodigde Sidewinders voor luchtdoelen ook een nieuw 2e wapen, een ongeleide ballistische bom voor gronddoelen. In plaats van doelen selecteren, wachten op de lock-on en dan de raket afvuren moet je nu horizontaal gericht komen aanvliegen, vervolgens richten met een heerlijk onhandige cirkel in je HUD en dan, wanneer je een stukje rolt om de grond beter te kunnen zien wachten of je dat doel ook echt raakt. Dit maak het spelen van die 2e missie compleet anders, en verhoogt de herspeelbaarheid. Naast 2 jetfighters zijn er nog een paar secundaire missiles te unlocken die je vervolgens voor de start van elke missie vrij kan kiezen. Missiles voor gronddoelen, of voor luchtdoelen met groter bereik. Daarnaast is er nog een soort railgun, zeg maar een shotgun voor vliegtuigen en een luchtdoelraket met een lock-on functie middels headtracking.

And that´s it. Of dit voldoende is om over een paar weken nog steeds met zoveel enthousiasme over Ace Combat VR te spreken kan ik nu nog niet zeggen, maar wat mij betreft is de unieke ervaring het geld weldegelijk waard. Zelf heb ik de game direct gekocht voor 46,95 en ik had al een Hotas 4 voor 69 euro staan, samen zo´n 116 euro dus. Die Hotas had ik gekocht tegelijk met Eve Valkyrie en met het idee dat Ace Combat ook in zijn geheel in VR te spelen zou zijn. Of ik hem nu nog zou kopen, ik weet het niet maar ik ben wel heel blij dat ik dat ding heb staan. Of beter gezegd, gemonteerd op een comfortabele leunstoel met de throttle links en de flightstick rechts. Als ik dan ga zitten, de headset op en even later op het vliegdekschip full-throttle mag gaan, met Top Gun´s Dangerzone via Spotify als achtergrondmuziek, dan is en blijft Ace Combat VR de meest spectaculaire game-ervaring die ik ooit heb gehad. Verplichte kost voor iedere Ace Combat-fan of PSVR bezitter, en waarschijnlijk de allerlaatste keer met een Pancake-mode included.


Update na 1 week in de wolken:

Ik blijf dit spelen, Ace Combat VR blijkt een ultieme gamingfix te zijn zoals een paar tracks WipEout VR of DiRT Rally in een playseat dat ook kunnen zijn. Instant Action zoals iemand terecht in de comments zegt, en by the looks of it it never gets old. Er gaat praktisch geen dag voorbij of ik wil niet gewoon even de lucht in. En blijkbaar wordt dit beloond, of er zijn echt hogere machten in het speI:) Ik heb een uurtje terug tijdens de rust van Arsenal – Manchester United een F22A Raptor unlocked en ik heb geen flauw idee waarom. Ja het was een FA cup wedstrijd, maar gewoon opeens na de 1e missie en die speel ik wel vaker. En het is me de jet wel zeg. Nu had ik al het gevoel om echt in een straaljager te zitten, maar de Raptor gaat toch echt nog een stukje rapper en is ook veel wendbaarder. Er zit ook geen enkele deadzone meer in de stick, dat is iets wat je zelf niet kan instellen maar per jet bepaald wordt, en daarom denk ik dat dit wel de laatste zal zijn die te unlocken is: je knalt werkelijk alles uit de lucht in no-time, je kan altijd zowel sneller als langzamer manoeuvreren dan welke MIG dan ook en alles opvreten in six minutes flat. King of the Sky, ook met alleen het boordkanon wat ook weer erg leuk is. En na 6 minuten, na die 1e missie in de F22 kreeg ik weer een 4 target smartbomb kado maar die probeer ik morgen wel uit. Alles draait nu een beetje.

Dank U Wel Bandai Namco!

Bekijk alle afbeeldingen:

Heb jij ook een Ace Combat 7: Skies Unknown, PS4?

Deel je ervaringen en help andere tweakers!

Schrijf review

Reacties (21)

Wijzig sortering
Heerlijke review, mooi pleidooi voor VR!
Speel zelf incidenteel DCS World in VR op de PC en herken je ervaringen (alleen is DCS voor de casual player iets teveel van het goede...).

Enig idee of Ace Combat 7 op de PC geleverd gaat worden?
De game is nu ook verkrijgbaar voor Xbox en PC, helaas is de VR mode voor 1 jaar exclusief voor PSVR. Ik ga er dus van uit dat de PC versie ook de VR mode krijgt. In de tussentijd hoop ik dat er meer verschillende missies toegevoegd worden, bijvoorbeeld 's nachts door de triple-A manoeuvreren of misschien toch online multiplayer. Met wat mogelijk is op PSVR kan veel meer gedaan worden, Sony en Bandai Namco zullen in ieder geval meer moeten doen om dat jaar exclusiviteit echt te gelde te maken. Sorry voor het slechte nieuws dus.
Ach pc gamers hebben geduld, we hebben bv lang moeten wachten op GTA IV, V, ...
Sowieso, meer VR content kan ik alleen maar toejuichen.

Als je trouwens nog iets meer immersie wenst, kan je eventueel je PSVR op een helm monteren https://twitter.com/alice_herb/status/1086619530078482433

[Reactie gewijzigd door Soggney op 22 januari 2019 08:39]

Over een jaar op een steam-sale meenemen dus voor 20euro.
Bij het zien van de eerste trailers was ik enthousiast. Na alle uitstel van AC7 vind ik het echt teleurstellend dat er zo weinig VR content in de game zit. Als je voor een VR ervaring wilt gaan zou ik persoonlijk voor een PC setup gaan waarbij je de Flaming Cliffs module van DCS World koopt. Semi-Arcade, maar veel meer diepgang en enorm gaaf om te doen, ook al is het een stuk meer sim dan AC7.

Wil je echte Arcade action, dan lijkt AC7 weliswaar een goede keuze, maar als het "wauw effect" van de VR ervaring eraf is, wat blijft er dan nog over. Want dat gevoel is na een week weg. Als je dan maar 3 missies in een game stopt, blijft er maar verdomd weinig over. Je zal er maar een PSVR voor aangeschaft hebben.
Er is mij in het verleden wel eens vaker verteld dat ik op de zevende dag alles zou moeten laten rusten, dus vergeef mij Lord Domus. Ik stap net uit mijn F18 en zag dat het goed was. Nog steeds, geen dogfight is hetzelfde. Eén of twee missies Ace Combat VR is als een paar tracks WipEout VR of DiRT Rally in een playseat met stuur, echt een príma gamingfix. Mobius, dus nog één keertje de lucht in :)
Fijne review.
En ik deel de ervaring dat je de 2D pannekoek modus niet meer wilt spelen na het spelen van de VR missies.

En in VR vind ik de dogfights ook makkelijker want je kan om je heen kijken en met je hoofd de vijand blijven volgen en anticiperen wanneer hij een andere kant uit gaat wat in 2D buiten beeld zou kunnen zijn wanneer je toestel nog niet zo snel gedraaid hebt.
Mooie review. Ik ben echt heel benieuwd naar deze game in VR, maar het is zo jammer dat Ace Combat niet volledig in VR te spelen is. Hopelijk komt er nog meer VR content en anders pik ik de game binnenkort wel op als hij iets in prijs is gezakt. Gelukkig is mijn VR backlog nog lang genoeg :)
Is dit goed te spelen met de standaard PS4 controllers?
Jammer dat er maar 3 missies zijn. Dit hoorde ik pas later want zou bijna een PS4 kopen alleen voor dit spel.

Een jaartje of 15-20 geleden speelde ik veel van dit soort spellen op de PC. Mijn favoriet was toen onder andere de serie van Jane's .Tegenwoordig is er niet veel soeps meer te krijgen.
Niet veel soeps nou, er is toch DCS en Il2-BoX beide games zijn echt op hoog nivo, dus dit snap ik niet.
Klinkt leuk voor vr maar een jet met 240 missiles...ik bedank.
Ga jij lekker vliegen met 6 raketten dan. Ben je met 30 seconden klaar. 😂
Precies, het gaat in deze games niet om het vliegen, opstijgen tactiek plannen ed, maar om instant action en dan maar schieten geblazen. Een soort gta v maar dan veel kleiner en louter in 3 missies in een vliegtuig. Ik wil de vr wel een keer zien though maar zal het niet kopen.
Wat een tering lange lap text maar ik heb genoten van je schrijfstijl :) Bedankt hiervoor. Jammer dat ik strontziek word in die VR dingen dus ik zal hem helaas als plep moeten spelen in de pannenkoek mode ;)
Thanx, en spijtig om te horen van het ongemak, maar toch veel plezier gewenst. Je doet in ieder geval wel je naam eer aan, maar ik had ook niet anders verwacht. Alleen the best of the best lezen door :)
mooi review

een dat hij tekort is dat merk ik ook. eerst keer op normaal en speel vrij rustig en heb uit gespeeld binnen 5 uur en 30min

jammer vind dat je eigen wingman geen jet kan geven dat zou vet zijn 2x zwart Su-47 en ook jammer vind voor 2019 game geen HDR
Pittig goed spel, terug een mooie start voor de serie sinds het gedrocht van "Assault Horizon". Heb de "Belkan War" vroeger kapot gespeeld. Pluspunt is ook dat de AC5 erbij zit. Retro vibes all the way.

Dat sommige zeggen dat het kort is vind ik vreemd. Ik had niet alles unlocked na 1 playthrough.


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn



OnePlus 7 Pro (8GB intern) Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Huawei

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True