SE Linux: een kwestie van vertrouwen

Volgend op onderzoeken naar een zo flexibel mogelijke manier om regels te creëren die zich 'on the fly' kunnen aanpassen aan veranderingen in het systeem, is de National Security Agency in de VS begonnen met de ontwikkeling van de Flask-architectuur.

In een systeem waarbij een policy zich direct kan aanpassen zou deze de huidige stand van zaken binnen het systeem kunnen laten meewegen om een beslissing te nemen over de toekomstige stand van zaken. Het is echter zeer twijfelachtig of een systeem zo flexibel kan zijn dat het beslissingen kan nemen over elke staat waarin een systeem zich op dat moment bevindt.

Wat veel realistischer is, is om het deel van het systeem te identificeren dat beveiligingstechnisch relevant is en vervolgens dat deel onder de security policies te laten vallen. Het nadeel daarvan laat zich raden, zodra een deel van het systeem niet compleet in de policy is opgenomen, valt er een gat in de beveiliging.

De architectuur van Flask is gebaseerd op het prototype van het distributed trusted operating system, dat dezelfde doelen nastreefde als de huidige Flask-architectuur. Het nadeel van het dtos-systeem was echter dat deze geen ondersteuning biedt voor dynamische security policies. Op het hoogste niveau is Flask compatibel met het gfac-model, dat ervan uit gaat dat alle operaties op het systeem zich in een autonome ruimte afspelen. Bij moderne computersystemen is dit echter niet het geval en lastig te realiseren. Flask lost deze tekortkoming op.

Flask is een mac-implementatie waarbij met name gelet is op het intrekken van rechten. Normaliter is het binnen een mac-implementatie lastig om uitgereikte rechten in te trekken zolang een proces of gebruiker toegang heeft tot de resource. Binnen de Flask-architectuur is dit probleem opgelost door gebruik te maken van een Security Server die een policy afdwingt.