SE Linux: een kwestie van vertrouwen

Mandatory access control is de daadwerkelijke implementatie van het Bell-Lapadula-model, Hierbij maakt uiteindelijk het OS de uiteindelijk beslissing of een subject toegang heeft tot een object. Deze beslissing wordt genomen door een centrale autoriteit, wat mac een meer gestructureerd model maakt dan dac.

Zoals in Bell-Lapadula omschreven maakt mac gebruik van labels. Ieder subject en ieder object krijgt een label dat het niveau van vertrouwelijkheid weergeeft. Vervolgens wordt er aan de hand van dit label bepaald of een subject toegang krijgt tot dit object. Dit gebeurt alleen als de vertrouwelijkheidsniveaus van het subject en het object gelijk zijn. Is dit niet het geval, dan wordt er minimaal een van de drie Bell-Lapadula-regels overtreden. Op deze manier wordt er gegarandeerd dat vertrouwelijke informatie niet gelekt wordt naar een minder vertrouwd subject en dat het object niet 'vervuild' raakt met data waarvan de vertrouwelijkheid lager ligt.

Het vertrouwelijkheidsniveau van zowel subjecten als objecten wordt bepaald door de security officer, geconfigureerd door de systeem administrator, afgedwongen in het besturingssysteem en ondersteund door de beveiligingstechnieken.