Tatung V42MMFJ-ETB

De Tatung V42MMFJ-ETB wordt via een dvi-hdmi-converter aan ons testsysteem gehangen. Wat echter direct opvalt is dat er nogal wat storing in beeld is, vooral bij scherpe contrasten zoals de verticale lijnen van vensterranden en de muisaanwijzer. Ook blijkt het scherm geen pixelmapping te ondersteunen, waardoor de randen van het scherm buiten beeld blijven. Het gevolg is dat tekst bijna onleesbaar is op de hoogste resolutie, 1920x1080, maar op 1280x720 wordt het beeld al beter.

Aangesloten via d-sub zijn deze problemen opgelost: de storing is weg en de volledige desktop is zichtbaar. Tatung noemt de vga-aansluiting de pc-ingang, wat suggereert dat ze er geen rekening me houden dat mensen hun pc wellicht liever digitaal via de hdmi-poort aansluiten. Via het menu is ook geen enkele functie te vinden waarmee pixelmapping via hdmi te activeren is.

Na een half uur warmdraaien hangen we de Spyder voor het scherm om de kalibratie te starten. We doen dit via hdmi, omdat we zo twee conversies (digitaal naar analoog in de videokaart en analoog naar digitaal in het scherm) vermijden. De storingen zijn enkel zichtbaar bij contrasterende lijnen, dus het egaalgekleurde vlak waar de Spyder meet wordt niet beïnvloed.

Kalibratieproblemen

Het kalibreren wordt niet makkelijk gemaakt, doordat de on-screen display over een groot deel van het beeld heen valt. Zodoende zijn de witte en zwarte kleurverloopjes niet te zien tijdens het kalibreren en wordt het een kwestie van osd oproepen, aanpassen, osd verlaten, beoordelen, osd oproepen, bijstellen, osd verlaten, enzovoorts. Een heel groot probleem is dit niet, want dit is geen dagelijks werk, maar andere fabrikanten laten alleen een klein balkje met bijvoorbeeld de backlighthelderheid zien op het moment dat die aangepast wordt, zodat het resultaat aan de hand van videobeelden te beoordelen is.

Het bijregelen van de backlight om de vier witte blokjes te onderscheiden werkt totaal niet. Het is de bedoeling dat de backlight op de hoogste instelling komt te staan waarbij de vier blokjes nog net te onderscheiden zijn, maar zelfs op intensiteit 0 is slechts het linker blokje zichtbaar en vormt de rest een witte balk. Nog problematischer is de helderheidskalibratie, waarbij de brightness op de laagst mogelijke waarde moet komen te staan waarbij alle zwarte vierkantjes van elkaar te onderscheiden zijn. Helaas blijven de blokjes een egale rechthoek vormen, ongeacht de gekozen helderheidswaarde. We vervolgen de kalibratie dus maar met beide waarden op de gemiddelde instelling.

Forse kleurafwijkingen

Zodra de backlight en de helderheid correct zijn afgesteld, maken we dankbaar gebruik van de mogelijkheid de kleurbalans aan te passen. De Spyder meet met een druk op de knop hoe wit het witte vlak is dat de software weergeeft. Drie balkjes in de kleuren rood, groen en blauw geven aan hoe sterk de drie afzonderlijke kleuren doorkomen. Het menu van de V42MMFJ laat intensiteitsaanpassingen per kleur toe en we slagen er dan ook in het beeld netjes neutraal af te stellen.

De correcties die hiervoor nodig zijn, zijn echter nogal fors. Per kleur kan de intensiteit van 0 tot 100 ingesteld worden en standaard staat deze waarde op 50. Het wordt echter al snel duidelijk dat het scherm standaard veel te blauw afgesteld staat. Het blauwe kanaal moet namelijk van 50 naar 12 teruggeregeld worden en het rode kanaal heeft juist een flinke boost nodig: die gaat van 50 naar 76. Groen staat standaard wel correct afgesteld op 50.

Kalibratieresultaat

Na het kalibreren en de verificatie daarvan blijkt dat de kalibratie redelijk gelukt is, al wordt ook duidelijk waarom de backlight en helderheid niet te kalibreren waren. Standaard geeft het scherm veel te vroeg zijn maximale kleurverzadiging en dat geldt voor alle kanalen. Per kleurkanaal zijn 256 waarden mogelijk, van 0 tot 255 en al bij 230 geeft de Tatung de maximale kleurintensiteit. Het blauwe kleurkanaal heeft ook bij donkere kleuren geen goede kleurweergave.

Resultaten

Na de kalibratie lijkt het scherm echter redelijk afgesteld . Bij het schakelen tussen de gekalibreerde toestand en de oorspronkelijke instellingen wordt het verschil tussen een goed en slecht afgesteld scherm erg duidelijk. Onderstaande foto geeft aan hoe details in donkere gebieden totaal onzichtbaar zijn in de ongekalibreerde situatie en na het kalibratieproces ineens wel goed zichtbaar zijn. Let vooral op het hart van de zonnebloem en zijn bladen en de textuur op de appel midden in beeld.

Kijkhoek en backlightbleeding

We kijken nog een laatste keer zonder hulpmiddelen of benchmarkprogramma's kritisch naar het scherm. In het eerste deel van deze reviewserie hebben we uitgelegd waarom de kijkhoek een nietszeggend cijfer is geworden, dus we proberen dit aan de hand van foto's te onderbouwen. De Tatung V42MMFJ-ETB heeft op papier een kijkhoek van 176 graden, maar al vanaf ongeveer 90 graden (45 graden uit het lood) beginnen de kleuren dermate ver te verkleuren dat het onacceptabel wordt.


Een ander probleem bij lcd-panelen is de hoeveelheid licht die vaak nog door zwarte pixels lekt. Onderstaande foto toont aan dat de V42MMFJ vooral in de hoeken, maar ook in het midden licht doorlaat. De rechterkant heeft hier meer last van dan de linkerkant. Wat tijdens het fotograferen ook opviel was dat er een donkere streep in horizontale richting door het midden van het scherm loopt bij lichte beelden. Helaas is dit niet dermate overheersend aanwezig, dat het op een foto tot uitdrukking komt.


De werkelijke contrastverhouding van het gekalibreerde scherm bleek 491:1 te zijn en de maximale helderheid in gekalibreerde toestand resulteerde in 218cd/m².