Mobiel breedband nu en in de toekomst

Naast alle technologieën voor mobiel bellen, zijn er ook nog een aantal andere spelers op de markt die aan mobiele breedbandtoegang werken.

Wifi

Wifi is onder tweakers algemeen bekend als draadloze-netwerktechnologie. Hoewel wifi-producten meestal ingezet worden voor thuisnetwerken en ter vervanging van bekabelde netwerken in bedrijven, zijn er ook bedrijven die een toekomst voor wifi weggelegd zien als mobiel-breedbandtechnologie. Het bekendste voorbeeld is het door Google aangelegde wifi-netwerk in Mountain View, waarbij gebruikers gratis draadloos kunnen surfen door in te loggen met hun Google-account. Ook initiatieven als Fon willen een open netwerk voor mobiele internettoegang realiseren.

Wimax

Wimax, de Worlwide Interoperability for Microwave Access, is een nieuwe standaard die ontwikkeld werd door het WiMAX Forum en die gebaseerd is op de ieee 802.16-netwerkstandaard. Wimax is overigens niet alleen bedoeld voor het opzetten van complete netwerken van de vierde generatie, maar is bij uitstek geschikt om verschillende wifi-hotspots met elkaar te verbinden of om de 'last mile' van kabel- of dsl-netwerken te vervangen. Belangrijke voordelen van wimax ten opzichte van wifi zijn het grotere bereik en de betere encryptiemogelijkheden, die bij wifi eerder beperkt zijn met wep- en wpa-versleuteling.

In theorie kan een wimax-netwerk een bereik van 70 mijlen (112 kilometer) voorzien van een communicatiesnelheid van 70Mbps. Deze snelheden en specificaties zijn echter alleen haalbaar in ideale omstandigheden, waarbij een perfecte 'line of sight' een van de belangrijkste voorwaarden is. In de praktijk zal in de meeste gevallen dan ook slechts een snelheid van 10Mbps gehaald worden, en dat in een straal van 2km rond het basisstation. Een belangrijk nadeel van deze technologie, is bovendien dat alle gebruikers die op een basisstation aangesloten zijn, de beschikbare bandbreedte met elkaar moeten delen.

Toch zijn er mobiele telefonieproviders die in wimax een uitstekend hulpmiddel zien om hun netwerkcapaciteit uit te breiden. Zo heeft het Amerikaanse Sprintel al aangekondigd dat het de komende jaren drie miljard dollar zal gaan investeren in de uitbouw van een wimax-netwerk voor dataintensieve toepassingen om zo zijn telefonienetwerk te ontlasten. Telefoonfabrikant Nokia kondigde al aan dat het in 2008 de eerste wimax-telefoons wil gaan verkopen.

WiBro

Wireless Broadband is een in Korea ontwikkelde technologie die als alternatief voor wimax moet dienen. Een aantal kenmerken zijn de theoretische datadoorvoersnelheid van 30 tot 50Mbps en het bereik van een tot vijf kilometer. In de prakijk blijken deze cijfers echter beduidend lager te liggen. Hoewel de technologie in Korea ontwikkeld werd en voornamelijk daar gepromoot wordt, zijn ook een aantal internationale providers geïnteresseerd in wibro. Telecom Italia rolde in februari 2006 onder andere een wibro-netwerk uit ter gelegenheid van de Olympische Winterspelen, waarbij downloadsnelheden van 10Mbps gehaald werden. Het Amerikaanse Sprint en het Britse BT zijn momenteel bezig met onderzoek naar de implementatie van wibro.

Ultra Mobile Broadband

Umb is de naam waaronder de 3GPP aan een verbeterde standaard voor mobiele telefonie werkt. Doelstellingen van deze technologie zijn onder andere het beduidend verhogen van de capaciteit en het ondersteunen van snelheden tot 280Mbps, tegen lagere kostprijzen. Naar verwachting zal umb tegen halverwege dit jaar tot standaard verheven worden, waarna providers in 2009 zouden beginnen met het commercieel aanbieden van deze mobiele internettoegang.



Slot

Het is duidelijk dat de vraag naar mobiel bandbreedte de komende jaren sterk zal toenmenen, en providers (in Nederland) zijn druk bezig met de upgrade naar hsdpa-technologie om de verwachte groei aan te kunnen. Het is echter de vraag of hsdpa in staat zal zijn de gewenste kwaliteit te bieden. Het gebruik van wifi en andere draadloze technieken blijft vooralsnog beperkt tot een enkel experiment of een stunt van Google. Voor dichtbevolkte gebieden lijkt Wimax een goede techniek te zijn om de draadloze communicatie te verzorgen, maar de beste oplossing moet komen uit de implementatie van 4G-netwerken met snelheden tot 100Mbps, iets wat providers in China blijkbaar al hebben ingezien.