![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link_cropped.png){kind=icon}
Topologie
Oké, de hardware is in huis. Nu is het tijd om de boel in te bouwen. Kastje open, netwerkkaart erin, kastje dicht. Tot zover weinig problematiek lijkt me. Probeer echter niet een ISA-kaart in een PCI-slot te proppen of andersom, want ik kan je vertellen dat dat niet zo goed gaat 
.
Volgende stap is de netwerkkaarten met elkaar verbinden. Het makkelijkste gaat dit uiteraard door gewoon alle computers met een centrale hub te verbinden, maar helaas gaat dit niet altijd op. Soms is het aantal poorten op de hub niet toereikend, en zal er een tweede gekocht moeten worden. Dit is echter niet bevorderlijk voor de snelheid. Moet je toch persé meerdere hubs gebruiken, dan komt de topologie om de hoek kijken. Hieronder wordt de manier verstaan waarop de verschillende computers verbonden zijn. Doe je dit verkeerd, dan krijgt de achterste computer in het systeem een stuk minder 'aandacht' dan de voorste. Vooral in het geval van gedeelde internettoegang is dit erg vervelend. De ene PC heeft dan een langzamere verbinding dan de andere.
Om duidelijk te maken wanneer de topologie goed is staan hier twee voorbeelden. Zo moet het niet:
En op deze manier hoort het wel:
Schakel de hubs dus niet in serie met elkaar door. Doe je dat wel, dan hebben de computers die aan de eerste hub vastzitten namelijk een hogere priority dat degene die aan de andere hubs zitten. Dit is niet de bedoeling. Zoals al eerder gezegd zal het probleem echter niet vaak voorkomen, aangezien er zelfs al hubs te koop zijn met 32 aansluitingen.
In dat geval (dus een verbinding met maximaal één hub) worden de computers verbonden zoals links te zien is. Rechts staat een afbeelding van de manier waarop de computers in geval van BNC verbonden worden. Zoals je wel zal begrijpen ligt hierbij het hele netwerk plat als één van de computers weg wordt gehaald of als één kabeltje kapot gaat. De kabel is dan namelijk onderbroken. Zorg er dus voor dat je in ieder geval een hub (en dus UTP) gebruikt als het netwerk uit meer dan twee computers bestaat.
.Volgende stap is de netwerkkaarten met elkaar verbinden. Het makkelijkste gaat dit uiteraard door gewoon alle computers met een centrale hub te verbinden, maar helaas gaat dit niet altijd op. Soms is het aantal poorten op de hub niet toereikend, en zal er een tweede gekocht moeten worden. Dit is echter niet bevorderlijk voor de snelheid. Moet je toch persé meerdere hubs gebruiken, dan komt de topologie om de hoek kijken. Hieronder wordt de manier verstaan waarop de verschillende computers verbonden zijn. Doe je dit verkeerd, dan krijgt de achterste computer in het systeem een stuk minder 'aandacht' dan de voorste. Vooral in het geval van gedeelde internettoegang is dit erg vervelend. De ene PC heeft dan een langzamere verbinding dan de andere.
Om duidelijk te maken wanneer de topologie goed is staan hier twee voorbeelden. Zo moet het niet:
 |
En op deze manier hoort het wel:
 |
Schakel de hubs dus niet in serie met elkaar door. Doe je dat wel, dan hebben de computers die aan de eerste hub vastzitten namelijk een hogere priority dat degene die aan de andere hubs zitten. Dit is niet de bedoeling. Zoals al eerder gezegd zal het probleem echter niet vaak voorkomen, aangezien er zelfs al hubs te koop zijn met 32 aansluitingen.
In dat geval (dus een verbinding met maximaal één hub) worden de computers verbonden zoals links te zien is. Rechts staat een afbeelding van de manier waarop de computers in geval van BNC verbonden worden. Zoals je wel zal begrijpen ligt hierbij het hele netwerk plat als één van de computers weg wordt gehaald of als één kabeltje kapot gaat. De kabel is dan namelijk onderbroken. Zorg er dus voor dat je in ieder geval een hub (en dus UTP) gebruikt als het netwerk uit meer dan twee computers bestaat.
Volgende pagina (Protocollen - 5/9)
