Review: Bioshock PS3

Al snel vindt Jack de eerste wapens waarmee hij zijn kansen tegenover de inwoners van Rapture kan vergroten, en dat is maar goed ook. Wat vroeger mensen waren, zijn nu Splicers: doorgedraaide bewoners, gemuteerd tot monsters. Ze zijn op zoek naar Adam, net als de Little Sisters die worden bewaakt door kolossale Big Daddies.

Gelukkig is er een uitgebreid wapenarsenaal aanwezig, variërend van een Engelse sleutel voor het betere hakwerk, tot pistolen, machinegeweren en raketwerpers. Om deze wapens meer diepgang te geven, krijg je op een gegeven moment ook toegang tot speciale munitie, die meer schade toebrengt. Munitie is echter niet altijd voorhanden. Mocht Jack daardoor vroegtijdig aan zijn einde komen, dan is er gelukkig altijd wel een Vita Chamber in de buurt waarin hij weer tot leven komt. Dit maakt het spel aanzienlijk gemakkelijker, omdat er een 'lage straf' staat op doodgaan.

Jatten en kraken

Munitie en medkits hoeven niet altijd uit de zakken van overwonnen tegenstanders te worden gehaald. Verspreid door het spel zijn ook verkoopautomaten te vinden waarmee je je broodnodige voorraden aan kunt vullen. Tegen betaling, zodat zakkenrollen een noodzakelijke bezigheid blijft, maar omdat Rapture is ontaard in een anarchie is er niets dat Jack tegenhoudt om ook proletarisch te winkelen, door deze automaten te hacken.

Dat hacken is een minigame, waarbij binnen een bepaalde tijd buizen van begin- tot eindpunt verbonden moeten worden, en dit kan ook worden toegepast op beveiligingsapparatuur. Als het lukt zijn voorwerpen in de gehackte automaat een stuk goedkoper, maar als de hack misgaat krijgt Jack een stroomstoot en verliest hij een deel van zijn levenskracht. Het hacken wordt op een gegeven moment eentonig, maar gelukkig is het mogelijk een eenmalig bruikbare automatische hack tool te gebruiken, of het apparaat gewoon om te kopen met geld.

Verhaal

Een punt waarmee Bioshock uitstijgt boven de doorsnee-shooter is de sfeer die Rapture heeft en de manier waarop het verhaal wordt verteld. De game zo snel mogelijk uitspelen zou zonde zijn: verspreid door de stad liggen bandopnames die stukjes vormen van het verhaal van de ondergang van de stad. Ook het schizofrene gebrabbel van de Splicers, de geestachtige verschijningen en de jaren twintig-setting laten de vervallen onderzeese stad tot leven komen.