Philips Wake-up Light (HF3520)

Hoewel ik deze lampwekker, als ik het zo mag noemen, een duur alternatief voor mijn stereo-keten vond, keek ik er toch naar uit me er zo één aan te schaffen, of op z’n minst te testen. Ik stond er wat sceptisch tegenover, hoe kan licht je nu op een goede manier wakker krijgen? Ik wil dat het donker is in m'n kamer. En gaan die vogelgeluiden me fluitend naar het werk doen wandelen? Ik wist het niet, tot ik de kans kreeg om via The Insiders zo'n lamp te testen. Plots zag ik licht in de duisternis!

Eerste indruk
De lamp zit stevig verpakt in een kartonnen doos, met een dunne mousse eromheen, in een kartonnen houder gestoken. Hij ziet er mooi uit. Wat me meteen opviel, was dat de speaker achterin zat, en dat de radio werd voorzien van een (niet te demonteren)-antennedraad. Ook merkte ik knopjes op. Een bel met een 1, een bel met een 2, een zonnetje en nog wat van die leukheden.

Instellen
Alles instellen is kinderlijk eenvoudig. Alles wordt op het "display" duidelijk getoond met icoontjes. Ik heb de handleiding niet open gehad, en kreeg alles perfect naar mijn wensen gezet. Je kan 2 alarmen instellen, het wekgeluid (een 5-tal ingebouwde, rustige wekgeluiden (vogeltjes, budha-achtige zenmuziek met oerwoudgeluiden, oerwoudgeluid beginnend met natuurgetrouwe koekoek, rustige pianomuziek, zeegeluid of de radio), het volume, de maximumintensiteit tot waar de wake-upzon zijn straaltjes mag werpen, en de tijd dat hij daarover mag doen (max 30min).
Naar het schijnt zijn de wekgeluiden ook gevarieerder en langer, zodat je niet elke 2 seconden dezelfde vogel hoort.

De eerste keer
De eerste keer is voor iedereen wat spannend. Ik had dus, om zeker te zijn, ook mijn normale stereo ingesteld om op mijn wek-uur mijn favoriete deuntjes door te kamer te laten schallen, moet ik eerlijkheidshalve toegeven. De Wake-up light ingesteld, een deuntje, de intensiteit en het volume gekozen, en hup, slapen maar! Ik wou ook nog even gebruikmaken van het zonsondergangeffect, met een sleeptimer vanaf 5 minuten, en een ingestelde densiteit. Jammer genoeg ging de zon niet gestaag onder in die 5 minuten, maar fade hij de laatste 5 à 10 seconden van felgeel naar lichtrood en uit. Jammer, een gemiste kans. Ik deed vermoedelijk iets verkeerd. Dit ging wel rustig aan uit, de volgende keren.
’s Morgens werd ik wakker van het licht. Verrassend, toch? In mijn kamer zie je geen hand voor je ogen, het moet er donker zijn. Écht donker. Het alarm heb ik niet gehoord, ik was door de Wake-up zonnestralen gewekt, en met een tamelijk goed been uit bed gestapt. Ik had dan ook weinig keuze, ik heb er maar 2. Ook op de wektijd hoorde ik het alarm me niet nafluiten (ik had voor de vogeltjes gekozen). De tweede keer moet nog komen, ik probeer, als ik het niet vergeet, jullie op de hoogte te houden. De vogeltjes wekten me de volgende keer op een opgewekte toon.

Werkt het nu?
Laten we daar klaar en duidelijk op antwoorden: “Ik denk van wel?”. Ik weet uiteraard niet hoe rustig aan de elektrische zon opkomt, aangezien ik dan nog niet wakker ben, maar ik voelde me niet slechter na het opstaan dan de dag er voor. Ik voelde me uitgeruster. Maar eigenlijk is dit nog geen bewijs. Ik heb al veel meer zónder deze revolutie geslapen, dan mét. Dit onderzoek is als dusdanig niet representatief, maar u mag er zeker van zijn dat ik mijn licht zal werpen op het feit of deze kunstmatige zon al dan niet aan mijn verwachtingen voldoet.

Vragen? Stel gerust! Ik heb hem sowieso nog in test tot midden november.