Ja en zo gijzelen we elkaar in het gezin via onze apparaten. Is dit wenselijk?
Sociologie, psychologie...een grootschalige implementatie zal gevolgen hebben voor hoe mensen met elkaar omgaan.
Een heel simpel voorbeeld. Iemand gaf het al aan, ruzie over welk kanaal. Wel, op de eerste plaats is de tv al bron van haat en nijd. Zo verslaafd zijn we aan dat ding dat we er ruzie over maken. De oplossing, meer apapraten zodat pa en ma tussen hen ruzie kunnen maken en ieder kind een eigen tv heeft op de kamer. verdeel en heers. Er is minder interactie tussen gezinsleden. Gezellig samen voor de verslavingsdoos is niet mogelijk meer, ieder voor zich is beter want dit geeft 'harmonie', geen ruzie immers. Maar ook geen samenzijn van gezinsleden, want zoonlief kijkt X en dochterlief wil Y op hun eigen kamers en pa en ma praten zowiezo al niet met elkaar in een modern huwelijk.
Op de tweede plaats wordt dan het apparaat gelocked door wie de broek aan heeft, pa of ma in de meeste gevallen, hoewel er gezinnen zijn waar de kids het uitmaken. Pappa bijvoorbeeld kan nu Gezag Uitoefenen en dwingt gedrag af waar hij zich het beste bij voelt. Want anders blijft de tv uit. Communicatie vervalt tot machtsspel rondom de verslavingsdoos. Het idee van de dealer die met de macht van zijn stem bepaald hoeveel de rest van het gezin mag gebruiken. Als pappa overstag gaat en de wensen van mamma inwilligt dan dient pappa alsnog van kanaal te wisselen. Hoe werkt dat in op je psyche? Dat alles wat je wenst letterlijk uitgesproken dient te worden door degene met de grootste macht? Wat leren kinderen hiervan? In ieder geval niet communicatie met als doel het bereiken van een consensus
Vroeger, als we dan even aannemen dat de verslavingsdoos in de huiskamer 'normaal' is, was er een momentje van communicatie. Met deelde met elkaar de wensen rondom de kijkbare programma's en er werd beslist. Deze momenten van communicatie zijn belangrijk om tot wederzijds begrip te komen. Er wordt van elkaar geleerd wat men belangrijk vindt, wat de voorkeuren zijn en het is dus ook opvoedkundig erg handig. Je kunt nog eens praten over wat je ziet, hoewel dat meestal uitmond in 'ik zit te kijken hou je commentaar nou effe voor je'.
De kijkdoos isoleert mensen maar dat is dus al normaal. Pa en ma weten niet welke programma's de kids kijken, terwijl ze hun eten mee naar boven nemen want ze willen een show niet missen. In die zin is een voice control al zinloos.
Ten derde weten kids al heel goed de rest optie te vinden die de kijkdoos unlocked. En wie weet, nemen ze pappa's stem eens op met hun mp3 speler of GSM of wat dan ook en houden de tv voor de gek.
In wat voor sfeer groeien kinderen dan op? Elkaar bedonderen vanwege de tv verslaving. Minder communicatie en waar de stem wordt gebruikt dan is het Machthebber Over Apparaten die je niet kunt passeren, goed er is dan communicatie, maar op een manier die duidelijk maakt dat jouw stem letterlijk niets waard is.
En dan vraagt men zich op een dag af binnen de samenleving waarom er zo veel kinderen ontsporen.
Technologie heeft invloed op hoe we denken, hoe we samen leven in een gezin of de samenleving als geheel. En op de persoonlijkheid van mensen en hoe die zich ontwikkelt binnen gezin en samenleving.
Als je over die dingen nadenkt voordat je ze toestaat op de markt te worden gebracht, dan vermijd je veel problemen in de toekomst. Dan ben je technorealist.
[Reactie gewijzigd door Vendar op dinsdag 10 januari 2012 12:26]
Alhoewel ik het op vele punten, zo niet de meeste, met je eens ben heb ik ook het idee dat je hier een veel groter probleem te pakken hebt dan gewoon een nieuwe manier van onze apparatuur aan te sturen. De oplossing op de meeste door jouw gestelde punten zijn dan ook op te lossen door de verantwoordelijken en in dit geval zijn dat de ouders en andere gezinsleden, en zeker niet de producenten van onze apparatuur.
Daarnaast gesteld ben ik het nogmaals geheel met je eens dat in vele situaties de TV in overdaad aanwezig is en de voorbeelden die je gaf geven me een nare nasmaak aangezien ik het niet snel beter zie worden, maar goed, zwaar off topic.
Het achterliggende probleem is dat wij als samenleving menen dat de wetenschap geen kwaad kan doen. Ons paradigma is dat wetenschap neutraal moet kunnen opereren. Laat ze maar onderzoeken wat ze willen want wat ze ontdekken brengt 'vooruitgang'. En dat wij als samenleving tezamen met de volksvertegenwoordiging maar moeten uitmaken of we iets willen.
Was het maar zo simpel. Een beetje raciale zelfkennis heeft geen plaats in deze veronderstelling blijkbaar. Noch enig realiteitsbesef, want wetenschap heeft ontzettend veel invloed op ons leven. Wie dat niet snapt...wel...
Zelfkennis hier betekent dat we moeten accepteren dat wij als mensen makkelijk te manipuleren zijn via marketing om tot een aankoop over te gaan, Wetenschap zet kennis om in patenten die fabrikanten omzetten in producten, die op de kapitalistische open markt gezet worden en via reclame en marketing , aan de man gebracht worden via slinkse psychologische manipulatie, vaak via de tv. Hoe zo, off topic?
Dit artikel gaat over het bedienen van zo'n tv. En hoe ons verteld wordt dat we dit nodig hebben om nog gemakkelijker de tv te bedienen en ons nog luier te maken.
Als je beseft hoe makkelijk mensen er in trappen, dan is het realistisch te zeggen dat wij niet zo zouden moeten worden verleid. Die verleidingen veroorzaken milieu- en klimaat schade. Wetenschap, die dus kinect mogelijk maakt en meer van dat soort dingen, is niet neutraal en zou wat mij betreft beperkt moeten worden in haar grenzeloze patent-honger. We overschrijden de ecologische grenzen van de aarde. Nog meer junk maakt ons leven niet beter en we worden niet gelukkiger...omdat we met gebaren tv's kunnen bedienen.
Wetenschap, resulterend in commerciële producten schaadt de wereld maar wij doen alsof wetenschap geen kwaad kan en wij maar moeten stemmen met de voeten, door dingen niet te kopen, totaal negerend de huidige werkelijkheid van onze consumptieve bestedingen die duidelijk tonen dat wij onszelf niet los kunnen maken van ons materialisme.
En dus moet je naar de bron. De weegschaal is duidelijk. In het ene schaaltje ligt de wereld, in al haar diversiteit, waar flora en fauna lijden onder ons gedrag als mens...en in het andere schaaltje de wetenschap, het gebrek aan zelfkennis, ons onvermogen om ook eens iets niet te kopen en de verleiding te weerstaan iets te onderzoeken alleen voor commercieel gewin. Wat weegt uiteindelijk zwaarder?
Dit is hoe kinect zich verhoud tot de staat van de wereld. Maar deze manier van denken, het doortrekken van en het onderzoeken van de gevolgen van gadgets op onze maatschappij tot in het specifieke van een enkel product, dat wordt zelden gedaan en zelfs afgekeurd ..misschien weggemod als irrelevant. Ik gebruikte het woord paradigma aan het begin, die denkwijze van dit als off topic te beschouwen is onderdeel van dat paradigma. Dat is de val waarin we zitten, dat we onze paradigma's niet langer onderzoeken op waarde of nut voor de samenleving. En uiteindelijk daarmee de wereld en daarmee onszelf en onze toekomst schaden.
Kinect is geen oplossing voor een bestaand probleem, eerder verergert het problemen op sociaal-cultureel gebied en schaadt de samenleving doordat kinderen opgroeien in ontwrichte gezinnen waar machtsspelletjes worden gespeeld op basis van de tv-verslaving.
Door 
![[show]](http://tweakimg.net/g/if/comments/button_down.png "Reactie uitklappen")
