Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Krijn Soeteman

Freelanceredacteur

Ubuntu 20.04 Focal Fossa Review

Veel sneller en gelikter

Tot slot

Waarom zou je Ubuntu niet gebruiken? Als long-term-Ubuntu-gebruiker vind ik het een uitstekende uitgave en denk ik dat de meesten hiermee prima uit de voeten kunnen. Toch kan het zijn dat sommige dingen beter draaien op Windows - zie mijn eigen kortstondige uitstapje - en werken andere zaken fijner op macOS. Sommigen zweren nog bij de oude Unity-interface van alweer zes jaar geleden. Wil ik daar nog naar terug? Toen Unity eruit ging, schreef ik dat ik bepaalde shortcuts miste, maar inmiddels ben ik gewend aan de alternatieven daarvoor.

Voor een bepaalde groep ontwikkelaars is een fijne terminal van belang en dan kom je uit bij een Linux-variant of macOS. Werk je veel met linuxservers op afstand, dan lijkt het bijna uit praktische overwegingen gemakkelijk om zelf ook een Linux-distributie te gebruiken. Voor anderen is het weer een ideologische kwestie om te kiezen voor open source, en vrije en open software. Langzaam breidt die groep zich uit, niet in de laatste plaats omdat we keer op keer zien hoe het misloopt met gesloten systemen. Kiezen voor een opensourceoplossing is natuurlijk geen panacee, want ook die systemen moeten worden doorgelicht en onderhouden. De samenleving vraagt echter steeds meer om openheid in systemen, niet omdat het een luxe is, maar omdat we zo van al die systemen afhankelijk zijn.

Door zelf van zo'n open systeem gebruik te maken heb je de mogelijkheid om bij te dragen aan de toekomst ervan. Soms gaat het er alleen om ergens bewuster mee bezig zijn. Gelukkig hoef je daarvoor allang niet meer zelf de verschillende knoppen van je muis in te voeren in een xorg-bestand; dat is al zo'n twintig jaar niet meer nodig. Toch blijven voor de buitenwereld dat soort mythes hangen rond Linux-systemen.

Al met al is 20.04 gewoon een dijk van een besturingssysteem met een kanttekening rond de snap-saga, waar je de verschillende fora maar op na hoeft te slaan. Zoals gezegd, voor de ervaren gebruiker is het geen probleem om daaromheen te leven en is het misschien niet eens te merken, maar voor de beginner is het verwarrend. Canonical had dit project, waar al lang veel kritiek op is, beter moeten integreren, zodat duidelijk is wat je doet en waarom. Nu lijkt het juist moeilijker gemaakt en dat is niet kies voor een LTS-release. De fervente LTS-gebruiker wacht vermoedelijk tot de zogenaamde pointrelease, waarin ook de laatste vouwtjes zijn gladgestreken. We hopen dat Canonical de snap-deb-problematiek in de tussentijd oplost.

Reacties (339)

Wijzig sortering
Ik snap nog steeds niet waarom Ubuntu zo'n warm hart wordt toegekend door de Linux communitie, terwijl ze juist erom bekend staan veel beslissingen te nemen in hun eigen belang:
- Het gebruik van snaps pushen terwijl er zoveel betere alternatieven zijn en vrijwel niemand anders snap gebruikt.
- Hetzelfde geld voor Mir, wie gebruikt dit buiten Ubuntu distros?
- ZFS toevoegen op basis van een oude kernel met allemaal backports, waardoor niemand meer begrijpt of en waarom hardware wel of niet werkt op hun eigen distro.
- PPA's zouden verboden moeten worden. Het gebruik ervan kan echt je hele systeem slopen of conflicten met de huidige pakketten veroorzaken.
- LTS releases naast de 'rolling' releases, terwijl die laatste dat gewoonweg niet zijn. Waarom dan niet gewoon een echte rolling basis zoals bij Arch Linux (of Manjaro) en één LTS release?

Ik ben ook geen fan van Gnome, het verstopt ontzettend veel achter de Gnome Tweak tool, zoals dus het aanzetten van weeknummers. Noem Windows 10 inderdaad een zooitje met allemaal verschillende elementen en veranderingen bij iedere release, maar Gnome mag het label dat alles goed in elkaar steekt echt niet dragen in mijn ogen als je kijkt naar iets als KDE.

KDE heeft ook zijn dingen, zoals Wayland dat nog steeds niet werkt, maar ze proberen wel voor de gebruiker alles zo'n beetje op een logische plek neer te zetten, geen Tweak tool om standaard stuff in/uit te schakelen en niet alles te duwen in een OSD paneel wat weer niet werkt/uitziet als je Qt/Gtk apps naast elkaar draait.

Ik snap ook echt niks van het moederbedrijf van Ubuntu. Hun Unity Shell is mislukt, cloud diensten komen niet van de grond, hun Wiki/documentatie is een puinhoop en ze lijken keuzes te maken die niet echt spreken in voordeel van de Linux communitie. Dan heb ik het nog niet gehad over hun flavors en server variant.

[Reactie gewijzigd door foxgamer2019 op 23 april 2020 08:20]

PPA's zou verboden moeten worden? Je weet duidelijk niet waar je het over hebt. In Arch heb je AUR, in Gentoo overlays en CentOS/Fedora kan je ook gewoon repo's toevoegen. Overigens vind ik het wel bijzonder dat je met het toevoegen van een PPA je hele systeem gesloopt hebt. Sommige PPA's staat ook duidelijk bij dat ze voor ontwikkeldoeleinden bedoeld zijn en zijn dus niet bedoeld voor gebruik van het grote publiek. Zaken als mesa, xserver en meer van dat soort diepgewortelde systeem software hoor je gewoon niet zo even op je systeem te installeren. PPA's gebruik ik voornamelijk voor software dat niet in de repo's van Ubuntu staat, zoals Aegisub.
PPA's en soortgelijke zoals Copr zijn naar mijn mening hetzelfde als een Docker image uit de community trekken. Ja, lekker makkelijk. Maar hoe verstandig is het? Als je applicaties tekort komt in je distro kan je naar mijn mening 2 dingen doen:

1) Switch distro.
2) Wordt een package maintainer van de software die je mist.
Mua, punt 1 is wat extreem. Stel je distro naar keuze voldoet verder prima, maar je mist één applicatie. Ga je dan echt switchen? En naar wat? Zo blijf je distrohoppen.
Punt 2 zou ik ook niet echt warm voor lopen. Een package maintainen komt wel wat verantwoordelijkheid bij kijken vind ik. Ik vind het dan wel een mooie tussenstap dat je een PPA kan hosten zonder dat daar verwachting of verplichtingen aan verbonden zijn.

Distrohoppen is iets wat ik jaren heb gedaan. In het begin wel leuk maar het kost ook wel veel tijd en aan het einde van de dag blijft het een computersysteem die gewoon moet doen wat ik er van verwacht. Ik ben op gegeven moment maar scripting gaan maken die na installatie mijn laptop voor 95% inricht en sindsdien ben ik altijd Ubuntu blijven gebruiken.
Ik heb PPA's veel gebruikt in het verleden en gebruik tegenwoordig ook AUR i.c.m. met Arch Linux. ;)

Er zit wel verschil tussen al die systemen in mijn ogen: AUR is bijvoorbeeld gericht op rolling en bij PPA's zijn die per Ubuntu release. Het kan dus goed zijn dat je bij een dist-upgrade je de PPA's/software verliest of tegen problemen aanloopt met deps die in een repo aanwezig zijn. Het is bijvoorbeeld bij Arch Linux niet de bedoeling om alles in één container te gooien (zie AUR als een vergaarbak met PKGBUILD's/packages), al zou het overigens wel kunnen met repo's.

Mijn 'haat' richting PPA's is ook dat deze niet centraal staan zoals in de AUR (er is 'iets' van controle op), maar iedereen zijn eigen PPA promoot en vooral onervaren gebruikers dus één repo kunnen toevoegen zonder de gevolgen ervan te weten.

Het is de loop ter jaren allemaal wel wat verbeterd, maar het is niet voor niks dat Ubuntu en ook andere distro's, kijken naar alternatieven zoals AppImage, Flatpak en dus Snap, zodat je niet tegen die repo, security issues (sandboxing) en deps problemen aanloopt. Er zitten wel weer nadelen aan deze oplossing, zoals dus vooral bij Snap flink meer schijfruimte. Ik weet niet welke van 2 alternatieven hier beter mee omgaat, maar ik dacht dat ze beide keken naar het zoveel mogelijk samenvoegen van deps wanneer dat kan.

[Reactie gewijzigd door foxgamer2019 op 23 april 2020 12:01]

Een mooie tussenoplossing zou misschien zijn dat je verified PPA's hebt waar de auteurs wat zorgvuldiger zijn. Dan hou je voor de rest een unstable of unverified status aan voor zoals het nu is. Opzich zie ik wel voordelen in hoe het bij AUR gedaan wordt.

Het gebruik van schijfruimte bij Snap en aanverwanten heeft voornamelijk te maken met kopieën van libraries en binaries die meegeleverd worden bij de applicatie. Dat probleem zie je eigenlijk ook met docker images of bij tarballs die statisch gecompileerde libs meeleveren in /opt/. Dat is niet zozeer slecht maar meer een ontwerp keuze.
Copr heet het systeem van Fedora, welke inderdaad veel overeekomsten heeft met het PPA systeem van Canonical.
Het is jammer dat afgezien van SUSE geen van de distros het repo verhaal echt op orde hebben - je kunt een debian of fedora systeem nog steeds te makkelijk slopen... en dat terwijl de open build service gewoon open source is en voor alle distributies packages kan bouwen. Maar goed, met snaps is het probleem op zich ook opgelost al is het een stuk minder elegant...
PPA's kunnen inderdaad een verrijking zijn op het "standaard" aanbod. Maar er zijn nog mensen die "de-duvel-en-zijn-ouwe-moer" installeren en blindelings vage PPA's toevoegen. En wat je zegt: dan kan het hopeloos mis gaan. Blijf je bij de PPA's van softwarebouwers die je redelijkerwijs kunt vertrouwen (LibreOffice bijvoorbeeld), dan is er niks aan de hand. Laat ik het zo zeggen: ik heb nog nooit één probleem gehad met het gebruik van PPA's. Maar ja, ik ben er niet scheutig mee, ben zéér kritisch met welke PPA's ik toevoeg, en ik gebruik eigenlijk alleen de PPA's van LibreOffice en VeraCrypt.
Bij Arch zijn unofficial user repositories meer de equivilent van ppa's.
AUR wordt alleen veel meer gebruikt om dat het een makkelijker systeem is.

Verder is Arch beter gemaakt voor dit soort constructies. Arch in tegenstelling tot Ubuntu heeft maar een ondersteunde versie, de meest recente hierdoor zal je minder snel grootte versie mismatches hebben.

Belangrijker verschil is de doelgroep. Waar een PPA voor thuisgebruik prima zijn is het iets anders wanneer je mogelijk brekende repositories op een server gaat gebruiken. Voor de Ubuntu thuis gebruiker die keurig ieder half jaar upgrade zijn ppa's een prima oplossing. Voor server gebruik soms een noodzakelijk kwaad en een bron van problemen.
Ik denk juist dat Gnome een heel mooi uniform DE is. Alle menu's en balkjes uniform. Alle instellingen zijn helder en duidelijk te vinden voor Jan Alleman. Mocht je iets meer willen, installeer je de Tweak tool.

Juist bij KDE had ik juist het gevoel dat het meer op windows leek. Een zooitje aan widges, instellingen waren een ramp om iets in te zoeken, en met een beetje pech is er een update die een instelling om zeep helpt, waardoor je je .config wan weg knikkeren. Daar is KDE dan ook weer niet een held in. Want de instelligen staan ook overal en nergens opgeslagen.

Voor iemand die een werkbar systeem wil, zonder poespas. Daar is gnome voor gemaakt. Als je alles wilt aanpassen en 'hacken', dan ligt KDE beter (en dan heb je nog tiling wm's etc).
Ik weet niet in hoeverre het nog steeds geldig is maar voorheen was de vergelijking: Gnome is tot macOS (of destijds nog MacOS X), wat KDE tot Windows is. Dan hebben we het enkel over de GUI.
KDE is tegenwoordig echter zo eenvoudig aan te passen dat iedereen de interface kan bouwen die hij zelf wil zonder ooit een config file aan te raken. Ik heb KDE Plasma gebruikt voor custom media pc interfaces, OSX stijl desktops en meer Windows stijl desktops. Terwijl je bij Windows altijd het gevoel hebt dat je tegen het systeem vecht als je de interface fundamenteel probeert aan te passen.

Dit is volgens mij met Gnome veel lastiger, in dat opzicht lijkt het dus meer op OSX dus daar geef ik je gelijk.
Wow wat negatief over iets wat gratis beschikbaar wordt gesteld en wat tot stand is gekomen door middel van allerlei vragenlijsten aan gebruikers (wat uiteindelijk o.a. leidde tot het vervangen van Unity door Gnome).

Snaps lossen het ppa gebeuren waar je over klaagt overigens juist op. Snaps zet je ook gewoon in de store en komen in je menu (iets van appimages niet doen bijv), Snaps maken het ook mogelijk om oudere libs naast nieuwere te draaien, alles zit gewoon in de Snap, geen dependency issues meer. En om ze te maken schrijf je gewoon een YAML file. Beetje jammer dat je echt alleen maar nadelen aanhaalt en niet de problemen die Snaps oplossen aanstipt.

Wayland werkt overigens prima met KDE. En als je Canonical wilt begrijpen dan moet je vooral begrijpen dat ze nummer 1 zijn in de cloud, servers en in containers. En dat ze WSL als een belangijke markt zien. Ik snap niet dat jouw azijn gepis zo'n hoge waardering krijgt. Je verhaal is eenzijdig, vooral mening, ongelooflijk negatief en sommige punten kloppen niet. Van mij krijg je een -1.

Overigens was het niet openen van debs een bug en die is gefixt, ik heb het gemeld: https://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/1988070

[Reactie gewijzigd door teek2 op 23 april 2020 12:20]

En als je Canonical wilt begrijpen dan moet je vooral begrijpen dat ze nummer 1 zijn in de cloud, servers en in containers
Uh, weet je dat heel erg zeker? Als je kijkt naar RHEL en alle cloud gerelateerde dingen die ze aanbieden, zou ik voorzichtig zijn met die statement.
Ik denk eerder dat Red Hat een beetje geschrokken is van het succes van Ubuntu en als een gek strategieen aan het bedenken zijn om net zo populair te worden [0]. Dit zegt overigens niet dat Canonical ook het meeste geld verdient..

[0] https://www.zdnet.com/art...tinues-to-rule-the-cloud/
Mua, Red Hat is al langer bezig met Cloud dan je denkt. Dat is niet iets wat ze ineens aan het doen zijn, dat is een proces van jaren nu al.
Helemaal mee eens, dit zijn precies de redenen dat ik Ubuntu vermijd.
Persoonlijk gebruik ik Manjaro naar volle tevredenheid. Als ik iets debian based zou willen gebruiken zou ik of Debian gebruiken of Pop! OS.
Ik ben een paar maanden geleden abrupt overgestapt naar Pop! Maar multimonitor op 4k gaat nog niet helemaal lekker: Monitor 1 blijft op 1440p hangen en monitor 2 geeft 1080p, [1] HDMI / [2] DP. Je moet eerst aanmelden om een goede weergave te krijgen.
Leuk, is wel dat veel sneltoetsen gelijk zijn aan die van Windows waardoor het over het algemeen echt werkbaar is als je van Windows komt.

En ik mis een RDP app zoals Mac OS en IOS deze van Microsoft zelf heeft. Remmina werkt wel, maar je moet telkens je creds in typen. En sinds een tijdje zitten bepaalde features er niet meer in. Audio op een client laten om maar iets te noemen.
Met een klik/tik/enter een rdp session starten op een manier dat het gewoon onthouden word, ook de 'advanced freatures' om het zo maar te noemen, dat zou top zijn.
Als dat RDP nu eens echt goed werkt. Dan ben ik om.

Want echt 90% is te doen op elk ander desktop systeem dan Windows (geen gamer).
Maar dat kleine beetje.

Dat klinkt misschien raar. Ik wil echt over. Alleen door bepaalde dingen ben ik meer tijd kwijt het 'omdat het omslachtiger moet, of net niet helemaal gelikt werkt waardoor ik terug val in routine/gewoontes/apps/software.
Ik wil niet achteruit gaan. Het moet gelijk of beter aanvoelen.

[Reactie gewijzigd door Core2016 op 23 april 2020 21:27]

Ik gebruik Remmina via ssh en zonder pw op vnc (en geen poort open), geen credentials nodig en veilig.
Ja VNC is zeker een optie. Alleen zou het echt mooi zijn nu MS zo bezig is met unix 'compatible' maken om dan ook een app te geven voor dit. Het kan op iOS en Mac :-) Kan ook zijn dat ik helemaal verkeerd denk. Als iemand me kan vertellen hoe een RDP sessie te starten waar audio op de client blijft met een checkbox ipv terminal dan ben ik om.
Klinkt niet raar hoor, moet inderdaad geen achteruitgang zijn. Geen Remnina gebruiken maar freerdp. Is wel een commandline applicatie dus zelf een snelkoppeling aanmaken met de juiste waardes. Ik zal dadelijk de parameters geven die ik gebruik.

Gebruik dit minstens 8 uur per dag voor mijn werk met twee monitoren, werkt perfect geen verschil met windows RDP. Dit is essentieel voor mij, zou RDP ook maar een beetje niet goed werken houd het voor mij op.

Mocht je nog een beetje aan het experimenteren zijn met distros raad ik aan om Manjaro KDE zeker eens te proberen. De rolling release en AUR vind ik flinke voordelen. Ook gamen gaat voor heel veel games prima check maar eens protondb of lutris.

Edit:
Ik zie dat je RDP gewend bent op een Mac, in mijn ervaring is freerdp dan echt een vooruitgang. Ik gebruik ook Mac OS, enkele jaren als main OS gebruikt maar RDP in verhouding met Windows is het gewoon net niet. Sneltoetsen die niet goed doorkomen en performance die achterblijft in verhouding met Windows RDP.

[Reactie gewijzigd door Tiwazz op 24 april 2020 06:57]

Bij remmina kun je kiezen of je gebruik maakt van freerdp(2) of rdesktop.
Die is alsnog ouder, een RC en geeft je geen vrijheid over je parameters (en er zijn heeel veel mogelijkheden).
De parameters die ik gebruik in freerdp zijn:
xfreerdp /v:<ip adres> /multimon /gfx:avc420 /sound /auto-reconnect /auto-reconnect-max-retries:5

Onlangs is freerdp bijgewerkt, dit is de versie die ik gebruik:
freerdp (2:2.0.0-1)

Werkt perfect, aanrader.

Dit is hoe mijn desktop er uit ziet:
https://tweakers.net/foto...tpyaUwk3TdrZgYf9cRMz5.png
Ik ben een paar maanden geleden abrupt overgestapt naar Pop! Maar multimonitor op 4k gaat nog niet helemaal lekker: Monitor 1 blijft op 1440p hangen en monitor 2 geeft 1080p, [1] HDMI / [2] DP. Je moet eerst aanmelden om een goede weergave te krijgen.
Dat klinkt bekend. Waarschijnlijk heeft je loginprogramma (gdm, gok ik op Pop!) anders standaard waarden dan je user. Dit kun je oplossen door je eigen instellingen gelijk te trekken naar die van de gdm gebruiker. Op Fedora is deze gebruiker `gdm`. Doe het volgende in een terminal nadat je bent ingelogd:
$ sudo cp ~/.config/monitors.xml /var/lib/gdm/.config/monitors.xml
$ sudo chown gdm:gdm /var/lib/gdm/.config/monitors.xml
Dit maakt de instellingen van gdm gelijk met je eigen instellingen, en zou je loginscherm dus moeten corrigeren.

Check eerst of de gebruiker op Pop inderdaad gdm is. Zo niet, commando aanpassen
Manjaro heeft ook dingen gedaan waar mensen over zeurden (zie het hele free office gebeuren pas geleden), dus ik zie niet hoe dat beter zou zijn, in jouw optiek. Persoonlijk vind ik Ubuntu en Majaro allebei geweldig overigens. En Pop! OS zou zonder Ubuntu overigens niet eens bestaan.

Dus ik zou gewoon ophouden met piepen over initiatieven van hardwerkende bedrijven en de mensen achter deze bedrijven om te proberen met een Linux gebaseerd product ook hun boterham te kunnen betalen.

Edit, sorry, ik wilde je niet aanvallen, ik voel alleen zoveel negativiteit in deze threads hier. Ik ben het ook wel eens niet eens geweest met Ubuntu, maar ze luisteren tot nu toe altijd goed naar gebruikers en doen concessies die imo ergens op slaan.

[Reactie gewijzigd door teek2 op 23 april 2020 16:00]

Ik zie dit niet als piepen maar het delen van mijn persoonlijke voorkeur? Het komt op me over dat je je hierop aangevallen voelt wat ik niet goed kan begrijpen.

Ik waardeer de energie die canonical stopt in haar producten en denk dat zonder canonical het Linux landschap zich anders had gevormd. Dat wil niet zeggen dat ik het eens ben met alle keuzes die canonical maakt en het product die ze leveren maar fantastisch moet vinden.

Ik juich het alleen maar toe dat meer bedrijven Linux als middel gebruiken om hun boterham te verdienen. Vanuit mijn beroep houd ik me daar ook mee bezig.
Ik gebruik ook al jaren Manjaro waardoor ik andere distro's niet meer volg maar Pop! Os ga ik toch maar eens bekijken.
Gelukkig is er een grote concurrent welke deze week ook met een release komt:
Fedora Linux

Alle problemen van Ubuntu zijn op te sommen als: Not Invented Here -syndroom. Daarom ben ik twee jaar geleden ook overgestapt naar Fedora. Een distributie die veel meer gestroomlijnd is en die veel beter aansluit op de projecten waar het hele Linux ecosysteem uit bestaat.
Ik werk al jaren op Ubuntu, en alhoewel het prima bevalt kriebelt het wel om eens te distrohoppen. Ik gebruik m'n laptop echter wel voor werk, dus het belangrijkste blijft wel dat het blijft werken.

Dat gezegd hebbende vind ik Fedora een enge stap om te zetten omdat voor veel applicaties wel debs of PPA's zijn, maar geen RPM's. Hoe ervaar jij dat? En gebruik je Fedora ook voor je werk of is het een thuis/hobbycomputer?
Ik gebruik Fedora privé en zakelijk.

Met rpms ben ik nog nooit iets tekort gekomen. Omdat Fedora direct gesteund wordt door Red Hat, heeft het zakelijk bijna meer ondersteuning dan Ubuntu. DaVinci Resolve is bijvoorbeeld officieel alleen ondersteund op rpm-gebasseerde systemen.

Daarnaast is het gebruik van PPA's een stuk minder belangrijk. Fedora heeft een veel snellere release cycle dan Ubuntu, dus je zult niet vaak repositories hoeven toevoegen. De enige die wel aangeraden is, is RPM Fusion, wat een soort van onofficiële broertje is met alle niet-vrije software. Hier staan de laatste NVidia drivers en dergelijke.

Op pkgs.org of Packages kun je zoeken naar applicaties en libraries mocht je van tevoren willen weten wat beschikbaar is.
Ik stuiter de hele tijd tussen Windows en Linux, eerlijk gezegd Windows en Ubuntu. Naar aanleiding hiervan ben ik geneigd om Fedora eens te proberen om te zien wat er eventueel nog ontbreekt of echt beter is dan zowel Ubuntu als Windows. Een specifieke vraag: ik heb het op Ubuntu niet voor elkaar gekregen om fatsoenlijk met mijn monitors te werken: Mijn laptop heeft een 4k-scherm waardoor ik die moet schalen, maar ik sluit monitors aan die wel een normale hoeveelheid ppi hebben. Die combinatie werkt in Windows prima, liefst zelfs met fractional scaling. Mijn monitor staat op 100% en mijn built-in scherm op 175%. Ik kan dan zelfs de monitor loskoppelen en verderwerken zonder 10% kans op kernel panic, iets wat op Ubuntu niet zo was. Heb je hier bij Fedora ervaring mee?
Dan moet ik je een lastige vraag stellen, welke graphics kaart heb je?

Als dit een NVidia kaart is.... Dan moet je dit fragment maar even zien.

Als je multi-monitor fractional scaling wilt, dan moet je in principe gebruik maken van Wayland. Dit is nog geen standaard onderdeel van Ubuntu, maar het komt al wel standaard met Fedora mee. Dus in theorie zou jouw setup met Fedora veel beter werken...

zolang je geen NVidia kaart hebt, want NVidia ligt wederom dwars en dan zal je noodgedwongen gebruik moeten maken van Xorg, zonder multi-monitor fractional scaling.

Heb je een Intel of AMD kaart, dan zal Fedora waarschijnlijk direct uit de voeten kunnen met multi-monitor fractional scaling. Hier is een hele uitgebreide documentatie over hoe en wat, welke ook redelijk aansluit op Fedora:
https://wiki.archlinux.org/index.php/HiDPI
Ik heb inderdaad de classic Intel + NVidia combinatie en ben wel op de hoogte van de problemen met NVidia... heb daar alleen bij de aanschaf geen rekening mee gehouden O-)

Misschien komt het nog goed als ik het probeer met de NVidia-kaart helemaal uitgeschakeld, maar volgens mij kwam ik dan weer tegen andere problemen aan. Ik heb in ieder geval wel vaker op die pagina gezeten inderdaad.
O, daar kunnen twee andere problemen mee zijn

- Mogelijk is jouw HDMI-out gelast aan je NVidia kaart, in welk geval je geen externe monitor kunt gebruiken zonder de kaart aan te hebben
- Waarschijnlijk is je performance zonder NVidia bagger. Het idee van Optimus is dat je een degelijke kaart hebt voor 3D rendering, en een licht dingetje voor browsen. Als je nu op dat lichte dingetje wilt gaan gamen, dan ziet Counter Strike eruit als een dia show van de München gijzeling.
Ik gebruik deze vooral voor werk, en ik doe geen grafisch werk, dus dat zal minder een probleem zijn. Ik wil wel graag 3 monitors aansturen incl. de built-in. Ik heb een HDMI poort maar ook 2 Thunderbolt poorten, dus er zijn verschillende opties. Ik heb niet helemaal systematisch onthouden welke combinaties last hadden van welke symptomen.
Op dit punt zou ik je adviseren om Fedora op een USB Stick te zetten en het gewoon even uit te proberen. Bevalt het niet reboot je en is alles weer naar het oude. Uiteindelijk is iedere situatie net weer anders.
Mocht je het getest hebben en je nvidia kaart uit willen schakelen, ik doe dat als volgt op de Dell en de Mi Notebook Pro welke ik heb, beiden met een nvidia MX kaart:

1) Deinstalleer de nvidia driver `xorg-x11-drv-nouveau`
2) Zorg ervoor dat dit module uit je initramfs gaat door het volgende toe te voegen aan een nieuwe config file:
$ sudo echo 'omit_drivers+=" nouveau "' > /etc/dracut.conf.d/blacklist-nouveau.conf
3) Genereer een nieuw initramfs:
$ sudo dracut -f /boot/initramfs-$(uname -r).img $(uname -r)
4) Voeg de "nouveau" module toe aan de kernel blacklist, voor het geval dat `xorg-x11-drv-nouveau` met een update later weer terugkomt:
$ sudo echo 'blacklist nouveau' > /etc/modprobe.d/blacklist-nouveau.conf
5) Reboot je machine

Dit doe ik standaard op de twee machines welke ik heb met een Intel en nvidia kaart, puur omdat ik de nvidia kaart niet gebruik en niet nodig heb, en omdat deze met bepaalde software zorgt voor crashes of vreemde zaken.
Ik heb een beetje hoop met 20.04, omdat hier een paar extra opties zijn in de display instellingen.
Maar de ellende met X is dat de view port 1 geheel is. Dus je scaling geldt voor je hele viewport. Dus geen optie om per monitor scaling in te stellen. Dit is niet distro afhankelijk, maar ligt aan de manier waarop de software in de basis werkt.

Maar mijn ervaringen zijn enkel gebaseerd op de vorige LTS (ik weet dat Wayland wat opties had, maar die had weer andere tekortkomingen (erg buggy)).
Edit: toevoeging mbt meerdere schermen en mix HiDPI.

Volgens mij ondersteund Ubuntu Mate HiDPI, heb het iig vanaf de 18.04 in de blog posts zien verschijnen.
Misschien het uizoeken waard.

https://ubuntu-mate.org/b...ate-bionic-final-release/

Edit, toevoeging: op werk gebruiken collega's en ik over het algemeen Ubuntu Mate 18.04 of hoger, op laptops met hogere PPI dan de extra beeldschermen die we aansluiten (HDMI, micro HDMI, USB-C -> HDMI, van alles en nogwat).
Bij het ontkoppelen van de extra schermen was er op eerdere versies van Ubuntu wel eens kans op gekke artifacts maar voor zover ik weet speelt dit niet meer. Gebruik zelf de i3 window manager waarbij deze artifacts helemaal niet meer voorkwamen bij het aansluiten en ontkoppelen van extra schermen met afwijkende PPI.

---

Over NVIDIA, ik gebruik alleen Linux en speel hier CSGO en wat andere titels op die goed draaien via Proton. Ik en mensen die ik ken hebben en hadden (ik) altijd struggles met drivers.

Ben sinds een jaar over op een GTX 1070 en merk dat de drivers voor NVIDIA stukken beter zijn.
Waar ik eerder gekke artifacts en volledig zwarte textures had, met PPA's aan het rommelen was om de performance op peil te krijgen voelt het nu als een prima bak om op te gamen.

Het fragment uit 2012 in een andere reactie is niet meer van deze tijd. In een jaar kan er zelfs veel veranderen qua drivers, development voor Linux qua gaming graphics drivers staat echt niet stil.

[Reactie gewijzigd door Maggotcarrier op 23 april 2020 19:20]

Als jij Fedora overweegt: Fedora heeft een typsysteem waarbij jij, als jij bijvoorbeeld de "-toets op jouw toetsenbord indrukt, er al een schuin streepje ontstaat op het scherm.

Aan de ene kant is dit super handig, maar met sommige applicaties, zoals Geany, zorgt dit voor problemen. Met Geany kan ik in Fedora geen tekens produceren zoals é en û, omdat Geany het typsysteem van Fedora niet ondersteunt.

https://www.reddit.com/r/...lde_or_other_diacritical/
https://forums.fedoraforu...roduce-special-characters

Voor de meeste mensen zal dit een klein probleem zijn, maar als jij iemand bent die heel intensief gebruikmaakt van Geany (zoals ik), dan is deze fout onacceptabel.
Fedora heeft helemaal geen snellere release cycle dan Ubuntu.

Je voorkeur uitdragen hoeft niet ten koste gaan van correcte informatie verschaffen hoor. Ik ben het hoegenaamd niet eens met je NIH slogan en nog minder met je idee over zakelijke support maar goed, je kan je fulltime bezig houden met het ontkrachten van die FUD.
Ik gok dat @Eonfge bedoelde dat Fedora meer upstream versies uitgeeft. Ubuntu (Canonical, eigelijk) doet vrij veel "cherry picking". Fedora doet dat minder.
Debs kun je gewoon op een fedora installeren! Op elke distro eigenlijk. Dat kan geautomatiseerd met alien, zet een deb om naar rpm: https://www.systutorials....l-deb-packages-on-fedora/

Of, je extract de deb (typ in de terminal: “ar x” Ar is een tool die je moet installeren, en x staat voor extract), en dan krijg je twee .tar.* bestanden. Die untar je met tar -xf. Dan krijg je een aantal mapjes die je in de vergelijkbare root folders moet droppen, DOE DIT ALLEEN ALS JE WEET WAT JE DOET.

[Reactie gewijzigd door dec0de op 23 april 2020 10:39]

Waarom geen Debian?
Omdat Debian een volwaardig Ubuntu alternatief is, zonder het Fedora gedoe.
Precies om bovengenoemde redenen vind ik Ubuntu geen fijne distro om mee te werken. Op mijn werk hebben we voor een aantal R&D toepassingen wat quasi-embedded control systemem op basis van x86 draaien. Daar was voordat ik er kwam werken al voor gekozen. Omdat het R&D spul is bestaan er verschillend generaties die niet allemaal op dezelfde Ubuntu versie kunnen draaien. Het is echt een drama met omdat elke LTS release weer vanalles overhoop gooit zonder dat er een duidelijke reden voor is of dat er echt vooruitgang mee wordt geboekt. Daarnaast lijkt het dat Canonical vooral bezig is om eigen ontwikkelde alternatieven te pushen. Laat duidelijk zijn dat daar an sich niks mis mee is, maar een duidelijke visie is naar mijn mening bij Canonical niet aanwezig.

Persoonlijk ben ik meer fan van Fedora & CentOS (& Red Hat).

Dit is overigens een probleem die je overal in de OS community terugziet. Hoeveel REST API frameworks bestaan er bijvoorbeeld inmiddels voor Python ?
Typisch aan Linux zijn de 'oorlogen'. Veel te verhitte debatten over keuzes. PPA, Snap, Mir, whatever. Iedereen zit in een kamp, een normaal gesprek lijkt niet mogelijk.

En in deze review proef je dus ook sterk de voorkeur van de reviewer. En het goedpraten wat in alle linux-reviews zit:
er is geen app = er is een browser-versie
het bestaat niet = er is een alternatief
het werk niet goed = je kunt een shell-extensie / app installeren die het fixt
het is lastig of ingewikkelt = voor programmeurs geen probleem, voor gemiddelde gebruiker juist prettig dat het onzichtbaar is/ geen keuze
het is onduidelijk = op Windows is het nog erger

Deze review heeft de interessante invalshoek om te kijken of je er goed mee kunt thuiswerken. 'werkt dat?' Goede vraag, maar wat is het antwoord en voor wie?

Mijn vraag is: wat wil dit OS zijn? Want als het bedoeld is voor tweakers is bluetooth-sores met microfoons overzetten en input-output schakelborden in beeld misschien wel te verkroppen. Maar als het een gebruiksvriendelijk plug and play consumenten-OS wil zijn is het toch gewoon een zwaar minpunt als je geluid niet gewoon werkt. Wanneer 'kan je online samenwerken?' de vraag is, ga dan verder, want wie Teams gebruikt, kan die ook OneDrive installeren? En Office? En heb ik er dan nog wat aan of werkt videobellen via allerlei apps uitstekend, maar is echt online samenwerken in praktijk niet te doen? Tenzij je collega's en andere partners ook met Linux werken?

Het gaat mij niet om zinloze kritiek op Ubuntu, maar de eeuwige riedel dat het in principe werkt, maar niet echt want drivers / browsers / apps / xxx - daar schiet ik in praktijk niets mee op. Vergelijk het dan echt systematisch met Windows en Mac - die zijn ook niet overal even compatible. Wat win ik en wat verlies ik?

[Reactie gewijzigd door brabbelaar op 23 april 2020 13:43]

Dat "goedpraten" (ik noem het liever denken in oplossingen) komt ook gewoon voor bij gebruikers van andere OSen zoals macOS en Windows. Daar ontkom je niet aan. Bijvoorbeeld het installeren van WSL (wat prima gebruikt kan worden voor development, waar de review aan voorbij gaat) is een fluitje van een cent. Toch moet je dat wel even doen. En het moet mogen van IT.
Dat goedpraten gebeurt zeker, maar ik zou toch liever een review lezen die dat niet doet.
Ik heb graag een review die mogelijke problemen, met mogelijke oplossingen aankaart. Als er workarounds zijn bij hardware, wil ik die ook weten. Met software is niet veel anders.
Bij mij thuis doet mijn zoontje sinds een maand al zijn schoolwerk op 20.04. Geen issues, veel werk doet hij in de browser en contact met de klas gaat via MS Teams. Hoofdtelefoon er in en er uit geeft meteen duidelijk de opties waar je het geluid heen wilt hebben. Het werkt gewoon.

Wat win je? Geen tracking, dezelfde dev omgeving als je op de server hebt, niet de vertragende factor van WSL. Vooral dev dingen. Maar wat verlies je? Office 365 native apps (op Teams na), dat mis ik wel echt. Niet dat het (helaas) anders een optie voor mij was, IT managed mijn hele Windows laptop inc de verplichte VPN software...
Over het algemeen werkt Ubuntu (of een van de varianten) gewoon. Ze waren de eerste die begonnen met 1 downloadbare cd iso en de rest online te installeren ipv de 6 cd's ik noem een Suse.
Nieuwere versie van de webbrowsers volgen vlot, ppa's zijn alleen nodig als je dat heel erg graag wil.
Ik heb sinds lange tijd KDE geïnstalleerd, dat werkt nu wel grappig alleen de widgets zijn niet echt geweldig uitgevoerd. Aan Gnome 3 valt standaard iets te weinig naar eigen smaak in te stellen.
De klok bovenin het midden is irritant.
Als ik t me goed herinner had ik Debian ook vanaf 1 CD geinstalleerd, voordat Ubuntu bestond.
iig hier lijkt dat idd gewoon mogelijk te zijn geweest.
En de rest idd installen met het toen nog bijzondere/geroemde apt.
Zo lang ik openSUSE ken (versie 9.1?) is het al mogelijk om een Internet-install image te downloaden. Ze waren wel de eerste die massaal CD’s verscheepten.
Het klopt dat Ubuntu in het verleden vele keuzes heeft gemaakt waar je vraagtekens bij kunt zetten, en ik ben zelf ook nooit een fan geweest van de distro. Maar de laatste jaren zijn ze wel aan het verbeteren. Deels ook omdat het financieel niet meer haalbaar was om eigen alternatieven te blijven ondersteunen zonder breed gedragen ondersteuning vanuit de community.

MIR is ondertussen afgevoerd ten voordele van Wayland, Upstart is vervangen door systemd en ook gnome is opnieuw de default desktop omgeving geworden.

Maar, het is een redelijk gebruiksvriendelijke distributie en ze hebben, zeker in de beginjaren met hun gratis CDs/DVDs, bijgedragen aan het verspreiden van Linux op de desktop.
MIR is niet afgevoerd en wordt straks misschien wel de beste mogelijkheid voor kleine DE om Wayland support te krijgen... Wayland staat intussen haast nergens overigens, we zijn 8 jaar verder.

Systemd kwam na Upstart en daar is upstream Debian gevolgd... maar het NIH-verhaal wordt altijd verweten aan Canonical uiteraard.

Unity heb je gelijk. Jammer, vond het een geweldige DE al ten tijde van de netbook remixes. Had ook dat telefoon verhaal wel willen verder zien gaan. Wie weet wordt PinePhone iets.
Ik dacht dat het idee achter Mir was, dat het ook kon draaien op closed source GPU drivers zoals je die vindt in Android en andere embedded systemen.
Daar kan je idd vraagtekens bij zetten, en achteraf was dat ook geen succes.
Maar in een alternatief universum zouden ze daarmee mss een grote markt hebben kunnen vinden.
Tenminste, ik begrijp ook wel dat ze op eoa manier geld proberen te verdienen.
Vergeten maar mss streefden ze met Mir ook lockin na, dat zou dan wel nasty zijn en is natuurlijk kansloos, met al die goeie alternatieven.
Ik gebruik Kubuntu sinds de Beta release. Nog niet één snap geïnstalleerd, omdat ik niet onder de indruk ben van Snap en Flatpack. Gewoon alles installeren via Synaptic.

Ik vind Ubuntu not steeds de meest gebruikersvriendelijke distro, sorry dat ik besta!
Snap/Flatpak heeft ook weinig voordelen (en vooral nadelen) voor de user zelf, als ik t goed begrijp.
Het grote voordeel is dat sommige ontwikkelaars daar makkelijker een pakket voor kunnen maken.
Daarbij wordt het voordeel voor de user, dat ie bepaalde software iig nog als Snap/Flatpak kan vinden en installeren, in plaats van helemaal niet.
Dus ja zolang je alles in Synaptic kan blijven vinden, zou ik dat zeker blijven doen.

@_Peter2_, ja dat is zeker waar, al zou ik dat scharen onder "dat sommige ontwikkelaars daar makkelijker een pakket voor kunnen maken".
Is een ontwikkelaar in staat voor jouw distro, native pakketten netjes te bouwen/onderhouden, dan zijn upgrades ook geen probleem. Maar dat is vaak niet zo.

[Reactie gewijzigd door N8w8 op 24 april 2020 17:01]

Voordeel van snaps voor de gebruiker is dat je geen last hebt van broken dependancies bij een updrade van je distro.
Je klaagt dat Ubuntu dingen ontwikkeld voor zichzelf en klaagt daar weer over dat ze niet buiten Ubuntu te vinden zijn? 8)7
- Het gebruik van snaps pushen terwijl er zoveel betere alternatieven zijn en vrijwel niemand anders snap gebruikt.
- Hetzelfde geld voor Mir, wie gebruikt dit buiten Ubuntu distros?
- ZFS toevoegen op basis van een oude kernel met allemaal backports, waardoor niemand meer begrijpt of en waarom hardware wel of niet werkt op hun eigen distro.
- PPA's zouden verboden moeten worden. Het gebruik ervan kan echt je hele systeem slopen of conflicten met de huidige pakketten veroorzaken.
- LTS releases naast de 'rolling' releases, terwijl die laatste dat gewoonweg niet zijn. Waarom dan niet gewoon een echte rolling basis zoals bij Arch Linux (of Manjaro) en één LTS release?
Welke is er beter dan? Flatpak? Ik vind Snaps erg goed werken als ze er zijn. Bovendien was Ubuntu eerder met Snap geloof ik. Beter dan losse Debs met dependency hell is het sowieso wel.

ZFS is iets waar heel veel om gevraagd wordt in server wereld. Ubuntu verdient vooral geld in de servermarkt. Daar lezen mensen waarschijnlijk gewoon patchnotes om te kijken 'of hun hardware werkt'.

Wat sloopt PPA precies? Ik vind het perfect om een repo toe te kunnen voegen en updates te kunnen ontvangen.

Oh jee Arch rolt sneller dan Ubuntu...
[...]
Ik snap ook echt niks van het moederbedrijf van Ubuntu. Hun Unity Shell is mislukt, cloud diensten komen niet van de grond, hun Wiki/documentatie is een puinhoop en ze lijken keuzes te maken die niet echt spreken in voordeel van de Linux communitie. Dan heb ik het nog niet gehad over hun flavors en server variant.
Ubuntu verdient vooral geld in de server markt. Ze krijgen een cent elke keer als iemand een Ubuntu aanzet in een clouddienst. Dat is waar ze geld verdienen. En ik heb zelf ook Ubuntu als server draaien thuis, en het draait als een tierelier. Alle software werkt direct, bugs zijn uit de LTS versies, updaten zonder reboot, en Gratis! als consument.
Flatpak was eerder, het hete in het verleden xdg-app (2004). Dus misschien een idee om beter te kijken wat de verschillen zijn voordat je zo'n sterke voorkeur uitspreekt. Ik zou zeggen, check Flatpak maar even voor de zekerheid, je weet maar nooit hoelang Snap nog blijft, aangezien de meeste Canonical pushed projecten falen (Unity, Mir, upstart, just to name a few, AppArmor zou ik er persoonlijk ook bijzetten aangezien het zwak is vergeleken met SELinux).

Heb je een bron voor het onderstaande?
Ubuntu verdient vooral geld in de server markt. Ze krijgen een cent elke keer als iemand een Ubuntu aanzet in een clouddienst.
xdg-app kwam na snap
december 2014 - snap
2004 - xdg-app
september 2014 - Flatpak

Of heb jij andere info? :)
Ik baseer me ook maar op podcasts en "het internet"en daar wordt toch altijd gesproken over 2015.
Maar goed, als we xdg-app meerekenen neem je ook Click packages mee en dan is het helemaal geen discussie meer.

Niet dat het me veel uitmaakt hoor, maar die NIH situatie wordt vaak erg éénzijdig belicht. Kijk naar systemd.
Mir wordt niet meer gebruikt door Ubuntu en niet meer gepushed. Alle resources gaan nu ook gewoon naar Wayland.
MIR wordt nog gewoon ontwikkeld en aangeboden door Canonical binnen Ubuntu.
Dat snap gedoe vind ik ook een groot nadeel. Steeds meer apps zijn alleen als snap beschikbaar, zelfs kleine commandline apps die hier helemaal geen baat bij hebben. Zelfs als je snapd probeert te verwijderen, gebruikt hij het nog voor allerlei processen. Het probleem dat ik heb met snaps is tweeledig: De verschillende versies van libraries in verschillende snaps maakt het intelligent sharen van geheugen onmogelijk, en kost meer diskruimte. En bovendien is het juist minder voor de beveiliging: Als je op een gewoon Linux systeem een vulnerability hebt in een veelgebruikte library als OpenSSL hoef je die 1x up te daten en klaar, al je apps gebruiken de fix. Nu ben je afhankelijk van alle maintainers van alle snaps die je gebruikt voor het helemaal opgelost is.

En inderdaad, het "not invented here" is super irritant aan Ubuntu. Het werkte niet met Mir, niet met Unity, niet met UpStart... En toch proberen ze het weer met die snaps.

De sandboxing ervan vind ik wel een voordeel maar ze gebruiken het nu echt voor alles en nog wat dat hier geen baat bij heeft. Bovendien zijn er meer manieren om dit te bewerkstellingen zoals AppArmor/SELinux.

Ik ben voor mijn servers nu helemaal overgestapt op Alpine. Veel lichter en efficienter dan Ubuntu. Echt alleen installeren wat je zelf nodig hebt en verder helemaal niks. Het was echt een verademing.

[Reactie gewijzigd door GekkePrutser op 23 april 2020 14:19]

Als je op een gewoon Linux systeem een vulnerability hebt in een veelgebruikte library als OpenSSL hoef je die 1x up te daten en klaar, al je apps gebruiken de fix. Nu ben je afhankelijk van alle maintainers van alle snaps die je gebruikt voor het helemaal opgelost is.
Ik dacht dat een van de geprezen "voordelen" van snaps/snapd was dat je resources onderling kon delen, en dat het systeem als het merkte dat 2 snaps "libssl.so.1" nodig hebben bijvoorbeeld het OS deze aan beide snaps toekent, zodat 2x downloaden en installeren niet nodig is.

Tenminste, zo is het me door snap-fanboys uitgelegd in een chatroom een maand of wat terug.. Ik gebruik zelf Fedora met een enkele Flatpak applicatie, vandaar.
Waarom dan niet gewoon een echte rolling basis zoals bij Arch Linux
Ik heb een tijd Arch linux gedraaid, en hoewel ik zaken als pacman erg prettig vind werken heb ik het grootste probleem met de rolling releases. Niet zozeer dat ze rolling zijn, maar eerder dat de migraties tussen major versies gewoon te wensen over laat.

Zo had ik een servertje draaien op Arch, met als basis een LDAP auth. En tijden zo'n rolling release kwam er doodleuk een major update van Berkley DB binnen, zonder migratie. Resultaat; authenticatie wat niet meer werkt en username resolving op het filesystem stuk.

Live USB nodig gehad om het spul weer up-and-running te krijgen.

En dit was niet het enige incident.
Dus rolling releases zijn leuk, mits goed uitgevoerd.
(Natuurlijk was het mijn eigen schuld om een distro met rolling releases te gebruiken op een server. Toch maar voor safe gegaan en debian gepakt).

Maar het is ook niet leuk als je een halve dag kwijt bent om je werkstation weer te moeten fixen, omdat X weer eens niet fatsoenlijk up komt, dus ook daar maar voor safe gegaan en Ubuntu geinstalleerd.
Eens. Voor servers vind ik Arch toch niet het meest geschikte systeem, mede door de onvoorspelbaarheid van updates.

Ik gebruik al 20 jaar Linux voor zowel m'n desktop als server omgevingen en ben 4 jaar geleden van Ubuntu afgestapt. Waarom? Ik kreeg een pesthekel aan de halfjaarlijkse release cycle die toch telkens weer wat kleine irritaties en probleempjes veroorzaakten, alsmede het feit dat ik toch wel van bleeding edge software houd.

Als desktop ben ik zeer tevreden over Arch Linux, in de 4 jaar die ik het nu gebruik heb ik eenmaal wat issues gehad met ZFS op m'n eigen systeem doordat de kernel module nog niet compatible was met de laatste release.

Verder super stabiel als je weet wat je installeert en hoe je je systeem configureert. Moet er wel bij zeggen dat ik Ubuntu wel aanraad voor mensen die nog nooit met Linux in contact zijn gekomen, heb toch aardig wat vrienden overgezet die zonder problemen goed kunnen werken met Ubuntu.

Linux ftw!
Alle nadelen die je opnoemde zijn optioneel. Je hoeft snapd niet te gebruiken, net als MIR, ZFS en de PPA's. Eerlijk gezegd vind ik snapd wel handig en alle PPA's die ik gebruik slopen mijn systeem niet. Het is wel zo dat je met PPA's een hoop extra troep meekrijgt die je eigenlijk niet nodig hebt. Aan de andere kant is het voor de beginnende en gemiddelde gebruiker wel handig, je weet dat je bij een correcte PPA het gewoon werkend hebt.

Je kunt het natuurlijk ook zien dat Ubuntu wat innovatiever is en af en toe een bommetje opgooit.
PPA's zijn juist een mooie toevoeging aan APT! Ik gebruik ze heel veel. Ik heb er nog nooit problemen mee gehad. Het mooie is, als je dat wel hebt, je gewoon ppa-purge kunt gebruiken om de boel ongedaan te maken.

Verder heeft Ubuntu denk ik vooral op de desktop Linux als OS meer op de kaart gezet. Canonical heeft er ongekend veel geld in gepompt.

Elke distro maakt z'n eigen keuzes. Zo ook Ubuntu. Dat jij dat niet begrijpt kan, niet iedereen kan het eens zijn met de koers van een distro.
Gnome vs KDE, Arch vs Ubuntu, Vim vs Emacs. Over smaak valt niet te twisten.

Rolling release distributies hebben veel nadelen, ook mbt de stabiliteit. Het kan zomaar mislopen, en dat wil je op een productiesysteem niet (de ironie mbt AUR en PPA in deze context mag dan ook niet ontgaan). Als je meer up-to-date software wilt draaien op Linux, en je wilt een toch een Debian-based systeem, kun je voor Debian Testing/Unstable gaan, of de op gerelateerde Ubuntu versies. Zo is Kali Linux ook gebaseerd op Debian Testing, en die gaat ook regelmatig stuk.
PPA's moeten een keus blijven.
Je wordt ook duidelijk gewaarschuwd voor het gevaar, maar als hobbyist wil ik nog wel eens experimentele programma's installeren, als het dan misgaat is het mijn eigen schuld.
Aam wie OP leest: laat je niet misleiden door deze gefrustreerde FUD-verspreider, maar ontdek het OS zelf. Meer energie kan ik er niet meer insteken.
ik heb regelmatig ppa's geïnstalleerd en ben zeker geen ubuntu (linux) guru, als je 10 minuutjes tijd neemt om even te lezen wat een bepaald package is of doet dan weet je of het past binnen jouw ervarings-niveau en anders zet je gewoon een snapshot terug en begin je opnieuw.

ik denk (grotendeels) dat ik anno nu liever een community snap of flatpack zou installeren dan een PPA maar desondanks denk ik dat ubuntu vooral voor mainstream een erg gebruiksvriendelijk OS is, veel meer dan de manjaro's en dergelijken,

En dan dat geklaag over de 'flavors' er is maar één flavor en dat is de gnome editie de rest is allemaal werk van mensen die het beter menen te weten dan de devs bij cononical. een andere schil "kde lxqt mate of anderen) een andere default package set ubuntu studio / edubuntu het komt allemaal uit de community en werkt allemaal grotendeels op dezelfde basis.

en dat er een verschil is tussen ubuntu server en ubuntu desktop? is dat echt zo vreemd?
denk alleen al aan de proces scedular in de kernel die is voor een server wezenlijk anders dan voor een desktop.. dan kijk je nog naar beveiligingslevels en features die ook wezenlijk van elkaar moeten verschillen.
- Het gebruik van snaps pushen terwijl er zoveel betere alternatieven zijn en vrijwel niemand anders snap gebruikt.
Welk alternatief met hetzelfde gebruikersgemak heb je dan?

- Hetzelfde geld voor Mir, wie gebruikt dit buiten Ubuntu distros?
Ondanks dat de plannen er ooit waren, hebben ze Mir nooit geforceerd, dus je argument gaat niet op.

- ZFS toevoegen op basis van een oude kernel met allemaal backports, waardoor niemand meer begrijpt of en waarom hardware wel of niet werkt op hun eigen distro.
Wat bedoel je hier nou precies mee? Ik zie het probleem niet van ZFS op oudere kernels builden. Nog nooit heb ik sinds Ubuntu 14.04 backports hoeven te gebruiken voor de installatie van ZFS. ZFS, SPL en DKMS was alles wat je nodig had en zelfs DKMS hoeft tegenwoordig niet meer.

- PPA's zouden verboden moeten worden. Het gebruik ervan kan echt je hele systeem slopen of conflicten met de huidige pakketten veroorzaken.
Klopt, daarom moet je er ook vanaf blijven als je er geen verstand van hebt. Community maintained packages is iets dat je op vrijwel elke andere distro tegenkomt en op elke andere distro dezelfde risico's meebrengt. Dat jij of wellicht anderen er niet goed mee overweg kunnen betekent niet dat het maar gewoon verboden moet worden. Het moge duidelijk zijn dat je niet zomaar community-backed sources moet vertrouwen.

- LTS releases naast de 'rolling' releases, terwijl die laatste dat gewoonweg niet zijn. Waarom dan niet gewoon een echte rolling basis zoals bij Arch Linux (of Manjaro) en één LTS release?
Snap je de definitie van een rolling release distro? Dat is Ubuntu namelijk niet en dat beweren ze ook niet. Ubuntu werkt volgens een release schema, iets dat volledig tegen het principe van rolling release in gaat. Kleine iteraties van een half jaar waarin flinke verbeteringen en stabiele experimentjes doorgevoerd worden om vervolgens in volwassen staat te verwerken in een LTS release is heel normaal. Dat zie je bij heel veel open-source projecten.
Desktopomgeving-warwise kwam ik net deze enquête van Canonical tegen die anderhalve dag geleden gedeeld is met de rest van de wereld. Daar komt in ieder geval uit naar voren dat niemand het ooit eens is (21.872 respondenten).
79,5 procent gebruikt officiële Ubuntu
16,8 procent Kubuntu
14,9 procent Xubuntu
12,3 procent Mate
9 procent Lubuntu
Meeste reacties uit Europa (51,1 procent) daarna Noord Amerika, 22,4 procent.
90,5 procent houdt van of is dol op Ubuntu, dus wel enige bias ;)
Snaps: 30,1 procent negatief; 33,5 neutraal; 36,3 positief.
Verder nog veel andere interessante inzichten, over oa. AI en machine learning en IoT, en uiteraard bekende applicatieverzoeken, zoals Adobe suite, Autodesk, Mathworks, en Microsoft Office-applicaties.
Het geheel kun je hier lezen:
https://ubuntu.com/blog/ubuntu-20-04-survey-results
Ik vind al die negativiteit hier in de reacties richting Ubuntu zwaar overdreven.

Sinds 1999 hoop ik al dat Linux echt doorbreekt op de desktop wereldwijd en Ubuntu is nog steeds goed bezig daar mee.

Door de jaren heen heb ik ook Ubuntu gebruikt voor alles wel, van Desktop tot firewall tot streaming media devices die nu nog steeds draaien in winkels wereldwijd. Ik gebruik *BSD UNIX en ik gebruik diverse andere Linux based distributies.

Geen andere distributie is het tot dusver gelukt om zoals Ubuntu op grote schaal de Linux desktop experience en Linux naar gebruikers te brengen en daar kan ik alleen maar blij om zijn. Dit is wat wij allemaal willen; zoveel mogelijk gebruikers Linux laten gebruiken i.p.v. Microsofts besturingssysteem.

Canonical probeert mee te komen met de tijd en probeert allemaal nieuwe dingen wat hartstikke goed is. RedHat doet het met Fedora en met de eigen producten voor RHEL, (Open)SUSE doet het ook en dat is allemaal goed en zo ook de andere distributies. Veel dingen zoals Unity zijn helaas mislukt maar als men niets nieuws probeert blijven we allemaal hangen in een verouderde Linux ervaring van de vorige eeuw.

Als ik heel eerlijk ben kan ik over alle Linux distributies en desktop omgevingen wel iets vinden om over te mopperen. Geen is echt perfect maar het mooie van al die distributies is dat je ze allemaal uit eindelijk wel naar je hand kan zetten.
Wat is het nut van al die verschillende versies? Waarom niet gewoon bij 1 houden? Windows en MacOS komen toch ook maar in 1 variant?
Dat komt door de manier waarop linux is opgebouwd. Strikt gekeken is linux enkel de linux kernel, alles er omheen zijn losse onderdelen die bij elkaar worden gezet.

Zo zijn er in de loop der tijd veel verschillende Desktop Environments (DE's) gemaakt die allemaal aan populariteit hebben gewonnen doordat ieder net wat andere keuzes maakt. Kwa uiterlijk maar ook kwa functionaliteit. Dat is mooi want zo kan je zelf een DE kiezen die je helemaal ligt, ik heb bijvoorbeeld echt een hekel aan gnome en vind KDE veel logischer.

De organisatie achter Ubuntu kiest voor zijn hoofd lijn voor Gnome, dit is beschikbaar onder Ubuntu. Alle andere varianten hebben andere DE's die ook populair zijn met andere packages zoals een andere bestands verkenner. Dat is dan weer nodig omdat niet iedere DE dezelfde technieken gebruikt.

Samengevat:
Ubuntu levert de andere versies omdat die vraag er eenmaal is, zij maken dan keuzes voor de gebruikers welke packages in de betreffende versie moet zitten zodat je daar zelf niet over na hoeft te denken. Zelf zou ik bijvoorbeeld nooit Ubuntu installeren maar eerder Kubuntu. (Al zou ik het liefst helemaal geen Ubuntu variant gebruiken maar dat is een ander verhaal).
ter aanvulling; je kunt al die verschillende desktop envoirments gewoon langs elkaar draaien; xfce, gnome, kde etc. kunnen gewoon langs elkaar staan. op die manier kun je eenvoudig testen wat 'jouw smaak' is. Zo prefereer ik nog steeds gnome2-achtige stijl; en werk daarom met xfce, vind kde dan weer onlogisch :+ zo heeft ieder eigen voorkeur en smaak :)
Ja dit maar dan letterlijk het tegenovergestelde.

Heb ooit geprobeerd KDE te installeren en kreeg een top blackscreen met een rare driver issue welke me 3 dagen heeft gekost om op te lossen. Mensen die beweren dat je makkelijk van Desktop Environment kan wisselen hebben dit waarschijnlijk nooit icm veel drivers of andere programmeer dependencies gedaan. Bij kde kreeg ik eerst ook nog een leuke error omdat ze een oudere versie van QT runden en die niet compatible was met QT5. Een grote warboel aan rotzooi. Voor alle tweakers die de comment hierboven serieus nemen: Niet doen. Installeer een distro vers en probeer er geen rare conversies mee te doen want alles gaat kapot.
Gnome en mate kan je op dit moment prima naast elkaar draaien.
In theorie werkt alles in Ubuntu prima naast elkaar maar in praktijk worden dependencies niet goed gescheiden / verwijderd, en bij updates en gaat alles na verloop van tijd kapot. Voor het installeren van een nieuwe desktop environment of updaten naar een nieuwe versie kan je vaak maar beter een fresh install doen en altijd backups maken van tevoren want de kans is groot dat er ergens weer eens iets kapot gaat.

Met 20.04 gaat Python2 weg. Opzich heel positief maar alle troep die nog op Python 2 runde zou nu correct geport moeten worden en ik heb grote twijfels of helemaal goed komt.
Er staat toch in het artikel dat je Python2 gewoon kunt installeren?
Ik heb het voornamelijk over de user interface en andere legacy software welke magisch nog steeds draaide in Ubuntu 19.10

Wegens backwards compatibility staan er vaak libraries op waarvan nieuwe devs ook denken "hee leuk ik ga ook oud spul gebruiken" en wanneer je vervolgens port naar een nieuwe Ubuntu versie gaat alles kapot. Als je momenteel Python intikt op Ubuntu krijg je bijvoorbeeld nog steeds automatisch Python2 ipv Python3. Ik neem aan dat dit wegens backwards compatibility redenen is gedaan omdat oude troep nogsteeds "Python" aanroept ipv Python2 want ik zou geen goede reden kunnen bedenken dat ze het anders nog hadden.

Telkens wanneer een Linux distro z'n legacy software eindelijk dumpt vinden ze uit dat ze de settings en parameters en evt andere dependencies niet zo netjes apart gezet hadden als ze dachten en gebruiken ze files en configuraties over het hele operating systeem ipv een eigen kleine aparte ruimte ervoor te hebben. Dit gaat tegenwoordig steeds beter, maar vooral bij het verwijderen van oude troep gaat er echt veel kapot.

Mensen die beweren dat je 1-2 kan overstappen naar een nieuwe distro hebben het waarschijnlijk niet al te vaak gedaan, want na verloop van tijd kan je echt beter gewoon een verse intstallatie doen.

Dit geld deels ook bij Windows trouwens. Ik weet nog dat na verloop van tijd de Windows registry een grote puinhoop werd van keys die nergens toe leidden en niet goed verwijderd waren en andere rare errors. Tegenwoordig is dat met Windows denk ik wel beter omdat ze een "verse installatie" doen bij een grote update en dan opnieuw alles installeren zodat er geen ongebruikte referenties en andere rare troep meer blijft slingeren.

[Reactie gewijzigd door Osiummaster op 24 april 2020 13:28]

Dat hangt heel erg af van de distro die je gebruikt, Ubuntu is hier de uitzondering. In Ubuntu hebben de verschillende varianten eigen repo's waardoor een andere DE installeren een weinig gebruikte optie is, waar je dat soort fouten kunt krijgen omdat bijv. in Kubuntu besloten is QT te updaten, maar in andere Ubuntu-varianten niet.
Andere distro's waar je met één installer alle beschikbare DE's kan installeren, en deze keuze ook expliciet krijgt gaat dit veel beter. In Debian, CentOS en OpenSUSE heb ik meerdere malen andere DE's erbij geïnstalleerd om uit te proberen, zonder problemen.
Al krijg je dan wel een hoop vervuiling met de hoeveelheid packages die je moet installeren, maar als test is dat inderdaad prima. MATE zal je dan ook wel prettig vinden.
Tja op een gemiddeld willekeurig systeem merk je van die vervuiling amper wat.
Nou, d'r zijn wel een paar DBUS conflicten tussen die verschillende DE's.
Dus zit je gnome te werken, en vuurt er een event af waarvoor in DBUS geprobeerd is voor 2 verschillende pakketten hetzelfde event te registreren (kan maar 1x), wordt er een of ander KDE proces gestart, met alle missende configs van dien.

Ik dacht even een leuke base image te maken voor onze werkstations op de zaak. Gnome, KDE en XFCE erop, voor ieder wat wils. Na dagen klooien met wrappers voor DBUS events toch maar besloten de image wat gestroomlijnder te maken en het installeren van afwijkende DE's maar bij de gebruikers zelf weg te leggen.
Zoals Richard Stallman zou zeggen:
I'd just like to interject for a moment. What you're referring to as Linux, is in fact, GNU/Linux, or as I've recently taken to calling it, GNU plus Linux. Linux is not an operating system unto itself, but rather another free component of a fully functioning GNU system made useful by the GNU corelibs, shell utilities and vital system components comprising a full OS as defined by POSIX.
Linux op zich zelf is geen OS.
Veel computergebruikers gebruiken dagelijks onbewust een aangepaste versie van het GNU-systeem. Door een bizarre wending in het verleden is de huidige, meestgebruikte versie van GNU bekend onder de naam “Linux”, en veel gebruikers zijn zich er niet van bewust dat dit het GNU-systeem is, ontwikkeld door het GNU-project.
Zoveel mensen, zoveel wensen?
De een wil een Peugeot en de ander een Mercedes. KDE for nerds (alles instelbaar), Gnome for noobs.

Voor verschillende hardware?
Lubuntu voor oudere systemen (lagere systeemeisen / weinig eye-candy), Ubuntu voor machines met ruim geheugen en een goede grafische kaart.

Overigens een groot misverstand, je kan prima tegelijik verschillende Desktop Environments installeren, en dan kan je bij het inloggen kiezen of je Gnome3 (Ubuntu), LXDE (Xubuntu) of KDE (Kubuntu) wilt gebruiken. Onder de motorkap zijn die systemen gelijk, wat verschilt is de Desktop Environment, die verschillende versies installeren alleen zo'n Environment als default.

[Reactie gewijzigd door Jan121 op 23 april 2020 08:41]

Gnome for noobs? Ik ben geen noob, hoor, maar Gnome bevalt mij wel. Na 20+ jaar klooien met desktop environments ben ik wel redelijk klaar met alles instelbaar te hebben. Ubuntu met standaard Gnome bevalt me, ik hoef niet allemaal knoppen om aan te draaien.
Verschil tussen gebruikers van kde en gnome is er niet hoor. Je kunt al jaren linux draaien en nog steeds de voorkeur hebben voor gnome.

Ik vind persoonlijk wel prettig idee dat gnome gebruikt en dus waarschijnlijk ondersteund wordt door RedHat.
KDE for nerds (alles instelbaar), Gnome for noobs.
Met die uitspraak zou ik erg uitkijken, je jaagt nu veel mensen tegen je in het harnas. Zo gebruik ik zelf zo'n 20 jaar Linux op desktops, laptops en servers. Wat draai ik? Fedora, met GNOME. Waarom? Omdat het niet in de weg zit, en omdat het me niet afleid van wat ik wil doen op m'n machines. KDE is voor mij net een kermis, alles instelbaar en te tweaken, en voor je het weet ben je 8 uur verder met tweaken en heb je niks gedaan, oftwel: verspilde tijd.
Stabiliteit. Iemand die liever een stabiel dan up-to-date systeem heeft kan een aantal jaren op een LTS versie van Ubuntu gaan zitten. Tussen de LTS releases in worden kleine releases gedaan die maar 9 maanden worden ondersteund, deze releases zijn voor de mensen die wel up-to-date software willen hebben.

Microsoft doet bijna exact het zelfde met Windows, zij releasen ook een nieuwe Windows versie om de 6 maanden. Maar Windows doet niet aan LTS releases, een Windows release word maar voor 2 jaar ondersteund, en sommige worden dat 3 jaar als je een enterprise klant bent. Ubuntu daarentegen heeft 5 jaar ondersteuning voor hun LTS release en 10 jaar voor enterprise klanten.
Stabiel kun je het wel noemen. Zelf draai ik al zeker 10 jaar Ubuntu Server LTS versies (zonder GUI) op verschillende server computers. Nou is server computer misschien wat te hoog gegrepen als term.

Om de zoveel tijd schrijf ik een Windows barrel af, dump het in het depot en wanneer de hardware van een Linux server faalt, trek ik een afgeschreven computer weer uit het depot. Dan haal ik de hard disk uit de kapotte server, plaats het in de andere computer.

Even "pruttelen" qua hardware veranderingen en 10 minuten later draait het hele boeltje weer, alsof er niks aan de hand is. En ja, het boeit niet of ik wissel tussen Intel en AMD.

Doe ik al 15 jaar met een mail server. Deze ontvangt updates en migraties naar nieuwere versies van Ubuntu. En wanneer de hardware het opgeeft, is er altijd wel een andere computer beschikbaar van het depot. Baas blij, want budget en dienst word geleverd zonder significante down-time. Zelfs geen mailtje verloren in al die tijd.

Ben dus geneigd om te zeggen dat Ubuntu Server een stabiel produkt is. Natuurlijk, n = 1 maar ik vind het moeilijk om voor te stellen dat ik de enige ben met deze ervaring.
mijn thuis server draait al jaren op Ubuntu server 16.04 zonder GUI, rock solid :)
Hier zelfde ervaring. Mijn thuisserver draait al heel lang LTS. Vooral na de overgang op docker voor alles wat er op draait is het upgraden helemaal pijnloos geworden. De host is een kale LTS met docker, data leeft op twee ZFS pools (SSD pool voor docker, HDD pool voor data) en met compose is alles binnen een paar minuten weer in de lucht.
Same here, werkt echt als een speer. Draai nog wel een PFSense VM, want sommige dingen zijn daar nu net even handiger in te doen.
0Anoniem: 120539
@Tassadar3223 april 2020 11:37
Hier zelfde ervaring. Mijn thuisserver draait al heel lang Windows Hyper-V server. Begonnen in 2009 met 2008 R2, en tussendoor telkens upgrades.
Daarop draaien vrolijk mijn Linux en Windows VM's; deels op storage die door mijn Linux-aangedreven NAS wordt aangeboden.
Die windows barrels zijn dat ook servers met vergelijkbare simpele taken als een mailserver? Anders is het natuurlijk appels en peren vergelijken..
Zoals ik t lees vergelijkt @GeroldM niet stabiliteit tussen Windows/Ubuntu.
Kan me voorstellen zodra een Windows bak te oud is, ie uit productie wordt genomen, ondanks dat ie mss een andere functie had en Windows perfect werkt.
En die kan ie dan als Ubuntu server gebruiken zonder herinstalleren, maar door alleen de schijf over te planten.

Overigens had ik mijn laatste verse Debian install ook rond 2002 ofzo gedaan, en sindsdien alleen maar live upgraden.
Die heb ik ook 4x oid verhuisd naar een andere machine.
Ook nog een crossgrade gedaan van 32 naar 64 bit, op het live systeem, en dan alleen (dacht ik) 1x rebooten om de kernel te vervangen en klaar.

Soms was er door eigen schuld mss wat stuk gegaan, wat ik dan zelf kon herstellen.
En mss was er ook een keer een schijf stukgegaan (vergeten), maar dan hoef ik alleen maar partities te maken, bestanden uit backup overkopieren, bootloader herschrijven, en klaar.
Maar dat allemaal zonder te hoeven herinstalleren.

[Reactie gewijzigd door N8w8 op 23 april 2020 17:52]

Windows heeft wel degelijk een LTS versie van 10 jaar:
https://docs.microsoft.com/en-us/windows/whats-new/ltsc/


Edit:
@CHBN Doet er niet toe, het gaat om Windows 10, er is geen sprake geweest van home of pro. Sterker nog, het ging om enterprise klanten:
Maar Windows doet niet aan LTS releases, een Windows release word maar voor 2 jaar ondersteund, en sommige worden dat 3 jaar als je een enterprise klant bent. Ubuntu daarentegen heeft ....... 10 jaar voor enterprise klanten.

[Reactie gewijzigd door mrdemc op 23 april 2020 17:52]

Ja erg nuttig bij een home/pro licentie..
Windows 10 home, professional of education?
Bedoel niet zozeer functioneel, maar meer de UI. Bij de Ubuntu “smaken” zien ze er allemaal anders uit.
Omdat je dan kunt kiezen wat je zelf fijner vindt. Zo heb ik de UI van Ubuntu zelf nooit echt mijn ding gevonden, en gebruik ik dus al jaren Kubuntu.
Om hier op in te haken: Het voordeel van een open systeem, is concurrentie. Het nadeel, is concurrentie.

Er zijn in de wereld van Linux verschillende manieren om iets te doen. Noem een product of onderdeel, en er is een concurrent die het beter probeert te doen. Dit houdt het systeem innoverend, maar het zorgt er ook dat het voor nieuwe gebruikers soms verwarrend is.

Om maar even heel plat te illustreren; Er is Linux, maar wil jij Ubuntu, Fedora, of Suse Linux?
Om maar even heel plat te illustreren; Er is Linux, maar wil jij Ubuntu, Fedora, of Suse Linux?
Geen. Arch Linux (ARM), Gentoo, LFS... Now we're talking. ;)

Dat is inderdaad het voordeel en het nadeel. Omdat niets anders dit voordeel/nadeel op zo'n laagdrempelig en breed gedragen manier aanbiedt zie ik dit ook niet snel veranderen.
LFS hands down. Meest leerzame. Als je wilt weten hoe linux werkt; LFS.
Ja dat had ik vroeger ook een tijdje gedaan, dat is idd erg leerzaam.
En toen ik daardoor dan op een gegeven moment wel wist hoe het allemaal werkte, tezamen met het gevoel "wat doe ik in godsnaam met mijn leven", overgestapt op Debian.

Ik kan me voorstellen dat sommigen het leuk vinden om dag in dag uit andermans Makefiles te moeten debuggen enzo, of dat sommigen graag veel moeite willen doen om de controle te behouden, maar ikzelf besteed dat uiteindelijk liever uit aan een distro die mij dat uit handen neemt. Heerlijk zo'n systeem waarin ik meer tijd/aandacht kan besteden aan gebruiken dan aan onderhoud :)

Niet om het te bashen hoor, want ik heb er veel van geleerd. En wellicht is LFS ook makkelijker geworden in de 20(?) jaar dat ik ermee was gestopt.
Maar sommigen lijken de indruk te hebben dat naarmate je steeds meer ervaring/vaardigheden/kennis opdoet, distro's waarbij je meer/alles zelf moet doen het natuurlijke eindstation zijn.

Terwijl het hele punt van computers en software (zoals distro's) in mijn ogen is, juist om je dingen uit handen te nemen/te automatiseren/vergemakkelijken.
(Waarom stoppen bij LFS, als je ook je eigen OS kan schrijven in assembly? Nou, gemak).
Nouja dat is dan hoe ik t zie, natuurlijk mag iedereen t zelf weten in vrije software land :)

[Reactie gewijzigd door N8w8 op 24 april 2020 14:25]

Exact dit! Het is niet dat ik mijn weg niet zou weten of zou kunnen vinden, ik heb er gewoon geen zin in. Het moet werken en daarmee klaar. Het stigma blijft hierdoor op Linux plakken dat je "duizenden command lines" uit je hoeft zou moeten kennen om het te kunnen gebruiken...
Waarom makkelijk doen, als het moeilijk ook gaat :)
Helemaal mee eens, juist daarom zou ik nu mijn schoonouders op Linux kunnen overzetten, het werkt nu eindelijk gewoon.

Voorheen te veel gezeur, en je had altijd wel een terminal nodig voor bepaalde dingen. Tegenwoordig zit alles in een goedwerkende gui.

Het is niet hardcore, naar wel wat Linux nodig heeft om een grotere markt aan te spreken.

[Reactie gewijzigd door whiner op 23 april 2020 21:45]

Systemd vs unitd?
GNOME vs KDE?
VIM vs Emacs?
Pulse vs Jack?


Ik wilde mijn voorbeeld een beetje beknopt houden, maar inderdaad. Elk onderdeel heeft ten minste 1 concurrent. Laten we al helemaal niet beginnen over muziekspelers 8)7
Het leuke is, je hebt keuze. En als het je niet bevalt, maak je een backup van je home folder, doet een format en een installatie van een andere distro, zet je home weer terug en je kan weer verder.

Ik geef grif toe dat de Linux wereld op dit moment nog veel te gefragmenteerd is om iets te doen aan de overmacht van Windows.
Waarom laat je je home niet gewoon staan? Je kunt in Linux makkelijk een partitie aanmaken voor home, en dan bij een installatie die home selecteren (niet formatteren). Dan installeer je je OS opnieuw en heb je je oude instellingen en bestanden meteen terug. Sterker nog, als je wilt kun je 2 (of meer) versies van Linux parallel installeren, en die allemaal doorverwijzen naar die ene home partitie. Dan heb je in elke versie gewoon toegang tot je gedeelde home. En pas je iets aan in de ene, is dat ook in de andere versie te vinden.

Zo doe ik het al jaren met mijn eigen PC's. Bij de installatie verwijs ik de home door naar die ene home partitie, en na installatie heb ik mijn home weer terug. Dan nog even een paar scriptjes runnen die de rest weer terugzetten (programma's, systeem-instellingen buiten home), en mijn computer is weer volledig bruikbaar.
Een hoop applicaties dumpen vanalles en nogwat in ~, al dan niet in ~/.config. Ik vraag me af hoe dat werkt als je een home partitie hebt en hetzelfde programma op twee installaties wilt gebruiken?

Als ik linux herinstalleer is het meestal juist om alles dat ik door de jaren geïnstalleerd heb maar niet meer gebruik, en de bijbehorende config en cache troep o.a. in ~, eens goed op te ruimen.
Ik vraag me af hoe dat werkt als je een home partitie hebt en hetzelfde programma op twee installaties wilt gebruiken?
Hou er rekening mee dat ik het hier heb over dualbooten tussen twee Linux OSen, in die situatie is er altijd maar 1 OS tegelijk actief. Dus ook maar 1 programma tegelijk die met die instellingen gaat kloten.
Als ik linux herinstalleer is het meestal juist om alles dat ik door de jaren geïnstalleerd heb maar niet meer gebruik, en de bijbehorende config en cache troep o.a. in ~, eens goed op te ruimen.
1. Ik experimenteer niet echt op deze machine. Experimenteren of uitproberen doe ik in een VM of op een test-laptopje. Daarom heb ik ook niet echt troep die ik meeneem en zie ik het nut van mijn home leegmaken ook niet.

2. Ik zie die 'troep' ook als 'instellingen'. Waarom zou ik settings van programma's of de Desktop Environment willen weggooien, als ze heel weinig ruimte innemen, en alleen actief zijn als het bijbehorende programma actief meedraait? En als ik dan iets wil weggooien/resetten, gooi ik de bijbehorende map weg (bijv. .kde om KDE een reset te geven).
Dat is ook een oplossing.

Zoals alles met Linux, er zijn meerdere wegen naar Rome.
Wat mij betreft hoeven ze ook niets te doen aan de overmacht van Windows. Laat Windows maar lekker "de populairste" zijn. Dat houdt bij Linux de wind uit de zeilen voor wat betreft alle negatieve dingen die zich onder Windows afspelen. Kunnen wij ongestoord genieten van "de Linux-ervaring".

Mensen krijgen wat ze verdienen. En het gros "verdient" Windows. ;)
Ik geef je groot gelijk, maar er is wel degelijk heel wat veranderd. Je hebt tegenwoordig niet per se Windows meer nodig, omdat de meeste dingen onder Linux of macOS ook prima werken. Het is nu dus dat Microsoft blijft zitten met de gebruikers die ze de meeste hoofdpijn bezorgen, terwijl degenen die beter weten, allang iets anders gebruiken.

Ik denk dat Microsoft zich daar ook iets anders van had voorgesteld, toen ze op ieder apparaat Windows wilden laten draaien. Nu is over het geheel genomen meer een uitzondering dat er nog ergens Windows draait en dat is eigenlijk alleen nog maar echt een ding op de corporate desktop of bij professionals met specifieke eisen aan hun software :).
Dat er kwa uiterlijk verschillen zijn, dat kan voor sommige erg fijn zijn.
Maar het zou wel fijn zijn als de onderlaag overal hetzelfde zou werken bij linux.

Ik snap dat dit onbegonnen werk is nu, maar het zou het systeem nog beter kunnen maken.
Het gros van de onderlaag (kernel, GNU tools, etc) is hetzelfde cross distro en al helemaal tussen de verschillende smaken van de Buntu's.

De verschillen zitten puur in de UI laag en de voorgeinstalleerde applicaties.
mpd en mpc of Strawberry, die heeft een eigen database maar werkt vlotjes met een nette GUI.
Tegelijkertijd is meer keuze niet altijd goed. Voor de "gewone" consument is dat over het algemeen niet zo interessant en juist overweldigend. Daarom doet Apple het ook zo goed.
nou ja, ligt er aan.
De "gewone" consument zullen niet snel op zoek gaan naar andere desktop environments. Dus die zullen niet weten dat er een KDE/MATE/GNOME/XCFE/... variant is voor hun Ubuntu. Of een keuze maken (in de vorm van: de eerste versie die ze geinsatlleerd hebben) en daarbij blijven.
Dit laatste klopt zeker. Mijn vrouw weet bijvoorbeeld niks van Linux, maar ik heb ooit Kubuntu op haar oude laptop gezet (draaide oorspronkelijk op Vista en liep op een gegeven moment altijd vast), en nu wil ze niks anders. Dat ze KDE als UI gebruikt weet ze niet eens, net zo min dat ze weet dat ze uit een aantal andere UI's zou kunnen kiezen, maar ze is wél al jaren een tevreden gebruikster, want ze kan haar computer gewoon voor alles wat ze nodig heeft gebruiken. :)
Apple heeft toch een minimaal marktaandeel in de computers, dat ook de laatste jaren langzaam maar zeker afloopt?
Nou mooi toch? Voor elke markt een product.
Dit. Zo'n launcher is gewoon niet mijn ding. Ik vind een start menu achtig iets gewoon fijn werken. KUbuntu spreekt me daarom meer aan.
Omdat linux niet zo dicht zit als windows en mac os. Vind je alle UI's niks? Maak een nieuwe. Er worden vanzelf een aantal populair
+1Anoniem: 120539
@youridv123 april 2020 11:32
Omdat linux niet zo dicht zit als windows en mac os. Vind je alle UI's niks? Maak een nieuwe.
Dat kan bij Windows ook; meest bekende voorbeeld daarvan zijn de RES-shell die in het verleden op veel Citrix omgevingen werd toegepast, maar ook de Classic shell zoals door sommige Windows 8 gebruikers werd geïnstalleerd is daar een voorbeeld van.

Met één key in het register geef je simpelweg op wat er gestart moet worden in plaats van de standaard user-init.

Dat het niet veel gebeurd of er geen groot aanbod is wil niet zeggen dat het niet kan; het uitgangspunt is echter anders: Linux bestaat standaard uit een kernel, waar verschillende partijen complete inrichtingen omheen bouwen en aanbieden. Windows wordt voor werkplekken standaard aangeboden als compleet geheel, al is dat tegenwoordig voor server- en IOT-toepassingen al (langere tijd) geen verplichting meer.
Omdat verschillende personen verschillende smaken hebben (wat ze mooi vinden).

En misschien is de ene KDE gewend omdat hij van OpenSUSE afkomt (weet niet of die nog bestaat :) ) en dan denkt 'ik ga voor Kubuntu, dat is wat bekender voor me'
Jij heb zeker de tijden van Windows Mobile, CE, W8.1 vs. W10, Windows Server 2016/2019, etc. gemist... Het ziet en werkt allemaal net even anders, we zijn er als Windows gebruikers echter wel aan gewend geraakt.
Dan nog de fatsoenlijke versie met minimale zooi, maar nagenoeg ontoegankelijk gemaakt: Enterprise
Heeft met de interface (GUI) te maken.
Veel andere versies zijn community versies. Zelf gebruik ik hoofdzakelijk KDE vanwege de vele uitgebreide mogelijkheden. Soms xfce met het whiskermenu op oudere systemen maar ik heb kde weten draaien op een dualcore met 1gb geheugen en het liep als een speer. Memory footprint van kde valt best mee.
Het probleem is het onderhouden en optimaliseren van de vele systemen. Canonical heeft daarom gekozen voor een goed ontwikkeld systeem waar je als bedrijf beter mee af bent. Maar users zien of gebruiken soms liever iets anders en zo ontstaan veel verschillende systemen naast elkaar. Het is de vrijheid van Linux maar soms ook een nadeel.
Ik ben op zich fan van snaps ed wat draait in eigen containers, gebruik van ruimte valt best mee en je voorkomt de dependency hell van bsd. PCBSD (nu TrueOS) was om die reden er al mee begonnen nog voordat Linux ermee bezig was dacht ik.
Ik gebruik zelf ook KDE, vooral met software ontwikkeling met Docker en GIT een ideale combinatie.

Zelfs op een 11 jaar oude HP Compaq 610 (single core Celeron 2.1 GHz met 2 GB ram) loopt KDE 20.04 vrij soepel. Laptop was destijds "gratis" bij een telefoon abonnement. De accu is allang gaar maar met netvoeding nog prima voor test/tweakers doeleinden :)

[Reactie gewijzigd door zx9r_mario op 23 april 2020 10:24]

Ik moet zeggen dat ik ook KDE fan ben, maar sinds 1 van de vernieuwingen een paar jaar terug, gingen ze over op een stijl van zwart-witten icoontjes. Dat beviel me zo weinig dat ik ben gaan distro-hoppen en nu op Linux Mint Cinnamon zit. Het bevalt me nu genoeg dat ik voor nu hier blijf zitten, maar ik wil binnenkort eens een paar KDE varianten testen.
Je kan alles aanpassen in KDE als het op look aankomt, alle iconen, kleuren vormen etc.

KDE Store
Pling

Daarvoor hoef je het niet te laten.

Ik heb zelf 10 jaar geleden zowat alles wel geprobeerd voor de lol, langzamerhand werd het vervelend dat je wil terminal moest induiken omdat na een update iets niet werkte of via een ander toestel op internet moest uitzoeken hoe je je systeem moest opstarten dat vast bleef hangen na een update.

Ik ben niet zo technisch en doe het voor de lol.
Draai nu al wat jaartjes Debian. Sinds 2 tal jaar debian testing (als rollende distro) op de pc en enkel stable op laptop omdat ik die minder gebruik.
Debian is qua installatie niet echt gebruiksvriendelijk en na wat leeswerk had ik het op een gegeven moment wel voor elkaar.
Het bevalt me prima zo en verder na installatie nog nooit tegen een probleem aangelopen.
Enkel de firewall waar de meeste distro's aan het overstappen zijn is een hel.
Ik gebruikte altijd UFW en men is bezig met IPTabels en NFtables en daar moet je je echt in verdiepen om het geconfigureerd te krijgen. Zeer gebruiksonvriendelijk.
Windows 10 heeft ook verschillende versies.
Alle windows 10 versies zien er nagenoeg hetzelfde uit.
Om toevoegingen te doen aan de Desktop Environment(DE) is toch niks mis mee. Als je de DE niet meer bevalt kan je een andere installeren. Met Linux kan je zelf kiezen welke DE je draait en of je deze nog verder wil aanpassen qua uiterlijk. Waarom zou de DE van elke Linux installatie hetzelfde eruit moeten zien?
De bekrompen Home versie is een ramp in dat debiele configuratie scherm als je de pro variant een soort van gewent bent. Gelukkig is er godmode

[Reactie gewijzigd door CHBN op 26 april 2020 09:05]

Ubuntu (Linux in het algemeen) is Open-Source en dus veel flexibeler en aan te passen. Ook is het in het geval van Ubuntu gratis en dat is het bij Windows en MacOS beslist niet.

De verschillende versies zijn ervoor, omdat oudere of minder zware apparatuur misschien een lichtgewicht versie beter accepteert.
Het is feitelijk maar 1 versie. Ze installeren allemaal uit dezelfde repository. Het is eigenlijk alleen de voorselectie van pakketten die anders is.

Je kunt ook tussen de verschillende versies wisselen zonder alles opnieuw te installeren. (Al loop je dan wel tegen wat kleine dingetjes aan: zo zijn je Gnome fonts opeens anders als je een tijdje KDE hebt gebruikt.)
Het grootste verschil is de desktopomgeving. Onder water is het allemaal hetzelfde systeem. Het is gewoon handig dat je niet zelf een andere desktopomgeving hoeft te installeren als je Gnome niet fijn vindt.
Een voordeel is dat sommige DE's gewoon iets lichter zijn dan de andere. Waardoor je hetzelfde besturingssysteem kan draaien op toestellen met verschillende kracht (graphisch, geheugen, etc). Zou het bijvoorbeeld niet leuk zijn om Windows10 op een oudere PC met minder ram te kunnen draaien, juist door de grafische interface te veranderen, zonder te moeten tweaken of patchen, waarbij je niet eens weet dat het echt voldoende zal helpen.

Vb. Ik heb hier oud systeem liggen met 4GB ram, onboard graphisch kaartje en 1 ssd in. Windows10 draait daarop slecht in mijn ogen. Ubuntu ook, maar Xubuntu perfect.

Maar, het hangt ook veel af van persoonlijke voorkeur.
Windows LTS bijvoorbeeld?
Windows 10 kent ook een LTSB (Lone Term Servicing Branch) versie welke dezelfde rol als een LTS versie bij Ubuntu vervuld ;)
De LTS versie van Windows 10 heet toch Windows 7 :?
Ik snap niet wat je bedoeld. Windows 7 is end of life en Windows 10 is nog supported.
Nee hoor. Windows Server, Windows desktop, Windows embedded, etc. macOS heb je macOS, watchOS, iPadOS etc..
Toevallig afgelopen week geprobeerd om Ubuntu op mijn Surface Laptop 3 te zetten. Dat lukte, maar helaas krijg ik de drivers niet aan de praat en ben ik genoodzaakt een toetsenbord en muis aan te sluiten.

Keyboard, mousepad en touchscreen werken niet. Het is wachten tot iemand de drivers ontwikkeld en vrijgeeft 😆
Bedankt dat je dit aangeeft, want dat was ik ook van plan. Ik ben windows 10 helemaal zat.
Dit is echt voor het eerst in mijn windows geschiedenis dat ik thuis alles aan het overzetten ben op Ubuntu.

relatief oude hardware draait als een zonnetje op ubuntu 19 / 20.
Op windows 10 is het echt om te huilen en ik kan niet wennen aan het vernieuwde configuratie systeem.

Voor het eerst in mijn leven kan ik zeggen dat Linux makkelijker werkt dan Windows, en dat geld vooral voor de mensen die geen IT kennis hebben.

- Mail
- Browser
- Appstore

Meer hebben ze niet nodig, en het werkt out of the box.
Niet om een discussie te starten welke OS beter is, maar wat is er dan moeilijker aan Windows voor mensen zonder IT kennis als ze alleen maar mail en een browser gebruiken? Wat zouden ze op een AppStore willen zoeken waar alles een alternatief is op veel gebruikte Windows programma's? De Windows Store heeft tenminste nog een iTunes, Netflix en Ziggo Go app beschikbaar terwijl die imho best crappy is. Spotify is dan wel meestal beschikbaar in zowel Windows als de meeste Linux distro's.

Voor mij persoonlijk ben ik helemaal fan van Linux CLI :9. Qua desktop en GUI blijf ik nog bij Windows hangen ondanks de puinhoop sinds Windows 8 met de GUI. Immers, Microsoft Office blijft superieur aan LibreOffice en Windows fonts en ClearType font rendering blijft superieur aan de meeste Linux distro's. Vooral dat laatste maakt mijn ogen zo moe voor veel typ en leeswerk, al heb ik toegeven nooit gekeken naar eventuele tweaks.

[Reactie gewijzigd door snoopdoge90 op 23 april 2020 17:10]

Centrale plek kunnen updaten i.p.v. elk programma apart?
Niet elke keer weer wijzigingen in de UI 2 keer per jaar, waar het maar de vraag bij is of de pc blijft werken?
Indien je geen Windows only software nodig hebt in het algemeen alles netjes bij elkaar in de package manager ipv langs websites gaan voor installers?
Nogmaals niet van toepassing voor een user zonder IT kennis die alleen mail, browser en een appstore gebruikt. Daar sloeg mijn reactie immers op. Je Edge + Mail combo of third party alternatieven werken zich ook zelf bij. De UI wijzigingen daar komt een doorsnee beschreven gebruiker ook niet eens achter. Het is niet dat zo'n gebruiker 4x per jaar zijn thuisnetwerk van openbaar naar prive moet zetten en erachter komt dat elke iteratie die functie op een andere plek zit.
Mijn eerste opmerking gaat een gebruiker echt wel merken:

=> Centrale plek kunnen updaten i.p.v. elk programma apart?

IPV dat elk programma zijn eigen updater moet draaien (en vergeten wordt waardoor mallware ellende) wordt dat netjes centraal gedaan, wat ook nog volledig automatisch kan gebeuren.

En geen hond gebruikt Edge buiten bedrijven. Je bedoeld Chrome en Firefox en die worden echt niet door Windows bijgewerkt.
De updater van Chrome is prima, en werkt zo goed dat geen gebruiker er iets van merkt. Ook applicaties uit de Microsoft Store worden gewoon geüpdate.

Dus, iemand die wat op het web surft in Edge (wat tegenwoordig ook chromium based is), Chrome of Firefox, met Spotify of iTunes als muziekspeler (uit de store), Whatsapp desktop (uit de store) en een Office-pakketje zal ook gewoon automatisch updates krijgen. En dat zónder het gebruik van een terminal of een configuratiebestandje. Allemaal automatisch, zonde gedoe.

[Reactie gewijzigd door xFeverr op 23 april 2020 19:27]

Of je hebt geen Linux kennis of het loopt 10 jaar achter.
Dat idee van die store (wat maar halfbakken is) heeft MS overgenomen van Linux.

Daar is grafisch installeren en grafisch updaten van alle software al jaren de normaalste zaak van de wereld.
Die enkele applicatie uit de store van Windows wordt wellicht automatisch geupdated maar de rest niet. Onder Linux is het de uitzondering als een applicatie zich niet aan de package-manager hangt voor de updates.
Volgens mij dien je nog altijd je wachtwoord op te geven als je packages wilt updaten. Ook vanuit een store. Alleen dat maakt het al snel "vervelend", zeker als het alternatief gewoon automatisch werkt 'out of the box'

Daarnaast kan er nog wel eens (niet vaak) een prompt naar voren komen tijdens het updaten waarin je een keuze moet maken, over zaken waar tante Miep geen idee van heeft.

Het gaat er om dat er een hoop mensen zijn die dit gedoe helemaal niet willen. Ik als ontwikkelaar vindt Linux heel fijn, maar ik zou het echt niet op een pc van een familielid willen zetten. Het is onbekend, je moet af en toe toch die terminal in duiken en sommige dingen zijn gewoon wat lastiger. Is dat erg? Voor mij niet. Voor mijn moeder wel.

En ja, ik heb dus wel degelijk Linux kennis. En ik gun het Linux project het allerbeste van de wereld. Maar misschien is het maar goed ook dat dit niet het OS is voor tante Miep, want dan zal de pret snel over zijn.

[Reactie gewijzigd door xFeverr op 24 april 2020 08:05]

Mijn moeder heeft gewoon een computer met Linux Mint erop. Ze kan zelf email kijken, web browsen, bankzaken doen, etc. Kan gewoon out-of-the-box met Linux hoor. En het is in een aantal gevallen ook makkelijker dan het op Windows (10) moet.

Het sentiment dat je in Linux continue naar de terminal moet of het moeilijk te bedienen is, is al lang niet meer toepasselijk.

Het enige argument dat overeind blijft staan is dat mensen waarschijnlijk al jaren gewend zijn aan Windows, en dus makkelijker hun weg in Windows kunnen vinden. Maar dat is ook maar betrekkelijk want de meeste mensen weten heel goed om te gaan met Android en iOS, terwijl dat ook verschillende systemen zijn, en weinig gemeen hebben met Windows.
Als het niet op automatisch gezet is, vraagt ie inderdaad om je wachtwoord. Zoals het bij elke systeemwijziging moet.

Echter als je het flagged als volledig automatisch (wat ik dus bij familie doe) vraagt ie niks en update ie netjes in de achtergrond zonder iets te vragen.
Hooguit krijgen ze een melding dat ze de browser even moeten herstarten. Of de hele pc wanneer het uit komt.

Voor dat: neus eens in de instellingen van je package-manager ;) Daar zal ongetwijfeld een instelling staan om updates volledig automatisch te laten lopen. Dan moet je er alleen voor distro-upgrades heen kijken.
Dit is alleen inderdaad niet de default instelling. De default is notificeren en geef de gebruiker de keuze wanneer het te doen.

Dat vragen dat heb ik alleen op machines waar ik speciale packages met software heb geïnstalleerd. Iets wat je bij een normale eindgebruiker niet hebt.
Dat heb ik bij mijn ouders nog nooit gezien. De enige prompt die ik ooit bij ze heb gezien was toen mijn pa de stekker eruit trok gedurende een wat langer durende save-actie. Dat vond het filysystem niet echt leuk en bij een reboot kwam dan ook fsck op die antwoorden wilde.

En zelfs met dat kom ik hem via de telefoon helpen. Toen ie me de regels beschreef kon ik hem zeggen a + enter op te geven en de pc even zijn werk te laten doen. En hem gezegd niet de stekker er zomaar uit te trekken.

Dat ie dat bij mij en jouw vraagt soit. Beter dat ie het vraagt dan de boel vernaggeld he.
Goed, je kan automatische updates instellen, maar niet bij alle package-managers of software-centers zijn die instellingen er. Vaak staat er alleen een optie voor security-updates, en moet je voor alle updates toch weer die Terminal induiken.

Nog steeds denk ik dat het voor mijn situatie beter is (rust voor mij :+ !) als ik mensen niet naar Linux overplaats. De winst van de automatische updates hebben ze niet, want dat is er al op Windows voor de software die ze gebruiken.

En natuurlijk ben ik de eerste die vol enthousiasme komt helpen als iemand een ander besturingssysteem zou willen. Alleen die familieleden of vrienden (die dat niet zelf zouden kunnen) heb ik gewoon niet. Bovendien gaan veel hun officepakket wel missen, met hun O365-licentie van de zaak.
Het is een individuele voorkeur en het is volgens mij goed om er tegenwoordig op die manier naar te kijken. Ik vind Microsofts besturingssysteem en software vermoeiend om mee te werken en voel me er gewoon niet meer mee op mijn gemak. Terwijl de gehele computerwereld een kant op gaat, gaat Microsoft altijd weer een andere kant op.

Het is ook alleen maar door de positie die de software van het bedrijf jaren geleden heeft ingenomen dat mensen er überhaupt nog mee weten te werken. Maar ik ken genoeg mensen die het het liefst op Android houden en niet met Windows 10 of oudere versies kunnen omgaan. Dus ja, jij gebruikt je Windows desktop en anderen Mac of Linux en op een of andere manier moeten we allemaal met elkaar kunnen communiceren.

Dat gaat niet door propriëtaire standaarden zoals docx door te blijven te drukken, totdat iedereen verplicht is om ook Microsoft Office aan te schaffen. Dat heeft heel lang gewerkt en werkt nog steeds op de werkvloer, maar voor thuis zie het voordeel er niet van in met de overdaad aan alternatieven tegenwoordig.
Moeilijker is het niet perse, maar mensen zijn de interface van Windows 7 gewent en dat hebben ze helemaal verpest.
De overgang naar Linux gaat nu gewoon makkelijker omdat het nu kwa interface betere in elkaar zit dan windows 10.
Ik vind al die Windows 10 haat ook behoorlijk irrationeel.

Men komt dan vaak met het argument " het is allemaal te moeilijk voor de doorsnee gebruiker, kijk maar eens naar het allegaartje aan control panel - settings die overal verstopt zitten".

Maar dat is helemaal niet wat de doorsnee gebruiker nodig heeft... dat is wat een power user nodig heeft.
Een doorsnee gebruiker heeft gewoon genoeg aan een browser, de MS office apps en misschien nog enkele andere programmas. Al die dingen werken als een zonnetje op Windows 10 net zoals ze dat deden op Windows 7.

Je kan niet Windows 10 bekijken vanuit het perspectief van een sysadmin/ power user en op basis daarvan zeggen dat het niet goed is voor de gewone gebruiker, dat is het gewoonweg wel.

Zelfs als sysadmin/dev is het heus geen ramp , ok de settings menus konden allemaal wel wat beter zijn
en updates zijn niet altijd even geslaagd maar er zitten ook zeer mooie zaken in (WSL) die je vroeger helemaal niet had.

Ben zelf IT architect en ex sysadmin , in een groot tech bedrijf met windows 10 als standaard (of osx) , wij draaien het al sinds release day zowat en het heeft ons echt nooit noemenswaardige problemen opgeleverd, enige uitzondering is de occasionele brakke patch.
Maar dat is helemaal niet wat de doorsnee gebruiker nodig heeft... dat is wat een power user nodig heeft.
Een doorsnee gebruiker heeft gewoon genoeg aan een browser, de MS office apps en misschien nog enkele andere programmas. Al die dingen werken als een zonnetje op Windows 10 net zoals ze dat deden op Windows 7.
In die zin kan een doorsnee gebruiker ook gewoon Linux gebruiken. Daarop kun je ook gewoon emailen, webbrowsen en muziek luisteren. Dingen die doorsnee gebruikers doen. Dan is Windows niet echt meer een argument.
Tuurlijk, maar omgekeerd is dat net zozeer het geval. Beiden zijn gewoon prima voor die doeleinden.
Het valt mij juist op hoeveel van de opa's en oma's vlekkeloos weten te vinden wat ze zoeken in 'Settings'.

Of als ik begin met 'ja daar is wel ene handig programmatje voor...' hoor ik aan de telefoon al gelijk 'ah gevonden in de store, dank je wel! *klik*'.

Ondertussen als ik iets gedaan wil krijgen loop ik me te pleuris te zoeken naar het oude vertrouwde 'uninstall software' schermpje en waar het oude configpanel is.

Voor de power users is het 'veel anders', maar juist de mensen met wat minder vast gewortelde gewoontes die zoeven door het OS alsof het niks is. Doen ze toch iets goed daar bij MS.
Helaas is Linux op Surface-apparaten inderdaad out-of-the-box een beetje brak. Er is een GitHub-project met een aangepaste kernel voor Surface-apparaten - deze bevat (grotendeels) de missende hardware-ondersteuning: https://github.com/linux-surface/linux-surface. Of je touchscreen ermee werkt hangt af van de precieze versie van je Surface Laptop (het touchscreen in de Intel-variant werkt wel, die in de AMD-variant niet), maar als het goed is krijg je ermee in ieder geval de muis en het toetsenbord werkende.
Die zijn er in recentere Linux kernels. Voor de surface heb je SurfaceLinux (linkje: https://github.com/linux-surface/linux-surface).

Ik draai zelf Fedora 32 op mijn Surface Laptop 2. Alles werkt :-)
We begrijpen waarom Canonical wil dat mensen snaps gebruiken. Ze zijn in essentie veiliger, doordat ze in hun eigen container draaien.
Hier ontbreekt wat journalistieke duiding, want er is namelijk een tweede rede voor Snap. Het is een centraal systeem gerund door Canonical. Denk Google App store, maar dan in handen van Canonical. Dit is super twijfelachtig want dit haalt het decentrale karakter uit Linux. Als commerciële partijen opeens besluiten dat ze alleen nog maar Snaps willen leveren, dan kan Canonical de zelfde macht over het Linux ecosysteem krijgen, als Google over het Android ecosysteem.

Als jij dus een Linux gebruiker bent die geeft om gebruikersvrijheid, dan is Snap een gevaar welke langzaam 1 bedrijf leidend kan maken.

Er is gelukkig een decentrale concurrent, welke wordt omarmt door de meeste Linux ontwikkelaars:
https://flathub.org/home
sudo apt purge snapd

Een van de eerste dingen die ik draai op een nieuwe Ubuntu. Gevolgd door het uitschakelen van systemd-resolved en systemd-timesyncd. En “predicatable network interfaces” uitzetten. De Linux-ervaring wordt geteisterd. Maar daarna werkt het prima.

[Reactie gewijzigd door MadEgg op 23 april 2020 10:08]

We behandelden snaps, flatpaks en AppImages uitgebreid in de review van 19.04, ik heb daar nu ook een linkje naar toegevoegd, maakt het wat completer. :) (zie: reviews: Ubuntu 19.04 - Wat is nieuw in Disco Dingo? )
En ook daarin wordt voorbij gegaan aan het centrale karakter, en de risico's, die daarmee gepaard gaan.

Je schrijf inderdaad dat er een groot bedrijf achter zit, 'die dingen controleert' , maar los van het feit dat de werkelijkheid anders laat zien, is dat juist de kern van het controle probleem. Bij Snap is Canonical de enige arbiter, terwijl je bij Flatpak kunt vertrouwen op wederzijdse controle en validatie.

Ik heb enig contact gehad met de mensen van bijvoorbeeld Tor en OnionShare, en zei hebben er al voor gekozen om Snap links te laten liggen omdat hun software vroeg of laat toch verwijderd gaat worden van Snap door de economische druk van bijvoorbeeld China.

[Reactie gewijzigd door Eonfge op 23 april 2020 10:36]

Ja, ik ken ze al een tijdje maar zit er gewoon niet op te wachten. Als ik dingen geïsoleerd wil draaien heb ik daar Docker voor. Voor de rest wil ik lokale installaties, geen snap/flatpack/appimage.
Maar @Eonfge heeft wel een punt, als verschillende partijen hun software alleen nog maar via Snaps beschikbaar stellen, helpt apt purge snapd niet.
Yep, dat klopt. Maar eerdere solistische pogingen van Canonical zijn in het verleden ook nergens op uitgelopen, denk aan upstart, unity en dat wayland alternatief (ben de naam kwijt). Met dank aan de community en de kracht van open source. Ook voor Snap zie ik op de langere termijn geen toekomst.
Ik gebruik in de tussentijd gewoon lekker synaptic en apt-get, heb geen software center(s) nodig ;-)

[Reactie gewijzigd door zordaz op 23 april 2020 09:58]

Veel mensen hebben (soms terecht, soms iets té harsh) kritiek op Ubuntu. Ik ben er één van, en ik waardeer de keuzes die Canonical in het verleden gemaakt ook niet altijd. Maar één ding moet ik ze wel nageven: ze proberen dingen wel uit en steken hun nek uit. Natuurlijk ook in eigen voordeel, maar ze hebben ook genoeg betekend voor de Linux-community. Uit het voorwerk dat Canonical heeft gedaan heeft de hele community uiteindelijk ook voordeel gehad. En ook niet te vergeten: ze hebben Linux ook bij een breder publiek bekender gemaakt. Want voordat Ubuntu uitkwam had Linux (terecht ook wel in die tijd) alleen voor techneuten en nerds te zijn. Zij hebben er mede voor gezorgd dat Linux toegankelijker werd voor een breder publiek.

Mijn insteek: ze krijgen de credits die ze verdiend hebben, maar we blijven wel kritisch. ;)
Helemaal mee eens hoor, Canonical heeft de Linux wereld veel gebracht.
Ze zijn vooral in het begin als een soort 'free rider' beschouwd, omdat ze toen -in de ogen van critici- nauwelijks iets terugdeden voor de gemeenschap en vooral goede sier maakten met het werk van anderen.

Ik vond dat grotendeels onterecht, want ze zorgden als een van eersten voor een echt laagdrempelige beschikbaarheid van Linux voor op de desktop. Ze waren op dat moment meer een 'integrator' dan een ontwikkelaarsclub en dat was denk ik nieuw/wennen voor velen in de OSS wereld.
Daarom boycot ik het ook ;) Ik zie snap/flatpak/appimage niet als veiliger. Hoogstens gebruikersvriendelijker. De dependencies zitten ín de images en zijn dus niet via apt update bij te werken om beveiligingsproblemen op te lossen. Daarnaast is er extreem veel duplicatie.

Gelukkig ben ik nog niets tegengekomen wat uitsluitend via Snap oid verkrijgbaar is, en zal het ook zeker als bug report gaan indienen indien dat wel gaat gebeuren.
Ik begrijp dat Chromium in Ubuntu 20.04 standaard als Snap zou worden aangeboden/geinstalleerd, is dat inderdaad zo? Ik verwacht dan allerlei issues met toegang tot lokale bestanden e.d.

Daarnaast heb ik het volgens mij al eens als test geinstalleerd vanuit Snap en het nam toen bijna drie keer zoveel ruimte in als een reguliere installatie, ik meen ruim 900mb.... Daarnaast ging het opstarten heel traag. Als dat vooruitgang heet dan weet ik het eerlijk gezegd niet... Ik draai Xubuntu op een licht systeem en dan zit ik niet te wachten op al die overhead.
De extra diskspace is ook flink inderdaad. Alle dependencies worden voor elke snap / flatpack opnieuw geïnstalleerd dus het komt de omvang zeker niet ten goede.

Heeft Canonical daadwerkelijk plannen om Chromium uit de repositories te halen? Als ze dat doen is er vast wel iemand die een PPA gaat aanbieden als alternatief, dan schakel ik daar wel naar over.
Dat was bij 19.10 ook al.
Doe op een 19.10 systeem maar eens 'systemctl stop snapd' en probeer dan chromium te starten.

Bij snap is er geen probleem met toegang tot lokale bestanden, want hoewel elk pakket zijn eigen jail krijgt, is er ook de mogelijk om bepaalde toegang to globale resources in te richten.
Heel eerlijk gezegd geloof ik niet dat dat gebeuren zal. Snaps, AppImages, flatpaks, debs, rpm's, het zijn allemaal verpakkingen en niet de programma's zelf. Ubuntu wordt misschien redelijk veel op de desktop gebruikt in mijn omgeving, maar elders is dat wellicht weer anders. En de linux-community kennende...
Ubuntu is anno 2020 natuurlijk vooral groot in de cloud wereld. De rest is inmiddels bijzaak voor ze. Vanuit dat perspectief snap ik Snap eigenlijk ook niet ;-)
Mag ik vragen waarom je PNI uitzet?
Omdat het niet predictable is... zonder in-depth technische kennis. De netwerkinterface op mijn PC en laptop is sinds jaar en dag zeer voorspelbaar ‘eth0’. Met wifi kwam daar zeer voorspelbaar ‘wlan0’ bij. Mijn server heeft 4 NICs op een chip die ook weer zeer voorspelbaar eth0-3 heten.

Met PNI heet het opeens steeds anders van apparaat tot apparaat. Scripts zijn niet meer uitwisselbaar zonder een stuk code ertussen te hangen om de lokale naam van de primaire interface te vinden. Niet echt een verbetering.

Alle devices zijn altijd sins jaar en dag afhankelijk van de bus en een enumeratienummer. Waarom dan voor netwerk interfaces nu opeens niet meer? Dit is alleen een voordeel voor die zeer schaarse minderheid die meerdere NICs in een machine hebben die niet op dezelfde chip zijn aangesloten.
Vreemd, dan is het bij jou precies andersom. Ik heb zonder PNI regelmatig dat mijn 'eth0' ineens 'eth4' werd (ik heb 6 interfaces), of dat 'eth3' ineens 'eth0' was na een reboot. Mét PNI is 'ens1np0' altijd 'ens1np0'
Ik neem aan op een server? Op verschillende chips? Het probleem met de enumeratie was, voor zover ik weet, dat door het parallel laden van drivers de mogelijkheid bestaat dat de ene keer de ene driver eerst geladen wordt en dus eth0 krijgt, en de andere keer de andere driver en dus eth0 krijgt. Als alles via dezelfde driver gaat die altijd op dezelfde manier de devices afgaat zou je altijd dezelfde nummering moeten krijgen, en daarmee heb je het grootste deel van de gevallen te pakken waarin er uberhaupt al meer dan één NIC is.

Anyway, bij schijven hebben ze de mijns inziens juiste aanpak genomen. Schijven worden logisch ge-enumereerd, vergelijkbaar met NIC's, maar er wordt wel on-the-fly een symlink bijgemaakt die hem "stabieler" identificeert - meerdere zelfs, op basis van apparaatnaam, partitie ID, PCI-bus, partitielabel en UUID. Dit principe hadden ze wmb beter naar netwerk interfaces kunnen brengen door het introduceren van een alias-concept voor netwerkadapters.
Nee, op een desktop. Zover ik het begreep verschuift de ID omdat de hardware niet altijd even snel of in dezelfde volgorde opkomt tijdens het booten. Met de oude stijl is het 'wie het eerst komt, wie het eerst maalt' vandaar dat de nummering van de interfaces anders is bij mij.
Anyway, bij schijven hebben ze de mijns inziens juiste aanpak genomen. Schijven worden logisch ge-enumereerd, vergelijkbaar met NIC's, maar er wordt wel on-the-fly een symlink bijgemaakt die hem "stabieler" identificeert - meerdere zelfs, op basis van apparaatnaam, partitie ID, PCI-bus, partitielabel en UUID. Dit principe hadden ze wmb beter naar netwerk interfaces kunnen brengen door het introduceren van een alias-concept voor netwerkadapters.
Maar dat lost het onderliggende probleem niet op. Als mijn eth0 (met bijvoorbeeld symlink /dev/adapter/0 ofzo) ineens eth4 is dan is m'n symlink ook niet meer goed, en heb ik daar dus ook niks aan he.
Nee, op een desktop. Zover ik het begreep verschuift de ID omdat de hardware niet altijd even snel of in dezelfde volgorde opkomt tijdens het booten. Met de oude stijl is het 'wie het eerst komt, wie het eerst maalt' vandaar dat de nummering van de interfaces anders is bij mij.
Niet even snel of in dezelfde volgorde, maar dan zijn het dus losse adapters? In mijn server heb ik een NIC met 4 poorten, die komen alle vier tegelijk op natuurlijk. En dus is de enumeratie stabiel.

Met 6 NICs in je desktop ben je wel een uitzondering. In die specifieke situatie heeft het dan wellicht nog meerwaarde.
Maar dat lost het onderliggende probleem niet op. Als mijn eth0 (met bijvoorbeeld symlink /dev/adapter/0 ofzo) ineens eth4 is dan is m'n symlink ook niet meer goed, en heb ik daar dus ook niks aan he.
Dat geldt voor schijven net zo goed - als je een externe schijf via USB aansluit kan die enumeratie nog wel eens wat verschillen. Met die symlinks maakt dat niet uit - die zijn niet vast maar worden door udev aangemaakt bij het aansluiten van het apparaat. Dan heb je dus de "onstabiele' aanduiding met een reguliere enumeratie en een stabiele aanduiding dankzij de symlinks. Werkt prima.
Niet even snel of in dezelfde volgorde, maar dan zijn het dus losse adapters? In mijn server heb ik een NIC met 4 poorten, die komen alle vier tegelijk op natuurlijk. En dus is de enumeratie stabiel.
2 adapters. Degene die op het moederbord zit (met 2 poorten) en eentje met 4 die ik er bijgeprikt heb. Ik heb het trouwens op servers met een 4-port NIC ook meegemaakt dat er verschillen tussen boots zaten. Vooral met de wat oudere Intel kaarten gebeurde dit nogal eens. Met de nieuwe stijl trouwens niet, op dezelfde kaart. Dan was enp1s0 altijd enp1s0, dus ik vind het een verbetering.
Voor mijn werk ben ik ook een fervent Ubuntu gebruiker en gebruik nu Ubuntu 18.04 LTS. Ik zou wel wat meer informatie willen over hoe upgrades verlopen. Werkt dat altijd probleemloos? Zijn er dingen waar je op moet letten als je dat doet? Hoe zit het met APT repositories voor geïnstalleerde software (Docker, Chrome, NodeJS, etc)?
Gister heb ik op het laatste moment mijn laptop nog geüpgraded en dat ging snel en, voor zover ik nu kan beoordelen, vlekkeloos. Ik zou in jouw geval wachten op de point-release eigenlijk, even de laatste foutjes eruit. En bedenken of je ergens Python 2 voor gebruikt ;) (zit nog wel in de repo's).

[Reactie gewijzigd door letatcest op 23 april 2020 08:04]

Zo te zien komt de eerste point release (20.04.1) ergens in juli dit jaar. Dat duurt dus nog zeker 2 maanden. Ik denk dat de early adopter in mij hier toch de overhand gaat nemen ;).

Python 2 gebruik ik momenteel nog wel, maar om die er weer even bij te installeren is een kleine moeite.

[Reactie gewijzigd door Dricus op 23 april 2020 08:11]

Ik heb hier twee Linux systemen draaien: Debian Stable & Xubuntu 18.04LTS, waarvan het Debian systeem sinds 2001(!) geupgraded wordt naar stable en (X)ubuntu sinds 2008. Dat mechanisme is echt heel robuust. Ik heb de installaties altijd gewoon 'meegenomen' naar nieuwe hardware.

Mijn vuistregel is wel dat je weinig (het liefst geen) handmatig geinstalleerde software moet draaien, dus alles via de repositories doet. Third party repos zijn geen probleem, die worden tijdelijk uitgezet en moet je daarna met de hand weer activeren. Voor upgrades zijn overigens uitstekende tutorials online te vinden.

[Reactie gewijzigd door zordaz op 24 april 2020 10:24]

Ik gebruik de Ubuntu LTS versies ook al een jaar of vijf voor werk (als software ontwikkelaar).

Het is heel belangrijk dat mijn werkcomputer stabiel is zodat ik niet een grote hoeveelheid tijd hoef te besteden aan het fixen van problemen met het OS of applicaties, daarom ben ik ook conservatief met het updaten van dingen op mijn werkcomputer.

Ik ga niet op dag 1 dat Ubuntu 20.04 uitkomt mijn werkcomputer updaten. Daar wacht ik wel 2 of 3 maanden mee. Om de nieuwsgierigheid te bevredigen installeer ik 't wel op een reservecomputer :)

Sommige softwareleveranciers zijn snel met het aanmaken van een officiële repo voor de nieuwe Ubuntu-release, bij anderen duurt het wat langer. In mijn ervaring doet Docker er wel een paar maanden over voordat ze een officiële repo hebben. 't Werkt waarschijnlijk wel als je de Docker repo voor de vorige release configureert in de nieuwe Ubuntu, maar ik wacht liever tot 't officieel ondersteund wordt.

[Reactie gewijzigd door jj71 op 23 april 2020 10:45]

Toevallig vorige week op een systeem een dist-upgrade gedaan van 18.04 naar 19.10 en vandaag datzelfde systeem een dist-upgrade gegeven naar 20.04.

Ik wou weten of de webcam van mijn ASUS T100TA nu al eens gesupport wordt, maar helaas :P Kennlijk zijn toch nog niet echt praktisch alle webcams ondersteund. :)

Punt is: Dat upgraden ging redelijk vlekkeloos.
Blijft altijd een risico natuurlijk. Ik persoonlijk houd mijn systemen altijd redelijk vanilla.
Praktisch alle, betekend niet alle webcams he ;)
Die angst heb ik ook altijd, het is altijd een beetje duimpje draaien bij een upgrade.
Gelukkig kan ik voor mijn server nog wel even wachten met de upgrade, dat ding doet wat hij moet doen op 18.04 lts en de merkbare snelheidswinst merk je alleen in de GUI.
Snelste upgrade is gewoon nieuwe distro of versie er overheen kwakken. Hij gooit dan alles weg uit /usr/ enzo, maar je home blijft bestaan. Ik heb een "installer-mijn-zooi" scriptje dat een apt install doet van alles wat ik nog extra nodig heb. In een half uur heb ik een nieuw systeem met behoud van alle settings...
Leuke review. Wat ik wel jammer vind is dat het stroomverbruik op laptops niet getest is.
Dat is voor mij een belangrijke maatstaf of ik een Linux variant installeer of Windows.
Uit objectieve ervaring kan ik zeggen dat Ubuntu 18.04 een beter verbruik (minder snel) heeft dan Windows 10.
Kan mogelijk aan de drivers liggen, want ik merk dat onder W10 mijn fan vaker blaast, met dezelfde taken, dan onder Linux, dus misschien dat de CPU niet ver of vaak genoeg omlaag geschaald wordt.
Hangt ook sterk van de hardware af in mijn ervaring. Ik heb hier een lightweight Lenovo IdeaPad met Ubuntu en die houdt het op Linux langer vol dan de specs zeggen dat hij het op Windows zou moeten doen. Maar die heeft geen dGPU. Daarnaast heb ik heb een Dell XPS 7590 met Intel iGPU en Nvidia dGPU. Dan merk je gelijk dat de batterijduur onderuit gaat. Met de nodige tweaks is het acceptabel te houden (1,5 tot 2 uur) maar het hele GPU offloading gebeuren staat helaas nog steeds in de kinderschoenen. In ieder geval als je in het nvidia-kamp zit. Gevolg is dat een te groot deel van de tijd twee GPU's staan te stampen wat de accuduur niet ten goede komt.
Dat lijkt me lastig reviewen. Jij gebruikt je laptop waarschijnlijk anders dan ik. Als ik bijvoorbeeld een Gentoo VM moet updaten gebruikt dit alle cores, een sloot RAM en meer resources. Dan is de accu van een laptop zo leeg..
Je kan een bepaalde workflow simuleren. 2 uur met VLC een mkv bekijken, een uur textverwerken, een game spelen etc.
Kan je toch een redelijke vergelijking maken.
Ja, maar zelfs dan heb je nog veel te veel variabelen. Schermhelderheid, CPU gebruik bij achtergrondtaken etc
Twee weken geleden geinstalleerd op mijn laptop. Veel verbeteringen. De installatie blijft beperkt. Als je Use Full Disk doet werkt het goed. Echter wilde ik de helft van de schijf gebruiken en ondertussen wel encryptie met Luks gebruiken. Dat lukt dus niet. Sowieso als je met de installer aan de slag gaat met partities crasht hij om de haverklap maar het gaat ook gewoon niet goed. Encryptie is dan onmogelijk.

Uiteindelijk heb ik toch maar full disk gedaan en direct daarna met heel veel bokkesprongen eerst het filesystem, daarna de LVM LV, de LVM VG en de LVM PV verkleind en daarna de LUKS image waar LVM weer in zit. En tenslotte de fysieke partitie verkleind. Zou niet nodig moeten zijn om dat zo lastig te moeten doen.

Maar verder draait het als een zonnetje. Helaas zijn nog niet alle externe repositories erop voorbereid wat hier en daar was dependency issues geeft.
Ik kies tegenwoordig voor de ZFS optie. Zogenaamd “experimenteel” maar werkt al jaren prima.

ZFS installeert ook als volledige schijf, maar je kunt achteraf heel makkelijk schuiven met pools en er selectief een aantal encrypten.

Ubuntu detecteert dat ook automatisch en vraagt netjes om de encryptie wachtwoorden tijdens het booten. (Volgens sommige how-to’s moet je dat wachtwoord-vragen zelf aanzetten, maar dat is dus niet meer zo. )
Ik wilde de helft van de schijf om ruimte te houden voor de installatie van Windows op de tweede helft acbteraf - helaas moet ik voor mijn werk nog Skype for Business gebruiken dus zit er helaas aan vast. ZFS gebruik ik wel op een server en daar werkt het inderdaad zeer prettig, maar dan moet je dus wel alsnog het fysieke volume waar ZFS op zit verkleinen om ruimte te maken voor Windows.

Ik wist niet dat ZFS ook encryptie deed, dat is wel een voordeel dan. Werkt dat ook met swap-partities?
Die installer is inderdaad crap.
Ook ontbreekt tegenwoordig de optie voor raid 8)7
Ik begrijp van @NielsFL dat je wel ZFS kunt kiezen, dat werkt prima als Software RAID(-achtige) oplossing. Mogelijk dat de "Standaard" software-RAID uitgefaseerd wordt ten faveure van ZFS?
Geen idee, maar de onmogelijkheid om raid-1 op te geven was voor mij de reden om SUSE op mijn workstation te zetten ipv Kubuntu.
Hmm, bijzondere beslissing moet ik zeggen. Niets tegen SUSE verder hoor, maar omwille van een kleine moeilijkheid omschakelen van een deb-based distro naar een RPM-based distro is nogal een ommezwaai. Ik zou liever een uurtje extra besteden om RAID-1 er doorheen te loodsen (wat natuurlijk best kan met wat handwerk) dan overstappen naar een distributie met een grotendeels andere systeemopzet. Wat was je eerdere ervaring met Ubuntu en SUSE?
Ik heb het een tijd zitten proberen hoor. Zelfs als ik de partities eerst handmatig aanmaakte met een live-cd wilde ie er niet aan om beide disks in raid-1 te zetten.
Als de installatie al lukte, startte de boel niet op omdat de raid-drivers niet geladen werden.

Zelfs via een chroot, vrouwlief heeft een sysadmin achtergrond, kregen we het niet cross-update aan de praat. Raid-1 + full disk encryptie
Als vergelijk: vroeger had ik dit met Kubuntu cross 4 schijven die allemaal in 1 keer unlocked werden.

Na poging nummer 10 heb ik het opgegeven en voor een andere distro gegaan die me direct de optie voor RAID gaf met de identieke disks.
Ergens jammer, want ik heb (K)Ubuntu voor jaren gebruikt, maar als iets simpels als dat zelfs niet met de commandline werkend te maken is?

Op de laptop heb ik wel nog Kubuntu staan. Die heeft geen 2 schijven :)

[Reactie gewijzigd door hackerhater op 23 april 2020 17:05]

Nee, mogelijk dat er wel steeds meer raid-levels ondergebracht worden in LVM (de RAID-1 implementatie is bijvoorbeeld gewoon de RAID-1 implementatie van DMRAID), en dat daardoor de standaard RAID optie komt te vervallen. Maar ik denk niet dat er heel snel gestandaardiseerd wordt op ZFS, en helemaal niet op de Desktop smaak. ZFS is namelijk zo ontzettend hongerig naar RAM ivm de ZIL en ARC, acceptabel voor een NAS, maar niet voor een desktop.
Een review van de 20.04 Server versie zou ik ook wel interessant vinden, met de belangrijkste verschillen ten opzichte van 18.04 Server.
Hier staat een 18.04 LTS server te wachten op de upgrade, ik zou ook wel willen weten wat er voor mij nieuw is.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone SE (2020) Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 4a CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True