Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch

Redacteur games

Death Stranding Review

Geboorte van een nieuw genre

Knappe koppen

Niet alleen het landschap is mooi. Het meeste van het verhaal krijg je niet mee tijdens je trektochten, maar tijdens de gesprekken die je voert als je weer eens met een hologram praat, al kom je de belangrijkste personages ook in levende lijve tegen. Kojima heeft daarbij uitgepakt. Niet alleen heeft hij bekende namen gestrikt, hij heeft van de digitale weergave van deze bekende koppen erg veel werk gemaakt. Er zit veel tekst in de game, en de teksten zijn ook prima, maar het zijn vooral de gezichten van de verschillende personages die indruk maken. De hoofdrol in de game is weggelegd voor Norman Reedus, vooral bekend als Daryl Dixon uit The Walking Dead. Hij stond model voor Sam, dus je zult het meest tegen zijn hoofd aankijken. Hij moet vele uren met motion capture bezig zijn geweest, want er zijn erg veel bewegingen van hem vastgelegd en die zien er - net als bij de andere personages - opvallend soepel uit. Waar personages die via motion capture in een game worden gezet tot voor kort nog weleens wat houterig konden bewegen, is dat hier niet het geval.

Verder kom je de zeer goed gelijkende hoofden tegen van acteurs Mads Mikkelsen, Emily O'Brien, Troy Baker, Léa Seydoux, Margaret Qualley en oudgediende Lindsay Wagner. Er is bovendien een rol voor regisseur Nicolas Winding Refn. Zo eert Kojima meer mensen die hij bewondert. Er zijn kleine bijrollen voor wat mensen uit de leiding van Guerrilla Games. Bij alle hoofden valt op dat er zeer veel nuance in de gezichtsuitdrukking zichtbaar is. Dat valt vooral op bij Reedus en Seydoux. Alleen Lindsay Wagner valt wat uit de toon, wellicht doordat de inmiddels 70-jarige voormalig Bionic Woman in de game wordt opgevoerd in een jongere versie. Er zit overigens veel meer verhaal in de game dan we hier schetsen, maar het hoe en wat daarvan mag je zelf ontdekken.

Hier en daar minder

We zijn duidelijk behoorlijk enthousiast over Death Stranding. De game is mooi en op een originele manier spannend. Toch is niet alles goed. Zo zijn niet alle hoofdstukken even spannend. In de meeste hoofdstukken is duidelijk waarom je de verschillende nederzettingen met het netwerk moet verbinden, maar niet in elke regio zit even veel verhaal. In regio's waarin minder verhaal zit, ben je voornamelijk Porter, en dat is toch minder leuk. Juist de combinatie van spullen vervoeren en een hoger doel maakt de game onderhoudend.

Gedoe met menu's

De game zier er niet alleen goed uit, hij loopt heerlijk soepel op de PlayStation 4 Pro. Er zijn echter wel wat minieme technische probleempjes. Zo tref je af en toe een rotsblok zonder zijkant, zodat je er dwars doorheen kijkt. Dit mankement komt echter zelden voor. We hebben meer problemen met de interface, en dan vooral met de menu's die je ziet als je een vracht en opdrachten inlevert. Ze zijn waarschijnlijk met opzet lekker industrieel vormgegeven. Sam werkt officieel voor een bedrijf dat niet alleen spullen vervoert, maar ook de hele infrastructuur van het land aanlegt en beheert. Dat bedrijfsmatige zie je terug in de menu's. Overzichtelijk is het echter niet, en ook niet gebruiksvriendelijk. Vooral niet omdat het erg veel handelingen vergt om een opdracht in te leveren. Je krijgt erg veel informatie, waarvan het merendeel nauwelijks interessant is, en elk brokje informatie moet je weg klikken. Als je dat een enkele keer moet doen is dat niet erg, maar je vervoert erg veel vracht en na elke opdracht moet je de hele riedel doorlopen. Dat had veel makkelijker en overzichtelijker gekund. Iets vergelijkbaars doet zich voor bij het menu voor de tips en mails die je ontvangt. Vooral de tips zijn erg handig, maar je krijgt er ruim over de honderd. Een optie om ongelezen tips of mails te selecteren, was welkom geweest.

Monster

Er is nog iets merkwaardigs aan de game. Sam kan af en toe rusten in een privévertrek. Daar kan hij eventueel bloedverlies aanvullen en zijn energie weer op peil krijgen. Voor dat laatste staan in het privévertrek zeer prominent en herkenbaar blikken Monster-energiedrank klaar. Je kunt de drank ook onderweg drinken. Een vreemd verschijnsel, omdat de blikken een hedendaagse tint aan een verder zeer futuristische game geven. Ze passen daardoor niet in het plaatje. Misschien nog vreemder is dat Sony of Kojima Productions zich kennelijk laat sponsoren door Monster. Dat is toch een bedrijf achter een product waar gezondheidsorganisaties wat op aan hebben te merken.

Het kan bijna niet anders dan dat Monster geld heeft neergelegd voor de vrij prominente rol van hun drankjes in de game. Mocht dat zo zijn, dan is dat niet terug te zien in de prijs van de game. Hij ligt gewoon voor de volle mep in de winkel. Toch is het op een bepaalde manier een interessante toevoeging. Het is duidelijk dat uitgevers zoeken naar meer wegen om geld te verdienen aan hun games dan alleen via winkelverkoop. Dit is wellicht een alternatief voor lootboxes en microtransacties.


Apple iPhone 11 Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 4 FIFA 20 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Google Stadia Controller

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True