Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Jeroen Horlings

Redacteur fotografie en automotive

Van Fujifilm X-T30 tot Nikon Z 50

Vijf consumentencamera's rond 1000 euro

Nikon Z 50

De Z 50 is de eerste in zijn soort van Nikon. Tot nu toe had het bedrijf nog geen systeemcamera met aps-c-sensor. Na een tijdelijke uitstap met de compacte Nikon 1-serie met 1"-sensoren introduceerde de fabrikant in 2018 zijn eerste serieuze systeemcamera's: de fullframe-Z6 en -Z7. Voor deze Z-serie rekende Nikon af met het verleden en koos het voor een gloednieuwe mount.

De F-mount dateert uit 1959 en werd in de jaren tachtig opnieuw gebruikt toen lenzen elektronische contacten en autofocus kregen. Het nadeel was dat de diameter van de mount vrij klein was, waardoor Nikon beperkt werd in zijn lensontwerpen en geen autofocusobjectieven kon uitbrengen die lichtsterker waren dan f/1.4. De nieuwe Z-mount is veel groter, 54 vs. 44mm, en dat komt niet alleen het lensontwerp, maar ook de beeldkwaliteit ten goede. Volgens Nikon leidt dit tot minder lensvertekening, vignettering, ghosting, flares én mooiere bokeh. Na de introductie van de fullframeserie was het onduidelijk wat dit ging betekenen voor een eventuele aps-c-systeemcamera. Zou deze dezelfde grote mount krijgen of een afwijkend formaat met kleine vatting? Dat laatste zou betekenen dat de lenzen niet met een ander systeem uitwisselbaar zijn. Net zoals bij Canon, dat weliswaar één lensmount heeft voor zijn aps-c- en fullframe-dslr's, maar voor systeemcamera's verschillende mounts gebruikt voor de M- en voor de R-serie.

Nikon Z50

Het gebruik van de Z-mount vinden we op zich dus geen onlogische keus. Het gevolg is wel dat de camera en vooral de lenzen wat groter zijn dan gemiddeld. De 16-50mm is in de lengte behoorlijk compact dankzij het collapsible lensontwerp. Dit vereist dat je de lens uitschuift voor gebruik, maar dat gaat vrij soepel door aan de zoomring te draaien. Het was nog mooier geweest als het uitschuiven elektronisch zou kunnen, zoals bij het equivalent van Sony. Verder is de lens nogal breed door het gebruik van de Z-mount. Dat geldt ook voor andere aps-c-Z-lenzen, zoals de 55-250mm-telelens.

Het lensaanbod is een beetje de achilleshiel van de Z 50. Er waren op het moment van schrijven slechts twee bijpassende DX-lenzen. De rest zijn fullframemodellen, die uiteraard ook een goede optie zijn, maar door het overtollige glas wat duurder dan noodzakelijk. Daarnaast is er nog een aantal thirdpartylenzen van Laowa en Samyang. Wie wil overstappen van een Nikon-dslr, zal graag de FTZ-adapter willen aanschaffen, zodat de bestaande Nikkor-lenzen kunnen worden gebruikt. Dat betekent wel een meerprijs van circa 180 euro boven op die van de 16-50-kit.

De Z 50-body lijkt als twee druppels water op de Z6- en Z7-fullframecamera's. Hij is wat kleiner en een stuk lichter, maar de grip en de ergonomie van de camera zijn uitstekend. In plaats van XQD- gebruikt de Z 50 sd-geheugen, met ondersteuning voor uhs-II. De Z 50 heeft logischerwijs wat minder knoppen, wat vooral aan de achterkant merkbaar is. Ook een joystick ontbreekt. Verder ontbreekt in-body stabilisatie, in tegenstelling tot bij de Z6 en Z7, dus daarvoor blijf je geheel afhankelijk van het objectief. In deze prijsklasse is dat overigens gebruikelijk. De resolutie van de zoeker is iets lager dan bij de Z6 en gelijkwaardig aan de concurrentie, maar de vergroting is met 1,02x een stuk groter dan de 0,6-0,7x van de andere camera's en dat kijkt prettig.

De autofocus van de Z 50 is wat minder accuraat in vergelijking met de concurrentie, hoewel dit volgens Nikon tijdens een recente firmware-update is verbeterd. Dat geldt ook voor de oogautofocus. Het is zeker werkbaar, maar wellicht kan de af in de toekomst nog verder gefinetuned worden.

Op de bovenkant van de camera zit een schuifje waarmee je overschakelt van de foto- naar de videomodus en andersom. Het voordeel van deze scheiding is dat je voor beide modi andere instellingen kunt gebruiken en dus snel kunt overschakelen. Dat is handig als je bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd vastlegt. In de fotomodus kies je dan bijvoorbeeld een sluitertijd van 1/640 seconde en als je naar de videomodus overschakelt, verandert dat in bijvoorbeeld 1/60. Dat betekent wel dat je in de fotomodus geen videos kunt maken met behulp van de videoknop. Er is sprake van een kleine crop in de videomodus, maar dat is niet storend. De videokwaliteit van de Z 50 komt in de buurt van die van Panasonic en Sony, maar zit er net onder.

Ook de Nikon Z 50 heeft een 'Mijn menu'. Doordat het algemene menusysteem is gebaseerd op naar beneden scrollen, kun je meer functies kwijt in dit persoonlijke menu dan bij het tabbladensysteem van Canon. Voor 'Mijn menu' is dat handig, maar het scrollsysteem zelf is iets minder overzichtelijk. Dit wordt gecompenseerd door een goede rubricering van verschillende hoofdmenu's, uiteenlopend van weergave, via foto- en filmset-up tot een retoucheermenu.


Apple iPhone 11 Microsoft Xbox Series X LG OLED C9 Google Pixel 4 CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True