Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch en Jurian Ubachs

Gamen in de lente

Honkballen, jagen en knutselen

Pagan Online

De Noorse, Griekse, Egyptische en zelfs de Chinese, Japanse en Indische mythologieën zijn allemaal redelijk bekend. Maar van een aparte Servische mythologie hadden wij nog nooit gehoord. Toch vormen de verhalen daarvan de basis voor Pagan Online, een actie-rpg van Mad Head Games. De studio uit Novi Sad put uit verhalen uit de eigen volksgeschiedenis, maar zoals bij meer actie-rpg's zul je daar niet veel van merken. Voor de kenners zullen wat namen van personages en voorwerpen bekend klinken, maar je hoeft niets van de Servische geschiedenis te weten om van Pagan Online te kunnen genieten.

Titel Pagan Online
Platform Windows (Steam)
Prijs € 26,99

Pagan Online is uitgebracht door Wargaming, de ontwikkelaar die we vooral kennen van gratis speelbare games als World of Tanks en de verschillende games die daarvan zijn afgeleid. Wargaming wil echter ook in toenemende mate als uitgever optreden, dus sloot het een deal met de Servische studio. Wargaming biedt de game aan via Steam en via de eigen winkel, vanwaar het spel via een launcher kan worden opgestart. Pagan Online verkeert inmiddels in 'early access' en voor 27 euro kun je ermee aan de slag. Pagan Online is dus niet gratis speelbaar, In tegenstelling tot wat gebruikelijk is bij Wargaming.

Pagan Online is een klassieke actie-rpg, een heuse PvE-game waarin je als speler tegen computergestuurde tegenstanders strijdt. Als je Diablo ooit hebt gespeeld, zul je veel herkennen. De spelwereld bestaat grotendeels uit duistere kerkers. Daar loop je met een door jou gekozen held doorheen terwijl hordes demonische monsters je belagen. Daarbij bezie je het geheel vanuit isometrisch perspectief.

Als je aan de game begint, heb je keuze uit drie Hero's. De game bevat er op dit moment acht, maar de resterende vijf speel je pas in de loop van de game vrij. Sterker nog, ook de twee die je links laat liggen als je aan de game begint, zul je daarna alsnog vrij moeten spelen. Je verdient Shards in de game en als je er daar genoeg van bij elkaar hebt gespaard, kun je een nieuwe Hero kiezen om mee op pad te gaan. Shards gebruik je echter ook om de attributen vrij te spelen waarmee je het uiterlijk van je Hero kunt personaliseren. Op dit moment is er nog geen optie om dergelijke Shards te kopen, maar het zou zomaar kunnen dat die er wel gaat komen. Wargaming heeft zich er nog niet over uitgelaten.

We zijn geen fan van deze opzet. Vooral niet omdat hij je geen mogelijkheid geeft om vroegtijdig van Hero te wisselen. Zeker bij een actie-rpg wil je even uittesten welke class je het leukst vindt om mee te spelen, en welke speelstijl het beste bij je past. Dat zit er bij Pagan Online niet in. Als je een class hebt gekozen, speel je een volgende pas vrij als je met de eerste de nodige Shards hebt verzameld. En dan zijn er nog zes Hero's over. Bovendien heb je geen vrije keuze. Elke Hero heeft eigen Shards. Voor elk van de zeven overgebleven Hero's spaar je dus apart Shards, waarbij het toeval bepaalt welke je tegenkomt. Je kunt niet al je verzamelde Shards inzetten om de Hero van je keuze vrij te spelen.

Pantheon

We gaan verder; laten we niet te lang stilstaan bij het vrijspelen van de Hero's in de game. Pagan Online is een lekker soepel spelende game in een naar onze smaak lekker kleurrijke spelwereld. De stijl is heerlijk cartoonish en doet wat denken aan games als Darksiders en vooral Torchlight. Centraal in de spelwereld bevindt zich het Pantheon, een hub van waaruit je quests kunt uitvoeren en spullen kunt maken en verkopen. Het is ook de plek waar je andere spelers zult ontmoeten. Vanuit dat Pantheon ga je op avontuur in dungeons, die over het algemeen vrij klein zijn. Je hebt daarbij een Campaign die je door het verhaal voert en de uitdaging langzaam opvoert. Er zijn echter ook behoorlijk veel losse missies waarin je jezelf wat meer kunt uitdagen. Als je in een dungeon terechtkomt, zie je onder je Hero steeds een pijl die aangeeft in welke richting je verder moet. Dat is handig, want de dungeons zijn zo opgezet dat je doorgaans wel een beetje kunt dwalen. Dat is ook zinvol, want je kunt in de uithoeken extra goudstukken tegenkomen. Je kunt vanuit het Pantheon kiezen uit verschillende missies en daarbij zelf een van de drie verschillende moeilijkheidsgraden selecteren. Over het algemeen bestaan de missies echter uit een dungeon met mindere tegenstanders en een boss als uitsmijter. Dungeons zijn zo opgezet dat je binnen een minuut of 10 wel klaar bent en terug kunt keren naar het Pantheon.

De tegenstanders zijn redelijk gevarieerd. Het is dus zinvol om even goed op de eigenschappen van je opponenten te letten. Dat geldt zowel bij de gewone vijanden als bij de bosses. De mindere opponenten treden vaak in groepen op, waarbij vooral hun snelheid opvalt. Doorgaans word je in een behoorlijk klein deel van de dungeon opgesloten. Als er doorzichtig blauwe muren opduiken om je in te sluiten, weet je hoe laat het is. Je bent binnen de kortste keren omsingeld door een zwerm mindere tegenstanders. Vaak worden die aangestuurd door mobs die iets hoger in de hiërarchie staan en op veilige afstand proberen te blijven. Het is dus zaak je aandacht te verdelen. Gevechten bestaan vaak uit golven, waarbij je keurig gewaarschuwd wordt als de laatste golf aanstaande is. Die laatste golf is daarbij uiteraard pittiger dan de voorgaande. Je moet op dat moment dus hopen dat je nog voldoende Health Potions op zak hebt. Mocht je tijdens een dergelijk gevecht het loodje leggen, dan krijg je de kans om van je voorraad goudstukken wat Health Potions te kopen en het gevecht opnieuw te starten. Je merkt al snel dat het zin heeft om dat te doen, omdat je bij een tweede keer vooraf weet wat de bewegingen en acties van je tegenstanders zijn.

Opvallende besturing

De opmerkelijkste eigenschap van Pagan Online is de besturing. Mad Head heeft de beweging van je Hero gekoppeld aan W, S, A en D, zoals dat bij shooters gebruikelijk is. De standaard in dergelijke games is dat je de muis gebruikt om te bewegen en voor de voornaamste aanvallen, maar dat is hier anders. Je standaardaanvallen zitten onder de beide muisknoppen, en de speciale zitten onder T, E, F, de spatiebalk en linker-Shift. Die speciale aanvallen hebben allemaal een timer. De besturing is even wennen, maar na een minuut of twee was hij voor ons vertrouwd genoeg om ermee uit de voeten te kunnen.

De acht Hero's zijn verschillend, maar wel allemaal redelijk standaard. Je kunt kiezen voor berserker Kingewitch, de tank Istok met zijn enorme hamer, Anya met haar zweep, Valeria met haar kruisboog, Masha met twee werpringen en Dameer die vecht met een beer aan zijn zijde. Ze zien er allemaal goed uit en bewegen prima. Alle classes hebben evenveel skills en bij alle zijn de skills op te waarderen als je in level stijgt. Voor elk level - de cap ligt nu op 30 - krijg je een punt, en je hebt zo'n 15 punten nodig om een skill te optimaliseren. Je kunt een character dus niet helemaal optimaliseren, maar moet kiezen welke skills je het liefst gebruikt.

Verder volgt de game voornamelijk de bestaande conventies. Na elk gevecht vallen de nodige goudstukken en voorwerpen op de grond, waarbij de kwaliteit van die spullen wordt aangeduid door hun kleur. Er past een beperkte voorraad van deze voorwerpen in je rugzak, die aparte tabbladen heeft voor de voorwerpen die je als uitrusting kunt gebruiken, de materialen die je kunt gebruiken voor het maken of opwaarderen van voorwerpen, en de recepten die je daarvoor nodig hebt.
Bij de losse missies die je vanuit het Pantheon kunt uitvoeren, wordt de moeilijkheidsgraad aangeduid met de bekende kleurcodering. Heel handig is dat je tijdens gevechten op de vloer kunt zien wat er plaats gaat vinden. Zowel bij je eigen aanvallen als die van de sterkere tegenstanders zie je op de grond de reikwijdte van de skill die jij of je tegenstander in gaat zetten. Een kegelvorm of cirkel op de grond geeft daarbij aan tot waar je eigen aanval of die van je tegenstander nog effect heeft. Gevechten kunnen in Pagan Online vrij druk worden, waarbij een enkele sterke tegenstander tussen een hele horde zwakkere broeders om je heen zwermen. Dan geven die gekleurde cirkels en driehoeken op de grond aan waar je echt voor moet oppassen.

Solo of niet?

Mad Head Games lijkt de balans in de game al behoorlijk goed op orde te hebben. Het vechten verloopt soepel en heeft een goede moeilijkheidsgraad. Het is zaak om gebruik te maken van je verschillende skills, en bij elke boss is het weer even puzzelen welke strategie het beste werkt. Op de standaardmoeilijkheidsgraad zijn de gevechten misschien iets te makkelijk, maar gelukkig kun je uit drie niveaus kiezen. Daarmee komen we bij het online onderdeel van Pagan Online. Je ontmoet andere spelers in het Pantheon. Althans, je ziet ze rondlopen bij de Battlegate, het onderdeel waar je quests uitkiest, of bij de shop van Onya de Blacksmith en Dukat de Trader. Je kunt met andere spelers communiceren via een menu links onderin je scherm, net zoals dat bij een game als World of Warcraft gebruikelijk is. Er is alleen niet zoveel reden om dat te doen. De game is in zijn huidige vorm prima solo speelbaar.

Er zijn meer games en genres die als inspiratiebron lijken te hebben gediend. Zo krijg je elke dag dat je inlogt een pakje met vijf kaarten die erg lijken op de sets met kaarten die je krijgt in Hearthstone. De sets die je hier krijgt zijn gratis en bevatten doorgaans materialen die je kunt gebruiken bij het maken of verbouwen van de voorwerpen in je uitrusting. Dat aanpassen van je uiterlijk is in Pagan Online behoorlijk uitgebreid. Het lijkt enigszins op wat tegenwoordig in World of Warcraft mogelijk is. Je kunt bovendien een dier aan je zijde mee laten lopen, ook al zoals in WoW.

De game zit daarmee dus behoorlijk vol ideeën, en dat is nog niet alles. In het Pantheon vind je niet alleen de Trader en Blacksmith, er zijn ook nog enkele lege plekken waarbij wordt aangegeven dat er nog iets gaat komen. De game is op meer vlakken onaf. Tenminste, daar gaan we vanuit. We hopen dat er hier en daar nog wel wat aan de menu's zal worden gesleuteld. Met name het tekstveld dat je ziet als je op het slagveld een voorwerp bekijkt, is wat saai.

Conclusie

Het is wat vroeg om al een cijfer aan Pagan Online te geven. De game ziet er mooi uit en is prima speelbaar. Hij heeft classes die weliswaar wat standaard zijn maar die onderling lekker verschillen, en vooral ook een grote verscheidenheid aan tegenstanders. De game bevat een campagne van zo'n 50 uur, aangevuld met de nodige losse missies, zodat er nu al behoorlijk veel is te spelen. Over de manier waarop je de classes vrij speelt zijn we echter niet zo enthousiast, en wat er van samenspelen met anderen wordt verwacht is nog niet helemaal duidelijk. Bovendien missen er nog wat onderdelen. Wie echter van een lekker soepel spelende actie-rpg houdt en niet schrikt van wat 'werk in uitvoering', kan nu zijn lol al op aan Pagan Online.

MLB The Show 19

De lente is begonnen en met prachtige weekenden zoals het recente Paasweekend kondigt de zomer zich alweer aan. Dat betekent dat het nieuwe honkbalseizoen in de Verenigde Staten in volle gang is en de bijbehorende jaarlijks verschijnende honkbalgame in de winkels ligt. Nog steeds hebben we het daarbij over MLB: The Show, dat door Sony's studio in San Diego wordt gemaakt en dus alleen beschikbaar is voor de PlayStation 4. Dat is en blijft jammer voor honkbalminnende Xbox One- en pc-gamers, maar het is de realiteit.

Titel MLB The Show 19 Score
Platform PlayStation 4
Prijs € 69,99 (PlayStation Store)

Net als de vorige edities van MLB: The Show brengt The Show 19 geen revolutie. De basisgameplay komt overeen met die uit de laatste games in de serie. Dat betekent dat je als speler de vrijheid hebt om de besturing te kiezen die het best bij je past. De ene speler zal een balkje op basis van timing met de actieknoppen fijn vinden, een andere gebruikt misschien liever het 'True Swing'-systeem dat sinds jaar en dag in de game zit en met de tumbsticks werkt. De verschillende manieren werken in principe even goed, het is dus maar net wat je zelf fijn vindt.

Babe Ruth 'calling his shot'

Tijdens het spelen van de game verandert er dus weinig. De wijzigingen zijn vooral te vinden om de actie heen. Nieuw is bijvoorbeeld de mogelijkheid om een reeks klassieke momenten uit de geschiedenis van de Major League na te spelen. Dat moment waarop Babe Ruth met zijn honkbalknuppel naar de tribunes wees, ten teken van dat hij een homerun zou gaan slaan, en dat vervolgens ook echt deed? Je kunt het nu zelf beleven, alsmede een groot aantal andere bekende en minder bekende historische momenten.

Risk spelen met de MLB

Ook nieuw is de Conquest-modus. Nee, grapje, dat is helemaal niet waar. Conquest is sinds MLB The Show 16 al onderdeel van de game, maar neemt dit jaar wel een prominentere plaats in. In deze spelmodus moet je met een fictief roster vol sterren heel Amerika zien te veroveren. Dat doe je door in de aanvalsfase tegels op de kaart in te nemen, op een manier die lijkt op hoe dit in Risk werkt. In de volgende fase kun je eventueel fans van andere teams 'stelen' door die teams te verslaan in een wedstrijd. Daarna kun je de gebieden die je bezit versterken met extra 'fans', waarmee je in de volgende aanvalsfase weer andere gebieden kunt innemen. Probeer je een gebied van een ander team in te nemen, dan zul je een wedstrijd moeten spelen of simuleren. Uiteindelijk bereik je de Stronghold - de thuisbasis - van een team. Versla je dat team daar, dan is het uitgeschakeld voor de rest van het potje. De grap daarbij is dat de moeilijkheidsgraad vastzit aan het aantal fans van beide teams. Hoe groter het verschil in jouw voordeel, hoe makkelijker je de game voor jezelf kunt maken. Is er een klein verschil, dan moet je in een hogere moeilijkheidsgraad spelen en is het moeilijker dat team uit te schakelen. Zo werk je je dus een weg door de kaart, tot je uiteindelijk heel Amerika hebt veroverd.

Net als vorig jaar staat het verdienen van in-game beloningen centraal in MLB: The Show 19. In elke spelmodus verdien je ervaringspunten en Stubbs. Met die Stubbs kun je op de online marktplaats allerlei items kopen voor gebruik in je Franchise, Road to the Show of Diamond Dynasty. Die laatste spelmodus is ruwweg gelijk aan Ultimate Team in FIFA en blijft ook een centrale rol houden. Bij vrijwel elke spelmodus kun je pakjes of kaartjes van spelers verdienen die je vervolgens in jouw dreamteam kunt verwerken.

Sneller naar oktober

In de al langer bestaande spelmodi valt op dat de ontwikkelaars duidelijk wat meer stroomlijn hebben aangebracht. De nieuwe 'March to October'-spelmodus schotelt spelers bijvoorbeeld een seizoen voor, maar dan flink verkort. Je speelt een aantal cruciale momenten uit het reguliere seizoen en kunt daarna meteen doorpakken met het leukere deel: de playoffs. Dat is ideaal voor wie wel de intensiteit en lol van het naseizoen wil beleven, maar geen zin of tijd heeft om een heel seizoen van 162 wedstrijden door te spelen.

Zo biedt MLB: The Show 19 al met al best een aardig aanbod. De vernieuwing in dat aanbod is niet te vinden op de digitale honkbalvelden, maar vooral in wat voor spelmodi er zijn en hoe die zijn opgebouwd. In vrijwel elke langer bestaande spelmodus vind je wat leuke, nieuwe toevoegingen, terwijl er ook een paar nieuwe modi zijn bijgekomen die het geheel nog wat meer inhoud geven. Toch begrijpen we wel dat er gamers zijn die gewoon een data-update loslaten op de game van vorig jaar. Los van wat zaken in de presentatie tijdens wedstrijden 'voelt' die game dan niet bijzonder anders aan dan de nieuwe titel.

Hunt: Showdown

We hebben het al vaker gezegd: battle royale is ontzettend populair en veel ontwikkelaars proberen dus een stukje van die taart te pakken. Zo af en toe waagt een wat bekendere studio een poging, en dat kan tot mooie resultaten leiden. Zo zagen we eerder dit jaar Apex Legends van Respawn Entertainment en niet lang daarna voegde DICE zijn battleroyale-modus toe aan Battlefield V. Onlangs gingen we aan de slag met een battleroyale-achtige game van Crytek, een studio die vroeger ook games maakte voor EA. De ontwikkelstudio werkt al een tijdje aan Hunt: Showdown, dat al sinds februari 2018 speelbaar is in Steam Early Access en sinds die tijd verschillende keren van updates is voorzien.

Titel Hunt: Showdown
Platform Windows (Steam)
Prijs € 29,99

Hunt: Showdown is in beginsel een battleroyale-game, maar pakt de zaken wel wat anders aan dan de bekende games in het genre. De speler is in deze game een Hunter en moet op jacht naar allerlei beesten. Om een van die beesten te vinden, dien je eerst aanwijzingen over zijn locatie te bemachtigen. Pas daarna kun je het doelwit echt opjagen. Een complicatie daarbij is dat je niet de enige jager bent. Er zijn andere teams en solospelers die op hetzelfde doel jagen en jou daarbij ook kunnen uitschakelen. Sterker nog, als je het doel hebt gevonden en de kill hebt gemaakt, moet je het gebied nog zien te verlaten met je loot, want die kan je nog door andere spelers worden ontnomen.

De verschillen met andere battleroyale-games beginnen al voordat het spel echt begint. Je jager is een personage dat pas weg is als je doodgaat. Als je een jacht overleeft, behoud je dus alles wat je hebt verzameld. Ga je dood, dan ben je alles kwijt en moet je een nieuwe jager rekruteren, voor het volgende spel. Je jager kun je trouwens ook voorzien van een wapenuitrusting naar keuze. Meer wapens en andere spullen vind je daarbij in de spelwereld. Die wapens ga je nodig hebben, want behalve het uiteindelijke doelwit kom je nog veel meer monsters tegen. Die monsters omleggen levert je punten en ervaring op, dus het heeft best zin om ze te lijf te gaan. Uit tijdsoverwegingen deden wij dat echter niet en gingen we ze juist uit de weg.

Rifts sluiten om aanwijzingen te krijgen

Die monsters zijn over het algemeen de voornaamste hindernis terwijl je naar zogenaamde 'Rifts' zoekt. Als je zo'n 'Rift' sluit, krijgt je minimap een update en wordt de zone zichtbaar waar een van de 'baasmonsters' zit waar je naar op zoek bent. In theorie zijn die monsters maar het voorproefje van je gevechten met andere spelers, maar in de praktijk komen die laatste gevechten zelden voor. Althans: niet in de eerste vijf á tien levels dat je Hunt: Showdown speelt. Dit is, zo hebben wij ons laten vertellen, om spelers rustig te laten wennen aan de game, voor andere spelers je jacht komen bemoeilijken. Op zichzelf een goede keuze, al vragen we ons af of die curve dan niet wat te lang is: als spelers afhaken omdat de game te weinig spanning biedt en daardoor de fase mét andere spelers niet bereiken, kun je je afvragen of dat een optimale situatie is.

Het gebrek aan interactie met andere spelers zorgt ervoor dat Hunt: Showdown in die eerste fase meer aanvoelt als een singleplayergame. Dat is op zich niet erg, want de spelwereld kan zoals gezegd al voor voldoende uitdaging zorgen. In de eerste plaats zit die uitdaging in de monsters die je op elk moment kunt tegenkomen, maar de grotere uitdaging ligt in de doelwitten waar je op jaagt. Dit zijn specifieke monsters die min of meer de baasgevechten in deze game opleveren. Versla ze, verban ze, scoor de 'bounty' en bereik vervolgens het extraction point om de de bounty daadwerkelijk binnen te halen en het potje te overleven.

Originele monsters

Gezegd mag worden dat Crytek behoorlijk zijn best heeft gedaan op de eigen look en sfeer van de game. De game combineert western-achtige taferelen met zombies en monsters. De personages zien eruit als cowboys, of in elk geval als personen uit het cowboytijdperk, en de wapens zijn al net zo klassiek. Op audiovisueel vlak wordt de show echter gestolen door de monsters. Hunt: Showdown herbergt een aantal zeer originele creaties. Het is jammer dat de game je over het algemeen niet genoeg tijd geeft om de monsters te bekijken, want ze zijn vrij agressief. Gelukkig draagt hun dikwijls angstaanjagende uiterlijk bij aan de sfeer in de game. Het is bepaald niet moeilijk om je voor te stellen dat deze wezens regelrecht uit de hel zijn komen lopen.

Het duurt even voor je een beetje aanvoelt hoe je Hunt: Showdown slim kunt spelen. Na een tijdje werden we steeds efficiënter in het snel verzamelen van aanwijzingen om uiteindelijk de doelwitten te kunnen vinden. Dat is ook het moment waarop de game wat van zijn aantrekkingskracht begint te verliezen. Een grotere rol voor confrontaties met andere spelers zou dat kunnen oplossen, maar zoals gezegd: zo ver zijn wij nog niet gekomen. Met de spelervaring zoals die er nu is, zouden we nog niet geneigd zijn snel dertig euro neer te leggen voor Hunt: Showdown. Wellicht dat die eerste indruk de komende tijd nog verandert, als we verder komen en wellicht wél andere spelers tegenkomen. Er van uitgaande dat Hunt: Showdown op een zeker moment nog uit Early Access zal komen, is er dan ook alle reden om later nog eens uitgebreider naar de game te kijken.

Nintendo Labo VR

Toen Nintendo in 2018 het eerste Labo-pakket op de markt bracht, werd dat in Nederland meteen uitgeroepen tot speelgoed van het jaar. Ook wij waren erg enthousiast over de kartonnen bouwpakketten, die zijn bedoeld voor gebruik in combinatie met een Nintendo Switch. Het is ideaal speelgoed voor kinderen of voor kinderen en ouders samen. Nintendo startte met twee pakketten en het was niet meer dan logisch dat er meer zouden volgen. Na een paar maanden verscheen de Vehicle Kit, maar met het nieuwe Labo VR wordt het pas echt interessant. Met dit even ingenieuze als maffe kartonnen bouwpakket bouw je de Switch om tot een heuse vr-headset.

Titel Nintendo Labo VR Score
Platform Nintendo Switch
Prijs € 82,-

De kritiek op de Labo-pakketten is over het algemeen eensluidend: ze vormen tof speelgoed, maar voor stapeltjes karton zijn ze wel wat duur. Dat heeft Nintendo zich aangetrokken. Niet door de aanschafprijs te verlagen, maar wel door meer keuze in te bouwen. Van Labo VR zijn vier verschillende varianten verkrijgbaar. Wij testten de meest uitgebreide versie waarin alle bouwplaten zijn opgenomen. Dit pakket gaat voor zo'n 90 euro over de toonbank. Wie dat wat teveel van het goede vindt, kan het Nintendo Labo: VR-pakket - Starterset + knaller in huis halen. Dat pakket kost zo'n 40 euro en bevat naast de vr-bril en software de Toy-Con-knaller, de grootste en ook leukste bouwplaat. Mocht je daarna alsnog de andere bouwplaten willen kopen, dan zijn er twee uitbreidingssets, één met de Toy-Con-olifant en het Toy-Con-fototoestel, en één met het Toy-Con-windpedaal en de Toy-Con-vogel. De uitbreidingen kosten zo'n 20 euro.

Nintendo heeft voor Labo VR dus vijf bouwplaten samengesteld. Net als bij de vorige edities zitten er heldere en uitgebreide instructies bij over hoe de bouwpakketten in elkaar moeten worden gezet. Die instructies staan op de meegeleverde cartridge waarop ook de vele games staan die je na het bouwen met het pakket kunt spelen. Juist aan die games is te merken dat Nintendo heeft geleerd van de eerste Labo-edities. Waar sommige bouwplaten er in de eerste Labo-editie wat bekaaid vanaf kwamen, heeft elk onderdeel nu minstens vier bijbehorende games die ook allemaal redelijk goed zijn doordacht. Het zijn allemaal minigames waar je doorgaans niet langer dan tien minuten mee bezig bent, maar dat mag de pret niet drukken. Net als veel Nintendo-games is Labo VR uitstekend geschikt om te spelen in groepsverband. De gekke kartonnen constructies roepen steevast lichte verwondering op, en die maakt dat iedereen het even wil proberen. Enkele van de minigames spelen daar op in, bijvoorbeeld door een high score die kan worden overtroffen of een tijd die je kunt verbeteren. Je geeft de games daarbij ook makkelijk door aan een andere speler. Je hebt immers zowel de controller als het scherm in je handen. Er zijn geen snoeren en er is geen hoofdband. Een volgende speler hoeft het bouwpakket alleen maar over te pakken om verder te kunnen spelen.

Opvallend aan Labo VR is uiteraard de bril, die het hart van de set vormt. Die bril heeft een basis van plastic waarin twee lenzen zitten. Daaromheen bouw je een papieren houder waar je de Switch in kunt schuiven. Opvallend genoeg heeft die houder geen hoofdband. Bij alle bouwpakketten geldt dat je de bril tegen je voorhoofd moet blijven duwen. Daarbij heeft Nintendo overigens goed aan de brildragers onder ons gedacht. De headset past moeiteloos, ook bij mensen met een bril. Dat komt vooral doordat de set niet heel goed afsluit. Het ontbreken van een hoofdband draagt er uiteraard aan bij dat je de set makkelijk aan een volgende speler doorgeeft.

Beeldkwaliteit

Dat de Switch het hart vormt van Labo VR geeft meteen ook aan dat de kwaliteit van het vr-beeld te wensen overlaat. Dat kan bijna niet anders, gezien de resolutie van het scherm van de Switch. Als een scherm van 720p horizontaal wordt gesplitst, blijft er weinig resolutie over. Wie een HTC Vive of Oculus Rift gewend is, zal het verschil direct zien. Toch valt het in de praktijk uiteindelijk mee, omdat Nintendo de games grafisch vrij eenvoudig heeft gehouden. Verwacht hier dus geen indrukwekkende vergezichten of priegelige details. De omgeving waar je in terechtkomt is vaak vrij klein en de voorwerpen bestaan meestal uit simpele vormen. Soms is de spelwereld wel wat groter, zoals het eiland waar je met de Toy-Con-vogel overheen kunt vliegen, maar ter compensatie is het landschap dan heel simpel gehouden.

Is dat erg? Nee. In dat laatste voorbeeld gaat het om de beleving, en rondvliegen op de rug van een virtuele zwaan - waarbij je vooruit komt door de kartonnen vleugels van je zelfgebouwde Labo-kit op en neer te bewegen - voelt goed aan. Nintendo is vriendelijk voor zijn spelers. De gameplay is over het algemeen vrij traag, en dat geldt ook bij het rondvliegen op de rug van de zwaan. Je hoeft daardoor niet al te hard te met je kartonnen vleugels te bewegen. Dit gaat eigenlijk op bij alle games, je zult dus nooit op het scherpst van de snede hoeven strijden. Je kunt altijd vrij ontspannen spelen. Daarmee wordt voorkomen dat je krampachtig aan de kartonnen bouwsels gaat duwen en trekken. Wat ons betreft is dit een slimme zet van Nintendo.

Net als bij de voorgaande pakketten gaat het ook bij Labo VR om de combinatie van bouwen en spelen, waarbij het bouwen een minstens even groot onderdeel van de lol uitmaakt. De bouwplaten zitten weer zeer ingenieus in elkaar en het in elkaar zetten is leuk, niet in het minst door de heldere instructies. Wie kon - of nog steeds kan - genieten van het bouwen met Lego, zal evenveel voldoening halen uit de bouwplaten van Labo VR. Met als bonus dat je na het bouwen meteen een aantal games met je nieuwe kartonnen creatie kunt uitproberen. Overigens is ook bij de bouwplaten zelf merkbaar dat Nintendo geleerd heeft van de vorige delen van Labo. De constructies zijn nog steeds van karton en dus kwetsbaar, maar de makers hebben op slim gekozen plekken extra kartonnen verstevigingen ingebouwd. Dat is vooral goed merkbaar bij de knaller, het pronkstuk uit de collectie. Die krijgt het tijdens het spelen van de bijbehorende games flink te verduren, maar is opvallend robuust en kan wel wat actie doorstaan.

En er is nog een bonus. Switch-toppers Super Mario Odyssey en The Legend of Zelda: Breath of the Wild zijn speelbaar met de Labo VR-bril. Bij beide games valt opeens het gemis van een hoofdband op, maar heb je houvast aan de kartonnen constructies. Ze hebben handvatten waaraan je de constructie beet houdt. Bij Mario en Zelda plaats je de Switch in de bril, waarna je de twee Joy-Cons aan de zijkanten van de Switch koppelt. Je houdt de bril dan dus vast aan de twee Joy-Cons waarmee je het geheel tegen je hoofd houdt. Dit is geen comfortabele houding. Het maakt duidelijk dat vr op de Switch is gebaat bij extra hulpstukken, zoals uit de vijf bouwpakketten van Labo VR.

Conclusie

Labo VR is een prima bundel. Labo blijft apart speelgoed en niet alle bouwplaten of bijbehorende games zijn even geslaagd. Maar het geheel is zo uitgebreid - met name het aantal games dat voor de verschillende bouwplaten is gemaakt - dat het geheel zeer geslaagd is. Labo VR is een prima uitbreiding van het Labo-aanbod, en hij bevestigt waarom Labo ooit werd uitgeroepen tot speelgoed van het jaar. De prijs zal voor velen een struikelblok blijven, maar gelukkig is er de vr-starterset, met de knaller als voornaamste wapenfeit. Die vormt vanwege de bijbehorende games de leukste bouwplaat van het geheel, voor een veel schappelijker prijs. Een heel goed startpunt.

Reacties (28)

Wijzig sortering
@Paul Hulsebosch @Tweakjur

Deze reactie gaat enkel over Hunt: Showdown.

Edit 2: toch cool dat jullie nu eindelijk een stukje geschreven hebben over deze game want het is een juweeltje.

Edit: jullie zijn dus géén spelers tegengekomen omdat jullie de "trainee mode" gespeeld hebben (en/of daar niet voorbij verder gegaan zijn).
"géén spelers" ligt dus aan jullie zelf en zou dus geen negatief punt van deze review mogen zijn!
Mijn mening is dan ook dat je pas een conclusie kan trekken als je volledig ervaren hebt wat dit spel te bieden heeft wanneer je met andere spelers te maken hebt.

Jammer dat jullie geen spelers zijn tegengekomen en dat dus het grootste minpunt vinden...
W.b.t. de lege (geen spelers) servers van Hunt: Showdown hebben jullie echt een bijzondere momentopname meegemaakt.
Om het in perspectief te zetten: na behoorlijk wat uren in Hunt: Showdown heb ik hooguit 5 kéér een volledige lege server (Op de normale server, niet de "Test Server") meegemaakt.
Of hebben jullie misschien enkel op de "Test Server" gespeeld?
Die is nogal eens vaak leeg.
Als jullie enkel op de "Test Server" hebben gespeeld probeer dan ook eens de normale server.
Dan komen jullie zeker weten wél spelers tegen en kunnen jullie deze review aanpassen.
Het spel kan de positieve aandacht gebruiken, ook om meer spelers te trekken.

Wat jullie tot nu toe geleerd hebben met de NPC's in de game gaan jullie nodig hebben zodra jullie spelers tegenkomen! :)
Zoals jullie aangeven geven de NPC's en bosses deze game meer diepgang dan andere "Battle Royale" games.

En het aantal spelers in een game is actueel nog steeds maximaal 10 (teams en/of solo's).
Of je het een Battle Royale kunt noemen weet ik niet... maar 10 spelers vind ik tot nu toe een perfecte balans voor dit spel.

Ik zou het gaaf vinden als jullie een keer een uitgebreide review met hardware benchmarks van deze game willen maken!
Ik zou daar vrijwillig aan mee willen werken en mee willen helpen :D
Het viel mij ook dat jullie (bijna) niets gemeld hebben over de prachtige engine en de graphics van deze game...

[Reactie gewijzigd door HugoBoss1985 op 30 april 2019 12:19]

Het klopt dat ze geen spelers tegengekomen zijn, en als ze zich er enigszins in verdiept hadden dan wisten ze ook waarom...

De eerste paar levels (tot 5 of 10 uit mijn hoofd) Eerste 21 levels is de kans klein dat je spelers tegenkomt zodat je rustig kan levelen en de basis van het spel kan leren. Je wordt dus eerst in een soort Noob League gegooid, met andere starters, echter heeft dit spel weinig starters (lees marketing). Daarna pas kom je meer spelers tegen omdat je dan ook tegen hogere spelers gematched mag worden. Dat hij doodgegaan is door een Armored zet dit kracht bij, dan ben je nog niet klaar om het op te nemen tegen hogere Hunters want dit spel heeft geen genade, 1 of 2 kogels kunnen al fataal zijn...

Vervelende voor starters nu is dat ipv tegen andere starters je hoogstwaarschijnlijk in lege servers speelt omdat er niet genoeg beginnende spelers zijn, dit is wat Paul en Jurjen dus ervaarden. Then again, lees marketing.

Mijn advies voor geinteresseerden: Wacht op een freeplay weekend of officiele release.

Verder klopt het wel dat de kans klein is dat je er 10 tegen zult komen en eerder 6 of 4.
Crytek is op het moment bezig om eerst performance zaken aan te gaan pakken in de komende patches om te zorgen dat het voor een breder publiek mogelijk zal zijn om te draaien omdat Hunt behoorlijk zwaar is voor de meeste pc's. (De mooie graphics (die niet benoemd zijn) tonen dit ook wel aan.)
Daarna pas wanneer hun achten dat er genoeg content in de game zit en deze stabiel genoeg draait zullen ze hem uit early access halen en met marketing beginnen. Wat ook gelijk het probleem van lege servers voor starters oplost.

Daarnaast is het ook jammer dat het dolby surround niet benoemd is, ik heb werkelijk waar nog nooit een spel meegemaakt met zulk gigantisch goed 5.1 geluid. Wat ook erg van belang is in het spel om te horen waar andere hunters zich bevinden dankzij gun shots of het triggeren van monsters of vogels, dit soort elementen worden overigens ook niet benoemd.
Hunt: Showdown is in beginsel een battleroyale-game, maar pakt de zaken wel wat anders aan dan de bekende games in het genre.
BattleRoyale? Ja het lijkt erop, maar het grote verschil is niet dat je personage permanent is als je niet doodgaat maar het verschil in PvP en bounty hunten. Waar BattleRoyale erom draait om last man standing te zijn draait het hier om het verkrijgen van een bounty en er mee extracten. Er kunnen dus meerdere winnaars zijn en je zou er zelfs voor kunnen kiezen om een paar monsters te killen en rustig te extracten zonder bounty, je bent dan geen verliezer (voor je gevoel wel uiteraard) en behoudt gewoon je hunter. Overigens is hunt al ver voor 2014 in ontwikkeling en durf ik rustig te zeggen dat Crytek het niet afgeleid heeft van BattleRoyale.

Deze "preview" (of wat het ook is) geeft geen accuraat beeld naar mijn idee, ik zou het graag zien dat jullie even doorspelen tot boven level 15 om uit de trainee modus te komen (zie laatste screenshot) en eigenlijk boven level 21 om de echte game in te stappen. Kijk wat filmpjes van PsychoGhost om te leren hoe je het spel bijvoorbeeld echt speelt.

Ik hoop in ieder geval dat tegen de tijd dat dit spel echt officieel uitkomt jullie er wat dieper op ingaan dan een paar potjes spelen want in de hogere levels komt er zoveel meer bij kijken dan je je kan voorstellen. De screenshots tonen ook aan dat hij niet tot boven level 2 gekomen is, wat op zijn beurt weer betekend dat hij waarschijnlijk maar 2 potjes gespeeld heeft wat echt ongelooflijk weinig speeltijd is om een goed beeld te krijgen van Hunt.
Dit filmpje geeft een aardig beeld van hoe tactisch het bijvoorbeeld is.

@Paul Hulsebosch @Tweakjur

Edit: Informatie accurater, bron erbij gehaald e.d.

[Reactie gewijzigd door Xm0ur3r op 1 mei 2019 11:03]

Never knew. Ik pas de tekst aan.

Voor nu is dit, ook qua tijd, alles wat we met Hunt: Showdown doen. Wellicht dat we er later nog eens uitgebreider naar kunnen kijken, bijvoorbeeld wanneer de game daadwerkelijk zijn 'final' versie bereikt.

[Reactie gewijzigd door Tweakjur op 30 april 2019 11:59]

Tof man, goed bezig :)
Awesome en thanks! Ik heb fyi mijn tekst ook aangepast, deze komt nu beter over met hoe het echt zit.
Geweldige reactie :)

Helemaal mee eens.

Trainee mode:
Niet aan gedacht en niet bij stilgestaan want de "trainee mode" heb ik nog nooit meegemaakt :)

Ik vind het een erg mooi, vernieuwend en leuk spel.
Mijn favoriet op het moment (al enige tijd) en ik speel verder weinig andere games.

Het spel loopt pas redelijk vanaf een vlotte 6 core cpu en de nieuwste Intel cpu's zijn merkbaar sneller dan de nieuwste AMD cpu's (vooral qua frametimes).

[Reactie gewijzigd door HugoBoss1985 op 30 april 2019 11:00]

Die van jou ook, daarom vond ik een +2 op zijn plaats :)
Nee klopt die hadden ze iets later geintroduceerd om het iets eerlijker te maken voor beginners.

@HugoBoss1985 Dat van AMD vs Intel wist ik niet, ik zat juist naar een AMD te kijken voor mijn volgende upgrade...
Verder heeft het spel ook veel baat bij snel ramgeheugen, dit kan zelfs al een flink aantal fps schelen.

Me to! Speel nog weinig anders eigenlijk.

[Reactie gewijzigd door Xm0ur3r op 30 april 2019 10:43]

Potje Hunt? :D Mijn kd-ratio is 2,35, ik ben prestige 15.

Dat maakt het wel een kwalijke zaak dat het ontbreken van spelers in de review als een minpunt wordt benadrukt!

Als je wilt vergelijken kun je volgens mij het beste kijken naar CPU benchmarks van "Kingdome Come: Deliverance".
Dat spel draait ook op de Cryengine en vergelijkt zich qua cpu gebruik/performance/frametimes/core usage volgens mij hetzelfde als Hunt: Showdown.

Niet belerend naar jou bedoeld, gewoon informatief... maar: Intel staat nog steeds bekend om betere prestaties in games.
In deze game zijn het voornamelijk de (cpu) frametimes waar je het verschil merkt tussen AMD en Intel.
Ik heb aardig wat cpu's getest met deze game in eerder stadium.
In een volgorde van slecht > goed.

Getest op 1080p met RX480 en Vega 56.
Met een i7 2600k met overklok kun je het spel spelen maar het is pas redelijk speelbaar (60 fps of meer) met alles op "low".
Vaak gpu usage drops naar 25% (stutter)...

i5 4460 - 8gb ram 1600mhz, onspeelbaar, cpu usage 100%, alle cores belast, teveel cpu bottleneck, maximaal zo'n 45 fps.
i7 2600k @4,4 met HT - 8gb ram 1600mhz, een stuk sneller, cpu usage niet maximaal, nog wél cpu bottleneck. (deze afgelopen weekend nog getest en was hetzelfde)
Ryzen 2700X 16gb ram 3000 mhz - prima speelbaar, cpu usage laag, geen cpu bottleneck maar frametimes niet zo goed. (als met een Intel)
i5 8400 16gb ram 3000 mhz - prima speelbaar, cpu usage wel hoog, prestaties vergelijkbaar met de 2700x maar dan betere frametimes
i7 9700k @ 4,9 all cores, 16gb ram 3000 mhz - prima speelbaar, cpu usage 70% - 90% maximaal, nog betere frametimes en geen enkele cpu bottleneck.

Dit spel kan gewoon alle cores en threads van een 2700x gebruiken dus dit spel is zwaar multithreaded (geoptimaliseerd om daar gebruik van te maken?).

[Reactie gewijzigd door HugoBoss1985 op 30 april 2019 11:59]

Shit, ik pas level 100 prestige 0 met een k/d van 1,38 :o Maar heb je een DM gestuurd! Kan vast veel van jou leren dan.

Oke maar het is dus niet onspeelbaar, ik ben aan het wachten op de 3e generatie van AMD maar neem dit wel even mee in mijn overweging.
Het is van Crytek, de screenshots spreken voor zich toch? ;)
https://www.youtube.com/watch?v=Ffxd-vFspcs

https://www.youtube.com/watch?v=-HjbU7Ra5Us

Zo, het kan beter dan screenshots (die ook niet alles laten zien) ;)

[Reactie gewijzigd door HugoBoss1985 op 30 april 2019 09:02]

Ben ik de enige met een enorme backlog? :)

Ik kom amper toe aan het compleet maken van o.a. Far Cry 5, Resident Evil 2, 9/10 xbox gold free games, Spyro en Crash Bandicoot remakes..

Ik zit er aan te denken om de moeilijkheidsgraad in games te verlagen waar mogelijk om er sneller doorheen te gaan zodat ik is een game van voor naar achter door speel.

Nu gaat het om de ervaring an sich, maar het gevoel van een story line compleet maken is wel lekker.

Thanks voor extra games voor de backlog ;)
Er zijn ondertussen wel erg veel games om uit te kiezen :)
Zelf koop ik steeds minder en ga ik doelgerichter op zoek naar een topspel in een bepaald genre waar ik interesse in heb. Ik speel niet 'alles' meer. Alles uit bepaalde games halen geeft mij meer voldoening dan door meer games heen rushen.
Ik blijf vrijwel dagelijks terug komen bij Rocket League en verder bij XCOM2 en Civ6. Laatst zelfs een tijdje Age of Empires 2 weer!

Voor mensen die dit artikel lezen, aanrader: Yakuza- serie is op de pc gekomen (steam). Japanse mix van GTA, martial arts en Japanse mafia (yakuza).

Meer ontopic: early access games laat ik al een tijdje met rust. Je speelt een halve versie die je dan, als het lukt om tot release te komen, eigenlijk nog een keer moet spelen. Kost extra tijd en verpest de tweede ronde.
Zelf met Assassin's Creed Odyssey bezig. Er komt geen einde aan dat spel. Soms wel een nadeel als je een perfectionist bent. Ieder kamp, alles unlocked, iedere missie enz. Nu na 250 uur pas 66% algemene voortgang. Ben pas klaar wanneer de volgende versie verschijnt 8)7
Ontopic, deze games hierboven vind ik nie zo interessant.

[Reactie gewijzigd door miknic op 30 april 2019 08:34]

Gelukkig hoef je niet alles te doen. Pik er gewoon wat uit wat je erg leuk lijkt, en genieten maar. Als je alles wil doen, bezorg je uiteindelijk alleen maar je psycholoog extra werk ;)
Bij Pagan Online zou ik wel een vergelijking met Path Of Exile willen zien, als je het in het begin met Diablo vergelijkt.
En bij Hunt zie ik in de screenshots verschillende wapens, wordt er genoemd dat je wat je mee neemt na de kill kan houden als je veilig en wel ontsnapt, en dat je zowel solo spelers als teams hebt die rondlopen. Als er meerdere wapens zijn betekent dit meestal dat er een aantal een stuk sterker zijn dan de start wapens. En als er dan een groep spelers samenwerkt kunnen die focussen op anderen doden en elkaar steeds sterker maken, tot de rest van het veld nauwelijks meer kans heeft te winnen. Dat hoeft niet, maar de kans is groot dat het de kant op gaat van een spel als SCUM, waar een aantal zwaar bewapende spelers alle andere spelers iedere keer afmaken zodat die weer opnieuw moeten beginnen. Dat is het probleem van alles kwijtraken wanneer je dood gaat.
Aan de screenshots te zien lijkt Pagan Online meer op Diablo Immortal dan op PoE. Ik ben wel nieuwsgierig want het blijft mijn favoriete genre. Ik verwacht echter geen PoE achtige complexiteit in skills en builds, maar een vrij rechttoe-rechtaan arpg.

Hmm, even gecheckt op steam en de commentaren bevestigen mijn vermoeden. Sterker nog, er wordt vooral geklaagd over het gebrek aan customizations. Alle upgrades zijn te simpel (+5% damaga, -2 sec cooldowns).

Toch voor mezelf proberen vanavond :P
Het spel is dan ook nog zwaar in ontwikkeling he, er zit bv ook nog geen multiplayer in. Ze hebben wel aangegeven dat dit allemaal nog gaan komen. Maar ik wacht liever met de aanschaf tot ze klaar zijn, zo ben ik heel bang dat als het niet aanslaat de stekker er nog wel eens uitgetrokken kan worden.
Mijn grootste probleem met Pagan Online is dat het in alles ruikt als een F2P game met microtransactions (waarbij het ook heel makkelijk pay2win kan worden)... Maar het is ondertussen wel gewoon een betaalde game. Daarbij heeft Wargaming volgens mij ook niet de beste reputatie op dat vlak.
Ik kijk dan eerder uit naar Wolcen en Tochlight Frontiers.
Leuk om eens aandacht te besteden aan IRL zaken, haha. Die Nintendo spullen lijken me zeer gaaf.
P.s., als dit geen nieuwe LinkedIn foto wordt dan weet ik het ook niet meer; https://tweakers.net/i/tL...2.jpeg?f=imagearticlefull

[Reactie gewijzigd door Kecin op 30 april 2019 07:38]

Kijk toch vooral uit naar Rage 2 :9
Het Toy-Con-fototoestel zou een geweldige toevoeging kunnen zijn voor een nieuwe Pokémon Snap game! :D
Labo VR is wel een hele leuke kennismaking met het Labo aanbod, het zou voor mij de eerste aanschaf zijn van de labo reeks. Ik kijk vandaag uit naar de uitbreiding van Sea of Thieves met eindelijk een verhaallijn in adventuremodus, dat wordt mijn lente game. :)

[Reactie gewijzigd door rudyman85 op 30 april 2019 08:19]

Goede prijs kwaliteit verhouding :)

[Reactie gewijzigd door jaapstobbe op 30 april 2019 07:13]

Er zit geen schermpje in, he? Dat moet je zelf nog erbij sjeffen. ;)
De prijs van de Nintendo Labo set in het artikel is 82, maar in de pricewatch 94.
Staat dit niet aan elkaar gelinkt?
In de tekst staat vaak prijs bij publicatie (van het artikel), omdat het idd niet gekoppeld is voor zover ik weet

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Autosport

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True