Cookies op Tweakers

Tweakers is onderdeel van DPG Media en maakt gebruik van cookies, JavaScript en vergelijkbare technologie om je onder andere een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kan Tweakers hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Cookies accepteren' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt? Bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

Verdienmodellen bij games

Dlc, lootboxes, halve games en early access

Downloadable content

Forza Horizon 4

Op de in-game kaart van het speelveld in Forza Horizon 4 stikt het al snel van de verschillende races en activiteiten waar je als bestuurder met een van de vele beschikbare bolides aan kan deelnemen. Op een gegeven moment prijkt er een symbooltje met de naam 'Fortune Island'. Eenmaal daar aangekomen, blijkt dit niet een nieuwe race te zijn en ook geen shortcut naar een nabijgelegen eiland. Of nou ja, dat laatste eigenlijk wel, maar dan moet er wel eerst 20 euro worden neergeteld. Dan opent de 'virtuele brug' naar dit eiland, waar tien nieuwe wagens en 63 nieuwe wegen op de speler wachten.

Forza Horizon 4

Deze downloadbare content wordt net als de basisgame behoorlijk positief beoordeeld, al was het maar omdat de uitbreiding de positieve lijn van Forza Horizon 4 doorzet in een nieuwe omgeving, inclusief de nog altijd oogverblindende graphics en de introductie van het noorderlicht. Desondanks kun je je afvragen of tien extra auto's en vijf dozijn aan extra wegen het wel waard zijn. Het gaat tenslotte niet om een reusachtige nieuwe map. De basisgame heeft al meer dan 450 verschillende auto's en 531 verschillende wegen om te verkennen; dan had dat handjevol toevoegingen uit Fortune Island daar toch ook wel bij gekund, zou je kunnen denken.

Fortune Island is bij lange na niet de enige dlc die beschikbaar is. Het verzamelen van genoeg punten voor het verzamelen van de 450 auto's is niet eventjes gedaan. Ook al krijg je in Forza Horizon 4 punten voor zo ongeveer alles, zelfs voor het omver rijden van bomen of het langs een tegenligger scheuren; het valt bepaald niet mee om in korte tijd flink wat auto's te verzamelen. Microsoft heeft dat natuurlijk ook in de gaten en biedt een helpende hand: betaal 30 euro en je krijgt de Autopas, die je toegang geeft tot in totaal 42 bijzondere racemonsters. Je kan echter voor 20 euro jezelf ook trakteren op de vip-dlc, die toegang geeft tot allerlei speciale items en de behaalde punten tijdens races verdubbelt; handig om ooit nog eens in de buurt van die 450 te verzamelen auto's te komen. En zo zijn er nog veel meer dlc, bijvoorbeeld een paar euro kostende schatkaart of speciale carpacks met James Bond-auto's of achterwielaangedreven auto's die bij uitstek geschikt zijn voor driften. Dit soort dlc zitten overigens ook vaak in uitgebreide Deluxe-versies van de basisgame, die bij aanschaf uiteraard duurder zijn dan de standaardprijs.

Dit model lijkt op dat van Call of Duty: Black Ops 4, waarbij betaalde dlc of microtransacties worden aangeboden die inspelen op het al dan niet bewust traag gemaakte progressiesysteem. Maar los daarvan staat Forza Horizon 4 met zijn veelheid aan dlc allerminst op zichzelf. Een kritische vraag die daarbij al snel wordt gesteld door gamers, is of op zijn minst bepaalde dlc eigenlijk niet gewoon in de basisgame had moeten zitten. Knippen ontwikkelaars bewust content uit de game om die later voor een extra prijskaartje alsnog vrij te geven?

Creative Assembly

Creative Assembly kreeg bijvoorbeeld met dit soort kritiek te maken toen spelers van Rome 2: Total War vonden dat bepaalde kameeleenheden die in de betaalde Beasts of War-dlc zaten, eigenlijk al in de basisgame hadden moeten zitten. Dat werd onderbouwd met een video waarin naar verluidt specifiek deze eenheden te zien waren in een Creative Assembly-video die al voor de release van de game uitkwam. De ontwikkelaar ontkende en gaf aan dat het om heel andere eenheden ging, maar fans waren er desondanks niet blij mee.

De Chaos Warriors

Dezelfde Britse ontwikkelaar hanteerde ook een andere, ogenschijnlijk slinkse manier van het introduceren van dlc. De veelgeprezen strategiegame Total War: Warhammer kreeg op de dag van de release al meteen de Chaos Warriors-dlc. Spelers waren hier niet bepaald blij mee. Als de dlc al beschikbaar is bij release, had het toch zeker ook gewoon in de basisgame kunnen en moeten zitten? Bovendien zat het specifieke Chaos Warriors-ras uit de dlc al wel in de basisgame, maar was het door het gebrek aan Lords en een afwezige campagneverhaallijn eigenlijk een onspeelbare factie. En laat deze factie nou ook nog eens gezien worden als het ultieme kwaad in de Warhammer-wereld, waardoor het niet bepaald een saaie extra factie was. Deze dlc was dus zeker interessant voor spelers van de game, maar hij was alleen gratis te krijgen als een pre-order voor de basisgame was geplaatst. Creative Assembly pareerde de kritiek door te stellen dat er niets uit de game was geknipt, maar dat het op basis van de financiële middelen niet lukte om het ras in de basisgame te krijgen.

Kleine beetjes in plaats van grote toevoegingen

Wat de hierboven genoemde voorbeelden duidelijk maken is dat veel games tegenwoordig een verdienmodel hanteren met een schier oneindige lijst met verschillende dlc's, die vaak wat de hoeveelheid content betreft niet al te groot of indrukwekkend zijn. Nieuwe, relatief kleinere toevoegingen aan games worden met een vrij grote regelmaat uitgebracht en verschijnen vaak al relatief snel na de release van de basisgame. Shadow of the Tomb Raider is pas sinds 14 september 2018 uit, maar drie maanden na de deze releasedatum kwam alweer uitbreiding nummer twee uit, genaamd The Pillar.

Homeworld: Cataclysm

Dit contrasteert vrij duidelijk met de praktijk van pakweg tien jaar geleden en daarvoor. In de tijd dat games enkele nog op soms een veelheid aan spiegelende schijfjes werden uitgebracht, bestond het dlc-model nog niet. Vaak zag je dat er dan wel een uitbreiding volgde, maar die kwam vaak pas een hele tijd na de release van de basisgame en vormde ook een groter geheel en introduceerde soms een volledige andere wereld met een ander verhaal. Het ruimtestrategiespel Homeworld is daar een voorbeeld van. De uitbreiding Homeworld: Cataclysm kwam in Europa pas in september 2000 uit, een jaar na de release van het origineel. Deze uitbreiding bevatte geheel andere rassen, andere omgevingen, andere schepen en een afwijkende verhaallijn. Datzelfde gold ook voor het recentere Battlefield: Bad Company 2 uit 2010. Negen maanden na de release kwam de Vietnam-uitbreiding die het slagveld totaal omgooide naar de setting van de Vietnamoorlog, inclusief nieuwe wapens, voertuigen, omgevingen en zelfs een nieuwe in-game menuomgeving met een kenmerkende soundtrack met nummers uit eind jaren' 60.

Wat vind je van dit artikel?

Geef je mening in het Geachte Redactie-forum.

Lees meer


Apple iPad Pro (2021) 11" Wi-Fi, 8GB ram Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 5a 5G Sony XH90 / XH92 Samsung Galaxy S21 5G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2021 Hosting door True