Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch

Redacteur games

Round-up: zes games voor de Switch

Wat is er te spelen naast Zelda?

New Frontier Days: Founding Pioneers

Op 3 maart verscheen de Switch op de markt, de nieuwe console van Nintendo waar door velen reikhalzend naar was uitgekeken. De Switch is een apparaat met erg veel mogelijkheden, vooral door de Joy-Con-controllers, die naar believen los van het scherm kunnen worden gebruikt. Behalve over de Switch zelf was er vooral veel enthousiasme rond The Legend of Zelda: Breath of the Wild, de game waar bij de introductie alle aandacht naar uitging. Terecht; Breath of the Wild wordt overal erg goed ontvangen. Ook wij waren zeer te spreken over de game. Zelda is bovendien een game die je weken bezig kan houden. Maar de Switch is nu ruim een maand op de markt, dus velen zullen Breath of the Wild nu zo'n beetje uitgespeeld hebben.

En wat dan? Het was al duidelijk dat bij de introductie van de console niet heel veel games beschikbaar waren. Maar wat zijn de games waard die er wel zijn? Wat is leuk en wat niet? We doken in het aanbod en kozen zes games uit. We keken daarbij naar games die nog enigszins nieuw zijn. Het aanbod aan games die oorspronkelijk voor bijvoorbeeld de Neo Geo verschenen, hebben we hier buiten beschouwing gelaten. Hoe leuk een game als Metal Slug 3 of Neo Turf Masters ook is, ze stammen al uit de vorige eeuw en zijn bovendien via de Virtual Store al langer voor verschillende Nintendo-consoles beschikbaar. De games in dit overzicht zijn nieuw, of onlangs verschenen voor andere platformen en nu beschikbaar voor de Switch.

New Frontier Days: Founding Pioneers

Wie het eens lekker rustig aan wil doen met zijn of haar Switch, kan terecht bij New Frontier Days: Founding Pioneers, een game van het Japanse Arc System Works. Mocht de titel je bekend voorkomen: dat kan. De game verscheen eerder al voor de 3DS, destijds simpelweg als New Frontier Days. Beide versies zijn nagenoeg gelijk. Dat wil zeggen dat je ook in Founding Pioneers een bloeiende gemeenschap op moet zien te bouwen, een nederzetting vol pioniers die zich staande moet houden in een vreemde en niet altijd even vreedzame omgeving. New Frontier Days is daarmee een heuse city builder, met hier en daar een vleugje Civilization en een snufje Age of Empires.

Titel New Frontier Days: Founding Pioneers Score
Ontwikkelaar Arc System Works
Prijs ¤ 10,-

Denk bij de net gebruikte term 'city builder' niet aan SimCity. In deze game vind je geen snelwegen, stuwdammen en elektriciteitscentrales. Daarvoor speelt het geheel zich te ver in het verleden af. De setting van de game doet eerder denken aan het wilde westen, aan de tijd van cowboys en indianen, hoewel geen van beide in de game voorkomen. Je vestigt echter wel een nederzetting in vergelijkbaar gebied, met vergelijkbare mogelijkheden. Je begint met een eenvoudige houten blokhut en twee pioniers, en daarmee moet je zien te overleven. De grootste bedreiging komt, vreemd genoeg, niet van de woeste omgeving, maar van het jaarlijkse Harvest Festival. Om onduidelijke reden moet je voor dat festival de nodige grondstoffen en het nodige geld afdragen. Daarvoor krijg je niets terug. Van het feest merk je in de game hoegenaamd niets, en er is ook geen andere compensatie of beloning. Je dient echter wel jaarlijks een bijdrage te leveren. Daarmee is het doel van de game even simpel als teleurstellend. Je dient geld en grondstoffen te verzamelen voor een onduidelijk feest. Weet je daar niet in te slagen, dan houdt het op en verlies je de game. In dat geval zit er niets anders op dan opnieuw beginnen.

Naar een nieuwe Age

Los van deze wat teleurstellende opzet, is New Frontier Days redelijk vermakelijk. Je kunt je pioniers allerlei opdrachten geven: bomen omhakken, vissen vangen, of steen en ander materiaal hakken. Met die grondstoffen kun je een kampvuur starten of een gebouw neerzetten, zoals een houtzagerij. Als je genoeg weet te verzamelen, zul je een hogere Age bereiken. Na de Age of Pioneering volgt de Age of Settlements waarin je Fields, Flour Mills en Quarries kunt bouwen. Dat loopt door tot Ages, waarin je kastelen en fabrieken kunt bouwen. Daarvoor heb je meer pioniers nodig dan de twee waar je mee start, en je kunt het aantal onderdanen dan ook vanaf het begin van de game gestaag laten groeien. Dat betekent overigens wel dat je uiteraard ook meer grondstoffen nodig hebt.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Heel moeilijk is het niet om de doelen te halen die het jaarlijkse Harvest Festival stelt. Tenminste, niet als je in Story Mode speelt. Het enige verschil met de overige modes in de game is dat je in Story Mode advies krijgt van ene Jessica, een typisch Japanse dame met grote ogen die je teksten voorschotelt die letter voor letter op je beeldscherm verschijnen, in een niet al te fraai lettertype. Er zit weinig verhaal in Story Mode. Eigenlijk is er alleen de uitleg van Jessica, al krijg je wel doelen voorgeschoteld. Denk daarbij aan doelen als 'kap 20 bomen' en 'braadt 30 vissen op je kampvuur'. Dergelijke doelen leveren niet alleen de ervaring op die je naar een nieuwe Age promoveren, je krijgt er ook kaarten mee. Die Invention Cards geven je permanente of tijdelijke bonussen. Daardoor duurt het tijdelijk korter om bomen om te hakken bijvoorbeeld, of gaat het delven van steen permanent wat sneller.

Het leukste onderdeel van New Frontier Days zijn echter de onverwachte gebeurtenissen. Er kunnen natuurrampen optreden of wilde beesten opduiken die je nederzetting of pioniers aanvallen. In beide gevallen neemt het vooral een flinke hap uit je inkomsten. Het kost je geld en grondstoffen om de schade te herstellen. Jammer is dat met dergelijke gebeurtenissen ook meteen alles is omschreven wat voor spanning in de game zorgt. New Frontier Days is dan ook niet heel gevarieerd. Naast de Story Mode kun je ook in Survival Mode en Free Mode spelen. In de eerste kun je zelf een moeilijkheidsgraad kiezen, variërend van Easy tot Insane. Op het ontbreken van Jessica na is alles verder echter hetzelfde. In Free Mode is dat anders; daar is er geen Harvest-festival en kun je dus bouwen wat je wilt, zonder enige druk.

Conclusie

New Frontier Days: Founding Pioneers is helaas niet de spannendste game voor de Nintendo Switch. Er zit weinig afwisseling in de gameplay en ook op andere fronten is de game niet best. Zo is duidelijk dat de game oorspronkelijk voor de 3DS is gemaakt. Voor een Switch-game schiet het uiterlijk echter flink te kort. Het ziet er allemaal erg blokkerig uit. Ook de besturing is niet best. Hij lijkt overgenomen van de pc-games waar de makers zich op baseerden. Dat werkt echter niet heel prettig op de Switch, zeker niet als je deze console in handheld-vorm gebruikt. New Frontier Days is daarmee een rustig voortkabbelende en helaas wat saaie game geworden.

Super Bomberman R

De Switch lijkt het voorlopig te moeten hebben van klassiekers, hoewel het niet allemaal heruitgaven zijn die je voor de nieuwe console kunt krijgen. Neem Super Bomberman R: een geheel nieuwe game, gemaakt door Konami. Uiteraard is hij gebaseerd op de games van vroeger, maar daarbij wel in een verdacht modern jasje gestoken. We schrijven 'verdacht' omdat juist dat moderne jasje het grootste minpunt van de game is. Konami heeft de game een isometrische camera meegegeven. Je kijkt dus schuin van boven op het speelveld, en dat is lastig. Van origine kijk je recht van boven op het speelveld, zodat je een goed overzicht hebt. Nu is het voorste deel van het speelveld goed te zien, maar daarachter wordt het minder overzichtelijk. Je ziet minder goed waar vijanden lopen of power ups opduiken.

Titel Super Bomberman R Score
Ontwikkelaar Konami
Prijs ¤ 50,-

De game ziet er met zijn driedimensionale vormgeving wel een stuk moderner uit, maar het komt de gameplay niet ten goede. Terwijl die juist bij een game als Bomberman voorop hoort te staan. En er is meer. Want hoewel de game er met een 3d-uiterlijk veel moderner uitziet, mist er toch iets. In de tussenfilmpjes knalt de game weer in al zijn kleurrijkheid van het scherm, maar bij de game zelf is dat niet het geval. Daar is met name de belichting juist aan de saaie kant. Het lijkt net alsof Konami de belichting aan een dimmer heeft gehangen die op halve kracht is ingesteld. Jammer, want ook dat draagt niet bij aan de overzichtelijkheid. Zeker voor multiplay is dat jammer.

Prettig is wel dat Konami gedacht heeft aan de verschillende scenario's waarin de Switch bruikbaar is. Er zijn verschillende spelvormen, waaronder een heuse campagne die je solo kunt spelen. Stel je daar echter niet te veel van voor. Je reist langs vijf planeten en op elke planeet wachten je flink wat levels, afgesloten door een eindbaas. Er zijn 50 levels in totaal. De opdracht in de levels doorgaans overzichtelijk: kill al je vijanden of zorg dat je een of twee punten in het level weet te bereiken. Daar zit weinig verhaal en helaas ook weinig variatie in. Dat verhaal komt van de tussenfilmpjes, die dan wel kleurrijk zijn, maar niet al te spannend. Ze voegen weinig toe, vooral doordat Bomberman nu eenmaal een serie is waar nauwelijks verhaal in zit. Gelukkig kun je de cutscenes skippen, en daar nodigen ze ook toe uit. De hele campagne kan ook in coöp worden gespeeld, wat zeker het vechten tegen de eindbazen een stuk prettiger maakt. Die zijn solo lastig te verslaan.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Weinig nieuws

Aan de klassieke Bomberman-gameplay is weinig veranderd. Je loopt nog steeds door een doolhof van obstakels, waar je een deel van kunt opblazen met een oneindige voorraad bommen. Met die bommen moet je ook de vijanden zien op te blazen die door het level lopen. Dat gooien met bommen is uiteraard met gevaar voor eigen leven. Vijanden versla je het best door ze met een bom op te sluiten in een doodlopende gang. Het slopen van delen van het level kan handig zijn omdat je zo afgesloten delen van het doolhof kunt bereiken, maar ook omdat onder sommige blokken powerups zitten die Bomberman bijvoorbeeld tijdelijk sneller maken. Aan die formule is dus weinig veranderd.

Er is al tien jaar geen nieuwe Bomberman meer verschenen, en wie zich de game van vroeger weet te herinneren, zal vooral terugdenken aan de potjes multiplayer. Gelukkig is Konami zo slim geweest om daar ook in dit deel flink mee uit te pakken. De game is op allerlei manieren met of tegen anderen te spelen, en dan komt het spel ook het best tot zijn recht. Dat kan lokaal als duel, of met vier spelers op één Switch. Het kan zelfs maximaal met acht spelers, maar dan via internet. Het leuke van de variant waarin meer dan twee spelers meedoen, is dat de Joy-Cons daarbij benut kunnen worden. De besturing van Bomberman is tenslotte erg eenvoudig, dus aan een halve controller heb je meer dan genoeg. Even naar de instellingen van de Switch, en je kunt beide helften van de Joy-Con los van elkaar gebruiken. Op die manier kunnen vier spelers lol hebben met twee controllers.

In multiplayer is het uiteraard 'last man standing' en is het de bedoeling dat je andere spelers om zeep weet te helpen. Ze vliegen dan met een sierlijke boog uit het level, om op de rand van de arena terug te komen. Het leuke is dat opgeblazen spelers niet geheel werkloos toe hoeven te kijken. Ze kunnen over de rand bewegen en zelfs bommen in de arena gooien. Dat kan alleen in de rij waarin ze op dat moment gepositioneerd zijn, maar toch. Je kunt het de overgebleven spelers vanaf de rand toch knap lastig maken. Als het je op die manier lukt om een nog levende speler uit te schakelen, keer je bovendien terug op het slagveld en strijd je zelf weer mee om de overwinning. Juist dat maakt de game spannend.

Het is de leukste manier van spelen, zelfs - of misschien wel juist - als je met vier man rond het kleine scherm van de Switch gepropt zit. Dat biedt retro-lol voor nerds die de oude games gespeeld hebben. Of Konami er veel nieuwe fans bij gaat krijgen, is de vraag, vooral omdat het de hoofdprijs durft te vragen voor de game. De uitgever vraagt er 50 euro voor, en dat is aan de hoge kant. Op de Switch voelt menig game al snel aan als een veredelde mobile-game en Super Bomberman R is daar geen uitzondering op. Met een prijs van 10 of 15 euro hadden we game een kans gegeven. Voor 50 euro is de game te mager.

Conclusie

Het maakt dat we toch niet geheel positief zijn over Super Bomberman R. Het uiterlijk en vooral de cameravoering bieden niet waarop we gehoopt hadden. Bovendien is het weliswaar leuk dat de game solo gespeeld kan worden, maar een campagne met flink door de kunstmatige intelligentie geholpen bosses is wat ons betreft niet de juiste vorm. Uiteraard is multiplayer erg leuk, net als spelen in coöp. Dat maakt echter nog niet dat de game de 50 euro waard is de Konami ervoor vraagt. Sterker, met een dergelijke prijs is de game echt veel te duur.

I Am Setsuna

Het blijft een beetje zoeken naar nieuwe games voor de Switch. Veel van de games die voor de console worden uitgebracht, zijn al eerder op andere platformen verschenen. Zo ook I Am Setsuna, van ontwikkelaar Tokyo RPG Factory. De game verscheen vorig jaar al voor Windows en PlayStation 4. Althans, in Europa verscheen hij voor pc en PS4, in thuisland Japan verscheen de game ook voor PlayStation Vita. Omdat uitgever Square Enix die versie toch nog op de plank had liggen, kon hij die mooi gebruiken als basis voor een Switch-versie. Dat maakt ook meteen duidelijk dat de game het best tot zijn recht komt in handheld-vorm, en niet op een groot scherm. Het verklaart bovendien waarom I Am Setsuna niet op 60fps draait zoals de PS4-versie, maar op 30fps. Inderdaad, net als de versie voor de PS Vita. Is dat erg? Nee, zeker niet. I Am Setsuna heeft geen snelle actie, dus de framerate hoeft niet hoog te zijn.

Titel I Am Setsuna Score
Ontwikkelaar Tokyo RPG Factory
Prijs ¤ 40,-

Bij de ontwikkeling van I Am Setsuna moet één woord centraal hebben gestaan: nostalgie. De game is volledig gemodelleerd naar oude Japanse rpg's. Met name Chrono Trigger heeft als voorbeeld gediend, samen met wat oude Final Fantasy-games. Het betekent dat je een game voorgeschoteld krijgt met heel veel tekst, in een gedragen soort Engels, waar je tekstballon na tekstballon doorheen moet scrollen. Het is daarmee een game die behoorlijk wat geduld vergt, zoals gebruikelijk bij oude jrpg's.

In de game ben je niet Setsuna, maar Endir, een jonge huurmoordenaar die niet alleen met een zwaard overweg kan, maar ook magie kan gebruiken. De even duistere als ongebruikelijke opzet van het verhaal is dat Endir aan de game begint met de opdracht om Setsuna te vermoorden. De twee ontmoeten elkaar al vroeg in de game, en dan blijkt dat Setsuna op het punt staat geofferd te worden, om zo de dreiging van kwaadaardige monsters af te kopen. Het is een terugkerend ritueel waar jaarlijks een jonge vrouw voor wordt opgeofferd. Linksom of rechtsom: Setsuna moet dood. Endir besluit Setsuna te begeleiden op haar laatste tocht en krijgt daarbij steeds meer hulp. Zo ontstaat een game waarin je met een kleine party door het permanent winterse land trekt, onderweg strijdend tegen monsters in allerlei soorten en maten, die je bovendien in verschillende samenstellingen tegenkomt.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Ouderwetse actie

Vooral tijdens het vechten blijkt I Am Setsuna een ouderwetse jrpg. De game gebruikt het Active Time Battle System dat je wellicht nog kent van games als Final Fantasy IV, V, VI, VII, VIII, IX en X-2. Ook in ChronoTrigger werd het gebruikt. Er moet dus een korte tijd zijn verstreken voor je een actie uit kunt voeren met een personage. Daar bovenop komt Momentum, dat je aanvallen extra kracht bijzet als je nog meer geduld hebt. Dat kun je ook gebruiken om buffs uit te delen aan jezelf of aan de hele groep. Leuker is nog dat je beperkte invloed hebt op de eigenschappen van je personages via Spiritnites. Je kunt dus desnoods per battle kiezen welke aanpak je wilt kiezen.

Als je aanvalt voor je tegenstander je gezien heeft, start je met een volle timer en kun je dus de eerste klap uitdelen - met elk van de personages in je groep. Dat maakt erg veel uit. Sterker nog; als je ongezien aan kunt vallen, zijn de meeste gevechten bedrieglijk eenvoudig. Als je niet ongezien weet te blijven, wordt het wat lastiger, maar het is nog steeds niet echt moeilijk. Dat verandert bij de bossfights van de game. Gelukkig heeft elke boss een zwakke plek, die je zult moeten vinden om succesvol te zijn. Juist bij bossfights is het zaak om een strategie te bepalen, waarbij je gebruikmaakt van de fysieke en magische eigenschappen van de leden van je party. Gewoon rammen is zelden een oplossing. Creatief omgaan met timers, wapens en magische krachten is een betere optie.

Tokyo RPG Factory heeft van I Am Setsuna een bijzonder sfeervolle game gemaakt. Het winterse landschap helpt daaraan mee, maar er is meer dan dat. Zo heeft de game mooie achtergrondmuziek, die bestaat uit een enkele piano. Hij past uitstekend bij de winterse sfeer en het wat trieste verhaal. Maar ook het landschap zelf is zeer sfeervol, en de diverse personages en voorwerpen zien er leuk en fantasievol uit. Helaas is ook merkbaar dat er voor I Am Setsuna kennelijk weinig budget beschikbaar was, want er zit behoorlijk wat herhaling in. Zo zie je nogal eens een achtergrond voorbijkomen die al eerder in de game gebruikt was. Dat doet dan weer wat afbreuk aan de sfeer. Er is helaas meer dat afbreuk doet, want I Am Setsuna kent de nodige bugs. Personages kunnen plotsklaps verdwijnen, en we zagen wat voorwerpen waarvan de beschrijving in het Frans in plaats van in het Engels was gesteld. Niet onoverkomelijk, wel slordig.

Het grootste probleem met I Am Setsuna is echter dat de makers wat zuinig zijn geweest met het toevoegen van savepoints aan de game. Opslaan van je voortgang kan alleen op vastgestelde plekken, en daar zijn er veel te weinig van. Het kan makkelijk gebeuren dat je een half uur aan gameplay kwijt bent als je sneuvelt, wat voor een keer niet erg is, maar gaat frustreren als het vaker voorkomt.

Conclusie

I Am Setsuna kan het begin zijn van een mooie serie. Een game die sfeervol is, aardige personages heeft, en met een verhaal dat opvalt door de wat trieste insteek, en dat bovendien wordt begeleid door mooie muziek. Het knokken is voer voor nostalgie. Iedereen die van de oude Final Fantasy-games houdt, kan zijn hart ophalen. Bij een game die vooral in de handheld-modus van de Switch tot zijn recht komt, past dat prima. Helaas is ook merkbaar dat er weinig budget was voor de game. Er zijn wat bugs merkbaar, de balans tussen gewone tegenstanders en bosses is niet goed, het landschap kent te weinig variatie en er zijn te weinig savepoints om je voortgang op te slaan. Desondanks is I Am Setsuna een van de leukste games uit de Switch-collectie. Al zegt dat meer over het aanbod voor de Switch dan over I Am Setsuna zelf.

Fast RMX

De combinatie van nieuw en klassiek, het is een terugkerend thema bij de games die beschikbaar zijn voor de Nintendo Switch. Neem Super Bomberman R en de ouderwetse gameplay van I Am Setsuna. Met die eerste heeft Fast RMX gemeen dat hij speciaal gemaakt is voor de Switch, en dus niet eerder voor andere platformen verscheen. Een racegame voor de Switch is goed nieuws, al was het maar omdat daarmee het palet aan genres dat de Switch bestrijkt wordt uitgebreid.

Titel Fast RMX Score
Ontwikkelaar Shin'en
Prijs ¤ 20,-

Fast RMX lijkt nieuw, maar is dat toch niet helemaal. Eigenlijk is het een opgepoetste versie van Fast Racing Neo, dat in 2015 uitkwam voor de Wii U. Fast Racing Neo leunde dan weer erg zwaar op de gameplay van F-Zero, de even legendarische als flitsende serie racegames waarvan de eerste in 1990 verscheen voor de Super NES. In Fast RMX krijg je alle tracks die beschikbaar zijn voor Fast Racing Neo, zowel die voor de game als die uit de uitbreiding. Er zijn bovendien zes geheel nieuwe tracks, wat het totaal op 30 brengt. Dat geheel is voor 20 euro te downloaden, en dat is een prima prijs voor een dergelijke game, die zowel solo als in splitscreen als via internet speelbaar is. Een betere prijs dan de 40 of 50 euro die respectievelijk voor I Am Setsuna en Super Bomberman R wordt gerekend.

Fast RMX is, net als F-Zero en Wipeout, een heerlijk simpele game die toch uitdagend is. De bediening is erg eenvoudig. Zo eenvoudig zelfs dat je aan een halve Joy-Con genoeg hebt, wat gelukkig door ontwikkelaar Shin'en Multimedia aangegrepen wordt om splitscreen racen mogelijk te maken, waarbij beide spelers een zijkant van de Switch in handen hebben. Het blijft een leuke optie, waarbij de veelzijdigheid van de Switch misschien wel het beste tot zijn recht komt.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Veel meer dan gasgeven, boosten en van kleur wisselen kun je niet. Je hebt dus aan een joystick en twee knoppen genoeg, al kun je met de schouderknoppen van de Switch zijwaarts strafen. Dat van kleur wisselen is wat Fast Racing Neo, en daarmee Fast RMX, onderscheidt van F-Zero en Wipeout. Op elk circuit vind je blauwe en oranje stroken. Daar kun je gebruik van maken. Sterker nog, als je races wilt winnen is dat zelfs essentieel. Om er gebruik van te maken, kun je de kleur van je voertuig wisselen naar blauw of oranje. Heb je voor je voertuig oranje gekozen, te zien aan de kleur van de het licht dat uit de uitlaat komt, dan krijg je een enorme boost van oranje stroken. Als je daar overheen weet te sturen, haal je moeiteloos de nodige mede-racers in. Rijd je echter over een blauwe strook, dan leidt dat tot kortsluiting en rem je flink af. Gelukkig kun je met de X-knop razendsnel de kleur van je voertuig verwisselen, om zo optimaal voordeel te halen uit de gekleurde stroken.

Eenvoudig en toch lastig

Klinkt eenvoudig? Het is ook eenvoudig, maar dan bedrieglijk eenvoudig, want ondanks die eenvoudige besturing en simpele besturing is Fast RMX een lekker uitdagende game. De circuits draaien alle kanten op. Niet alleen naar links en rechts, maar ook op en neer. Bovendien zul je flinke sprongen moeten maken, waarbij timing en vooral snelheid erg belangrijk zijn. Heb je niet de juiste snelheid, dan stort je neer en word je onherroepelijk een paar plaatsen naar achter geworpen. Je hebt in Fast RMX dus twee manieren om snelheid te winnen. De gekleurde stroken leveren de meeste winst of verlies op. Los daarvan liggen er blauwe en oranje orbs op de baan. Vlieg je daar overheen, dan pik je ze op en kun je de energie gebruiken voor een naar believen in te zetten boost. Zo kun je dus ook zonder gekleurde stroken een boost krijgen. Die is minder groot dan wat je van de gekleurde stroken krijgt. Het is echter de enige manier om zelf te kunnen bepalen waar je een boost wilt krijgen.

Wat helpt, is dat Fast RMX je lang genoeg bezig kan houden. Er zijn voldoende manieren om de game te spelen. Er is het Championship, een offline competitie die je alleen doorloopt. Je neemt het daarbij op tegen negen virtuele tegenstanders en werkt steeds confrontaties van drie circuits af, waarbij na drie races een winnaar bekend wordt gemaakt. Op die manier speel je meer circuits en vooral meer voertuigen vrij, tot je alle 30 circuits en alle 15 voertuigen verzameld hebt. Die voertuigen zijn allemaal net iets anders. Ze variëren op de onderdelen Acceleration, Top Speed en Boost. Het Championship kun je spelen op Subsonic, Supersonic en Hypersonic, oftewel snel, sneller, snelst. Zeker op Hypersonic is er uitdaging genoeg, en als je het nog spannender wilt, kun je kiezen voor de Hero-modus. Die is nog uitdagender, doordat je schip nu opeens kapot kan. Met de stroken kun je de schil van je voertuig opladen. Als je vaak botst, biedt je schild echter niet genoeg en sneuvelt je schip.

Gelukkig is de game ook in multiplayer speelbaar. Er is de splitscreen-modus die net als bij Super Bomberman R met zowel twee als met vier spelers lokaal gespeeld kan worden. Daarnaast is er ook online multiplayer mogelijk, met maximaal 8 spelers. Eigenlijk is dat precies waar je op hoopt. Zeker met vier spelers in splitscreen spelen is altijd een beetje gedoe, met het op de juiste manier koppelen van alle controllers, maar dat ligt aan de Switch en niet aan de game. Als alles eenmaal ingesteld is, werkt het uitstekend en is het ook precies zo leuk en vooral spannend als je wilt. In multiplayer verloopt het wat minder soepel. Andere spelers kunnen door het beeld stuiteren, wat duidt op een slechte synchronisatie. Jammer is verder dat het online lastig is om te spelen met wie je wilt. Eigenlijk word je door de game in een willekeurige lobby gegooid, zonder dat je daar invloed op uit kunt oefenen. Er schijnt een patch te komen die je daar meer mogelijkheden in geeft, maar het is niet duidelijk wat en wanneer er iets gaat veranderen. Nu we toch aan het klagen zijn over ontbrekende opties; we missen ook de optie om een time trial te spelen waarbij anderen jouw tijd moeten zijn te kloppen. Daar is Fast RMX een zeer geschikte game voor.

Uiterlijk en muziek

Gelukkig is de presentatie van de game goed. Bij een game als deze hoort een knallende soundtrack, en daar is voor gezorgd. Het is echter vooral de visuele kant van de game die overtuigt. De circuits van een game als deze dreigen al snel eenvormig te worden. Shin'en Multimedia levert daarin echter knap werk af. Elk level heeft iets unieks. Net wat hogere ramps, een splitsing in het circuit; er is steeds iets dat onderscheidend werkt. En waar de levels op elkaar gaan lijken, gooit Shin'en het over een andere visuele boeg. Er zijn zonnige levels, levels waarin het regent, hele futuristische levels en levels in een tropische omgeving. Helemaal mooi is dat alles soepel draait op 60 frames per seconde, wat bij een dergelijke game bijna een voorwaarde is. In handheld-modus kijk je naar 720p, in tv-modus stuurt de game 1080p uit, met nog steeds die 60 frames per seconde.

Conclusie

Ontwikkelaar Shin'en Multimedia doet veel goed in Fast RMX. Het uiterlijk is prima, net als de muziek. De game draait soepel op 60fps, wat in een dergelijke game haast een voorwaarde is. Er is afwisseling in de 30 levels van de game en het duurt wel even voor je alle maps in de vingers hebt, zeker als je op Hypersonic of in de Hero-modus speelt. Uitdaging genoeg dus. Fast RMX is daarmee zijn prijs van 20 euro zeker waard. Toch is de game niet helemaal perfect. We missen een time trial en de optie om online met vrienden een lobby samen te kunnen stellen. Time Trial is overigens imiddels wel aangekondigd. Bovendien had de synchronisatie van online spelers wel wat beter gekund. Gelukkig kun je ook lokaal in splitscreen spelen, en dan komt de game beter tot zijn recht. Heel origineel is Fast RMX niet, maar het is een prima aanvulling voor het arsenaal aan games voor de Nintendo Switch.

Voez

Dat de Nintendo Switch niet echt een volwaardige console is maar eerder een tablet met hdmi-uit blijkt ook uit het aanbod. Neem Voez, een Japanse game die halverwege 2016 al voor iOS verscheen en niet veel later voor Android. Tegelijk met de Switch is er ook een versie beschikbaar voor de nieuwe Nintendo-console. Om met de deur in huis te vallen: Voez voelt zich prima thuis op het nieuwe platform.

Titel Voez Score
Ontwikkelaar Flyhigh Works
Prijs ¤ 25,-

Voez is een ritmegame met typisch Japanse inslag. Dat wil zeggen dat er een verhaaltje door de game verweven zit, met van die typisch Japanse personages: modieuze manga-typetjes met grote ogen, die je in pastelkleurige stilstaande beelden voorbij ziet komen. Een idyllische sprookjeswereld waar iedereen vrolijk is. Er is een plot rond zes personages dat tussen de hoofdstukken van de game door verteld wordt. Leuk, maar je kunt het direct weer vergeten, want het verhaal en de personages doen er totaal niet toe in de game, zelfs nog minder dan in de Guitar Hero-games van vroeger. Gelukkig zit het ook niet in de weg, doordat de Japanse ontwikkelaar Rayark Games de personages alleen in stilstaande beelden tussen de hoofdstukken door opvoert.

Zoals het hoort bij een ritmegame draait het in Voez enkel en alleen om muziek, om het zo goed mogelijk raken van de noten die je voorgeschoteld krijgt. Rayark Games gebruikt de Switch daarbij op een manier die Nintendo misschien niet eens voorzien had. Je bedient de game enkel met het touchscreen van de Switch; met je twee duimen om beurten of tegelijk op het scherm. Mocht je willen, dan kun je de Joy-Cons zelfs afkoppelen. Sterker nog, dat is zelfs aan te raden, want als je de twee helften afkoppelt, kun je makkelijker bij het scherm. Je hoeft je duimen minder ver te strekken, en dat is prettig, zeker als je op de hogere moeilijkheidsgradaties speelt. Heel comfortabel is de Switch niet, als je zonder de Joy-Cons speelt, maar het is in dit geval wel degelijk te prefereren.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Vallende noten

Net als bij Guitar Hero en aanverwante games zie je in Voez noten die over het scherm naar beneden komen glijden. Zodra ze de zwarte balk onderin het scherm bereiken, dien je op de noot te tikken. Zo simpel is het uiteraard niet. Ten eerste zijn er verschillende banen waarlangs de noten naar beneden kunnen glijden, en het leuke van Voez is dat die banen niet vaststaan. Het kunnen er drie zijn, maar ook acht, en dat aantal varieert gedurende de song voortdurend. Zo benut Rayark Games de volle breedte van het scherm.

Die noten zijn er in soorten en maten. Noten die je aan moet tikken, langgerekte noten die je ingedrukt moet houden en noten die je moet swipen. Zeker de langgerekte noten kunnen lastig zijn, doordat ze naar links of rechts kunnen bewegen terwijl je ze vast moet houden. Het geeft genoeg variatie om de game interessant te houden, vooral doordat je elke song op Easy, Hard en Special kunt spelen. De game houdt bovendien bij wat je hoogste score was bij elke song, waarmee je gestimuleerd wordt om je score te verbeteren. Daar is een belangrijk instrument voor: de game meet de nauwkeurigheid waarmee je noten raakt. Als je de noot precies op de zwarte lijn raakt, scoor je Max Perfect. Ben je minder nauwkeurig, wordt het Perfect, OK of Miss. Dat leidt tot een A, B of C-score voor de song. Genoeg stimulans dus om je prestaties te verbeteren.

Voez bevat bovendien een flinke voorraad songs. Je kunt uit ruim 140 songs kiezen. Helaas zijn die een beetje eenvormig. Gezongen wordt er niet of nauwelijks. Het is redelijk eenvormige Japanse pop. Veel trance en naar house neigende songs, met vaak een flink tempo. Hier en daar is er ,zelfs iets dat op klassiek lijkt, maar dan met beat en overduidelijk uit een synthesizer afkomstig. Hier helaas geen in het westen bekende hits, zoals in de Guitar Heroes en Rock Bands van deze wereld. Dat is zeker jammer, al is het voordeel daarvan dat de game redelijk goedkoop kan blijven. Omdat er ongetwijfeld minder aan rechten betaald hoeft te worden, is Voez voor 25 euro te downloaden. De versies voor Android en iOS zijn gratis, waarna je extra muziek kunt kopen. Hier koop je alle beschikbare muziek in één keer.

Voez heeft ook zijn tekortkomingen. Niet alleen de wat eenvormige muziek, maar ook het ontbreken van aanwijzingen dat je noten goed geraakt hebt. Dat zie je nu wel, maar hoor je niet. Er is geen geluid dat duidelijk maakt of je goed of slecht speelt, zoals als je wellicht van Rock Band en Guitar Hero gewend bent. Dat houdt de songs uiteraard lekker clean, maar het maakt ook dat je minder in de gaten hebt of je het goed doet of niet.

Conclusie

Desondanks is Voez een verrassend onderhoudende game die lang leuk blijft. Vooral als je naar Hard of Special gaat, zullen je vingers over het scherm dansen als nooit tevoren. Dan stoort ook opeens de wat eenzijdige muziek niet meer, maar blijft over dat Voez erg mooi en vooral overzichtelijk is vormgegeven. Een game die met behoorlijk simpele bediening toch ruim voldoende uitdaging kan bieden. Vergeet het verhaal; het is de muziek die je uitdaagt en die je vingervlugheid op de proef stelt. Een lekkere game voor even tussendoor.

Snipperclips: Cut it out, together!

Nintendo heeft een naam hoog te houden als het om partygames gaat. Bij de introductie van de Switch gaat vrijwel alle aandacht uit naar The Legend of Zelda: Breath of the Wild, maar er is meer dan dat. Want waar Breath of the Wild niet bepaald bedoeld is om in gezelschap te spelen, heeft Nintendo dergelijke games wel degelijk in de aanbieding. Snipperclips lijkt misschien niet direct een partygame, maar de subtitel Cut it out, together! maakt duidelijk dat de game toch echt veel leuker wordt als je hem samen speelt.

Titel Snipperclips: Cut it out, together! Score
Ontwikkelaar SFB Games
Prijs ¤ 20,-

Snipperclips is een puzzelgame die in de verte enigszins doet denken aan LittleBigPlanet. Daarbij gaat het met name om de vrolijke kleuren en vooral ook om het gebruik van zwaartekracht in een omgeving waar je het misschien niet direct verwacht. Ook in Snipperclips bewegen voorwerpen precies zoals Newton het bedoeld heeft, al zijn ze in dit geval gemaakt van uitgeknipte stukjes papier. Want dat is wat je in de game voor je ziet; een tweedimensionale spelwereld die is opgebouwd uit snippers van verschillende soorten papier waarmee van alles uitgebeeld wordt. Als op een rond stuk papier een bal getekend is, dan gedraagt het stuk papier zich opeens ook als een bal, en zal het stuiteren als het naar beneden valt. Voorwerpen hebben dus de massa en fysieke eigenschappen die je verwacht, ook al zijn ze getekend.

Dat vormt de basis voor een game rond twee hele simpele figuurtjes die Snip en Clip zijn gedoopt. Vergeet die namen, ze doen er niet toe. Het gaat in de game om het oplossen van fysieke puzzels met de twee figuurtjes die in elke puzzel centraal staan. Je kunt de game alleen spelen en beide figuurtjes om beurten bedienen, maar veel leuker is het om met twee spelers te puzzelen, waarbij de ene speler Snip en de andere Clip voor zijn rekening neemt.

Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.

Grappige figuurtjes

Snip en Clip zijn heel eenvoudige figuurtjes; beide bestaan uit een vierkant met een halve bol erop. Ze lijken een beetje op de Ghosts uit Pac-Man, doordat ook Snip en Clip een gezicht hebben, dat bovendien verdacht expressief is. Snip en Clip kun je voortbewegen. Ze kunnen naar links en rechts door de tweedimensionale levels lopen, ze kunnen bukken, strekken en springen. Je kunt ze bovendien kantelen. Dat is niet alles. Snip en Clip zijn van papier. Dat brengt de leukste eigenschap van beide figuurtjes met zich mee; je kunt ze verknippen. Met Snip kun je een hap uit Clip nemen en andersom. Als je de een gedeeltelijk over de andere beweegt, kun je het overlappende deel uitknippen uit de onderste van de twee.

Rond die basis heeft ontwikkelaar SFB Games een flink aantal puzzels gemaakt die samen de game vormen. Die puzzels zijn verdeeld in categorieën, zodat je kunt kiezen wat je leuk vindt: puzzels waarbij je met de twee hoofdpersonen een vorm moet zien uit te beelden, puzzels waarbij je een basketbal in een net moet zien te krijgen, puzzels waarbij je een vorm uit een stuk papier moet knippen, puzzels waarbij je ballonnen moet manipuleren of puzzels waarbij je knoppen in moet drukken om een kraan te bedienen. Variatie genoeg.

Het leuke aan Snipperclips is dat het flink wennen is aan het mechanisme achter de verschillende soorten puzzels. Juist die zoektocht maakt ook dat het leuk is om de game samen te spelen, waarbij iedere speler een halve Joy-Con gebruikt om Snip of Clip te besturen. Het zoeken naar een manier om de puzzel op te lossen, het uitproberen van wat er mogelijk is, maakt Snipperclip leuk, en de verwarring bij het oplossen van het probleem is leuker als je het samen doet. Vooral omdat je eigenlijk niets fout kunt doen. Ja, je kunt de twee figuurtjes behoorlijk verknippen en dat zal - al dan niet per ongeluk - ook regelmatig voorkomen, maar je kunt ze altijd in hun oorspronkelijke vorm herstellen en dus ook altijd opnieuw beginnen met het zoeken naar de juiste vorm. Want dat is bij bijna elke puzzel de oplossing: in welke vorm dien je Snip of Clip te knippen om de puzzel op te lossen? Gelukkig zijn daar vaak verschillende mogelijkheden voor.

Conclusie

Het is erg leuk om naar de juiste vorm te zoeken. Knip een scherpe punt aan een van de twee figuurtjes en je kunt een ballon lek prikken. We gaan hier verder niets verklappen, maar je hebt flink wat fantasie nodig bij het vinden van de juiste vorm voor de twee hoofdrolspelers. En twee weten daarbij meer dan één, dus ook om die reden is het prettig om in gezelschap te spelen. Snipperclips is daarmee een regelrechte aanrader. Breath of the Wild is en blijft de beste game die je voor de Switch kunt krijgen, maar als je op zoek bent naar zo'n typische Nintendo-partygame, dan is Snipperclips de leukste game die voor de nieuwe console beschikbaar is.

Lees meer

Reacties (137)

Wijzig sortering
Ik hoop dat er dit jaar nog wat leukere games uitkomen, maar voor nu heb ik nog geen reden gezien mijn Wii U in te wisselen voor de Switch.

Verder opvallend dat juist DS en Vita games geport worden naar de Switch en niet games voor consoles, je zou denken dat het makkelijker is de resolutie te verlagen dan proberen hem te upscalen van een handheld versie.
Lijkt met toch nog steeds een mager aanbod :/ sommige van die games kun je op android gewoon gratis afhalen ...
Zoals vrijwel alle andere consoles van een maand oud heeft ook de Switch nog een mager aanbod, dat klopt. Er is overigens wel meer aanbod op de Switch dan de games die hier vermeld worden.
Het aanbod is momenteel nog extreem zwak, maar Nintendo kennende komt dat na verloop van tijd wel in orde. Ik heb Zelda dan ook gewoon voor de Wii U gekocht, en haal later wel eens een (tweedehands) Switch in huis als er meer exclusives beschikbaar zijn.
Aangezien de console op veel plekken (vaak) snel uitverkocht is zal het wel prima gaan met de introductie maar zelf ben ik verre van overtuigd om mijn Wii U in te ruilen voor de Switch. Ik heb genoeg leuke AAA titels op de Wii U en daar is Zelda BotW ook nog eens bijgekomen.

Ik ben erg benieuwd wat de komende maanden gaat brengen!
Ik heb ook wat het vermoeden dat Nintendo gewoon niet genoeg produceert (zie de NES Classic). Ook lijkt het er op dat Nintendo niet precies weet waar de voorraden heen moeten. Want in Finland licht de Switch stof te happen tot aan het plafond van de winkels, net zoals in sommige staten in de VS. Maar in Nederland vragen ze er moordprijzen voor (net zoals in sommige andere staten in de VS LOL :D, ja zelfs in de hele VS lijkt het erop dat Nintendo de distributie niet echt geplanned heeft met verwachte verkopen ;)).

Beetje jammer, voor de mensen die een willen voor een normale prijs en niet voor 400 euries.
Ook lijkt het er op dat Nintendo niet precies weet waar de voorraden heen moeten. Want in Finland licht de Switch stof te happen tot aan het plafond van de winkels, net zoals in sommige staten in de VS.
Ligt dat aan Nintendo of aan de retailers?
Je kunt Nintendo altijd wel schoon praten, maar dit licht echt aan Nintendo. Je moet toch echt je distributie kanalen op orde hebben wanneer je een bedrijf als Nintendo bent. Dat is geen klein bedrijf, en dus kan je het niet afschuiven op retailers. Sony werkt, zeker in Europa, heel nauw samen met haar retail partners, vooral op het gebied van plaatsing van hun producten.

Ik ben echt geen Sony fan, en wil straks ook echt wel een Switch, maar Nintendo is berucht om haar te laag inzetten op productie en slechte planning van distributie. Deden ze zelfs in de NES tijd al (zoek de artikelen maar eens op :( ).
Je kunt Nintendo altijd wel schoon praten, maar dit licht echt aan Nintendo. Je moet toch echt je distributie kanalen op orde hebben wanneer je een bedrijf als Nintendo bent.
Stel nu dat de retailers in Nederland gezamenlijk 10k aan Switches voor de launch willen verkopen en in Finland willen de retailers gezamenlijk 100k Switches verkopen. De retailers plaatsen dus hun bestelling bij Nintendo.

Nintendo levert vervolgens 10k Switches aan de retailers in Nederland en 100k Switches aan Finland.

Nu bij launch weten alle Nederlandse retailers hun 10k Switches te verkopen (en de vraag blijft vervolgens aanhouden). In Finland blijven alle 100k Switches in de schappen liggen.

Had Nintendo in hun glazen bol moeten kijken en tegen de Finse retailers moeten zeggen "jullie krijgen van de 100k bestelde Switches 0 geleverd, want jullie zullen die dingen toch niet verkopen"?
Dat is geen klein bedrijf, en dus kan je het niet afschuiven op retailers. Sony werkt, zeker in Europa, heel nauw samen met haar retail partners, vooral op het gebied van plaatsing van hun producten.
Want Sony kan wel aan de vraag voldoen?
Nintendo is berucht om haar te laag inzetten op productie
* RayNbow kijkt naar de GameCube en de Wii U. Ja, inderdaad, zo laag ingezet op productie dat Nintendo met een overschot zat.

In sommige landen verkoopt de Switch beter dan de Wii (Spanje, Frankrijk, US) en de Wii op zich was al een van de grootste launches ooit. Maar goed, Nintendo moet blijkbaar volgens sommigen nog een paar productielijnen opzetten want ze zetten te laag in op het produceren van consoles (niet denkende aan de kosten van het opzetten van een extra productielijn en het risico dat je mogelijk opgescheept zit met een overschot van honderdduizenden units à paar honderd euro per stuk).

[Reactie gewijzigd door RayNbow op 11 april 2017 12:23]

Ja zo kun je Nintendo altijd wel goed gaan lullen. Nintendo heeft zelfs banden met haar retailerklanten en wijzen die Switches toe. Dat doet Sony ook. Die houden nauwe banden met zo'n console maker om zo goedkoop haar consoles te krijgen, maar ook voor Sony is dit een winst, want die kan daardoor dwingen dat een winkel bepaalde producten voor aan zet.

Spanje trouwens verkoopt hij niet zo goed als je denkt, kan je in veel winkels gewoon in een keer kopen. Ik weet dat je Neogaf als bron hier geeft (hetzelfde GAF geeft ook aan dat Spanje voorraden heeft die niet verkocht worden trouwens). Maar er is daar nogal een fanboyisme gaande op het moment inzake de Switch. Inclusief mensen aanvallen die de nieuwe Zelda niet zo leuk vinden. (Niet iedereen oudt van de open wereld formule).Gaat ook wel weer over, maar je kunt niet alles wat GAF zegt voor waarheid aannemen. Je zult toch echt op de verkoop nummers moeten wachten die maandelijks uitgegeven worden en dan kijken over een paar maand.

Feit blijft Nintendo produceert te weinig en distribueert zeer slecht. Deden ze al vanaf de NES. Iets wat Sony gewoon beter doet (moet ik als anti Sony persoon gewoon toegeven), en ook onderhoudt Sony gewoon beter contact met haar distributeurs en retailers. Dit levert Sony vaak de winst in Europa op, omdat ze gewoon goede zaken doen op dit gebied.
Voor de prijs van Super Bomberman 4 kun je bijna een vintage PC Engine en Bomberman 94 kopen, sterker nog, een lekker vergeeld kastje en losse HuCard moet lukken voor 50 euro. Dan heb je de benchmark waar alle andere Bombermans tegen af te zetten zijn: briljante pixel-art graphics, fantastische muziek (sorry Mega Bomberman fans) en toch ook geweldige multiplayer (5 speler is meer dan zat). Super Bomberman R lijkt voor mij nergens op. Wat een stomme keuze die 3D look.

[Reactie gewijzigd door blanka op 7 april 2017 11:36]

Ik mis toch de beste games in dit overzicht:

Has been heroes
Lego city undercover
Blaster Master Zero

Vooral has been heroes is vet. Heb in Duitsland de fysieke kopie aangeschaft bij Gamestop.

lego city undercover had ik op de wiiu maar is een leuke toevoeging om overal mee naartoe te kunnen nemen.

Einde van de maand schaf ik Mario Kart en Puyo Puyo Tetris aan :)
Helemaal eens met de opmerking dat de Switch geen console is maar een tablet met HDMI out. Deze HDMI out zit dan wel eens waar verwerkt in de dock, maar dat is gewoon een stukje plastic wat verder geen bal doet. Leuk om deze games te zien, maar in mijn ogen zijn het gewoon simpele 'tablet' games.
waarom krijg I Am Setsuna maar een 6? de game is geweldig
Zelda was de eerste game, en vooralsnog m'n enige fysieke game. 120+ uur erop zitten en nog grofweg 1/3de te gaan.. Zegt genoeg lijkt me.

Andere games:

- Snipperclips
Fantastische co-op puzzle game. Als ze hier dlc voor gaan maken wordt dit direct aangeschaft. Wat mij betreft ook de leukse "showcase" game voor de Switch (vergeet die achterlijk 1-2 Switch), geef een willekeurige persoon de 2de controller en spelen maar.

- Shovel Knight
Kennen de meeste mensen wel, dus ik ga er niet uitgebreid op in. Leuke retro game. Had ik altijd willen spelen met een Nintendo controller, maar had geen WiiU. Switch release kwam goed uit dus. Jammer alleen dat de Joy-cons shit zijn voor dit soort games.

- Master Blaster Zero
Leuke Metroidvania light. Duidelijk afgebakende "levels", maar ruimte voor verkennen en ontdekken. Verder leuke afwisseling met sidescrolling en topdown perspectief. Dit is een remake van een oude NES game, waar ik verder niet bekend mee ben, maar ik heb me horen vertellen dat het verschil tussen die twee versie vergelijkbaar is met het verschil tussen Metroid Zero Mission en de originele Metroid.

Van wat al uit is hebben vooral I am Setsuna en Fast rmx m'n interesse. World of Goo is leuk maar had ik al jaren terug op de Wii. Bomberman zou leuk zijn voor hoogstens een tientje. 't is een leuke multiplayer game voor een feestje, maar niet meer dan dat. Anderen schijnen plezier te hebben met Snake Pass.

Binnenkort Mario Kart, en ik zit te wachten op een releasedatum voor Yooka Laylee. Misschien dat ik volgende maand voor Rime en/of Disgaea 5 ga.
Tien jaar geen nieuwe Bomberman? Was Bomberman Ultra op de PS3 niet de laatste die in 2009 is uitgekomen(8 jaar geleden)?

Edit: Bomberman Battlefest op Xbox uit 2010 is nog recenter.

[Reactie gewijzigd door badsemtex op 7 april 2017 23:23]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True